ผู้หญิงของมาเฟีย

ฟาร์ริสสาวน้อยหน้าตาน่ารักในชุดเดรสสีชมพูสมวัยยี่สิบสองปี เธอพึ่งเรียนจบมาหมาดๆ เธอเดินกลับมาจากไปเที่ยวพร้อมถุงขนมในมือที่นำมาฝากน้าสาวคนเดียวของเธอ

หมับ!!!!

“โอ๊ย!!!! นายเป็นใคร มาจับฉันทำไม”

ทันใดที่ก้าวเท้าเข้าบ้าน เธอก็ถูกผู้ชายกลุ่มนึงล็อคตัวไว้ ก่อนจะโดนปิดปากด้วยผ้าเช็ดหน้าที่มียาสลบ

“รีบเอามันไปซะ แล้วอย่าลืมบอกเจ้านายพวกแกเคลียร์หนี้ให้ด้วยหล่ะ”สาววัยกลางคนบอกด้วยน้ำเสียงสั่น ไม่สนใจมองหลานสาวตรงหน้าแม้แต่น้อย

“นายบอกว่า ถ้าลูกแกทำตัวดีไม่มีปัญหา จะจัดการหนี้ให้ แต่ถ้ามันมีปัญหาไม่ยอมทำงาน แกเตรียมตัวลาโลกได้เลย”ชาบชุดดำเข้าใจตามที่น้าของเธอได้บอกไป ว่าจะเอาลูกสาวมาทำงานใช้หนี้ แต่ไม่รู้เลยว่าที่กำลังจะจับตัวไปไม่ใช่ลูกสาว แต่เป็นหลานสาว

“รู้แล้ว รีบไปสักทีเถอะ”

แล้วสาวน้อยก็ถูกอุ้มออกไปจากบ้านทันที

“เสียใจด้วย มันไม่ใช่ลูกฉัน”

..........................................

บ่อนคาสิโนใหญ่(อยู่แถวชายแดน)

“เอามันไว้ในห้องนี้แหละ เดี๋ยวให้พวกผู้หญิงกลุ่มอื่นมาครบก่อน ค่อยเอาไปรวมกัน”

“ครับ”

หัวหน้าชายชุดดำสั่งลูกน้อง ก่อนที่จะปล่อยให้สาวน้อยนอนอยู่ในห้องสีเหลี่ยมเล็กๆเพียงลำพัง

“อือ!!!ฉันมานอนอยู่ที่นี่ได้ไงเนี่ย”หลังจากรู้สึกตัว สาวน้อยยกมือกุมขมับตัวเอง ก่อนจะมองสำรวจรอบๆห้องสีเหลี่ยมคับแคบ

สักพักก็มีเสียงกลุ่มคนเดินมาทางห้องที่เธออยู่ สาวน้อยรีบแกล้งหลับต่อ รอดูสถานการณ์ก่อน

“นายประชุมอยู่ ยังไม่มีเวลามาเช็คของ”

“แล้วเอาไงกับยัยเด็กนี่ ส่งขายเลยมั้ย”

“รอก่อนละกัน สวยขนาดนี้ ขายตอนไหนก็ได้ราคาดีแน่ๆ”

ขายงั้นเหรอ สาวน้อยได้ยินเช่นนั้น แทบจะหัวใจวาย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่นอนนิ่งๆ

เธอหลี่ตามองหาทางหนี พอผู้ชายสองคนหันหลัง เธอก็ได้จังหวะ ลุกขึ้นวิ่งออกจากห้องทันที

“เฮ้ย!!! เธอหนีไปแล้ว รีบตามไปจับตัวมา”

ผู้ชายคนนึงวิ่งตามสาวน้อยไป อีกคนโทรบอกพวกที่เฝ้าข้างหน้าให้ช่วยดักจับสาวน้อย

‘ไปทางไหนดี’สาวน้อยมองซ้ายมองขวา ก่อนที่จะตัดสินใจวิ่งไปทางขวามือของเธอ เธอวิ่งสุดชีวิต ก่อนจะได้ยินเสียงผู้ชายคุยกัน เธอรีบหาที่แอบทันที

“เห็นหล่อนรึยัง”

“ยังครับ”

“รีบไปตามหา ไม่งั้นนายเอาเราตายแน่”

“ครับ”

พอเสียงเงียบไป สาวน้อยก็ออกมาจากที่ซ่อนแล้ววิ่งตามทางไปเรื่อยๆ จนมาถึงห้องๆหนึ่ง เธอรีบหลบเข้าไปทันที

“นั่นไง เธออยู่ในห้องนาย รีบไปจับตัวมา”

สาวน้อยรีบหาที่ซ่อน แต่มันเป็นห้องทำงาน มีแค่โต๊ะทำงาน กับชุดโชฟารับแขกเท่านั้น

“เธอเป็นใคร?”

สาวน้อยหันไปมองตามเสียง ก่อนจะหยุดสายตามองผู้ชายตรงหน้า

“ฉันโดนจับมา คุณช่วยฉันหน่อยสิ”สาวน้อยรีบข้อความช่วยเหลือทันที เพราะดูท่าทางผู้ชายตรงหน้าดูดีเกินจะเป็นผู้ร้ายแน่ๆ

“.................”ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ มีเพียงสายตานิ่งๆไม่แสดงอารมณ์ใดๆ กลิ่นบุหรี่อ่อนๆเข้าเตะจมูกเล็กบวกกับความเงียบ ทำให้ร่างเล็กเริ่มกลัวขึ้นมา

“อยู่นี่เอง จับหล่อนไว้”ชายคนนึงสั่งลูกน้องให้เข้ามาจับสาวน้อยที่ยืนอยู่

“คุณช่วยฉันด้วย ขอร้องหล่ะ ฉันไม่อยากไปขายตัว”สาวน้อยรีบวิ่งไปหลบหลังผู้ชายที่เธอคิดว่าจะช่วยเธอได้ และเป็นความหวังเดียวของเธอ

“ทำไมฉันต้องช่วยเธอ”คำถามนิ่งๆและสายตาที่เย็นชา ทำให้สาวน้อยกลัวยิ่งกว่าเดิม แต่ก็ต้องขอร้องให้คนตรงหน้าช่วย

“ฉันกลัว ช่วยฉันด้วยนะ ได้โปรด”สาวน้อยกอดแขนแล้วอ้อนสุดชีวิต แต่ไม่มีผลอะไรต่อชายตรงหน้าเลย

“ทำไมฉันต้องช่วย ในเมื่อฉันเป็นเจ้าของที่นี้ และเป็นหัวหน้าคนที่จับเธอมา”

OxO สาวน้อยรู้สึกชาไปทั้งตัว ใจเต้นแรงผิดจังหวะ ก่อนจะกลืนน้ำลายฝืดลงคอ ยังไงเธอก็ไม่ยอมขายตัวแน่ๆ

“รีบไปจับมาสิวะ เสียเวลา นายจะได้เข้าประชุม”

“ได้โปรดนะคะ ถ้าคุณช่วยฉัน ฉันจะนอนกับคุณ ฉันยังบริสุทธิ์อยู่ คุณน่าจะชอบ ได้โปรดอย่าส่งฉันไปขายเลยนะ”สาวน้อยพยายามดิ้นจากการจับกุม เพื่ออ้อนวอนคนตรงหน้า

“หึ!!! ผู้หญิงแบบนั้นฉันไม่สนหรอก ขี้เกียจสอน รีบพาเธอไปซะ เสียเวลา”

ชายหนุ่มไม่สนใจ หันหลังให้เธอทันที

สาวน้อยรู้สึกเหมือนโดนรถสิบล้อชนอย่างแรง เธอยอมเสนอตัวมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดให้ผู้ชายที่เธอไม่รู้จัก แต่เค้ากลับปฏิเสธเธอเหมือนมันไม่มีค่าอะไร เธอมองหน้าคนตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง แล้วบอกตัวเองว่าไม่ว่าจะเป็นตายร้ายดียังไงเธอจะไม่ขอความช่วยเหลือจากผู้ชายคนนี้อีก

“ปล่อยฉันนะ ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง ฉันไปทำอะไรให้พวกนาย ปล่อย!!!”

“ฤทธิ์เยอะนักใช่มั้ย”

เพี๊ย!!!!

ใบหน้าสวยหันไปตามแรงตบ ก่อนจะหยุดนิ่งไป/ไม่กล้าขัดขืนอีกต่อไป ก่อนจะออกไป สายตามองสบกันกับชายคนที่เธอคิดว่าจะช่วยเธอ แต่เธอคิดผิดอย่างมาก มีเพียงสายตานิ่งๆ ไร้ความรู้สึก เค้ามันซาตานในคราบเทพบุตรชัดๆ

ร่างบางถูกผลักให้ล้มลงกับพื้น

“โอ้ย!!! จับฉันมาทำไม”

“แม่แก ขายแกใช้หนี้ อย่าพูดมาก ถ้าไม่อยากเจ็บตัว”

“แม่ฉัน? พวกคุณกำลังเข้าใจผิดนะ โอ๊ย!!!”

ฟาริสทำหน้างง แม่เธองั้นเหรอ แม่เธอตายไปตั้งนานแล้ว จะมาขายเธอได้ยังยังไง ไม่ทันได้อธิบาย ร่างบางก็ถูกบีบแก้มอย่างแรงจนปวดไปทั้งใบหน้า

“อย่าคิดหนีอีก ไม่งั้นเธอจะได้ผัวพร้อมกันหมดนี่แน่”

สาวน้อยนั่งนิ่งตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าแม้แต่สบตา เธอนั่งกุมแก้มตัวเอง แต่ในหัวเธอคิดแต่จะหาทางเอาตัวรอดให้ได้