บทนำ
ซ่งจื่อหรูฝันเห็นบางอย่าง นางเห็นคนกำลังก่อสร้าง พระราชวังขนาดใหญ่จากนั้นก็มีการเข่นฆ่า ผลัดเปลี่ยนแผ่นดินจนสุดท้ายพระราชวังหลังนั้นก็สร้างจนเสร็จจากนั้นช่างนับแสนคนก็ถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม มีคนรอดตายสองคนหนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีพากันบุกป่าฝ่าเขาหนีมา จนตั้งรกรากได้ใบหน้าของทั้งคู่เหมือนนางกับเขา
บุรุษผู้นั้นคือจ้าวเฟยหรงสตรีคนนั้นก็คือนาง หลังจากนั้นก็ยังมีคนตามาฆ่ากวาดล้างตระกูลอีกครั้ง บุรุษผู้นั้นพาสตรีที่กำลังตั้งครรภ์ซ่อนไว้ที่ห้องใต้ดิน นางมองจากช่องที่เห็นเพียงจากด้านในเห็นสามีถูกฆ่าตายต่อหน้า ในฝันซ่งจื่อหรูอีกคนกำลังกลั้นเสียงสะอื้น เพื่อไม่ให้คนเหล่านั้นได้ยิน หลังจากถูกค้นและเผาบ้านแล้วคนเหล่านั้นก็จากไป จ้าวเฟยหรงคนนั้นค่อยๆรวบรวมแรงที่มีคลานมาหานางตรงช่องที่นางเฝ้ามองก่อนจะเอ่ยกับนาง
"น้องหญิงข้าจะตามหาเจ้าทุกชาติ เจ้ารอข้านะ"
จากนั้นเขาก็จากไปต่อมาซ่งจื่อหรูคนนั้นก็คลอดบุตรชายตั้งชื่อว่าซ่งฮั่นเหลียง ซ่งจื่อหรูตื่นขึ้นมา นางฝันยาวนานมากก่อนจะเช็ดน้ำตานี่นางร้องไห้จริงๆ นางกับจ้าวเฟยหรงในชาตินี้เกี่ยวข้องกับสองคนนั้น ชาตินี้เขาเกิดในสกุลจ้าวส่วนนางเกิดในสกุลเฟิ่ง
บท 1
**ณ.**โรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่งมีงานเลี้ยงเปิดตัวสินค้าใหม่ของเจียงหม่ากรุ๊ปซึ่งเป็นผู้นำด้านอุปโภคบริโภค มีห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่มีสาขาอยู่เกือบห้าสิบสาขาทั่วประเทศ เจียงหม่ากรุ๊ปก่อตั้งโดยประธานหม่า หม่าซุน วันนี้ซ่งเหลียนฮวาซึ่งเป็นผู้จัดการใหญ่ในเครือทั้งหมดของเจียงหม่ากรุ๊ป กำลังยืนทยอยส่งแขกและผู้ถือหุ้นของบริษัท วันนี้ซ่งเหลียนฮวาแต่งกายด้วยเสื้อเชิตสีขาวคอวี เผยให้เห็นลำคอยาวระหงสวมสร้อยคอเป็นจี้หยกสีขาวแกะสลักเป็นรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวต่างหูเข้าชุดกับสร้อยคอ สวมกำไลหยกมันแพะสีขาว กำไลนั้นสวยงามดูมีมนต์ขลังมากดูแล้วน่าจะเป็นของเก่าโบราณ
คลุมด้วยเสื้อสูทสีแดงเชอรี่แขนสั้นและกระโปรงสีเดียวกัน
"นี่ยายเกี๊ยวน้ำ...เสร็จงานแล้วไปต่อกันดีไหม"
หลิวเฟยซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานเอ่ยชวน เพราะซ่งเหลียนฮวาชอบกินเกี๊ยวน้ำมากๆเพื่อนๆ เลยตั้งฉายาเกี๊ยวน้ำให้เธอ
"ไม่ดีกว่าฉันว่าจะแวะไปบ้านไร่สักหน่อยน่ะ ไม่ได้ไปมาสามอาทิตย์แล้ว"ซ่งเหลียนฮวาปฏเสธเพื่อนสาว
"ก็หล่อนมั่วแต่คอยดูแลน้องชายนี่นา อย่าหาว่าฉันจุ้นเลยนะ อาห่าวปีนี้ก็จบมหาวิทยาลัยแล้วลองปล่อยให้เขาดูแลตัวเองบ้างเถอะ"
"ตั้งแต่แม่กับพ่อและคุณปู่จากไปเราก็เหลือกันแค่นี้ ฉันต้องเป็นทั้งพ่อและแม่ให้น้อง"
"โอเคๆ ...พูดกับหล่อนก็เหมือนไม่ได้พูด ฝากทักทายอาห่าวด้วย"หลิวเฟยพูดกับเพื่อนรัก
"อืมรู้แล้ว..ขอบใจมากนะ"
ทั้งคู่โบกมือทักทายกัน ซ่งเหลียนฮวาเดินไปยังรถของตน ขึ้นนั่งในรถก่อนจะสตาร์ทรถแล้วขับออกไปจากโรงแรม ตึ๊ด ตึ๊ด ตึ๊ด เสียงเรียกเข้าจากมือถือซ่งเหลียนฮวาจึงหยิบมาดู เมื่อเห็นหน้าจอก็ปรากฏว่าเป็นสายจากน้องชาย ซ่งอวิ๋นห่าว!!ซ่งเหลียนฮวากดรับสาย
"ฮัลโหล..อาห่าวมาถึงแล้วเหรอเป็นยังไงบ้างเมืองไทยสนุกไหม"
"สนุกมากครับ คุณยายฝากของที่พี่ชอบมาเยอะเลยครับ"
"วันนี้มีงานต้อนรับลูกค้าและเปิดตัวสินค้าใหม่พี่ต้องดูแลลูกค้าและผู้ถือหุ้นงานเลี้ยงเพิ่งจะเลิก เสร็จงานนี้พี่จะได้พักร้อนอาทิตย์นึงพี่กำลังกลับบ้านบนเขาน่ะ เดี๋ยวเจอกันที่บ้านแค่นี้ก่อนนะอาห่าวพี่ขับรถอยู่"
อยู่ๆ พายุฤดูร้อนก็กระหน่ำ ซ่งเหลียนฮวาขับรถช้าๆ เพื่อไปยังบ้านไร่ของคุณปู่ เธอขับมาจนเกือบถึงทางเข้าไร่ของคุณปู่อีกเพียง500เมตรก็มีรถบรรทุกที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนพุ่งตรงเข้าประสานงานกับรถของเธอ รถของซ่งเหลียนฮวากลิ้งหลายตลบจนในที่สุดก็หยุดลงตรงไร่คุณปู่พอดี เธอกระอักเลือดออกมา ชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์กำลังวิ่งมาช่วยเหลือ กระจกรถแตกกระจายทั่วบริเวณ บางส่วนกระเด็นทิ่มเส้นเลือดใหญ่จนเลือดไหลโชค เสื้อเชิตสีขาวถูกเลือดย้อมจนเป็นสีแดง สายฝนที่กำลังตกลงมาทำให้ทั่วบริเวณถูกย้อมไปด้วยสีแดงคล้ายสำธารโลหิต
กำไลหยกสีขาวเริ่มเปลี่ยนสีกลายเป็นสีแดงราวกับว่ามันดูดซับเลือดเหล่านั้นเอาไว้เอง ซ่งเหลียนฮวาที่เริ่มสติเลือนลางคิดถึงหน้าน้องชาย พ่อกับแม่น้องสาวฝาแฝดที่จากไปและคุณปู่ของเธอ ก่อนที่กำไลจะส่องแสงสว่างเจิดจ้าเข้าตาพร้อมกับสติสัมปชัญญะของเธอค่อยๆดับไป
บทล่าสุด
#187 บทที่ 187 ลิขิตแห่งรักเหนือกาลเวลา ( จบบริบูรณ์ )
อัปเดตล่าสุด: 4/24/2026#186 บทที่ 186 คลอดบุตรฝาแฝด
อัปเดตล่าสุด: 4/24/2026#185 บทที่ 185 ข้าลงโทษเมียอยู่ยังไม่ว่าง
อัปเดตล่าสุด: 4/24/2026#184 บทที่ 184 ตั้งครรภ์พร้อมกัน
อัปเดตล่าสุด: 4/24/2026#183 บทที่ 183 หลี่ถิงถิงใจอ่อนในที่สุด
อัปเดตล่าสุด: 4/24/2026#182 บทที่ 182 ทรงหวงน้องสาวเป็นด้วยหรือ
อัปเดตล่าสุด: 4/24/2026#181 บทที่ 181 แม่ทัพหลี่
อัปเดตล่าสุด: 4/24/2026#180 บทที่ 180 ได้เข้าหอกับเมียสักที
อัปเดตล่าสุด: 4/24/2026#179 บทที่ 179 รัชทายาทแคว้นฉู่(ฉู่ซีฮวน)
อัปเดตล่าสุด: 4/24/2026#178 บทที่ 178 ซ่งจื่อเย่วหมั้นหมายแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 4/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
ม่านหมอก
รักร้าย ลูกชายมาเฟีย 《อาชิ..My Hero》
เพราะ ‘อาชิ’ เคยช่วยเหลือเด็กสาวอย่าง ‘ชะเอม’ ที่โดนเพื่อนรังแกตั้งแต่ตอนเด็กๆ เธอเลยติดเขาแจมาตั้งแต่ตอนนั้น เขาไปไหนเธอไปด้วย จนกลายเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันทั้งที่เธอเป็นเด็กสาวคนเดียวในแก๊ง แม้ในตอนแรกอาชิสุดแสนจะรำคาญชะเอม แต่ไม่รู้ทำไมไปๆ มาๆ พอมีคนมายุ่งวุ่นวายกับเธอก็ออกอาการหวงก้างซะงั้น แถมยังแสดงมุมอ่อนโยนออกมาให้เห็นอีกต่างหาก
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
ทาสรัก บำเรอชีกห์
เธอคือสาวใช้คนสนิทของภรรยาชีกห์การิม แค่แหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา เธอยังไม่กล้า
แล้วจะให้เธอยืนเปลื้องผ้าต่อหน้าเขาเนี่ยนะ?!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
เมียเด็กของภาคินทร์
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย













