บทนำ
ลี่เชี่ยนปีนี้อายุ 28 ปี เป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนมัธยม นางงามราวกับนางฟ้า รูปร่างยิ่งเป็นระดับพรีเมียม ทรวดทรงองค์เอวทั้งหน้าอกอวบและสะโพกผาย เต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวนใจ
วันหนึ่งเมื่อไปเยี่ยมบ้านของโจวฉงเพื่อพบผู้ปกครอง เธอถูกฝนจนเปียกโชก เสื้อผ้าที่บางอยู่แล้วยิ่งแนบติดเนื้อตัว ผิวขาวผ่องของเธอเห็นๆ หลบๆ ภายใต้เนื้อผ้า ส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างอันอ้อนแอ้นปรากฏชัดเจน ชวนให้หลงใหล
ภาพลักษณ์เช่นนี้ตกอยู่ในสายตาของคุณปู่ของโจวฉงที่จ้องมองอย่างไม่วางตา...
บท 1
ลี่อันเพิ่งเลิกกับแฟนหนุ่ม อารมณ์ตกต่ำ และย้ายออกจากที่พักเดิม เธอขอความช่วยเหลือจากพี่สาว อยากไปพักที่บ้านใหม่ของพี่สาวชั่วคราว
พี่สาวเป็นล่ามระดับสูงที่งานยุ่งมาก แทบไม่ค่อยอยู่บ้าน เมื่อได้ยินว่าน้องสาวอกหักและต้องการมาพักด้วย เธอก็ตกลงทันที บอกให้ลี่อันไปที่บ้านเองในช่วงบ่าย โดยมีพี่เขยเจียงเซินอยู่ที่บ้าน
พี่เขยเจียงเซินเป็นวิศวกรระดับสูง เขาทำงานอิสระ มีออฟฟิศของตัวเอง แต่เพราะไม่อยากยุ่งยาก เขาจึงมักทำงานที่บ้านเสียมากกว่า
ลี่อันจำได้ว่าครั้งแรกที่เธอเจอพี่เขย เธอรู้สึกตะลึงในความหล่อเหลาของเขาอย่างมาก ตอนนั้นเธอเพิ่งเข้าเรียนมัธยมปลาย เธอเคยอ่านคำว่า "บุรุษงามสง่าดั่งหยก" ในนิยาย และรู้สึกว่าสำนวนนี้เหมาะกับพี่เขยที่สุด
พี่เขยรูปร่างสูงใหญ่สง่างาม รูปร่างดีเยี่ยม มักสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว เสื้อผ้าธรรมดาๆ เมื่ออยู่บนตัวเขากลับดูน่าชื่นชมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ทำให้ใจเต้นแรงและใบหน้าแดงเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่
อาจเป็นเพราะพี่เขยสร้างความประทับใจให้หัวใจสาวน้อยของเธอมากเกินไป หลังจากเติบโตเป็นผู้ใหญ่ แฟนหนุ่มที่เธอคบด้วยล้วนมีเงาของพี่เขยเจียงเซินอยู่ไม่มากก็น้อย พวกเขามักชอบใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว รูปร่างสูงโปร่ง ท่าทางสุภาพนุ่มนวล และมีเสียงพูดทุ้มนุ่มน่าฟัง
ลี่อันรู้ดีว่าชาตินี้เธอไม่มีทางได้ครองคู่กับพี่เขย เธอไม่เคยคิดจะทำลายชีวิตสมรสของพี่สาว หากไม่ใช่เพราะการเลิกรากับแฟนครั้งนี้ทำให้เธอมีอาการซึมเศร้า เธอคงไม่คิดจะไปหาพี่สาวเพื่อระบายความในใจ
แม้ในใจลึกๆ เธอไม่เคยคิดจะทำลายชีวิตคู่ของพี่สาว แต่อย่างที่เขาว่า "หญิงงามเพื่อผู้ชื่นชม" พอนึกถึงใบหน้าคมสันและร่างสูงสง่าของพี่เขย เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจเต้นและขาอ่อน ก่อนออกจากบ้าน เธอจึงแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน
เธอเปลี่ยนมาใส่ชุดกระโปรงสีแดงคอกลมที่ดูเรียบง่ายแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ กระโปรงเป็นทรงเอ กระจายออกเหมือนพัดที่กางออก พลิ้วไหวอยู่เหนือขา เวลาเดินกระโปรงจะแกว่งไปมา บางครั้งบานออก บางครั้งแนบชิดผิวกาย มักทำให้ผู้ชายอดใจไม่ไหวอยากสัมผัสเพื่อสำรวจความลับภายใน
วันนี้เธอยังตั้งใจสวมชุดชั้นในที่เล็กกว่าปกติ รัดเนินอกที่อวบอิ่มอยู่แล้วให้แน่นและกระชับ ทำให้อกผลักดันขึ้นสูง ชุดกระโปรงคอกลมรัดรูปห่อหุ้มความอ่อนนุ่มที่ชูชัน ยืนอยู่หน้ากระจกราวกับจะทะลักออกมา เมื่อก้มหน้าลงจะเห็นร่องอกลึกใต้กระดูกไหปลาร้าอย่างเลือนราง ช่างยั่วยวนเหลือเกิน แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังรู้สึกว่ามันช่างเย้ายวนใจ
เธอบีบขาทั้งสองเข้าหากัน รู้สึกถึงปฏิกิริยาจากส่วนล่าง นับตั้งแต่เลิกกับแฟนเก่า เธอไม่มีความต้องการในเรื่องนั้นมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว
ไม่คิดว่าก่อนจะไปพบพี่เขย จู่ๆ เธอจะมีความปรารถนาอยากให้ผู้ชายมาร่วมรักกับเธออีกครั้ง
อยากจริงๆ อยากให้มีผู้ชายสักคนมาเติมเต็มความต้องการ... ถ้าเป็นพี่เขยก็ยิ่งดี แต่พอนึกได้ว่าพี่เขยเป็นของพี่สาว เธอก็สลัดความคิดนั้นทิ้งไป
แต่ความปรารถนาของร่างกายกลับไม่เชื่อฟังความตั้งใจ เธอหลับตาลง จินตนาการถึงนิ้วเรียวยาวของพี่เขยที่กำลังเล่นกับจุดอ่อนไหวของเธอ... ในจินตนาการ ลี่อันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย สัมผัสถึงความสุขที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เธอพึมพำเรียก "พี่เขย พี่เขย"...
ในจินตนาการของเธอ พี่เขยค่อยๆ ยกขาทั้งสองข้างของเธอขึ้น แล้วรุกเร้าร่างกายเธออย่างรุนแรง!
เธอร้องเสียงดังลั่น
"อ๊ะ... อ๊า... อ๊า..."
พร้อมกับการเคลื่อนไหวของนิ้วตัวเองและเสียง "จ๊วบๆ จ๊วบๆ" ของน้ำ เธออยู่บนเตียงใหญ่ในห้องที่มีเพียงลำพัง จมดิ่งในห้วงความสุขจนควบคุมตัวเองไม่ได้
บทล่าสุด
#1273 บทที่ 1273
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1272 บทที่ 1272
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1271 บทที่ 1271
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1270 บทที่ 1270
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1269 บทที่ 1269
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1268 บทที่ 1268
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1267 บทที่ 1267
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1266 บทที่ 1266
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1265 บทที่ 1265
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1264 บทที่ 1264
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”













