บทนำ
ลี่เชี่ยนปีนี้อายุ 28 ปี เป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนมัธยม นางงามราวกับนางฟ้า รูปร่างยิ่งเป็นระดับพรีเมียม ทรวดทรงองค์เอวทั้งหน้าอกอวบและสะโพกผาย เต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวนใจ
วันหนึ่งเมื่อไปเยี่ยมบ้านของโจวฉงเพื่อพบผู้ปกครอง เธอถูกฝนจนเปียกโชก เสื้อผ้าที่บางอยู่แล้วยิ่งแนบติดเนื้อตัว ผิวขาวผ่องของเธอเห็นๆ หลบๆ ภายใต้เนื้อผ้า ส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างอันอ้อนแอ้นปรากฏชัดเจน ชวนให้หลงใหล
ภาพลักษณ์เช่นนี้ตกอยู่ในสายตาของคุณปู่ของโจวฉงที่จ้องมองอย่างไม่วางตา...
บท 1
ลี่อันเพิ่งเลิกกับแฟนหนุ่ม อารมณ์ตกต่ำ และย้ายออกจากที่พักเดิม เธอขอความช่วยเหลือจากพี่สาว อยากไปพักที่บ้านใหม่ของพี่สาวชั่วคราว
พี่สาวเป็นล่ามระดับสูงที่งานยุ่งมาก แทบไม่ค่อยอยู่บ้าน เมื่อได้ยินว่าน้องสาวอกหักและต้องการมาพักด้วย เธอก็ตกลงทันที บอกให้ลี่อันไปที่บ้านเองในช่วงบ่าย โดยมีพี่เขยเจียงเซินอยู่ที่บ้าน
พี่เขยเจียงเซินเป็นวิศวกรระดับสูง เขาทำงานอิสระ มีออฟฟิศของตัวเอง แต่เพราะไม่อยากยุ่งยาก เขาจึงมักทำงานที่บ้านเสียมากกว่า
ลี่อันจำได้ว่าครั้งแรกที่เธอเจอพี่เขย เธอรู้สึกตะลึงในความหล่อเหลาของเขาอย่างมาก ตอนนั้นเธอเพิ่งเข้าเรียนมัธยมปลาย เธอเคยอ่านคำว่า "บุรุษงามสง่าดั่งหยก" ในนิยาย และรู้สึกว่าสำนวนนี้เหมาะกับพี่เขยที่สุด
พี่เขยรูปร่างสูงใหญ่สง่างาม รูปร่างดีเยี่ยม มักสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว เสื้อผ้าธรรมดาๆ เมื่ออยู่บนตัวเขากลับดูน่าชื่นชมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ทำให้ใจเต้นแรงและใบหน้าแดงเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่
อาจเป็นเพราะพี่เขยสร้างความประทับใจให้หัวใจสาวน้อยของเธอมากเกินไป หลังจากเติบโตเป็นผู้ใหญ่ แฟนหนุ่มที่เธอคบด้วยล้วนมีเงาของพี่เขยเจียงเซินอยู่ไม่มากก็น้อย พวกเขามักชอบใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว รูปร่างสูงโปร่ง ท่าทางสุภาพนุ่มนวล และมีเสียงพูดทุ้มนุ่มน่าฟัง
ลี่อันรู้ดีว่าชาตินี้เธอไม่มีทางได้ครองคู่กับพี่เขย เธอไม่เคยคิดจะทำลายชีวิตสมรสของพี่สาว หากไม่ใช่เพราะการเลิกรากับแฟนครั้งนี้ทำให้เธอมีอาการซึมเศร้า เธอคงไม่คิดจะไปหาพี่สาวเพื่อระบายความในใจ
แม้ในใจลึกๆ เธอไม่เคยคิดจะทำลายชีวิตคู่ของพี่สาว แต่อย่างที่เขาว่า "หญิงงามเพื่อผู้ชื่นชม" พอนึกถึงใบหน้าคมสันและร่างสูงสง่าของพี่เขย เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจเต้นและขาอ่อน ก่อนออกจากบ้าน เธอจึงแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน
เธอเปลี่ยนมาใส่ชุดกระโปรงสีแดงคอกลมที่ดูเรียบง่ายแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ กระโปรงเป็นทรงเอ กระจายออกเหมือนพัดที่กางออก พลิ้วไหวอยู่เหนือขา เวลาเดินกระโปรงจะแกว่งไปมา บางครั้งบานออก บางครั้งแนบชิดผิวกาย มักทำให้ผู้ชายอดใจไม่ไหวอยากสัมผัสเพื่อสำรวจความลับภายใน
วันนี้เธอยังตั้งใจสวมชุดชั้นในที่เล็กกว่าปกติ รัดเนินอกที่อวบอิ่มอยู่แล้วให้แน่นและกระชับ ทำให้อกผลักดันขึ้นสูง ชุดกระโปรงคอกลมรัดรูปห่อหุ้มความอ่อนนุ่มที่ชูชัน ยืนอยู่หน้ากระจกราวกับจะทะลักออกมา เมื่อก้มหน้าลงจะเห็นร่องอกลึกใต้กระดูกไหปลาร้าอย่างเลือนราง ช่างยั่วยวนเหลือเกิน แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังรู้สึกว่ามันช่างเย้ายวนใจ
เธอบีบขาทั้งสองเข้าหากัน รู้สึกถึงปฏิกิริยาจากส่วนล่าง นับตั้งแต่เลิกกับแฟนเก่า เธอไม่มีความต้องการในเรื่องนั้นมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว
ไม่คิดว่าก่อนจะไปพบพี่เขย จู่ๆ เธอจะมีความปรารถนาอยากให้ผู้ชายมาร่วมรักกับเธออีกครั้ง
อยากจริงๆ อยากให้มีผู้ชายสักคนมาเติมเต็มความต้องการ... ถ้าเป็นพี่เขยก็ยิ่งดี แต่พอนึกได้ว่าพี่เขยเป็นของพี่สาว เธอก็สลัดความคิดนั้นทิ้งไป
แต่ความปรารถนาของร่างกายกลับไม่เชื่อฟังความตั้งใจ เธอหลับตาลง จินตนาการถึงนิ้วเรียวยาวของพี่เขยที่กำลังเล่นกับจุดอ่อนไหวของเธอ... ในจินตนาการ ลี่อันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย สัมผัสถึงความสุขที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เธอพึมพำเรียก "พี่เขย พี่เขย"...
ในจินตนาการของเธอ พี่เขยค่อยๆ ยกขาทั้งสองข้างของเธอขึ้น แล้วรุกเร้าร่างกายเธออย่างรุนแรง!
เธอร้องเสียงดังลั่น
"อ๊ะ... อ๊า... อ๊า..."
พร้อมกับการเคลื่อนไหวของนิ้วตัวเองและเสียง "จ๊วบๆ จ๊วบๆ" ของน้ำ เธออยู่บนเตียงใหญ่ในห้องที่มีเพียงลำพัง จมดิ่งในห้วงความสุขจนควบคุมตัวเองไม่ได้
บทล่าสุด
#1273 บทที่ 1273
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1272 บทที่ 1272
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1271 บทที่ 1271
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1270 บทที่ 1270
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1269 บทที่ 1269
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1268 บทที่ 1268
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1267 บทที่ 1267
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1266 บทที่ 1266
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1265 บทที่ 1265
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1264 บทที่ 1264
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













