บทนำ
"ยิ้มอะไร" ดวงตาคู่หวานจ้องเขม็งขณะรอฟังคำตอบ "ไม่บอก ความลับสวรรค์" พรพระพายทำปากขมุบขมิบ ก่อนจะฉุกคิดอะไรออกเสียงเด็กที่เธอได้ยินในร้าน "คุณคงตามฉันมาตั้งแต่ร้านไอศกรีมสินะ เสียงเด็กในร้านคงเป็นพวกลูกๆ คุณเขามาด้วยใช่ไหม" "ใช่ จอร์แดนกับจัสตินมาด้วย พวกเขาอยากเจอแม่ เลยพามาตามหาแม่" น้ำเสียงของแบรดลีย์กระตือรือร้นขึ้นทันที แล้วจิ้มนิ้วชี้ไปที่อก
บท 1
รัฐแมรีแลนด์ สหรัฐอเมริกา
รัฐแมรีแลนด์ตั้งอยู่ทางตะวันออกของสหรัฐอเมริกา เมืองหลวงของรัฐคือ ‘แอนนาโพลิส’ ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสหรัฐอเมริกาในช่วงปี ค.ศ. 1783-1784
ในคืนวันศุกร์ เวลาประมาณเที่ยงคืนสิบห้านาที รถซิตี้คาร์สีขาวแล่นมาด้วยความเร็ว ตัวรถส่ายไปมาเป็นที่น่าหวาดเสียวของคนที่พบเห็น คนขับคงไม่รู้ตัวว่ามีใครบางคนที่ขับรถตามหลังจับตาดูอยู่
ใครอีกคนที่เร่งเหยียบคันเร่งตามมาติดๆ กำลังส่ายหน้าระอาใจ เขาเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเร็วๆ นี้
และต่อจากนั้นไม่นาน เสียงยางรถเบียดกับถนนและเสียงโครมก็ดังก้องตามมาติดๆ โชคดีเหลือเกินที่อุบัติเหตุครั้งนี้เกิดขึ้นบนถนนชนบทสายเล็กๆ ที่เงียบเหงา จึงไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต ความเสียหายแค่เกิดขึ้นกับด้านหน้าของรถยนต์ที่ยุบเข้าไปเกือบครึ่ง ส่วนแบริเออร์ที่ถูกชนไม่ได้เสียหายแต่เคลื่อนที่ออกไป บนถนนเต็มไปด้วยเศษกระจกหน้ารถที่แตกกระจายเกลื่อน
ร่างเล็กของสาวสวยซึ่งเป็นผู้ขับขี่กำลังอยู่ในอาการตระหนก ใบหน้าซีดขาว สมองมึนงง ร่างกายนอกจากถูกเศษกระจกบาดเล็กน้อย ศีรษะกระแทกเข้ากับพวงมาลัยรถยนต์ก็ไม่มีอาการอะไรรุนแรง
“ซวยแล้ว!” หญิงสาวยังอยู่ในอาการมึนเมายกมือลูบหน้าด้วยความเคร่งเครียด แล้วเลื่อนมือลงไปทาบหน้าอก สัมผัสได้ถึงหัวใจดวงน้อยที่เต้นตุบๆ ด้วยความตกใจ
ซวยแน่เพราะรถคันนี้เป็นของลิซ่า เพื่อนสาวชาวสิงคโปร์ที่ให้เธอยืมมาใช้ แล้วบอกทิ้งท้ายไว้ว่าประกันใกล้จะขาดแล้วนะยูโปรดขับด้วยความระมัดระวัง
‘พรพระพาย’ กะพริบตาปริบๆ พยายามสลัดไล่ความมึนงง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเธอเมาม็อกเทลสปาร์กลิ่งสีม่วง ซึ่งเป็นเครื่องดื่มแก้วเดียวในผับที่หญิงสาวสั่งมาดื่มเพื่อลืมความทุกข์ หลังจาก ‘กานดา’ เพื่อนสนิทสาวชาวไทยส่งคลิปวิดีโอการแต่งงานของ ‘รังสิโรจน์’ อดีตคนรักที่กลับเมืองไทยไปก่อนหลังเรียนจบ ส่วนเธอขอทำงานเก็บเงินอีกหน่อยแล้ววาดฝันว่าจะกลับไปแต่งงานกัน แต่เขาไม่รอเธอและตัดสินใจชิงสละโสดไปก่อนกับไฮโซสาวคนดัง ซึ่งเป็นข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์หลายฉบับ
วันนี้เธอเลยขอดื่มให้เขาซะหน่อย ดื่มอวยพรให้เขาจากที่ไกลๆ แบบนี้ล่ะดีแล้ว ดีใจกับเขาที่ได้เจอคนที่ใช่ แล้วก็ฉลองให้กับตัวเองที่กลับมาโสดอีกครั้ง พร้อมกับการสูญเสีย...สูญเสียคนที่ไม่รักเราจริง มาทิ้งกันไปแบบนี้!
เออ...ว่าแต่ดีไม่ใช่เหรอที่เราเสียคนที่ไม่รักเราไป น่าจะรู้สึกแฮปปี้ หลั่นล้า ดี๊ด๊าเหมือนปลากระดี่ได้อาบน้ำแร่จากเทือกเขาหิมาลัยสิ แต่ทำไมพอนึกถึงหน้าผู้ชายเฮงซวยคนนั้นขึ้นมาทีไร ก็เจ็บจี๊ดที่กระดองใจแบบนี้!!
“เฮงซวยชะม้าดดด...มันวันอะไรของช้านเนี่ยยย!!”
หญิงสาวยืนซวนเซ ปากก็สบถเสียงอ้อแอ้ฟังไม่ได้ศัพท์ อุบัติเหตุครั้งนี้ไม่ถึงกับรุนแรงนัก แค่รถพังบางส่วน แต่ทำให้สมองของเธอมึนเบลอไปหมด จนกระทั่งเห็นว่ามีรถหรูคันหนึ่งขับมาจอดด้านหน้า
ร่างสูงกำยำก้าวลงมาจากรถยนต์แม็คลาเรน พีวัน แอลเอ็ม สีดำมันปลาบ ไฮเปอร์คาร์ที่หายากที่สุดคันหนึ่งของโลก ท่าทางของเขาดูรีบร้อน และที่ทำให้พรพระพายมองอย่างตะลึงก็เพราะเขาคือ
‘ซูเปอร์ฮีโร่’
‘ซูเปอร์ฮีโร่กำลังลงจากรถเพื่อมาช่วยเธอ’
“พระเจ้า...นี่เขา เป็นฮีโร่ในจอไม่พอ ตามมาช่วยฉันถึงที่นี่ รักคุณจังค่ะกัปตัน...” หญิงสาวยกมือขึ้นโบกเรียกเขา พร้อมเสียงอ้อแอ้ นัยน์ตาหวานเชื่อมแปลกๆ
“ช่วยฉันด้วยค่ะ ฉันอยู่ทางนี้ ทางนี้ค่ะ กัปตานนน...”
ร่างสูงที่ก้าวยาวๆ เข้ามายังจุดเกิดเหตุด้วยความรีบเร่ง ไม่กี่ก้าวก็ถึงรถคันที่ประสบอุบัติเหตุ เขาไม่ใช่ซูเปอร์ฮีโร่ แต่เขาคือ ‘แบรดลีย์ อาเชอร์’ ทายาทหนึ่งเดียวของตระกูลอาเชอร์ที่ทรงอิทธิพลตระกูลหนึ่งในประเทศเสรีนี้ ตระกูลอาเชอร์ประกอบธุรกิจด้านเรือเดินสมุทร เรือสำราญ และมีโรงแรมห้าดาวหลายแห่ง รวมถึงเป็นเจ้าของคอนโดฯ ระดับไฮเอนด์ในหลายรัฐ และยังขยายสาขาไปอีกหลายประเทศ
สีผิวเดิมของแบรดลีย์ค่อนข้างขาวจัด แต่เขาเป็นคนชอบออกกำลังกายและอาบแดดบ่อยครั้ง เวลานี้ผิวที่ขาวจัดจึงมีสีแทน น่ามองมากขึ้นไปอีก
ร่างสูงกำยำราวนายแบบอยู่ในชุดเสื้อยืดคอกลมสีน้ำตาลเข้ม อวดมัดกล้ามแน่นๆ แข็งแรงมาก สวมกางเกงยีนสีเข้มยิ่งทำให้เขาดูสูงเพรียว เร้าใจ เพราะมันเน้นสัดส่วนชัดเจนเหมือนกับที่เธอเคยเห็นในภาพยนตร์ ในมือยังถือโล่ซึ่งเป็นอาวุธประจำตัว...
แบรดลีย์รีบเปิดประตูรถยนต์ฝั่งคนขับและอุ้มเธอลงมา
“เธอเป็นยังไงบ้าง” เสียงหล่อสมกับใบหน้าเอ่ยถามหญิงสาว กวาดตาคมมองไปทั่วร่างเล็ก
พรพระพายกะพริบตาปริบๆ แล้วส่งยิ้มเผล่ให้ครั้งหนึ่ง “จักรวารไปทางไหนคะ”
แบรดลีย์มองแม่สาวขาซิ่งตรงหน้าแล้วขำไม่ออก อาการท่าจะหนัก ดวงตาคมเข้มจ้องใบหน้าสวย แล้วตอบเสียงเครียด
“จักรวารอยู่อีกไกล แต่ถ้าเธอไปไม่ไหว คืนนี้คงต้องไปกับฉัน”
พรพระพายส่งยิ้มเรื่อยเปื่อย รู้สึกเหมือนกำลังลอยคว้างอากาศราวกับไม่เป็นตัวของตัวเอง เธอไม่เคยเชื่อเรื่องทฤษฎีโลกกลมมาก่อน จนกระทั่งเวลานี้ เธอกับเขาพบกันในโรงภาพยนตร์รอบมิดไนต์ที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมง เธอจองตั๋วอย่างยากลำบาก แต่ในที่สุดก็ได้ดูหนังดังซึ่งทำรายได้สูงสุดในอเมริกาและกำลังทำรายได้สูงสุดไปทั่วโลก เขาเป็นฮีโร่ที่ออกมาแต่ละทีสาวๆ ไม่ยอมกะพริบตา
บทล่าสุด
#78 บทที่ 78 78
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#77 บทที่ 77 77
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#76 บทที่ 76 76
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#75 บทที่ 75 75
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#74 บทที่ 74 74
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#73 บทที่ 73 73
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#72 บทที่ 72 72
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#71 บทที่ 71 71
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#70 บทที่ 70 70
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#69 บทที่ 69 69
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026
คุณอาจชอบ 😍
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักไม่หลอก
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













