บทนำ
บท 1
“ค่าผ่าตัดไม่ใช่น้อย ๆ เลยนะหนู ต่อให้ทำงานหามรุ่งหามค่ำติดต่อกันทุกวัน แล้วยังได้เงินแค่วันละไม่กี่ร้อยบาท พี่ว่าเราน่ะจะล้มก่อนจะหาเงินมาจ่ายค่าผ่าตัดให้โรงพยาบาลได้นะ”
นามบัตรถูกยัดใส่มือของเด็กสาวที่นั่งอยู่ด้านข้าง แม้ว่าเธอจะไม่ได้สนใจมันเลยสักนิดเดียว แต่ก็ยังคงถือนามบัตรนั้นไว้สายตานิ่งมองชื่อและเบอร์โทรศัพท์ที่อยู่บนนั้น
‘เมนี่ 097-xxx-xxxx’
“ถ้าตัดสินใจได้แล้วอย่าลืมโทรหาพี่นะ”
หญิงสาวผู้*(เหมือนจะ)หวังดี ส่งยิ้มให้ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง แต่ก่อนที่เธอจะเดินออกจากตรงนี้ไปเธอขอแนะนำตัวเองอีกสักครั้งเผื่อว่าเด็กสาวที่น่าสงสารคนนี้จะยังจำชื่อของเธอไม่ได้
“พี่เมนี่นะจ๊ะ ชื่อเดียวกับในนามบัตร”
“...”
ไม่มีเสียงตอบกลับ ไม่มีการพยักหน้าตอบรับ มีเพียงความเงียบงันเท่านั้นที่ได้รับจากเด็กสาวคนนี้ และเมื่อเห็นดังนั้นการจะยืนรอจนได้รับความสนใจคงเป็นการเสียเวลาเปล่า หญิงสาวเอื้อมมือมาวางบนบ่าเล็กเหมือนต้องการแสดงความเห็นใจก่อนจะตัดสินใจเดินจากไป
“มันจะต้องมีทางอื่นสิ เธอจะต้องหาทางได้แน่เมษา เธอต้องทำได้”
เมษา อายุ22ปี ตอนนี้เธอกำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่4 สาขาบริหารธุรกิจและเทอมนี้เป็นเทอมสุดท้ายแล้วที่เธอจะได้ใช้ชีวิตนักศึกษา ทว่า ชีวิตในเทอมสุดท้ายของเธอไม่ได้ง่ายเลยเมื่อเมษาต้องพบกับเรื่องราวที่ไม่คาดฝันและเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ทำให้เธอตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากและมันหนักเกินไป
‘เงินเป็นล้าน’ ที่เมษายังคิดไม่ตกว่าเธอจะไปหามาจากที่ไหน เธอยังเรียนไม่จบจะไปขอกู้หรือหยิบยืมจากใครก็ไม่ได้แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม แม้จะลำบากมากเพียงใดเพื่อผู้มีพระคุณแล้ว เธอจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อหาเงินมารักษาน้าของเธอให้ได้
ทุกวิถีทางและต่อให้ท้ายที่สุดแล้วมันจะเหลือแค่วิธีเดียวเธอก็จะทำ แม้จะต้องขายศักดิ์ศรีของตัวเองก็ตามเพื่อน้าของเธอแล้วเมษายอมทำได้ทั้งนั้น...
ห้องพักแพทย์
“สวัสดีครับคุณเมนี่” เสียงเรียบตอบรับจากสายที่โทรเข้ามาหานายแพทย์หนุ่ม ในขณะที่มือของเขากำลังกดเครื่องทำกาแฟอัตโนมัติเพื่อจิบรอในช่วงพักของตัวเอง
(เมนี่จะโทรมาแจ้งว่า ตอนนี้เมนี่เจอเด็กที่เหมาะกับความต้องการของคุณหมออลันแล้วนะคะแต่ต้องให้เวลาน้องเขาตัดสินใจสักหน่อยค่ะ)
“ผมขอย้ำเรื่องความปลอดภัยอีกครั้ง รบกวนคุณเมนี่พาเด็กคนนั้นไปตรวจร่างกายด้วยนะครับและที่สำคัญต้องบรรลุนิติภาวะแล้ว”
(รับทราบค่ะคุณหมออลัน เมนี่จะจัดการให้เรียบร้อยรับรองว่าเด็กคนนี้ร่างกายแข็งแรงปลอดภัยไม่มีโรคแน่นอนค่ะ คุณหมอเชื่อใจเมนี่เรื่องนี้ได้เลย)
“ครับ ผมเองก็คาดหวังว่าคุณเมนี่คงไม่ทำให้ผมต้องรู้สึก ตัดสินใจพลาด ที่ไว้ใจคุณเมนี่นะครับ”
(ไว้ใจเมนี่ได้ค่ะ ระดับเมนี่ไม่มีคำว่าพลาด)
“ผมก็หวังให้เป็นเช่นนั้น ผมจะรอวันที่คุณเมนี่พาคนที่ผมต้องการมาพบนะครับ”
(อีกไม่นานเกินรอค่ะคุณหมออลัน)*
กดวางสายพร้อมมุมปากที่ถูกยกขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาที่มักแสดงออกอย่างเป็นมิตรเสมอถูกแปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่ง จนไม่สามารถเดาได้เลยว่านายแพทย์หนุ่มคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่
“หึ”
“เงินมันซื้อได้ทุกอย่างแม้กระทั่ง...ร่างกาย”
นายแพทย์ อลัน แอนเดล นิธิรัตนจินดา หรือ คุณหมออลัน อายุ30ปี อลันเป็นหนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกาและตอนนี้เขาคือศัลยแพทย์ผู้ชำนาญการด้านการผ่าตัดหัวใจและทรวงอก
อลันประสบความสำเร็จในอาชีพตั้งแต่อายุยังน้อยและชื่อเสียงของเขาไม่ได้มาเพราะโชคช่วยแต่ได้มาเพราะความสามารถของตัวเอง แม้เขาจะถูกชื่นชมมากแค่ไหนแต่อลันไม่เคยทำตัวอยู่เหนือกว่าใครและเขาเปิดรับทุกความคิดเห็นและพร้อมจะเรียนรู้อยู่เสมอ
นายแพทย์หนุ่มที่ทั้งหล่อ โสด และรวยมากคนนี้ภายนอกเขาคือคนสุภาพพูดจาน่าฟัง อัธยาศัยดี สาวๆ ต่างอยากได้เขาเป็นแฟนกันทั้งนั้น แต่หารู้ไม่ว่าสิ่งที่เห็นมันก็แค่เปลือกนอกของผู้ชายที่ชื่อ อลัน
ภาพลักษณ์ที่เขาอยากแสดงออกให้เห็นว่าเขาเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่ประกอบอาชีพเป็นนายแพทย์ เป็นคนที่ใจดีกับทุกคนและดูเข้าถึงง่าย แท้จริงแล้วตัวตนของเขามันเป็นอีกอย่างและอลันไม่ต้องการให้ใครได้รู้จักตัวตนและนิสัยที่แท้จริงของเขา ยกเว้นคนที่เขาอนุญาตให้ได้เห็นเท่านั้น
:
“ขอบคุณมาก ๆ นะกิ๊กที่ช่วยเมทำรายงาน ถ้าไม่ได้เพื่อนรักคนนี้เราไม่รู้เลยว่าจะเรียนจบได้ยังไง” เมษาเดินควงแขนกิตติยาเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอก่อนจะพากันเดินออกจากห้องเรียนไป
“เพื่อนกันก็ต้องช่วยเหลือกันสิ” กิตติยายกมือขึ้นมาวางทับบนมือของเมษาและที่พูดออกไปเธอหมายความตามที่พูดจริง ๆ อะไรที่เธอพอจะช่วยเหลือเพื่อนคนนี้ได้เธอก็อยากจะช่วยให้ได้มากที่สุด
กิตติยากับเมษาเป็นเพื่อนกันตั้งแต่อยู่ปี1 ทั้งสองคนต่างที่มาไม่เคยพบกันมาก่อนแต่ด้วยนิสัยที่เหมือนๆ กันทำให้ทั้งสองคนสนิทกันเร็วมากและเป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่นั้นมา
เวลาที่คนใดคนหนึ่งมีเรื่องทุกข์ใจอีกคนจะคอยรับฟัง ปัญหาอะไรที่ช่วยได้ทั้งสองคนจะไม่รีรอที่จะยื่นมือเขาไปช่วยอีกคนทันที แต่หากปัญหาไหนที่ใหญ่เกินจะช่วยได้ก็จะทำหน้าที่เป็นผู้รับฟังที่ดี คอยพูดให้กำลังใจและเติมพลังบวกให้แก่กันเสมอ
บทล่าสุด
#99 บทที่ 99 99
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#98 บทที่ 98 98
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#97 บทที่ 97 97
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#96 บทที่ 96 96
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#95 บทที่ 95 95
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#94 บทที่ 94 94
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#93 บทที่ 93 93
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#92 บทที่ 92 92
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#91 บทที่ 91 91
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#90 บทที่ 90 90
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













