บทนำ
"อื้อ!! พูดไม่เพราะ" เมษาชักมือกลับมาปิดหูแล้วถอยออกห่างจากเจได ชายหนุ่มมองท่าทางเหมือนเด็กน้อยไร้เดียงสาด้วยความหงุดหงิด ลมหายใจร้อนเจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ถูกพ่นออกมาอย่างหนัก
"เด็ก! ปัญญาอ่อน!"
"น้องเมย์ไม่ได้เด็กแล้วนะ อายุสิบแปดแล้วด้วย" เธอเถียงกลับ ไม่รู้เอาความกล้ามาจากไหนทั้งที่กลัวเขาเป็นบ้า
"ใสหัวไปไหนไกลๆ อย่ามาให้เห็นหน้าอีก"
"ให้น้องเมย์ใสหัวไปคนเดียวไม่ได้หรอก พี่ก็ใสหัวไปด้วย" เมษาไม่รู้สึกตัวว่าพูดอะไรออกไปและนั่นก็ทำให้เจไดโกรธจนหน้าแดง เขายื่นมือไปหมายจะบีบคอระหงแต่เมษากลับถอยหนีจนมือเขาพลาดไปถูกสายชุดเดรสและเกี่ยวติดมือมาจนขาดวิ่น "ว้าย!!" เมษารีบกอดตัวเองไว้พลางย่อตัวนั่งลง
"บ้าเอ๊ย!" เจไดสบถคำอย่างหัวเสียก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้น ปล่อยให้เมษานั่งอยู่คนเดียวในลานจอดรถกว้างข้างผับ เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมาน้อยๆ ก่อนจะหอบชุดวิ่งกลับเข้ามาในผับด้วยความกลัว
บท 1
บทนำ
คอนโดหรูแห่งหนึ่ง
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นภายในห้องนอนขนาดใหญ่ กายเปลือยเปล่าทั้งสองกลมเกลียวกันแนบแน่น เสียงลมหายใจของแม่สาวร่างน้อยแผ่วลงทุกครั้งที่ถูกความจุกเล่นงาน
"อึก..อื้อ~ น้องเมย์เจ็บ" เสียงเล็กๆ สั่นเครื่องอย่างหนัก เธอพยายามบอกคนตัวโตที่สาดแรงกายเข้าใส่หลายครั้งแต่ก็ไม่เป็นผลจนเธอท้อใจ เขากระทำกับเธอเหมือนสิ่งของที่ไม่มีชีวิต ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้น้ำตาไหลออกมาอย่างง่ายดาย
"เธอเลือกเอง อ๊า~" ร่างหนากัดฟันตอบกลับคนใต้ร่าง น้ำตาที่ไหลออกมาไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเห็นใจเธอเลยสักนิด ยิ่งรู้สึกเกลียดและโกรธเข้าไปใหญ่ "ร้อยทั้งร้อย ผู้หญิงมักจะทำตัวอ่อนแอเพื่อให้ดูสงสาร แต่ขอโทษนะฉันไม่ได้โง่" เขาว่าอะไรนะ เขาบอกว่าเธอแกล้งทำตัวอ่อนแองั้นเหรอ และสิ่งที่เขาพรากไปล่ะ?
เมษาได้แต่กล้ำกลืนความเจ็บปวดในใจและภาวนาให้ทุกอย่างจบลงโดยเร็ว ใช่! เธอเลือกเองที่ยอมเป็นที่บำเรอความปรารถนาของเจได ทั้งที่มันมีทางเลือกอื่น..แต่มันก็สายไปแล้วตั้งแต่วันที่เธอพลีกายให้เจไดด้วยเพราะเธออยากให้เขาหายโกรธเรื่องจูนี่กับไนท์
"อ๊ะ! อ๊า..อื้อ~ น้องเมย์เจ็บน้องสาว มันแดงหมดแล้วค่ะ พอเถอะนะ ไม่ไหวแล้ว"
"ถ้ายังไม่ได้สั่งก็อย่าพูด! ลืมไปแล้วหรือไง เธอบอกเองจะทำทุกอย่างตามที่ฉันต้องการ" เจไดรีบหยิบเอาคำพูดเมษาที่ให้ไว้กับเขาขึ้นมาเป็นข้ออ้างทำให้คนใต้ร่างรีบเบือนหน้าหลบสายตาทันที "หึ!" ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นแล้วก้าวลงจากเตียง
"เสร็จแล้วใช่ไหมคะ" เมษารีบดึงผ้าห่มมาคลุมกายพลางจัดแจงผมเผ้า ดวงตากลมโตมีม่านน้ำตาเคลือบใสแป๋วไร้เดียงสาแต่นั่นกลับทำให้เจไดรู้สึกไม่ชอบใจ เขาเกลียดท่าทางไร้เดียงสาเธอ
"ยัง!" ชายหนุ่มตอบกลับมาเสียงห้วนแล้วหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ นั่งลงบนโซฟาปลายเตียง ยกแขนข้างหนึ่งพาดยาวกับพนักโซฟา สายตาดุดันมองคนบนเตียงไม่ลดละ
"เมื่อไหร่พี่เจจะพอใจคะ น้องเมย์ไม่อยากทำแบบนี้แล้ว น้องเมย์เจ็บ" เด็กสาวกลั้นใจถามออกไปแต่ทว่าเสียงถอนหายใจของคนที่นั่งอยู่ปลายเตียงกลับทำให้หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ เจไดแสยะยิ้มมุมปากทั้งที่คาบบุหรี่อยู่ ก่อนเดินตรงมาหาเธอ
มือหนาเชยปลาบคางมนขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เขาจะพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าเธอ เมษากลั้นใจแล้วขยับหนีด้วยความกลัว
"นิสัยไม่ดี ชอบทำอะไรเลวๆ" เธอพ่นคำด่าชายหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัวผลที่จะตามมา แต่เจไดก็ไม่ได้สนใจคำด่าทอพวกนั้น เขาแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆแล้วเปิดลิ้นชัก หยิบถุงยางอนามัยมาสวมใส่ให้ท่อนลำแล้วจึงก้าวขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ สะบัดผ้าห่มออกอย่างแรงจนร่างบอบบางกระเด้งขึ้น
"เลวงั้นเหรอ? แล้วรู้ไหมว่าเลวๆเนี่ยเขาทำอะไรได้บ้าง"
"ไม่รู้ค่ะ" เมษาตอบกลับมาอย่างใสซื่อ มือเรียวบางค่อยๆเลื่อนขึ้นมาปิดยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อไว้ทำให้เจไดสนใจมันน่ะสิ เขาก้มมองสิ่งสวยงามที่ฝ่ามือเธอปิดไว้แล้วแสยะยิ้ม หน้าอกของเด็กสาววัยแรกแย้มขนาดพอเหมาะอุ้งมือเขา ฐานยอดถันสีน้ำตาลอ่อนติดไปทางสีชมพูหน่อยๆ มันช่างเย้ายวนใจจนบางครั้งเขาเผลอใช้ปากกับมันอย่างมูมมาม
เมษากัดริมฝีปากแน่นด้วยความทรมาน ก่อนที่ความเจ็บปวดทั้งหมดจะมารวมกันอยู่จุดๆ เดียวเมื่อคนตัวโตดันส่วนหัวมนสวมเครื่องป้องกันเข้ามาในกายเธอจนสุดความยาวของมัน ราวกับถูกค้อนปอนด์ทุบลงท้องน้อย
"อึก! ฮือ~ น้องเมย์เจ็บ เอาของพี่เจออกไป" เมษาเอ่ยบอกเจไดจนปากสั่น น้ำตาอุ่นๆไหลออกมาทางหางตา หยดลงบนหมอนจนเปียกเป็นวงกว้าง เธอได้แต่ภาวนาให้ทุกอย่างจบสิ้นเร็วๆนี้ เธอไม่อยากรับความเจ็บปวดนี้อีกแล้ว...
"ฉันยังไม่เสร็จ ลืมสัญญาที่ให้กันไว้แล้วเหรอ"
"อึก...ฮือ~" เมษาส่ายหน้าพัลวันด้วยความเจ็บ สติพลันกระเจิดกระเจิงเมื่อเขาจงใจกระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างหนักหน่วงราวกับจะแกล้งเธอให้ทรมาน เลือดสีแดงเริ่มไหลออกมาจากช่องทางรักเพราะความใหญ่เกินขนาดที่สอดเข้าออกทำให้ช่องทางรักเมษาฉีกขาดเป็นแผล เธอแสบจนแทนทานทนไม่ไหว "น้องเมย์ไม่ไหวแล้ว อึก..เอาออกไปได้ไหมคะ พรุ่งนี้ค่อยทำต่อ"
"อ่อน! ปากดี!" เจไดหยุดเคลื่อนไหวร่างกายกะทันหันทั้งทียังไม่ได้ปลดปล่อย เขาถอดเครื่องป้องกันออกอย่างหัวเสียแล้วก้าวลงจากเตียง ก้มลงเก็บชุดนักเรียนขาดรุ่งริ่งบนพื้นโยนขึ้นไปบนเตียงอย่างไร้เยื้อใย
คนตัวเล็กค่อยๆดันตัวลุกขึ้นนั่งด้วยสภาพร่างกายอ่อนเพลียอย่างหนัก ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงซ่านเพราะร้องไห้เป็นเวลานาน แต่แววตาคู่นั้นกลับใสแป๋วไร้เดียงสา เมษาหยิบเสื้อผ้ามากอดไว้พลางปาดน้ำตาออกจากหางตา
"น้องเมย์ทำให้พี่เจไม่พอใจอีกแล้วใช่ไหม อึก..คะ..ค่อยทำต่อพรุ่งนี้ได้ไหมคะ น้องเมย์เหมือนจะไม่สบายเลย"
"เรื่องของเธอ!" เจไดตวัดสายตาดุดันมองจนเธอต้องก้มหน้าหลบสายตา น้ำตาพานหยดลงเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกหลายอย่าง
"น้องเมย์ขอโทษค่ะ แล้ว..น้องเมย์ต้องยอมให้พี่เจทำแบบนี้อีกนานแค่ไหนพี่เจถึงจะให้อภัย"
"..." เจไดพ่นควันบุหรี่ออก แล้วเดินมาใกล้ๆเมษา เขาพ่นควันบุหรี่อีกครั้งแล้วบีบปลายคางมนแน่นจนใบหน้าสวยสั่นระริก
"..."! เมษาเริ่มหน้าถอดสี
"จนกว่าฉันจะพอใจ!"
"..."!
บทล่าสุด
#83 บทที่ 83 ตอนพิเศษ 5
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#82 บทที่ 82 ตอนพิเศษ 4
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#81 บทที่ 81 ตอนพิเศษ 3
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#80 บทที่ 80 ตอนพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#79 บทที่ 79 ตอนพิเศษ 1
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#78 บทที่ 78 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#77 บทที่ 77 บทที่ 76 ทะเล้น
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#76 บทที่ 76 บทที่ 75 ความสุข
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#75 บทที่ 75 บทที่ 74 ขอแต่งงาน
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#74 บทที่ 74 บทที่ 73 ความสุขของพ่อแม่
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เกิดใหม่เป็นเมียของตัวร้าย...พลิกฐานะให้ร่ำรวยด้วยมิติวิเศษในยุค80
หลินเฟยเฟยตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กสาวอาภัพที่ถูกทิ้งเพราะคำทำนายลวงโลก ปล่อยให้แฝดพี่สวมรอยเป็นหงส์ฟ้าเสวยสุขในบ้านเศรษฐี ส่วนเธอต้องทนลำบากแถมยังถูกใส่ร้ายจนตาย!
แต่ขอโทษที หลินเฟยเฟยคนใหม่นี้ไม่หมูเหมือนคนเก่า ในมือมีระบบแลกเปลี่ยนมิติสุดล้ำ สมองมีแผนธุรกิจระดับร้อยล้าน เธอจะพลิกโฉมสมุนไพรบ้านนอกให้กลายเป็นอาณาจักรเครื่องสำอางระดับชาติ ตอกหน้าแฝดพี่ดอกบัวขาวและอดีตคู่หมั้นเฮงซวยให้หงายหลัง!
แถมยังมีเซี่ยจินเหิง พญามารคุมตลาดมืดที่ใครๆต่างหวาดกลัว มาคอยตามป้วนเปี้ยนขอสมัครเป็นบอดี้การ์ดพ่วงตำแหน่งสามี... หึ ดาวไม้กวาดงั้นเหรอ คอยดูเถอะ ฉันจะกวาดเงินกวาดทองให้เกลี้ยงประเทศเลย!
ทาสรัก บำเรอชีกห์
เธอคือสาวใช้คนสนิทของภรรยาชีกห์การิม แค่แหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา เธอยังไม่กล้า
แล้วจะให้เธอยืนเปลื้องผ้าต่อหน้าเขาเนี่ยนะ?!
เมียเด็กของผู้พันสายดุ
การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!
เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน
ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!
แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?
“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”













