GENTLEMAN บุรุษเย็นชา

บทนำ

มหาวิทยาลัยอาร์เธอร์

คณะวิทยาศาสตร์ ภาคอินเตอร์

ณ สาขา นิวเคลียร์และไอโซโทป

“อ่าว น้องเลเน่ มารอน้องแพนด้าเหรอจ้ะ?” ฉันเงยหน้ามองผู้มาใหม่ที่เข้ามาทัก เสียงนี้ไม่ต้องเงยหน้าขึ้นไปมองให้เมื่อยคอก็รู้ว่าเป็นเสียงของใคร เพราะทุกครั้งที่ฉันมารอยัยด้าพี่คนนี้มักจะเดินเข้ามาทักฉันตลอดจนชินแล้ว อืม...พี่เขาน่าจะชื่อพี่มิกซ์มั้งถ้าจำไม่ผิด

“ใช่ค่ะ”

“เป็นเพื่อนที่ดีจังเลยน้า ไม่รู้ว่ามารอเพื่อนหรือรอใครกันแน่” นางพูดจบก็เดินผิวปากออกไป ฉันได้แต่นั่งส่ายหน้าไปมากับพฤติกรรมของเธอ พี่มิกซ์ใคร ๆ ก็รู้ว่าเธอไม่ชอบฉัน แต่ก็ยังตีสองหน้าเข้ามาทักฉันอยู่เรื่อย

ส่วนเรื่องที่พี่เขาไม่ชอบฉันก็เพราะ ฉันดันไปแอบชอบคนคนเดียวกับเธอน่ะสิ ไม่สิ เกือบทั้งมหา’ลัยเลยก็ว่าได้ ที่แอบชอบคนคนเดียวกัน

“เน่มารอนานยัง?” ฉันรีบยืนขึ้นส่ายหน้าเป็นคำตอบให้กับเพื่อนรักที่เพิ่งจะเดินลงมาจากตึกวิทยาศาสตร์ พร้อมกับใครบางคนที่เป็นต้นเหตุให้ฉันมักจะมานั่งรอเพื่อนตัวเองเพื่อที่จะได้เจอกับพี่เขา ถึงแม้ฉันจะเรียนคนละคณะก็เถอะ แต่ในเมื่อมีโอกาสที่ได้เจอพี่เขามากกว่าคนอื่น ๆ ฉันก็ต้องรีบคว้าเอาไว้สิ ^^

“สวัสดีค่ะพี่โลคา” แน่นอนว่าฉันจะต้องทักคนที่ฉันแอบชอบก่อนเพื่อนรักอย่างยัยด้า (รักเพื่อนมาก!) และดูยัยด้าทำหน้าหมั่นไส้ส่งมาให้สิ หึหึ ฉันไม่สนใจหรอกย่ะ

พี่โลคามีรูปร่างที่สูงโปร่งราวกับนายแบบบนปกแม็กกาซีน ไหนจะผิวที่ขาวจัดจนซีด และยังมีรูปหน้าที่ได้สัดส่วน ตา จมูก ปาก เข้ารูปกับใบหน้าหล่อนั้นสุด ๆ

แถมทรงผมที่ดูเรียบร้อยแต่ก็แฝงไปด้วยความยุ่งนิด ๆ พอทำให้พี่เขาดูหล่อเท่ไปอีกแบบ แม้บนใบหน้าพี่เขาจะถูกสวมใส่ด้วยแว่นตา แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความหล่อเหลาของพี่เขาลดลงไปเลยสักนิด

มันกลับยิ่งทำให้พี่เขาดูเป็นเด็กเรียนสุด ๆ หรือที่เขามักจะเรียกกันว่าเด็กเนิร์ดนั่นแหละ ไหนจะชุดนักศึกษาที่กำลังถูกเสื้อกาวน์แบบนักวิทย์นั่นทับอีกด้วย ยิ่งทำให้ฉันไม่สามารถละสายตาออกจากพี่เขาได้เลย > / / / <

“...” พี่โลคาเขาไม่ตอบอะไร และไม่คิดจะมองมาที่ฉัน แม้แต่หางตาพี่เขาก็ไม่คิดจะมองมาเลย ฮือ แต่พี่เขากลับสอดมือล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วหมุนตัวเดินขึ้นอาคารไปอีกรอบอย่างไม่แลฉันสักนิด แต่ฉันชินแล้ว ฉันไม่ได้เจออะไรแบบนี้ครั้งแรกสักหน่อยนี่นา