บทนำ
บท 1
“ยินดีด้วยนะคะพี่มิน” ฉันยืนอยู่ต่อหน้าของผู้หญิงที่สวยที่สุดในวันนี้ ร่างบางสวยสูงโปร่ง ใบหน้าสวยหวาน สวยมาก สวยมากจริง ๆ โดยเฉพาะตอนที่เธอกำลังยิ้มมีความสุขในวันสำคัญของตัวเอง
“ขอบใจจ้าขนม” พี่มิน หรือพี่มินตรา เจ้าสาวคนสวยยืนยิ้มหวาน ๆ พร้อมกับยื่นมือมารับกล่องของขวัญจากมือฉัน ก่อนที่พี่มินจะยื่นมันไปให้ผู้ชายข้าง ๆ ผู้ชายที่เป็นเจ้าบ่าวของพี่เขา
เจ้าสาวตรงหน้าหันไปยิ้มหวานให้เจ้าบ่าวข้าง ๆ ที่เอาแต่มองเจ้าสาวของตัวเองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ผู้ชายของพี่มินตรา รุ่นพี่ที่บริษัทที่ฉันกำลังฝึกงานอยู่ตอนนี้
ผู้ชายที่ฉันเจอบ่อย ๆ ผู้ชายที่...
หล่อมาก~ กรี๊ด!!! อีหนมอิจฉาเจ้มิน อยากจะกรีดร้องทุกรอบที่เจอเฮียแกไปรับเจ้มินถึงที่ทำงาน คนบ้าอะไรหล่อบาดใจ หล่อไม่บันยะบันยัง หล่อฉิบหายวาดวอด~
“มาถ่ายรูปกันดีกว่าครับ” พี่คนนั้น พี่ออสตินสุดหล่อที่ทำให้สาว ๆ แทบทุกคนในงานมองพี่มินตราด้วยความอิจฉาหันมาพูดด้วยน้ำเสียงเพราะจับใจพร้อมรอยยิ้มเท่ ๆ ส่งให้อีหนมจนอยากกระโดดขึ้นเวทีไปร้องเพลงให้เจ้าสาวตอนนี้จริง ๆ เลยค่ะ
...ขอได้ไหมผู้ชายของเธอ~
บ้า! ฮ่า ๆๆ พูดเล่นค่ะ ผัวเขาก็คือผัวเขาแอบกรี๊ดได้แต่แอบแซ่บไม่ได้หรอกนะ พอเฮียออสตินบอกแค่นั้น ฉันก็รีบขยับไปร่วมเฟรมทันทีค่ะเพราะมีแขกเหรื่อมากมายที่กำลังทยอยเข้ามาร่วมงาน เดี๋ยวจะเสียเวลาคนอื่นอีกอย่างพี่เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็คงจะเหนื่อยน่าดู
“วันนี้พี่มินสวยมากเลยค่ะ สวยที่สุดเลย” พอถ่ายรูปเสร็จก็เลยชมพี่มินไปหนึ่งดอก เพราะความสวยที่ห้ามปากเอาไว้ไม่ได้ คนอะไรไม่รู้จะสวยไปถึงไหน จักรวาลก็เอาไม่อยู่แล้ว
“ขอบใจจ้า วันนี้ขนมก็สวยเหมือนกัน แต่จะให้ถูกต้องบอกว่าสวยมากเหมือนทุกวัน” พี่มินพูดพร้อมรอยยิ้มสวย ๆ คนบ้าอะไรเนี่ยยิ้มโคตรสวย แล้วเป็นรอยยิ้มที่มันไม่ปลอม ยิ้มทั้งปาก ทั้งหน้า ทั้งแววตา
“ขอบคุณค่า หนมว่าหนมเข้าไปในงานดีกว่า แขกเริ่มมากันเยอะแล้วเดี๋ยวพี่มินกับเฮียตินจะเหนื่อย” ฉันบอกแล้วก็ปลีกตัวออกมาทันที เดินมาในงานด้วยท่วงท่าเลิศ ๆ เชิด ๆ ตามสไตล์ของฉัน
สไตล์ของคนมั่นหน้า อิอิ
พอเดินเข้ามาก็ต้องเจอกับเหตุการณ์ปกติที่เคยเจอนั่นล่ะค่ะคือผู้ชายมองกันตาเป็นมัน มองตาค้าง มองตามหันคอตามจนกลัวคอเคล็ดแทน แต่ก็นั่นแหละค่ะ หนมสวย หนมชิน ^0^
“ลุ๊กสาว~” เสียงคุณแม่ของฉันตะโกนเรียกฉันที่กำลังด้อม ๆ มอง ๆ อยู่กับของกินตรงหน้าทำให้ฉันต้องหันไปมองทันที
“คุณแม่~ วันนี้หล่อมากเลยนะคะ” พอหันไปก็เห็นเพื่อนสนิทของเจ้าสาวที่ฉันก็สนิทอยู่พอตัวกำลังเดินเข้ามาทักทายฉัน
“ว้าย! ตบปาก!” พี่แมนนี่แกล้งทำเสียงไม่พอใจ แต่ก็นั่นแหละค่ะเจ้แกอยากหล่อทำไม เป็นสาวแต่แต่งบอย ทำผู้หญิงที่เห็นอกหักมานักต่อนัก
“อิอิ ขอโทษค่า ว่าแต่มีอะไรให้หนมช่วยไหมคะ”
“ไม่มีหรอกค่ะลูกสาว เหนื่อยมาทั้งวันแล้วตอนนี้มาเป็นแขกเถอะ” พี่แมนนี่ยิ้มให้ ใช่ค่ะเหนื่อยมาทั้งวัน ไม่ใช่สิเหนื่อยมาหลายวันเพราะพี่มินกับฉันทำงานบริษัทออแกไนซ์ชื่อดังระดับประเทศ ที่มีเจ้าของหล่อมาก ก.ไก่ล้านตัวไม่ต่างจากเจ้าบ่าวของพี่มิน เจอแต่ละทีก็แทบจะกรี๊ดใส่หน้าเจ้านายตัวเองเหมือนกัน และนั่นก็ทำให้เจ้าบ่าวใช้บริการบริษัทที่เจ้าสาวทำงานอยู่ให้จัดงานแต่งงานให้ พวกเราที่ทุ่มเทกับงานอยู่แล้วยิ่งเป็นงานแต่งพี่มินก็ยิ่งทุ่มเทสุดตัว ผลคือเหนื่อยมาก เหนื่อยเป็นหมาหอบแดด
“ถ้ามีอะไรเรียกใช้หนมได้เลยนะคะ แต่ตอนนี้หนมขอหาอะไรกินก่อน แหะ ๆ” ฉันบอกเจ้แมนนี่แล้วก็กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เพราะความหิว และอาหารตรงหน้าเป็นอาหารที่ฉันโคตรชอบ เชียร์พี่มินสุดตัวให้เลือกเมนูอาหารพวกนี้ อิอิ
อ้อเวิ่นมาตั้งนาน อยากรู้จักฉันแล้วใช่ไหมล่ะคะ สวัสดีค่ะ น้องชื่อขนมนะคะ ชื่อน่ารักและน่ากินมากใช่ไหมล่ะ แต่เพื่อนชอบเรียกอีหนม เกลียดพวกมันมากชื่อฉันแบ๊วขนาดนี้แต่ดันเรียกจิกว่า อีหนม -_-!
ฉันเป็นนักศึกษาปี 4 ค่ะ ตอนนี้กำลังฝึกงานอยู่ที่บริษัทออแกไนซ์ชื่อดังก้องประเทศ ลูกค้าเจ้าไหนเรียกใช้บริการไม่เคยผิดหวัง ที่ดังมากกว่าบริษัทก็หน้าหล่อ ๆ ของคุณพอร์ชเจ้าของบริษัทนี่ล่ะ หล่อเกินจะบรรยายได้ไม่ใช่เรื่องที่โอเวอร์เลยสักนิด
ฉันมาฝึกงานที่บริษัทนี้ก็เพราะมีอาเจ้พี่รหัสสุดเลิฟชักชวนมา ไม่อยากพูดถึงนางเท่าไหร่เพราะนางดันเป็นหญิงสาวผู้โชคดีที่ได้คุณพอร์ชบอสของน้องหนมไปครอบครอง แล้วคุณพอร์ชก็หลงรักหัวปักหัวปำ ทุ่มเทเปย์ทุกสิ่ง เวลาเจอสองคนนี้อยู่ด้วยกันทีไรหนมอยากเดินหนีไปให้ไกลเลยค่ะ คุณพอร์ชอย่างงั้นคุณพอร์ชอย่างงี้ หมูหวานอย่างงั้นหนูหวานอย่างงี้ หนูอยากทานอะไรคะ หวานจ๋าอยากไปไหนไหมคะเดี๋ยวพี่พาที่รักไป ได้ยินทีไรแสลงหูมากเลยค่ะ เขาหวานกันมากโดยที่ไม่คิดถึงจิตใจคนไร้คู่ คนมีคู่ไม่เคยรู้เลย เชอะ!
“ฮัลโหลค่ะอีหนม ทำอะไรตรงนี้คะ คิดอะไรอยู่ถึงได้เคี้ยวไปเบ้ปากไป” ในขณะที่กำลังกินไปนินทาคนมีคู่ไปในใจก็มีเสียงเปรตดังวี๊ด ๆ อยู่ข้างหู ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกค่ะ เพื่อนฉันเอง เพื่อนที่มาฝึกงานด้วยกันชื่อมุตา มุทิตาอุเบกขาน่ะค่ะ
“ไม่อยากรู้สิคะ” ฉันหันไปยิ้มหวานให้มันแล้วก็กัดทันที มุตาเพื่อนซี้ที่เพิ่งมาซี้ตอนฝึกงาน แต่ก็ซี้นั่นแหละ เป็นเพื่อนไม่ต้องใช้เวลานานในการซี้หรอก มองตาแล้วคลิกก็ใช้ได้ เรามาจากมหาลัยเดียวกันเอกเดียวกันนั่นล่ะค่ะ แต่มุตามันเป็นคนเก็บตัวไม่ค่อยสุงสิงกับใครตอนเรียนเลยไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ พอมาฝึกงานที่เดียวกันเลยได้คุยทำความรู้จักกันอย่างจริงจังถึงได้รู้ว่ามันก็จี๊ด แต่ไม่ค่อยอะไรกับเพื่อนเพราะมันติดเกม นางบอกว่านางติดมากมาตั้งแต่สมัยมัธยมเลยไม่ค่อยสนใจพูดคุยสนทนาปราศรัยกับเพื่อน
“เออ ๆ แล้วแต่ค่ะ แต่ช่วยยืนสวย ๆ ให้มีสติทีค่ะ วันนี้สวยแซ่บแต่ทำหน้าปัญญาอ่อนผู้ชายที่ไหนก็ไม่สนใจนะคะมายเฟรน” มุตาหันมากระซิบบอกทำให้ฉันยืนเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับปรายตามองรอบ ๆ
โอเคค่ะ ตอนนี้เริ่มมีคนเข้ามาในงานมากขึ้น แต่ละคนก็ไฮเอนทั้งนั้นแหละ ก็เจ้าบ่าวรวยเวอร์วังอลังการแขกนะงานจะไม่อลังเหมือนกันได้ไง วันนี้ถือเป็นงานช้างทีเดียว คนมางานเยอะมาก คนหล่อก็เช่นกัน เหมาะเลยค่ะ เหมาะแก่การหาคู่ อิอิ
“เพื่อนมุ หนมเป๊ะยัง”
“เป๊ะมากค่า วันนี้นอกจากเจ้าสาวที่สวยมากแล้ว รองลงมาก็มี...” มุตามองหน้าฉันยิ้ม ๆ
“ก็มีอะไร หนมใช่ไหม” ฉันถามมันพร้อมยิ้มหน้าบาน ถึงแม้จะเป็นรองพี่มินก็ไม่เป็นไร เพราะวันนี้วันของเจ้แก ใครจะมาแต่งสวยกว่าเจ้าสาวกันล่ะ เอาแค่เบา ๆ ซอฟท์ ๆ พอให้เพื่อนเจ้าบ่าวมองตามก็พอค่ะ
“พี่มิลาน พี่หวานที่สวยมาก แล้วก็มึง”
“ฮือ~ หนมไม่เคยได้สวยที่สุด” ฉันย่นจมูกใส่มันทำให้มุตาหัวเราะออกมาด้วยความพอใจที่ได้แกล้งฉัน
“ฮ่า ๆๆ ไม่เป็นไรน่า ก็พี่เขาสวยจริง ๆ นี่นา ไม่ต้องคิดมากหรอกพี่เขาเกิดก่อนออร่าความสวยก็ต้องมากกว่าเป็นธรรมดา แต่ขนมก็สวยอยู่แล้วสวยมากด้วย ดูสิหนุ่ม ๆ มองกันตาเป็นมัน”
“อือ ยอมก็ได้เพราะพี่เขาสวยจริง ๆ” ฉันพยักหน้ายอมรับความจริง พี่มิลานเป็นเพื่อนสนิทพี่มิน ส่วนพี่หวานเป็นน้องคนสนิทของพี่มินพวกพี่เขาเลยสนิทกัน พอฉันที่เป็นน้องรหัสสุดที่รักของพี่หวานมาฝึกงานด้วยพี่หวานเลยแนะนำให้รู้จักพวกพี่ ๆ เขา แล้วก็เกิดเป็นแก๊งค์สาวสวยที่มีกรุ๊ปไลน์เอาไว้เม้าท์เรื่องเสื้อผ้า เครื่องสำอาง แฟชั่น แต่ไม่มีมุตานะคะ นางไม่สนใจเรื่องพวกนี้หรอก นางสนแค่เกมส์ -_-!
อ้อ! ไม่อยากจะคุยในกลุ่มสาวสวย 4 คนนี้ ฉันสวยเป็นอันดับ 2 นะคะซิส เป็นลำดับที่โคตรภาคภูมิใจแบบไม่เต็มร้อย เพราะความสวยลำดับที่ 1 เป็นเจ้ 3 คนที่ไม่สามารถเรียงลำดับความสวยได้ ชิส์
บทล่าสุด
#56 บทที่ 56 Chapter : 56
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#55 บทที่ 55 Chapter : 55
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#54 บทที่ 54 Chapter : 54
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#53 บทที่ 53 Chapter : 53
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#52 บทที่ 52 Chapter : 52
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#51 บทที่ 51 chapter : 51
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#50 บทที่ 50 Chapter : 50
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#49 บทที่ 49 Chapter : 49
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#48 บทที่ 48 Chapter : 48
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#47 บทที่ 47 Chapter : 47
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้













