บทนำ
ร่างสวยเย้ายวน กลิ่นหอมละมุน ขยับหนีไปจนมุมตรงพนักโซฟา คนไล่ที่ต้องการกินไม่ละพยายามในการขยับตาม ยกแขนวางบนพนักพิง คล้ายโอบกอดคนขี้กลัว
“ชื่ออะไร” เหมือนแกล้งถามทั้งที่รู้จักเธอจากปากผู้จัดการ แต่ก็อยากถาม อยากได้เสียงหวานๆ ตอบเขาด้วยปากเธอเอง
“มะ...มายด์ค่ะ” นกน้อยตอบด้วยเสียงสั่นเครือ
“มะ...มายด์ค่ะ ชื่อแปลกดีนะ” มาเฟียตัวใหญ่ยี่ยวนนิดๆ ชื่อน่ารักสมตัว พูดไปอย่างนั้นเองว่าชื่อแปลก มายด์ก็น่าจะหมายถึงใจ
“เอ๋...ไม่ใช่ค่ะชื่อมายด์เฉยๆ เรียกมายด์ได้ค่ะ” ไม่ใช่มะ...มายด์ซะหน่อย
“มายด์ก็พอ” เขาทวนชื่อมายด์ก็พอ
“อีตาบ้า” ตวาดเขาเสียงขรม พอนึกขึ้นได้ว่าตัวเองอยู่ในถ้ำเสือ ไม่ควรแสดงความเกรี้ยวกราด จึงลดเสียงแว๊ดลง “ฉันหมายถึงฉันชื่อมายด์ค่ะ” บอกชื่อตัวเองอีกหน ไม่ต้องอยากทราบชื่อจริงนะ แค่มายด์พอแล้ว เธอไม่ได้เตรียมชื่อเข้าวงการมา บอกผู้จัดการตามประวัติที่ยื่นสมัครงานมายด์เท่านั้น
“อ้อ...นึกว่ามายด์ก็พอ” ยียวนผิดวิสัยในแบบเมนนิโคมาเฟียเถื่อน ไม่รู้สิอยากกวนเธอซะอย่างนั้น ตอนนี้เขานึกว่านั่งอยู่ข้างขนมปังกลิ่นวานิลลาเป็นกลิ่นเฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใคร นึกหิวขึ้นมาซะแล้วสิ รสชาติเป็นเป็นยังไงน๊า คนตัวใหญ่แอบคิดเหมือนเด็กหิวขนม
บท 1
ท้องฟ้าฉาบทาด้วยสีม่วงเข้ม เพื่อเข้าสู่ชีวิตกลางคืน อีกคืนแล้วสินะสำหรับใครหลายคน ขณะเดียวกันนางสาวมธุรดา วิรากานต์กำลังตั้งหน้าตั้งตาบึ่งรถคันใหญ่ ไปขอยืมจากผู้ใหญ่ใจดีท่านหนึ่ง ลำพังเธอเหรอไม่มีปัญญาขับรถหรูขนาดนี้แน่นอน อาศัยระบบขนส่งสาธารณะประจำ
ครั้นพอบึ่งรถมาถึงลานจอดรถท่าอากาศยานนานาชาติ มธุรดาสอดสายตามองหาที่จอดรถ วนอยู่สองสามรอบ จึงโชคดี รีบถอยเข้าไปจอดตรงซองพอดี ในรอบเดียวไม่ต้องขยับซ้ายขวาหน้าหลัง เหมือนอีกคันที่ขยับเข้าๆ ออกอยู่หลายครั้งกว่าจะตรงซอง เมื่อจอดรถนิ่งสนิท ร่างบางรัดรึงในกางเกงยีนสีซีดรัดรูป เข้ารูปร่างเย้ายวนเอวคอด สะโพกงอนงาม กับเสื้อยืดสีขาวคอกลม ก้าวลงจากห้องโดยสารอย่างคล่องแคล่ว
ก่อนถึงเวลาขอเข้าไปเติมกาเฟอินในร้านกาแฟสักหน่อย เมล็ดกาแฟสดอราบิก้าเตะจมูกโด่ง จนต้องย่นจมูกฟุดฟิด กลิ่นกาแฟส่งให้ชีพจรลงเท้า ก้าวเข้าไปยืนต่อแถวกับลูกค้าคนอื่น เมื่อคืนแทบไม่ได้นอน เพราะกว่าจะได้นอนเกือบรุ่งสาง จากภารกิจท่านผู้ใหญ่ใจดีมอบหมายให้ไปจัดการ ยิ่งตอนนี้จำต้องถ่อสังขารทรุดโทรม มารับเพื่อนสนิทที่มันไม่ยอมใช้งานคนในครอบครัว เจาะจงต้องเป็นเธอเท่านั้น
“ขอคาปูชิโนแก้วหนึ่งค่ะ” เสียงหวานสั่งพนักงานเมื่อถึงคิว มีคิวก่อนหน้าเพียงคิวเดียวจึงรอไม่นาน ระหว่างยืนรอหันมองไปรอบร้าน ซึ่งตกแต่งห้อมล้อมไปด้วยกระจกบานใส มองเห็นรอบด้าน สายตาไปสะดุดกับบุรุษแต่งกายดีเยี่ยม สวมสูทสีดำภูมิฐาน สายตาวาววามจับจ้องกับทัศนียภาพเจริญตาไม่วางตา
ทีแรกสายตาซุกซน ช่างสังเกตจับจ้องสำรวจร่าง นอกกระจกบานใหญ่ของร้านกาแฟ โดยรวมๆ แต่เมื่อเห็นเครื่องหน้าคมเข้มล่ำสันชวนสะดุดตา กระตุ้นสายตาไล่สำรวจส่วนอื่น บนร่างสูงสง่านั้นถ้วนทั่ว สายตาซุกซนช่างสำรวจค่อยๆเลื่อนไปตามรูปร่างสูงใหญ่ หุ่นไซต์ยุโรปด้วยความเผลอไผล ปกติมธุรดาไม่ค่อยเผลอไปกับความทรงเสน่ห์ของบุรุษเพศ เพราะชีวิตเธอท่องไว้จนขึ้นใจ หาเงินและทำงานให้ดีที่สุดเพื่อครอบครัว เมื่อไล่สายตาขึ้นไปเรื่อยๆ สายตาจอมซ่าจึงไปสะดุดกับไรเคราเขียวครึ้ม เหตุนี้จึงสะกดสายตามธุรดาให้จับจ้อง มองอยู่ตรงนั้นนิ่งนาน ราวกับค้นพบขุมทรัพย์มหาศาล
“คุณคะ คาปูชิโนได้แล้วค่ะ” เสียงพนักงานเรียกลูกค้า เมื่อออเดอร์ที่สั่งเรียบร้อย “คุณคะ” ยังเห็นว่าลูกค้าคนสวยยังคงนิ่งไม่ยอมหมุนมารับแก้วกาแฟ จึงเรียกซ้ำการเรียกครั้งที่สอง ลูกค้าคนสวยก็ยังนิ่ง เหมือนถูกสะกดจิตกับอะไรสักอย่าง
“ขา...ขาว่าไงคะ” เมื่อถูกพนักงานสะกิดมธุรดาสะดุ้ง กระพริบตาๆ ถี่ ไล่ภาพน่าหลงใหลนั้นทิ้ง อย่างน่าเสียดาย
“กาแฟได้แล้วค่ะ”
“อ้อ ขอบใจจ้ะ” มือบางยื่นไปหยิบแก้วกาแฟกระดาษกระดาษทรงสูง พิมพ์ลวดลายโลโก้ชื่อร้าน ที่หลายๆ คนคุ้นเคย ยื่นเงินค่ากาแฟให้พนักงานรอรับเงินทอน หมุนกายกลับมายังทัศนียภาพเจริญตาตามเดิม ทว่าภาพที่วาดหวังไว้จะได้แอบมองอีกครั้งกลับหายไป
มธุรดาได้แต่ส่ายสายตาหาเจ้าของร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคมเข้มที่เห็นเพียงครั้งแรกสะดุด จนไม่อยากถอนสายตาจากภาพนั้นได้
“ให้ตายเถอะ คนอะไรหล่อชะมัด” เรียวปากชมพูวาวด้วยลิปกลอส ขยับพร่ำกับตัวเองเสียงแผ่ว หัวใจดวงน้อยแต่แกร่งกล้าเต้นโครมคราม ไม่ต่างกับวงดนตรีร็อก ระเบิดความมันอยู่ในอก เพียงแค่นึกมโนภาพใบหน้าอุดมไปด้วยความหล่อ ทั้งที่ยังเห็นไม่เต็มหน้า หญิงสาวยังพบว่าเจ้าของดวงหน้านั้น ช่างหล่อขาดบาดใจ กระชากสายตาที่ไม่เคยเผลอไปกับความหล่อผู้ชายใดง่ายๆ ครั้นครั้งนี้เผลอมองจนลืมกาแฟที่สั่งไว้ แถมตอนนี้ไม่ต้องพึ่งพาคาปูชิโนแก้วใดด้วยซ้ำ
ข้อมือยกขึ้นดูเวลา เอาล่ะคงถึงเวลาเดินไปรอ อีตาปาณัท ร่มธรรมแล้ว จึงสาวเท้าไปตรงที่รอผู้โดยสารขาเข้าในมือถือแก้วกาแฟปิดฝา ยังไม่ได้ดื่มสักหยด สาเหตุจากภาพผู้ชายคนนั้น ทำให้เธอตาว่างหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง แต่เพราะความเหม่อลอยใบหน้าใครคนนั้น ติดอยู่ตรงม่านตาทำให้ไม่สนใจสิ่งต่างๆ รอบด้าน
“ว้าย !!!” เสียงกรีดร้องเพราะความตกใจ ตามสัญชาตญาณหลุดจากปากหญิงสาว ยังไม่ทันได้มองสิ่งที่เธอชน แต่ก้มลงไปมองแก้วกาแฟ กระเด็ดกระดอนหล่นจากมือลงไปนอนแอ่งแม้งตรงพื้น น้ำสีน้ำตาลไหลออกจากรูที่เจาะหลอด เลอะพื้น
“คุณผู้หญิงระวังหน่อยสิครับ” เสียงทุ้มดุดันแทรกความตกอกตกใจของหญิงสาวขึ้น
ใบหน้าไร้เครื่องสำอางแต่งเติม เจ้าตัวไม่ค่อยชอบประโคมอะไรให้รกใบหน้า เงยขึ้นมองที่มาของเสียง ชายร่างสูงใหญ่ตระหง่านส่งแววตาตำหนิมายังเธอ เพราะความซุ่มซ่ามของเธอ หน้าตาคนตรงหน้าดุดันทำให้เจ้าของแก้วกาแฟรู้สึกหวาดผวา ทว่าเขาไม่ได้มาคนเดียว ด้านหลังชายร่างยักษ์ มีผู้ชายอีกคนยืนซ้อนหลังอยู่ มธุรดาเอียงหน้าจากกำแพงใหญ่ที่ขวางกั้นระหว่างเธอกับคนด้านหลัง ดวงตารีสวยถึงกับเบิกกว้าง อาการแปลกๆ วิ่งแล่นในกายปัจจุบันทันด่วน
“อุ๊บ...” เสียงอุทานที่ถูกกลืนหายลงคอเพราะคนด้านหลัง คือผู้ชายที่เธอเห็นนอกกระจกร้านกาแฟ จนแอบเก็บภาพใบหน้าหล่อคมเข้มมาเพ้อ เพราะเขานั่นล่ะทำให้เธอเดินชนกำแพงหนาเมื่อกี้ แต่กลิ่นแรกที่เธอชนไม่ใช่กลิ่นฉุนๆตอนนี้นี่นา
บทล่าสุด
#104 บทที่ 104 ได้เวลารุก 3
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#103 บทที่ 103 เพื่อนรัก รักเพื่อน 4
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#102 บทที่ 102 ตอนจบ 2
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#101 บทที่ 101 ตอนจบ 1
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#100 บทที่ 100 ภรรยา 6
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#99 บทที่ 99 ภรรยา 5
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#98 บทที่ 98 ภรรยา 4
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#97 บทที่ 97 ภรรยา 3
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#96 บทที่ 96 ภรรยา 2
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#95 บทที่ 95 ภรรยา 1
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
กับดักรักท่านประธาน
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?













