บทนำ
และนั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของเธอกับเขาที่ต้องมาอยู่ด้วยกันในฐานะคู่หมั้นที่ไม่ได้เริ่มจากความรัก
คนหนึ่งก็เย็นชา อีกคนก็อยากเอาชนะ เหมือนน้ำแข็งกับไฟมาอยู่ด้วยกัน
แล้วไฟอย่างเธอก็จะทำให้น้ำแข็งก้อนนี้ละลายอยู่แทบเท้าได้หรือเปล่า
บท 1
ตอนที่1 ท้าทาย
มัตซี
“คืนนี้ไปล่ากันไหม” เสียงของยัยเฟอเพื่อนสนิทของฉันเอ่ยชวนออกมาหลังจากพวกเราเดินออกจากห้องเรียน
“ไม่ได้ว่ะ วันนี้กูต้องกลับบ้าน” ฉันบอกออกไปอย่างรู้สึกเสียดายไม่น้อย เพราะวันนี้มีนัดกับคุณแม่ต้องกลับไปทานข้าวด้วยกัน
“เสียดายเลยอ่า!~ เปิดเทอมวันแรกก็พลาดซะแล้ว” เสียงยัยน้ำรินเพื่อนสนิทของฉันอีกคนพูดด้วยความเสียดายไม่ต่างจากฉันเลยสักนิด
ทำความรู้จักกันหน่อยดีกว่า ฉันชื่อ มัตซี ค่ะ ตอนนี้เรียนอยู่ปี3 คณะบริหารธุรกิจ นิสัยฉันเป็นพวกตรง ๆ บวกกับหน้าตาที่ดูแล้วหยิ่งทำให้คนอื่นก็มองว่าฉันแรงพอตัว แต่สำหรับฉันก็ปกตินะแค่อาจจะพูดตรงไปบ้างและชอบใช้สายตาจิกแรงแค่นั้นเอง แต่จริง ๆ แล้วฉันเป็นคนเฟรนลี่มากคนหนึ่งเลยนะ
ฉันเป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัว ที่บ้านทำธุรกิจหลายอย่าง คุณพ่อคุณแม่รักและตามใจฉันมาก ส่วนสองคนเมื่อกี้ก็เพื่อนสนิทฉันเองแหละ นิสัยก็เหมือน ๆ กัน ไม่งั้นคงคบกันไม่ได้หรอกจริงไหม? พวกเราคบกันมาตั้งแต่มัธยมปลายเลยทำให้สนิทกันมากและซี้กันสุด ๆ
“อร้ายยย!! หล่ออ่ะแก!”
“พี่มีคุณก็แบดสุด ๆ เลย!”
“พี่มิวเรย์ก็ทะเล้น น่ารัก!~”
“พี่ยิมทั้งเท่ทั้งหล่อเลยอ่ะ!”
“ของฉัน ๆ ๆ”
แล้วระหว่างที่พวกฉันนั่งคุยกันอยู่ก็ได้ยินเสียงพวกผู้หญิงจากรอบข้างกรี๊ดกร๊าดร้องออกมาเหมือนเห็นอปป้าบินตรงจากเกาหลีมาลงที่มหาวิทยาลัยและแย่งกันว่าใครเป็นของใคร ทำให้พวกฉันอดไม่ได้จนต้องหันไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนจะรู้ว่ากลุ่มคนที่เดินผ่านไปเมื่อกี้สำหรับในมหาวิทยาลัยนี้แล้วก็ไม่ได้ต่างอะไรกับมีอปป้ามาเลยจริง ๆ นั่นแหละ
“ตื่นเต้นกันจังเลยนะ เดี๋ยวแม่จะเอามาควงให้หมดเลย” ฉันพูดออกไปอย่างหมั่นไส้กับท่าทางดี๊ด๊าพวกนั้น
“ถ้าเป็นพี่มิวเรย์กับพี่มีคุณอาจจะง่าย แต่กับพี่ยิมนี่มึงคงแห้งตายก่อนอ่ะ!” ยัยเฟอพูดแย้งออกมาก่อนจะหัวเราะราวกับเรื่องตลก
แต่ฉันไม่ว่าอะไรมันหรอก เพราะพี่ยิมอะไรเนี่ยใคร ๆ ต่างก็รู้กันดีว่าเจ้าพ่อน้ำแข็งสุด ๆ เห็นนิ่ง ๆ แต่กินผู้หญิงเรียบนะจ๊ะบอกเลย แต่ก็นั่นแหละผู้หญิงที่เค้าจะกินเค้าก็ต้องเลือกเองเท่านั้นจ้าใครไปเสนอตัวให้เค้ารับรองได้กินแห้วกลับมากันถ้วนหน้า อีกทั้งได้ยินว่าเขาน่ะพวกกินครั้งเดียวแยกใช้แล้วไม่ใช้ซ้ำ และไม่จริงจังกับใครทั้งนั้น
“คอยดูเถอะ! ต้องมีสักวันที่กูจะทำให้พี่ยิมเป็นของกูให้ได้” ควายามยากและท้าทายนี้ทำให้ฉันยิ่งอยากเอาชนะ ฉันเลยตอบยัยเฟอออกไปด้วยรอยยิ้มและแววตาที่มุ่งมั่นและมั่นใจในตัวเองสุด ๆ
“มึงบอกประวัติมันหน่อยสิ” แล้วยัยเฟอก็หันไปพูดกับยัยน้ำรินอย่างพอจะรู้จักเค้าคนนั้นดีกว่าฉัน ซึ่งยัยนี่เป็นดั่งgoogleของกลุ่มก็ว่าได้ รอบรู้ทุกเรื่องของคนในมหาวิทยาลัย เรื่องอะไรที่ว่าใหม่ เรื่องอะไรที่ว่าหลับแค่ไหน แต่ยัยน้ำรินก็สามารถสืบมาได้ทุกอย่างที่อยากรู้
“ยิมรูปหล่อ พ่อโคตรรวย เคยมีแฟนมาหนึ่งคนตอนมัธยม แต่แล้วผู้หญิงคนนั้นก็บอกเลิกด้วยเหตุผลอะไรสักอย่างก็ไม่รู้ ก่อนจะไปเรียนต่อต่างประเทศ...” แล้วยัยน้ำรินก็นั่งสาธยายประวัติของพี่ยิมให้ฉันได้รับฟัง
“ก็แค่แฟนทิ้ง ไม่เห็นต้องฝังใจขนาดนี้ปะวะ” เมื่อฉันได้ฟังเรื่องของหมอนั่นอย่างละเอียดฉันก็พูดออกมาอย่างไม่เข้าใจและสมเพชไม่น้อย เป็นผู้ชายซะเปล่าแค่นี้ทำเป็นเรื่องใหญ่ยึดติดไปได้ เกิดมาจะรักแค่คนเดียวแล้วตายไปเลยหรือไงกัน น่าตลกสิ้นดี
“พี่เค้าอาจจะเป็นพวกจริงจังกับความรักมากไงมึง” ยัยเฟอพูดขึ้นอย่างที่คิด
“หึ! ปัญญาอ่อนสิไม่ว่า อายุแค่นี้จะจริงจังแค่ไหนก็ควรแยกแยะและมูฟออนได้ปะ?” ฉันบ่นพร้อมกับส่ายหัวขบขัน “งั้นกูกลับและ”
ฉันบอกมันออกไปอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะลุกเดินออกเพื่อกลับบ้านแทนมานั่งฟังเรื่องผู้ชายที่ดูจะไร้สาระขึ้นมาหลังได้รู้เบื้องหลังความเย็นชานี้ของเขา
แต่ฉันยอมรับว่าผู้ชายคนนี้น่าสนใจมากคนหนึ่งเลยแหละ ยิ่งดวงตาที่นิ่ง ๆ ของเค้ามันกลับยิ่งดึงดูดผู้หญิงได้เป็นอย่างดี หากไม่นับเรื่องที่เขาฝังใจเกินไปนั่นก็นับว่าเป็นผู้ชายที่คงจะเพอร์เฟคไม่น้อยคนหนึ่ง
แต่แล้วไงล่ะ ฉันเริ่มอยากจะรู้แล้วสิว่าจะยากแค่ไหนแล้วรักแรกจะฝังใจเท่าไหร่
ยิม
“คืนนี้ว่าไงวะไอ้ยิม” ไอ้มีคุณถามผมขึ้นอย่างขอคำตอบ
“แล้วแต่” ผมบอกมันไปอย่างไม่เรื่องมากเพราะผมยังไงก็ได้
“งั้นกูให้ไอ้บาสไปแทนแล้วกัน” ไอ้มิวเรย์พูดออกมาอย่างที่คิดแล้ว
“อืม” ผมตอบกลับไปอย่างไม่มีปัยหาอะไรแล้วนั่งเล่นเกมในโทรศัพท์ต่อไม่สนใจพวกมัน
ผม ยิม ปี4 วิศวะยานยนตร์ นิสัยก็อย่างที่ทุกคนรู้ไปนั่นแหละ เมื่อก่อนผมก็เป็นคนนิ่ง ๆ แบบนี้แต่มันมีเหตุที่ทำให้ผมต้องนิ่งกว่าเดิมเพราะเหตุผลบางอย่าง
ผมเป็นลูกชายคนเล็กของบ้าน ที่บ้านมีธุรกิจเป็นของตัวเองหลายอย่างทั้งในและนอกประเทศ พ่อแม่ก็ไม่ค่อยเข้มงวดเท่าไหร่(บางเรื่อง) ตอนนี้ผมหุ้นกับเพื่อนเปิดผับและสนามแข่งรถอยู่
“งั้นคืนนี้ไปผับกัน” ไอ้มิวเรย์พูดอย่างดี้ด้า ไม่ใช่ว่าอยากไปดูงานอะไรหรอก แต่มันจะไปดูเด็กปีหนึ่งเข้าใหม่ไง แม้ในผับจะมีกฎเรื่องอายุ แต่บางครั้งก็มีหยวน ๆ กันทั้งนั้นเป็นที่รู้ดี
แล้วที่ยังเปิดมาได้ไม่ถูกสั่งปิดเพราะผิดกฎหมายก็เพราะวันไหนตำรวจจะเข้าตรวจจะมีสายรายงานเข้ามาก่อน และวันนั้นที่ผับก็จะทำตามกฎถูกต้องทุกอย่าง
“อย่าคิดว่ากูไม่รู้ความคิดมึง” ไอ้มีคุณพูดออกมาอย่างรู้ทันกันทุกอย่าง
“อย่ามาทำเป็นพูดมากเลย หรือว่าพวกมึงไม่สน?” ไอ้มิวเรย์ตอบกลับอย่างรู้ดีไม่แพ้กัน ส่วนไอ้มีคุณที่ถูกย้อนก็ไหวไหล่ให้ ซึ่งก็รู้คำตอบของมันดีว่าหมายความว่ายังไง
“ไอ้ห่า! แล้วทำมาว่ากู” ไอ้มิวเรย์เห็นแบบนั้นก็ด่าออกมาอย่างหมั่นไส้ทันที
“แล้วมึงว่าไง ไปไหม” ไอ้มีคุณหันมาถามผมขึ้นอีกครั้งหลังไม่ได้ร่วมบทสนทนากับพวกมัน
“อืม” ผมตอบกลับไปสั้น ๆ เหมือนเดิม แต่ไม่รู้แม่งจะถามทำไมมากมาย ยังไงก็ต้องไปอยู่แล้วไหมวะ จริง ๆ คืนนี้แม่ผมนัดให้ไปทานข้าวด้วย แต่ผมรู้ว่าท่านจะพูดเรื่องอะไรแล้วผมก็ขี้เกียจไปขี้เกียจสนใจด้วยไง เลยโกหกบอกไปว่าติดธุระ
“พูดให้มากกว่านี้หน่อยก็ได้ไหมไอ้สัส! นี่เพื่อนนะครับ” ไอ้มิวเรย์พูดออกมาอย่างหงุดหงิดกับผมที่ไม่ค่อยพูดมากเหมือนพวกมัน
แต่ใครจะอยากพูดวะ มีแต่เรื่องไร้สาระทั้งนั้น
“มึงยังไม่ชิน?” ไอ้มีคุณถามไอ้มิวเรย์ขึ้นอย่างกับเรื่องขบขันที่พวกมันชินกันไปแล้ว
“ไม่เว้ย!” ไอ้มิวเรย์ตอบกลับอย่างกวนประสาท แต่ผมหันไปมองมันนิ่ง ๆ อย่างประชดประชันด้วยการไม่พูดอะไร
“เออ ชินก็ได้วะ!” แล้วไอ้มิวเรย์ก็ร้องตอบออกมาใหม่อีกครั้งอย่างไม่สบอารมณ์ทันที
บทล่าสุด
#38 บทที่ 38 พิเศษ2
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#37 บทที่ 37 พิเศษ1
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#36 บทที่ 36 จบ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#35 บทที่ 35 เลียขา
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#34 บทที่ 34 กลับมาคบกัน
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#33 บทที่ 33 ปลอบ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#32 บทที่ 32 หาเรื่องใส่ตัว
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#31 บทที่ 31 อ้อน
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#30 บทที่ 30 เคลียร์ใจ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#29 บทที่ 29 โง่
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!













