บทนำ
"เฮียชอบหนู คืนนี้หนูไปนอนกับเฮียไหม" เค้กถลึงตาใส่เจ้าของประโยคเมื่อครู่อย่างไม่พอใจ มีที่ไหนกันรู้จักไม่ทันข้ามวันแต่ชวนเธอไปห้อง
"โทษทีค่ะ พอดีหนูไม่ชอบคนแก่" แต่ถึงกระนั้นเค้กก็ยังตอบกลับชายหนุ่มไปตามมารยาท แถมยังใช้สายตามองชายหนุ่มราวกับเขาเป็นตัวประหลาด
สายตาที่ใช้มองกันไคพอจะช่างหัวมันได้ แต่ไอ้ประโยคที่บอกว่าเขาแก่น่ะ เขาไม่มีทางยอม
อายุ28อย่างเขาบอกแก่ แล้วอายุเท่าพ่อเธอเรียกว่าอะไร เรียกว่าชราใกล้ตายอย่างนั้นเหรอ
บท 1
#เฮียไคอย่าร้าย(1)
คลับหรูใจกลางเมือง
เวลานี้เป็นเวลานอนของใครหลาย ๆ คน แต่ที่แน่ ๆ มันไม่ใช่เวลานอนของ ‘อีเค้ก’ คนนี้ เมื่อตอนนี้เป็นเวลาตีหนึ่งแต่เค้กยังต้องแบกสังขารมาคลับเพื่อตามยัยน้องสาวตัวดีกลับบ้าน
เค้กยืนอยู่หน้าคลับในขณะที่มือก็กดโทรศัพท์ด้วยสีหน้าและแววตาไม่สบอารมณ์ สิบกว่าสายที่เค้กพยายามโทรหาคนเป็นน้องแต่ทว่าก็โดนอีกฝ่ายตัดสายเค้กทิ้งอย่างไม่ไยดี “อะไรเนี่ยยัยเคท’ เสียงหวานบ่นพึมพำถ้าไม่ติดว่าคนเป็นแม่ขอร้องให้มาตามน้องสาวกลับ เธอไม่มีทางมายืนหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่ตรงนี้แน่
หลังจากที่กดโทรหาน้องสาวอยู่นานมากจนมั่นใจว่าอีกฝ่ายคงไม่ยอมรับโทรศัพท์เธอแน่ ๆ หญิงสาวเลยตัดสินใจเดินเข้ามาตามหาน้องในคลับแทน เค้กเดินเบียดเสียดผู้คนเข้ามาพลางกวาดสายตามองหายัยน้องสาวตัวดีที่จนป่านนี้แล้วยังไม่มีทีท่าจะกลับบ้านกลับช่องเลย
“อีเค้ก” แต่ไม่ทันที่เธอจะได้เดินไปไหน เสียงใครบางคนก็เอ่ยเรียกเธอขึ้นมาซะก่อน จนเธอต้องหันหน้ามองแล้วพบเข้ากับกลุ่มเพื่อนสนิทของตัวเองที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากันอยู่ เห็นดังนั้นหญิงสาวจึงเดินเข้าไปหา “ไหนบอกกูว่าไม่มา” วันใหม่หรี่ตามองเค้กราวกับกำลังจับผิดกัน เค้กไม่แปลกใจเลยที่ตัวเองโดนเพื่อนมองด้วยสายตาแบบนั้น เพราะก่อนหน้านี้เพื่อนได้โทรมาชวน แล้วเค้กก็ได้ปฏิเสธไปโดยให้เหตุผลเพื่อนว่าไม่อยากดื่ม แต่พอเวลาผ่านไปไม่นานเธอดันโผล่หัวมายืนทำหน้าสลอนอยู่ที่คลับได้ “ตอแหลนะมึง” เธอเลยโดนเพื่อนว่าให้ ทั้งที่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ในแบบที่เพื่อนกำลังเข้าใจเลยสักนิด
“แม่ให้กูมาตามเคท มึงเจอน้องบ้างไหม” เค้กตอบพลางถามเพื่อนด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย
“ตั้งแต่กูมา กูยังไม่เจอน้องมึงเลยนะ” กันตาตามพลันตบเก้าอี้ข้าง ๆ ตัวเอง เรียกเค้กให้มานั่งข้างเจ้าหล่อน “แต่ไหน ๆ มึงก็มาแล้วงั้นมาดื่มด้วยกันหน่อย”
“อือ” เค้กครางรับด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย สาวเท้าเดินไปนั่งลงยังเก้าอี้ข้างกันตา ทันทีที่เค้กนั่งลงวันใหม่ก็ยื่นแก้วเหล้ามาให้
จากตอนแรกที่ไม่อยากดื่ม ตอนนี้น้ำสีอำพันถูกเค้กยกกรอกลงคอแก้วแล้วแก้วเหล่า
“อ่า” ไม่น่าเชื่อว่าแค่น้ำเมาจะทำให้อารมณ์ของเค้กมันรู้สึกสดชื่นขึ้นมาได้ขนาดนี้ หลังจากที่เครียดเรื่องของน้องสาวตัวดีมานาน
หญิงสาวคนนี้มีนามว่า ‘เค้ก’ มีน้องสาวชื่อ ‘เคท’ เค้กอายุยี่สิบสอง ส่วนน้องสาวของเค้กอายุยี่สิบ อายุของเค้กกับน้องสาวห่างกันแค่สองปี แต่ทว่านิสัยใจคอของทั้งสองคนช่างต่างกันสุดขั้ว เค้กมีนิสัยแบบผู้หญิงทั่วไป แต่น้องสาวของเค้กน่ะทั้งเกเรและก้าวร้าว อีกทั้งเค้กกับน้องสาว ยังไม่ค่อยถูกกันอีกด้วย นั่นอาจเป็นเพราะว่าน้องสาวเข้าใจว่าพ่อกับแม่รักเค้กมากกว่าเธอ จึงทำให้เค้กกับน้องมีปัญหากันอยู่บ่อย ๆ แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลยค่ะ มันไม่ใช่อย่างนั้น พ่อกับแม่ท่านรักลูกเท่ากัน แค่การแสดงออก การปฏิบัติกับลูกแต่ละคนไม่เหมือนกันก็เท่านั้น เมื่อก่อนยัยเคทเธอไม่ได้เป็นคนแบบนี้นะคะ เธอเป็นเด็กที่น่ารักมากแต่เพราะเธอเจอกับเหตุการณ์เลวร้ายมาจึงทำให้เธอมีนิสัยแบบนั้น
“เฮ้อ” ยิ่งคิดก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา
“อะไรมันจะเครียดขนาดนั้น” ถอนหายใจดังจนกันตาร้องท้วงขึ้นมา
“เครียดเรื่องยัยเคทนิดหน่อย”
“ไม่หน่อยแล้วมั่ง”
“อีเค้ก” หญิงสาวที่กำลังก้มหน้ามองแก้วเหล้าของตัวเองอยู่ ก็ต้องเงยหน้าขึ้นมามองวันใหม่ที่จู่ ๆ เธอก็ตะโกนเรียกชื่อหญิงสาวเสียงตื่นพลันสะกิดหญิงสาวยิก ๆ ทำหน้าทำตาราวกับกำลังเห็นผียังไงอย่างนั้น
“อะไรของแกวะ” เค้กชักสีหน้าใส่วันใหม่เล็กน้อย
“มึงดูนั่น” ก่อนที่เค้กกับกันตาจะหันมองตามนิ้วมือของวันใหม่ที่ชี้ไปยังทิศทางใด ทิศทางหนึ่งของคลับแห่งนี้ กลุ่มผู้ชายสามถึงสี่คนที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากันอยู่อีกทั้งของเขากำลังมองมายังโต๊ะของเธอ
“ก็ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจ” เค้กพูดขึ้นมาอย่างไม่แยแสหันกลับมาสนใจแก้วเหล้าของตัวเองต่อไป ก็แค่โดนผู้ชายมองทำเป็นเนื้อเต้นไปได้ หน้าตาก็งั้น ๆ ไม่เห็นน่าสนใจตรงไหน เค้กหันกลับมาทำเหมือนไม่สนใจ
“แต่ผู้ชายคนนั้นมองมึงอยู่นะ คนใส่แว่นน่ะ แม่งคนอะไรแบดบอยฉิบหาย” วันใหม่พ่นคำหยาบออกมาอย่างลืมตัว ในขณะที่สายตาของเธอยังคงจดจ่ออยู่ที่ชายหนุ่มคนนั้น “แม่ง กูว่าทรงนี้ฮอตเนิร์ดชัวร์”
“หยุดเพ้อเจ้อ” เค้กว่า
“เฮียไค” ทั้งเค้กและวันใหม่หันมองกันตาพร้อมกันเมื่อจู่ ๆ เธอก็พึมพำชื่อของใครบางคนออกมา “นั่นน่ะเฮียไค”
“มึงรู้จักเหรอ” วันใหม่ถามน้ำเสียงตื่นเต้น
“รู้จักสิ เสือตัวพ่อเลยน่ะนั่น”
“กร้าวใจจัง” วันใหม่ทำหน้าฝัน เธอจึงโดนหญิงสาวมองด้วยสายตาเอือมระอาอีกรอบ “แต่ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจมึงนะเค้ก”
เค้กที่ได้ยินอย่างนั้นจึงไหวไหล่
“ไม่ใช่สเปก” บอกออกไปเสียงเรียบ อย่างอีเค้กคนนี้ต้องเด็กมัธยมเคี้ยวกรุบกริบ ไม่ใช่หนังเหี่ยวเคี้ยวยากอย่างเฮียคงเฮียไคอะไรนั่น
“เขามองมาทางมึง”
เค้กไม่สนใจ
“เขาเดินมาแล้ว”
เค้กยังนิ่งอยู่
นิ่งทั้งที่หัวใจกำลังเต้นระส่ำ
ปากบอกไม่สนใจ แต่ไม่รู้ทำไมแค่ได้ยินว่าเขากำลังเดินเข้ามาหาเค้กถึงได้รู้สึกตื่นเต้นมากขนาดนี้ ใจเต้นระรัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน รู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อ ๆ จนต้องเอ่ยเตือนสติตัวเองในใจ
หนังเหี่ยวเคี้ยวไม่มันท่องไว้สิ ท่องไว้อีเค้ก..
บทล่าสุด
#110 บทที่ 110 ตอนพิเศษสิบ
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#109 บทที่ 109 ตอนพิเศษเก้า
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#108 บทที่ 108 ตอนพิเศษแปด
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#107 บทที่ 107 ตอนพิเศษเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#106 บทที่ 106 ตอนพิเศษหก
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#105 บทที่ 105 ตอนพิเศษห้า
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#104 บทที่ 104 ตอนพิเศษสี่
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#103 บทที่ 103 ตอนพิเศษสาม
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#102 บทที่ 102 ตอนพิเศษสอง
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#101 บทที่ 101 ตอนพิเศษหนึ่ง
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025
คุณอาจชอบ 😍
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
ลุงคนนี้เป็นมาเฟีย
"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"
เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!













