บทนำ
"แฟนเก่าเพื่อนเเล้วยังไง..กูไม่ติด"
แฟนเก่า
"ทำไมถึงไปคบกับมัน..ทั้งที่เจลก็รู้ว่ามันเป็นเพื่อนสนิทของเฮีย ทำแบบนี้คนอื่นเขาจะมองเจลยังไง"
"หนูไม่สนหรอกนะว่าคนอื่นเขาจะมองเจลยังไง เฮียเองก็ยังกินไม่เลือกเอาไปทั่วมั่วไปหมด กับอีแค่หนูจะคบกับเพื่อนเฮียบ้างมันผิดตรงไหนคะ?"
แฟนใหม่
"ร่านมากสินะ คงจะคันมากจนทนไม่ไหวถึงได้เดินมาในมุมลับตาคนแล้วให้ผัวเก่าช่วยเกาให้"
"พูดจาให้มันดีๆ หน่อยนะคะ อีกอย่างผัวเก่าหนูก็เพื่อนพี่เองนั่นแหละ"
"เพื่อนแล้วไงไม่ใช่พ่อกู ส่วนมึงก็เก็บปากเก่งๆ ของตัวเองเอาไว้อมให้มิดเถอะ!"
บท 1
ใครต่างก็บอกว่าเราไม่ควรลงไปเล่นกับไฟ ทั้งที่รู้ว่ามันอันตรายแค่ไหน แต่เปลวเพลิงแบบพวกเขากลับมีแรงดึงดูดให้เธอเอาใจลงไปเล่นทุกที
"พี่เจลจะไปอีกแล้วเหรอ" เสียงจีนน้องสาวคนเดียวของเธอเอ่ยถามเมื่อเห็นพี่สาวอย่างเจลกำลังเก็บกระเป๋าอยู่ "ครั้งนี้พี่ไปนานไหม"
"ก็คงสักพักนั่นแหละ อยู่นี่ก็เป็นเด็กดีนะเรา"
"อย่าลืมวิดีโอคอลมาหาหนูด้วยนะ"
"อืม ตั้งเรียนล่ะ พี่ไปนะ"
สีหน้าของจีนที่มองมาอย่างอาลัย ทำให้คนเป็นพี่อย่างเธอถึงกับสะอึกบ้างเล็กน้อย จนกระทั่ง...
หลายวันต่อมา
"ครั้งนี้ต้องได้อะไรกลับไปบ้างแล้ว"
เจล สาววัย 20 ปีบริบูรณ์ เธอมีหน้าตาที่น่ารักเปรียบดั่งดอกไม้ประดับบนสวรรค์แม้จะมีความสูงเพียงแค่ 155 เซ็นติเมตรเท่านั้น สีผิวของเธอขาวเนียนผ่องเป็นยองใย อีกทั้งในแววตายังใสราวกับน้ำที่ถูกกลั่นกรองไร้สิ่งเจือปน
หลังจากที่พ่อแม่แยกทางกันเจลกับจีนก็อาศัยอยู่ในหอพักใกล้มหาวิทยาลัยที่จีนเรียนอยู่ ฐานะของทั้งคู่ก็ถือว่าปานกลางทั่วไปเนื่องจากเจลมีอาชีพเขียนนิยายเธอจึงชอบหาแรงผลักดันในการแต่งเรื่องราวใหม่ๆ เสมอ
โดยส่วนตัวเธอมักจะเขียนนิยายแนวรักโรแมนติก เนื่องจากเป็นสิ่งเดียวในชีวิตที่ขาดหายไป
หลังจากพ่อแม่หย่าร้างก็แยกย้ายไปคนละทางโดยทิ้งเธอกับน้องสาวไว้ ดีที่ทางน้องสาวได้ทุนเรียนฟรีจึงไม่เดือดร้อนอะไรมากนัก ส่วนเธอก็ชอบเขียนนิยายทั้งยังไปได้ดีพอควรจึงยึดมันเป็นอาชีพหลักเสมอมา
และหลายครั้งที่เธอมักจะออกท่องโลกกว้างเพื่อเก็บเกี่ยวเรื่องราวประสบการณ์เอาไปเขียนนิยาย จนในครั้งนี้ได้ตัดสินใจเดินทางมาอยู่ที่พัทยาแดนสวรรค์
หอพักสีแดง
"เฮ้อออ กว่าจะเก็บของเสร็จ" ข้าวของที่หอบหิ้วมาจากเมืองเหนือถูกจัดเก็บวางเป็นระเบียบเนื่องจากนิสัยส่วนตัวที่ชอบความเรียบร้อย "อีกชั่วโมงเดียวเเล้วสินะ"
พูดจบเจลก็กระเด้งตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปหยิบชุดสวยแสนเซ็กซี่ออกมา เธอทาบลงบนร่างกายขณะมองหน้ากระจกแล้วหมุนตัวไปมาอย่างร่าเริง
"วันนี้สีแดงแรงดี"
ริมหาดสี
บรรยากาศโดยรอบล้อมไปด้วยทะเล ฝั่งติดชายหาดมีร้านบาร์มากมายเรียงรายกันให้เลือกเข้า ขณะที่เสียงดนตรีนอกร้านก็ดังผสมปนเปกันไปหมด
"เอาร้านนี้แล้วกัน" เจลตัดสินใจเดินเข้าไปในร้านนึง เธอกวาดสายตามองไปทั่ว ร้านกว้างขวางมีเวทีสำหรับให้นักดนตรีแสดง แถมยังมีแสงสีส่องลงมาดูสวยงาม
"มากี่ท่านครับ ได้จองโต๊ะไว้หรือเปล่า"
"เปล่าค่ะ มาคนเดียว"
"สะดวกนั่งตรงไหนดีครับ แต่โซนหน้าเวทีเต็มหมดแล้ว"
"นั่งตรงไหนก็ได้ค่ะ"
พนักงานชายแต่งตัวสุภาพเดินเข้ามาต้อนรับ หลังจากพูดคุยกันอีกฝ่ายก็พาพาเจลไปนั่งตรงมุมบาร์
หลายชั่วโมงต่อมา
เฮือก~เอือก
"โอ๊ย~เหล้าแรงดีจัง" ขาเรียวเดินเอียงซ้ายขวาไม่นิ่งจนมาถึงถังขยะ เจลเมาจนแอลกอฮอล์ที่อยู่ในท้องแทบจะพุ่งออกมา
หมับ!
"น้องสาวให้พี่ไปส่งไหม.." ชายแปลกหน้าร้องเรียกพร้อมกับคว้าแขนเล็กอย่างแรง เจลมองดูชายร่างสูงผมฟูที่เผยท่าทีลุกลี้ลุกลนแปลกๆ ด้วยความตื่นตระหนก
"มะ ไม่เป็นไรค่ะพี่"
"สวยขนาดนี้กลับคนเดียวอันตรายนะ"
"ฉันเรียกเเท๊กซี่ได้ค่ะ"
ในขณะที่มือหนาเริ่มใช้แรงกดข้อแขนจนแดงเถือก เจลเองไม่อยู่เฉยแต่พยายามสู้กลับ เธอดิ้นอย่างแรงขณะที่หัวใจสั่นเริ่มหวาดกลัวมากขึ้นไปทุกที
ปิ๊บบ!
ทั้งคู่สะดุ้งโหยงเมื่อจู่ๆ รถเก๋งที่จอดตรงหน้าบีบแตรเสียงดังลั่น ก่อนที่ชายหนุ่มเจ้าของรถจะเปิดประตูลงมาแล้วเดินตรงเข้ามาหาเจลที่ถูกคุกคามอยู่
"มีอะไรให้ช่วยไหมครับ"
เจ้าของน้ำเสียงเย็นชาสาดแววตาดุดันเข้าใส่ชายหัวฟูจนอีกฝ่ายลืมหายใจไปชั่วขณะ
"อ๋อ ไม่มีอะไรครับพอดีจำคนผิด" เพียงแค่ปะทะสายตาชายหัวฟูก็กลัวจนรีบวิ่งหนีไป ขณะที่เจลยังสับสนยืนจับข้อแขนตัวเองที่เป็นรอยแดงเอาไว้
"กลับกันเถอะเดี๋ยวไปส่ง แต่ไม่ต้องกลัวนะพอดีพี่เป็นนักดนตรีร้านที่น้องเพิ่งออกมาและเป็นหุ้นส่วนด้วย"
รอยยิ้มหล่อเหลาเผยออกมาจนทำให้ผู้พบเห็นแทบหยุดหายใจ ชายหนุ่มตัวสูงแถมยังมีใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปปั้นเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน ยิ่งทำให้เจลรู้สึกประหม่า แต่เพราะเธอยังคงรู้สึกตกใจกับสถานการณ์เมื่อครู่จึงเผลอเดินตามเขาไปอย่างงุนงงโดยไม่พูดอะไร
บนรถ
ก๊อก ก๊อก
"เฮียโซลืมโทรศัพท์ไว้ครับ" พนักงานที่เคยต้อนรับเธอเมื่อตอนเข้าร้านวิ่งมายื่นของคืนแถมยังผงกหัวให้ราวกับเขาเป็นเจ้านาย ยิ่งทำให้เจลโล่งใจว่าเขาบอกความจริงกับเธอไม่ได้โกหก
หลังจากนั้นเขาก็ขับรถเพื่อไปส่งเธอตามปกติ บรรยากาศภายในรถเงียบสงบได้สักพักชายหนุ่มก็เหล่มองร่างเล็กก่อนจะเอ่ยปากถาม
"ชื่ออะไรเหรอเรา..." เขายิ้มเป็นมิตรพร้อมกับเอ่ยปนขำ "ตัวเล็กน่ารักแบบนี้คงเป็นรุ่นน้อง เรียกพี่ว่าเฮียโซได้นะ"
"หนูชื่อเจลค่ะ ขอบคุณที่ช่วยไว้นะคะ"
"พอดีจะกลับบ้านแต่เห็นเราโดนกระชากแขนซะก่อน แต่ที่นี่ไม่ค่อยเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงอะไรแบบนี้หรอกนะ อาจจะเพราะเขาชอบแต่แค่เลือกวิธีโง่ๆ ไปหน่อย"
"___"
น้ำเสียงเข้มแข็งแต่อ่อนโยนทำให้เจลเผลอตัวหันไปมอง คนอะไรแค่มุมข้างก็หล่อจะตายอยู่แล้ว
"พักที่นี่ใช่ไหมถ้าตรงตามพิกัดจีพีเอสที่น้องให้มา" โซยิ้มพลางลดกระจกชะเง้อดูป้าย
"ใช่ค่ะหนูพักที่นี่แหละ"
"เราก็อยู่ใกล้แค่นี้เอง ทำไมไม่เคยเจอนะ"
"พอดีเพิ่งมาจากเชียงใหม่วันแรกน่ะค่ะ คิดว่าจะอยู่เที่ยวที่นี่อีกสักพัก"
"แบบนี้ก็ขาดคนในพื้นที่ดูแลสิ เอางี้ไหม..ในฐานะที่เป็นลูกหลานของเมืองนี้ พี่ขอไลน์ไว้ได้ไหมเผื่อจะช่วยเหลืออะไรได้บ้าง"
รอยยิ้มที่แทบจะฆ่าคนได้ทำให้ใจดวงน้อยเต้นถี่ แม้ในชีวิตของเจลจะเจอหนุ่มหล่อมากมายที่เคยตามจีบ แต่ก็ยังไม่เคยได้รับดาเมจที่รุนแรงขนาดนี้จากใครมาก่อน
หลังจากที่ทั้งคู่เเลกไลน์กันเจลก็เดินกลับขึ้นห้องพักก่อนจะอาบน้ำแล้วเปลี่ยนชุดนอน
ติ๊ก เฮียโซ Solo
(เฮียโซ : พรุ่งนี้พระอาทิตย์ขึ้นเวลา 05.50 น. รีบตื่นมาดูตรงหาดนะครับ)
"หืม..." เจลส่งเสียงในลำคออย่างสงสัย ก่อนจะกดมือถือเพื่อค้นหาในกูเกิ้ล "จริงด้วยแหะ"
เธอเผยรอยยิ้มหวานออกมาอย่างไม่รู้ตัว ผู้ชายอะไรดูเทคแคร์คนอื่นดีจริงๆ
เช้าต่อมา
เจลออกมาเดินเล่นซื้อขนมกินหลังจากตื่นเช้าเพื่อมาดูพระอาทิตย์ขึ้นตามคำบอกของชายหนุ่ม ยังไม่ทันไรเสียงมือถือก็ดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับแจ้งเตือนข้อความ
ติ๊ก เฮียโซ Solo
(เฮียโซ : คืนนี้มีปาร์ตี้ที่ร้านนะครับ จะมาหรือเปล่าเฮียจะจองโต๊ะให้)
(เจล : ไม่แน่ใจค่ะ อาจจะลองไปเดินเรียบหาดอีกฝั่ง)
(เฮียโซ : ต้องมานะไม่อย่างนั้นเฮียจะปล่อยภาพหลุดของเจล {แนบรูป})
"อะไรกันเนี่ยตั้งแต่เมื่อไหร่.." ดวงตากลมเล็กเบิกกว้าง เมื่อรูปที่เขาส่งมาเป็นภาพของเธอที่นั่งถ่ายรูปพระอาทิตย์กำลังขึ้นฟ้าในตอนรุ่งเช้า ไม่รู้ว่าเขาแอบตามเธอมาเก็บภาพนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
บทล่าสุด
#65 บทที่ 65 {ตอนจบ} มะลิของควันไฟ
อัปเดตล่าสุด: 7/17/2026#64 บทที่ 64 วนๆไป!
อัปเดตล่าสุด: 7/17/2026#63 บทที่ 63 สั่น..
อัปเดตล่าสุด: 7/17/2026#62 บทที่ 62 ช่วยด้วย!!
อัปเดตล่าสุด: 7/17/2026#61 บทที่ 61 จุกเสียด เสียบเเน่!!
อัปเดตล่าสุด: 7/17/2026#60 บทที่ 60 ขอโทษ
อัปเดตล่าสุด: 7/17/2026#59 บทที่ 59 ชอบจัง เวลาขึ้นเสียงสูง...
อัปเดตล่าสุด: 7/17/2026#58 บทที่ 58 ขาคู่!
อัปเดตล่าสุด: 7/17/2026#57 บทที่ 57 สลบคา..
อัปเดตล่าสุด: 7/17/2026#56 บทที่ 56 มึงได้เจ็บ...ทั้งคืนเเน่!
อัปเดตล่าสุด: 7/17/2026
คุณอาจชอบ 😍
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”













