ตัวละครนอกกรอบ

ข้าจะทำอะไรใยต้องสนสายตาคนอื่น ในเมื่อพวกเขามองว่าข้าคือนางมารร้ายเพียงเท่านั้น เช่นนั้นข้าจะร้ายจนพวกเขาส่ายหน้ามากกว่าเดิม

สมภารไม่มีทางกินไก่วัด แม้เด็กฝึกงานจะสวยดับจิต แต่หนุ่มหล่อพ่อลูกติดจะไม่มีทางปล่อยให้ชีวิตของเขาเสียระบบเพราะเด็กนั่นเป็นอันขาด
แต่น้ำหยดใส่หินทุกวัน หินมันยังกร่อน นับประสาอะไรกับใจคน!

“ฉันจะหย่ากับเธอ จากนั้นเธอจะไปลงเหวลงนรกที่ไหนก็เชิญ!”
“ฉันไม่หย่า!” หญิงสาวสวนกลับทันที ด้วยรอยยิ้มที่บอกให้เขารู้ว่าฝันไปเถอะ
“ใครหย่าก็คงโง่น่าดู มีสามีออกจะหล่อเหลาเอาการ กิจการใหญ่โต ทรัพย์สินเงินทองก็มากมี ชาตินี้คงใช้ไม่หมด ฉันคนหนึ่งล่ะที่ไม่โง่หย่ากับคุณ ตอนแต่งฉันก็ไม่ได้อยากแต่ง คุณอยากแต่งเองไม่ใช่เหรอ แล้วตอนหย่า... ทำไมฉันต้องหย่าตามความคิดของคุณด้วยล่ะ”
“กล้าที่จะเปิดเผยตัวตนที่แท้...

เพราะจู่ๆ ฉันก็โดนเขาจับไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถอย่างงงๆ เเถมพอเเข่งเเพ้ก็พาลใหญ่ เเล้วดันลักพาตัวฉันตามเขาไปด้วย! "ถ้าขี้ดินเข้ามาใกล้ฉันอีก ฉันจะเอากล่องนี่ปาใส่!" "ปาถุงยางใส่? คิดใหม่ดีกว่ามั้ง" จริงดิ!