ภาวะซึมเศร้า

โปรดปราณ : ไอ้เด็กเอ๋อ มึงนี่ตัวภาระจริงๆ จะไปไหนก็ไปรำคาญ!

หลง (ปอรัก) : หลงไม่ใช่เด็กเอ๋อ คุณแหละคนนิสัยไม่ดีไปเลยไป๊ ชิ๊วๆ หลงจะฟ้องหลวงตา!

จะรักจนกว่าลมหายใจสุดท้าย จากปอรักถึงโปรดปราณ

วันที่ฉันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว
ก็คือวันเดียวกับที่ฉันค้นพบว่าสามีที่แต่งงานมาห้าปีนอกใจ

เมียน้อยของเขาจงใจยั่วฉัน
ทิ้งชุดชั้นในลูกไม้เซ็กซี่ที่ถูกฉีกขาดไว้บนเตียงของฉัน...

ผ้าลูกไม้สีดำบางเฉียบนั้นยังมีกลิ่นน้ำหอมแรงจี๊ด
และคราบที่บอกทุกอย่างโดยไม่ต้องพูด

ฉันจับมันด้วยมือที่สั่นเทา
ในขณะที่อีกมือกำใบผลตรวจเลือดที่บอกว่า
ชีวิตฉันกำลังนับถอยหลัง

เขานอนกับผู้หญิงคนอื่นบนเตียง...

เพื่อหลบหนีจากนรกที่เขาสร้างขึ้น ฉันปลอมตัวตายทั้งที่ท้องแล้วหนีไป หลังผ่านไปสี่ปี ฉันกลับมาพร้อมความสำเร็จ พร้อมที่จะทำให้เขาต้องเสียใจไปตลอดชีวิต แต่กลับไม่คิดว่าอดีตสามีเย็นชาของฉันจะกลายเป็นคนหลงใหลฉันอย่างบ้าคลั่ง
ในความมืดมิดของราตรี เขาขังกรอบฉันไว้ในอ้อมกอด นิ้วหัวแม่มือเขาเอื้อมมาสัมผัสริมฝีปากของฉัน น้ำเสียงแหบห้าวและเต็มไปด้วยอันตราย: "บอกราคามาสิ ถ้าเธอยอมอยู่ข้างฉัน ครึ่งหนึ่งของโคลแม...

ฉันที่เป็นนักเขียนและเคยศึกษาเกี่ยวกับ ‘โรคซึมเศร้า’ วันหนึ่งฉันได้ไปพบเจอผู้ชายหน้าตาดีแถมหล่อขั้นเทพแต่แววตาของเขากลับเศร้าหมอง เหมือนคนที่กำลังป่วย ทำให้ฉันต้องพาตัวเองเข้าไปในวัฏจักรชีวิตของเขา

ตลอดสามปีที่แต่งงาน ฉันเป็นเพียงภรรยาที่สามีไม่เคยรัก ไม่เคยเลือก และไม่เคยเห็นความสำคัญ แม้กระทั่งวันที่ฉันนอนร้องไห้อยู่ในห้องฉุกเฉินหลังแท้งลูก คนที่อยู่กับเขาในวันนั้น... กลับเป็นผู้หญิงอีกคน ฉันจึงเลือกเดินออกมา พร้อมหัวใจที่พังไม่เหลือชิ้นดี
แต่ก่อนหย่ากันเพียงไม่กี่วัน ฉันกลับพบว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์อีกครั้ง และในวันที่ฉันกำลังจะบอกข่าวนั้น เขากลับประสบอุบัติเหตุ จนจำฉันไม่ได้...
ถ้าอย่างน...

“ไร้ค่าผู้หญิงแบบเธอไม่ได้เหมาะสมกับฉัน เป็นได้แค่ลูกหนี้ก็เท่านั้น”