มองโลกในแง่ดี

หนูรู้ว่าพี่รู้สึกยังไงกับเฮียธามแต่พี่ต้องแยกแยะนะคะระหว่างเพื่อน กับผัวชาวบ้านมันคนละอย่างกัน ใช่ค่ะเฮียธามเป็นเพื่อนพี่แต่ว่าเป็นผัวหนูค่ะ เพราะงั้นพี่อย่ามาอ่อยกับผัวหนู "กลับบ้านเดี๋ยวนี้เฮียธาม"

ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างจักรินทร์ จะถูกบุหลัน คนรักที่กำลังจะแต่งงานในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าทอดทิ้งไปกับชายอื่นที่ไม่มีอะไรเทียบเขาได้ แล้วไม่ได้ทิ้งเปล่าเสียด้วย เธอหอบทรัพย์สมบัติไปด้วยหลายรายการ สร้างความเจ็บปวด คับแค้นใจให้เขาไม่น้อย เป็นความแค้นที่เขาสาบานว่า จะต้องได้รับการสะสาง
แต่แล้วก็เหมือนโชคเข้าข้างจักรินทร์ เมื่อสวรรค์ส่งอิงฟ้า หลานสาวของบุหลันมาให้เขาชำระแค้นแทนอาสาวถึงที่ เขาจึงลงทัณฑ์อ...

ในสายตาของเขาเราแค่เพื่อนคนหนึ่งที่สนิทกันมาก แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์บางอย่างในวันที่เขาศสูญเสียคนรักไปให้คนอื่น เราก็เข้ามาในชีวิของเขา
'กูไม่ได้ตั้งใจจะเอามึงนะ'
'กู....'
'มึงรู้ใช่มั้ยว่ากูรักต้องตามากแล้วก็คิดกับมึงแค่เพื่อน'
'กู. .'
'มึงออกไปจากชีวิตกูนะ ขอร้องล่ะ'
'แต่กู..'
'ขอร้อง'
'อืม...กูจะไปจากชีวิตมึงเอง'
เธอยินยอมพร้อมที่จะจากไป จากไปพร้อมกับเด็กน้อยที่อยู่ในท้องของเธอ

เมื่อความแค้นได้สิ้นสุดลง พร้อมก่อกำเนิดโซ่ทองคล้องใจ ไฟที่เคยแผดเผามังกรกลับกลายเป็นมอดดับลงเพียงเพราะได้เห็นลูกชายของเขาที่เกิดจากความไม่ได้ตั้งใจและเขาพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ลูกชายและอดีตคนรักกลับคืนมา

นิโคลัส ซาเวียร์ เจ้าพ่อธุกิจนำเข้าและส่งออกรถยนต์รายใหญ่ของอเมริกา
ผู้ชายที่ไม่เคยสนใจว่าความรักมีค่ามากเกินกว่าวัตถุสิ่งของ
เพราะเขาคิดว่าผู้หญิงก็เหมือนกันทุกคน ยอมเอาตัวเองแลกกับเศษเงินของมหาเศรษฐีเพื่อความสบาย เขาจึงไม่เคยยอมรับพริตตี้สาวที่ คริสต์ น้องชายคนเดียวไปติดพันด้วย
กีดกั้นเธอออกจากชีวิตของน้องชาย ดูหมิ่นและเหยียดแคลนเธอสารพัด
ถึงที่สุดแล้วจอมมารอย่างเขาก็ไม่ยอมวางมือง่าย ๆ ทำทุกวิถ...

ไอรีณ นักศึกษาปี4 (สวย เก่ง เจ็บแล้วจำ แม้ว่าจะต้องเจ็บปวดและอับอาย แต่เธอก็เลือกจะเผชิญหน้ากับสิ่งนั่น) เธอคบกับเขา นำทับ (หล่อ เลว เห็นแก่ตัว กว่าจะรู้ว่าอะไรมีค่า ก็เกือบเสียสิ่งนั้นไป) ตั้งแต่ปี 1 เขาสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอหลังจากที่เธอเรียนจบ แต่วันเวลาทำให้คนเปลี่ยนไป เขานอกใจมีใครอีกคน พิชชา (นางแบบสาวสุดเซ็กซี่) จนเธอจับได้ประจวบกับเธอพึ่งรู้ตัวว่าท้อง จึงตัดสินใจไปบอกกับเขา แต่สื่งที่เธอไ...

“ซีเจนอย่าเป็นอะไรไปนะลูก”
ฉันนั่งร้องไห้พร้อมกับเฝ้าภาวนาเบาๆ ด้วยความเป็นห่วงอย่างสุดหัวใจอยู่หน้าห้องฉุกเฉินในโรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่งของเมืองหลวงแต่สิ่งที่พร่ำภาวนากับไม่เป็นจริงเมื่อหมอเปิดประตูเดินออกมาอีกแล้วพูดขึ้นว่า
“ขอโทษด้วยครับเลือดของคุณแม่จากที่ทางโรงพยาบาลตรวจสอบแล้วไม่สามารถใช้กับเด็กได้ครับทางเราจึงต้องจำเป็นหาเลือดให้ด่วนที่สุด คุณพอจะมีญาติที่ไหนบ้างครับ?”
คำตอบที่ได้รับมันทำ...