แกล้งตาย

"เธอกล้าพูดเหรอว่านี่ไม่ใช่ลูกฉัน ที่ผ่านมาเธอมีอะไรกับฉันแค่คนเดียว..เด็กคนนั้นคือลูกของฉัน...และเธอ"

"เธอหนีฉันไปได้ตั้งสองปี ไม่คิดนะว่าเธอจะมีเด็กตัวน้อย ๆ ด้วย"

"ยุ่งอะไรด้วยมิทราบ"

"บอกฉันมาเดี๋ยวนี้เด็กคนนั้นเป็นลูกของใคร"

"...."

"ใต้หล้า เธอรู้ใช่ไหมเวลาฉันโมโหจะเป็นยังไง บอกฉันมาว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของฉันใช่ไหม"

"ไม่ใช่ นี่ลูกของพิภพ"

"หึหึ นอกจากฉันก็ไม่มีใครได้ปล่อยน้ำเข้าท้องเธอ...

เธอเป็นเพียงคู่หมั้นที่ถูกเขาย่ำยีทำลายศักดิ์ศรีครั้งแล้วครั้งเล่า
เพราะรู้สึกว่าถูกหยามเกียรติที่รู้ว่าเธอมาที่นี่เพื่อยกเลิกการหมั้นหมาย
ยามค่ำคืนเขาก็เรียกหาและตักตวงความสุขจากเรือนร่างของเธอจนพอใจ
แต่พอได้สมใจอยาก ก็ผละจากไปอย่างไม่ไยดี
หรือนี่คือการแก้แค้น…ที่เขาใช้กับเธอ

ผมแอบแซ่บกับผู้ชายหน้าหวานใส่เสื้อช็อปต่างสถาบันและมีรอยสักมังกร! เรื่องเชี่ยเนี่ยควรจบแค่นั้นถ้าหากเขาไม่คิดตามกดผมทุกเวลาและสถานที่ ไอ้ฉิบหาย เกิดเป็นเสือทั้งทีใครจะยอมให้กระต่ายหื่นจ้องผสมพันธุ์
“อืม ปืนใหญ่เรียนช่างเหรอ” ดวงตาเขาเป็นประกายวาบขึ้น
ได้ยินคำถามนั้น ผมก็รีบตอบ กลัวลงเอยจะมองว่าผมเป็นนักเลงหรือขาใหญ่ “อือฮึ เด็กช่างไม่ได้เถื่อนทุกคนนะ โดยเฉพาะผม แล้วก็โคตรจริงใจสัดๆ !”
เขาอมยิ้มแ...

'หยก' เมื่ออยู่ในมือผู้ที่เห็นค่าย่อมได้รับการถนุถนอมอย่างงดงาม หากเมื่อใดที่ตกไปอยู่ในมือคนที่ไร้ใจ ย่อมไร้คุณค่าจนน่าสงสาร แล้ว ยังไง? นางน่ะเป็นหยกเนื้อดีทนทานจนเขาต้องซู๊ดดปากเชียวล่ะ!!!

เขาคอยกีดกันเธอออกจากผู้ชายคนอื่น ทั้งที่อยู่ในสถานะ”เพื่อนสนิท” มิหนําซํ้าตัวเองยังทำตัวเจ้าชู้ไม่เลิก ทำร้ายความรู้สึกเธอกลับไปหาแฟนเก่ารุ่นน้องคณะปีหนึ่ง สุดท้ายในวันที่เขารู้ตัวว่ารักเธอ มันก็สายไปเสียแล้ว…

“นิชา ออกไปจากห้องพี่เดี๋ยวนี้!” / “ไม่ออกค่ะ นิชาเป็นเมียพี่ภูแล้วนิชาจะมาอยู่กับพี่ที่นี่” / “อย่างเธอเขาไม่เรียกเมียหรอกนิชา แค่สนุกแค่นั้น”

เพราะจู่ๆ ฉันก็โดนเขาจับไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถอย่างงงๆ เเถมพอเเข่งเเพ้ก็พาลใหญ่ เเล้วดันลักพาตัวฉันตามเขาไปด้วย! "ถ้าขี้ดินเข้ามาใกล้ฉันอีก ฉันจะเอากล่องนี่ปาใส่!" "ปาถุงยางใส่? คิดใหม่ดีกว่ามั้ง" จริงดิ!