บทนำ
บท 1
“อ๊า น้องเนวิลขา อ๊ะ ร..แรงกว่านี้อีกค่ะ อื้อ กระแทกพี่มาเลยค่ะ อ๊าส์ เสียว”
“หึ ร่าน”
ถ้อยคำพูดอันหยาบคายกล่าวออกมา พร้อมมือหนาฟาดลงไปที่แก้มก้นอวบพรางกระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้าใส่ตัวเอลลี่รุ่นพี่คณะปีสี่อย่างหนักหน่วง
เพี๊ยะ!
พั่บ พั่บ พั่บ!
เสียงเนื้อกระทบกันดังก้อนในห้องนํ้าหญิง เป็นเรื่องธรรมดาที่เขาทำประจำในมหาลัย แม้แต่เอลลี่รุ่นพี่สาวฮ๊อดที่กำลังโค้งบั้นท้ายหันหลังให้กับเขาคนนี้ก็เสนอตัวเข้ามาหาเขาเอง
“อ๊า พ..พี่จะเสร็จค่ะ อ๊า น..น้องเนวิล”
ปึก ปึก ปึก!
“อ่าส์”
เร่งจังหวะรัวเร็วจนรุ่นพี่สาวหายใจแทบไม่ทัน คำรามเสียงดังพัวพันกับเสียงครวญครางหญิงไต้ร่าง นานอีกหลายนาทีก่อนที่จะพ่นนํ้าขุ่นออกมาเต็มเครื่องป้องกัน ดึงท่อนเอ็นใหญ่ออกจากร่องสวาทพรางถอดมันออกและทิ้งลงไปในถังขยะ
“หวังว่าพี่จำที่เราคุยกันได้นะครับ หลังจากนี้พี่ไม่มีสิทธิ์โทรมากวนหรือเข้ามายุ่งเรื่องส่วนตัวผม”
เนวิลเอ่ยขึ้นนํ้าเสียงเรียบภายไต้ใบหน้านิ่งเฉยดั่งกับเรื่องเมื่อกี้ไม่เคยเกิดขึ้น สิ้นสุดคำพูดแทงใจ สองเท้ายาวก้าวเดินออกไปอย่างไม่สนใจไยดี
“ถึงจะปากร้ายไปหน่อยก็เถอะ แต่ถ้าพี่อยากได้พี่ก็ต้องได้”
สายตามองตามคนที่เดินออกไป รอยยิ้มบนใบหน้าบ่งบอกว่าเธอจะไม่ยอมหยุดเพียงเท่านี้แน่นอน มีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งที่สอง ผู้ชายคนไหนล่ะที่จะกล้าปฏิเสธเมื่อมีสาวสวยเสนอให้ต่อหน้าต่อตา
“นี่ไอ้วิลมันหายหัวไปไหนของมันอีกวะ”
ชายหน้าหล่อชะเง้อหัวมองหาเพื่อนสนิทรอบๆโรงอาหาร นี่ก็เป็นเวลาเกือบชั่วโมงที่มันยังไม่โผล่หัวออกมา
“ไอ้เตอร์ มึงนี่ก็โง่ตลอดเนาะ มันก็แบบนี้เป็นประจำทุกวันมึงยังจำไม่ขึ้นสมองอีกรึไง”
รีน่าเอ่ยขึ้นนํ้าเสียงรำคาญกับไอ้เพื่อนหัวทึ่มตรงข้าง หน้าตาดีซะเปล่า
“ปากดีเดี๋ยวก็จับจูบซะเลย ยัยเลสเบียน”
“อี๋ สกปรก”
“หยุดทะเลาะกันเถอะน่า เดี๋ยวมันก็มาเองนั้นแหละ”
“เฟญ่าาา”
พูดยังไม่ทันขาดคำ ถ้อยเสียงอันคุ้นหูก็ได้ลากดังขึ้นมาจากชายร่างสูงที่เดินเข้ามาทางพวกเธอ สายตาเพื่อนสนิททั้งสามรีบหันไปจ้องหน้าชายที่เดินมาอย่างจับผิด
“จ้องอะไรของพวกมึง”
เนวิลเอ่ยถามพรางหย่อนก้นนั่งลงข้างๆเฟญ่าเพื่อนสนิทสาวสวยในกลุ่ม
“ข้าวคงไม่ต้องกินแล้วเนาะ สงสัยจะอิ่มจากอย่างอื่นมาแล้วแหละ” เฟญ่าเปร่งเสียงประชด
“หึ ทำไม มึงหึงกูหรอ”
ยื่นใบหน้าเข้าไกล้เธอ เผยยิ้มกรุ่มกริ่มออกมาพรางสบตา มือหนาวางลงบนขาขาวเนียนบีบเล่นอย่างมันส์มือ เขาทำแบบนี้กับเธอจนเป็นเรื่องปกติไปแล้ว มือเล็กพยายามดันแผงอกแกร่งให้ออกห่างจากตัวเธอ พรางหลบสายตาหันหน้าหนีไปอีกฝั่ง
“อะแฮ่ม!”
“ทำอย่างกับตรงนี้มีแค่มึงสองคนเนาะ”
“เฟ กูอยากกินชานมอ่ะ ไปซื้อให้หน่อยดิ”
ไม่เพียงแต่คำพูดของเพื่อนสองคนด้านหน้าจะไม่เข้าหูเขา ยังทำเมินเฉยใส่อีก มือหนาเกาะแขนเล็ก ถ้อยนํ้าเสียงออดอ้อนให้เธอไปซื้อไห้
“อยากกินก็ไปซื้อเอง”
“ก็มึงรู้ใจกูที่สุดอ่ะ ไปซื้อให้หน่อยดิ น้าาา”
“กู ไม่ ไป!”
“ถ้ามึงไม่ไปซื้อชานมให้กู…งั้นกูจะดูดนมมึงแทนแล้วกัน”
นิ้วเรียวจิ้มลงไปบนหน้าอกอวบอิ่มในชุดนักศึกษารัดรูป คนตัวเล็กรีบดีดตัวขึ้นและเดินออกไปซื้อไห้ทันที เมื่อเธอรู้จักนิสัยเพื่อนดี
ไอ้บ้านั่นทำอะไรไม่เคยอายใครเลยสะจริง คนก็อยู่กันเต็มโรงอาหารแถมเพื่อนอีกสองคนที่นั่งหัวโด่อยู่ตรงหน้า
“แหม่ ทำตัวอย่างกับแฟนกันขึ้นมาทุกวันจริงๆ ถามเถอะมึงชอบยัยเฟหรอวะ หรือแค่สันดานเจ้าชู้ของมึง”
รีน่าเอ่ยถามอยากรู้มานานว่าไอ้เสือผู้หญิงนี่มันยังไงกันแน่ เพียงแค่อยากหยอกเพื่อนรักเธอเล่นหรือชอบจริง
“กู——“
“พี่เนวิลคะ ช่วยด้วยค่ะ!”
คำพูดยังไม่ทันพ้นคอ เสียงดังเอะอะนั่นก็ดังมาจากเด็กสาวรุ่นน้องคณะปีหนึ่งเพื่อนสนิทของแฟนเก่าเขาที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
“มีอะไรรึเปล่าครับน้องแพรว”
“ช..ช่วยยัยพิณมันด้วยค่ะพี่เนวิล มันกำลังถูกผู้ชายตบตีอยู่หลังโรงเรียนค่ะ”
“!!!”
ได้ยินเช่นนั้น ชายร่างสูงไม่รอช้ารีบดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้วิ่งออกไปหลังโรงเรียนทันที
“อ้าว ไอ้วิลมันไปไหนอ่ะ”
เฟญ่าที่เดินกลับมาพร้อมชานมในมือ เห็นเนวิลวิ่งออกไปด้วยสีหน้ารีบร้อน จึงหันหน้ามาเอ่ยถามเพื่อนด้วยความเป็นงุนงง
“เห็นว่าน้องพิณมีเรื่องหลังโรงเรียน”
“น้องพิณ?”
ได้ยินชื่อนี้หญิงสาวคิ้วขมวดเสียงแผ่วเบาลงทันที
“อืม เลิกก็เลิกกันไปแล้ว ไม่รู้จะตามไปช่วยทำไม”
รีน่าบ่นพึมพำ ยังไม่ทันไรเฟญ่าก็รีบวิ่งออกไปโดยไม่พูดอะไร
“เฮ้ย ยัยเฟมึงจะไปไหน!”
ตะโกนเรียกตามหลังทว่าเจ้าของชื่อไม่แม้แต่จะหันมา เมื่อเป็นเช่นนั้นก็รีบลุกขึ้นวิ่งตามเพื่อนรักออกไปทันที พร้อมริกเตอร์ที่วิ่งตามหลังไปด้วย
บทล่าสุด
#94 บทที่ 94 บทที่ 44 จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#93 บทที่ 93 บทที่ 43
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#92 บทที่ 92 บทที่ 42
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#91 บทที่ 91 บทที่ 41
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#90 บทที่ 90 บทที่ 40
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#89 บทที่ 89 บทที่ 39
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#88 บทที่ 88 บทที่ 38
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#87 บทที่ 87 บทที่ 37
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#86 บทที่ 86 บทที่ 36
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026#85 บทที่ 85 บทที่ 35
อัปเดตล่าสุด: 4/23/2026
คุณอาจชอบ 😍
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
กับดักรักท่านประธาน
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้













