8 Book(s) Related to heroine of annie wilkes favorite novels

‘เขา’ ถูกฝังอยู่ใน 'ความแค้น'

‘เธอ’ ถูกจองจำอยู่ใน 'ความเจ็บปวด'

HADES

“เลือกมาว่าจะเอาอย่างไหน... ท้องแล้วแท้งหรือแท้งแล้วท้องอีกรอบ”

“แต่ไม่ว่าจะเลือกอะไร ยังไงเธอก็ต้องแท้ง!”

คำว่า 'สวะ' ยังสูงเกินไปสำหรับผู้ชายอย่าง 'ฮาเดส'

เพราะเขาเป็นยิ่งกว่าปีศาจ...

การลากเธอลง 'นรก' คือสิ่งเดียวที่เขาต้องการ!

AI

“ถ้าต้องอยู่กับผู้ชายสารเลวอย่างนาย... ฉันขอตายดีกว่า”

“นายมันเลวยิ่งกว่าเดนมนุษย์เสียอีก!”

คำว่า 'ตายทั้งเป็น' ยังเบาเกินไปสำหรับ 'อัยย์'

เพราะสิ่งที่เธอถูกกระทำมันยิ่งกว่าทรมาน...

การอยู่กับเขาไม่ต่างจากการ 'ตกนรก' ทั้งเป็น!

'แก้มใส' สำหรับผมเธอก็แค่ของเล่นชั่วคราว
ไม่ได้คิดจริงจังถึงขั้นอยากจะยกสถานะให้เป็นเมียหรืออะไรสักอย่าง

“เลิกพยศ ถ้ายังไม่อยากให้ไอ้ผู้ชายตรงหน้าเห็นหนังสดของฉันกับเธอ” ผมขู่เธอต่อหน้าชู้บางตัว

“หยาบคาย” ส่วนเธอก็พยศแล้วพยศเล่า มันน่านัก...


'กรุงโซล' คือซาตานร้ายที่เข้ามาเพื่อล่อลวงฉันให้ติดอยู่ในวังวนที่เรียกว่า
'เกมชิงหัวใจ' เกมที่ใครเผลอยกหัวใจให้ใครก่อนคนนั้่นเป็นฝ่ายแพ้
และฉันจะต้องเป็นคนชนะเกมนี้เพื่อเอาคืนสิ่งที่เขาทำกับฉัน
แต่ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ซาตานอย่างกรุงโซล
ฉันเหมือนเป็นเพียงลูกไก่ในกำมือของเขา

Vampire เจ้าเสน่ห์ :
“ที่เธอพูดมาน่ะ ฉันต้องได้อยู่แล้ว แต่ที่ต้องการนะเป็น...” เขามันพวกมักมาก ถ้าได้คือต้องทั้งหมด แต่ถ้าไม่ได้...เขาก็จะกำจัดมิให้เหลือซาก!
“อะไร” สุพรรณิการ์เอ่ยถามด้วยหัวใจสั่นๆ

Lycan แสนเสน่หา :
แน่ะ...ยายตุ้ยนุ้ยจอมตะกละกลบความเขินด้วยการทำหน้ากระฟัดกระเฟียดและประทุษร้ายเขาเสียนี่ อย่างนี้ต้องถูกลงโทษ! เจอโรมีสอดแขนรัดรอบเอวคอดกิ่วและพลิกกายกลับให้ร่างนุ่มนิ่มตกอยู่ใต้อาณัติ
“ว้าย! ไม่เอานะเจโร ไม่เล่นอย่างนี้นะ”

เจ้าสาว Vampire :
“ให้หัวใจนำทาง รักจะพาเราผ่านเรื่องเลวร้ายทุกอย่างไปได้” พลังแห่งรักชนะทุกสิ่ง!

"ร่านอย่างเธอต้องเจอฉัน"
เมื่อความรักระหว่าง เปลวไฟ X เจ้าขา ที่กำลังก่อตัวขึ้นถูกความแค้นเข้าครอบงำ
ความเจ็บปวดจึงเข้ามาแทนที่ความรัก

รักที่เปลี่ยน (Changed of love)

เพราะ One Night Stand ที่ถูกใจในคืนนั้น จึงเกิดเป็นข้อตกลงบ้า ๆ ที่ลากยาวมานานเกือบสองปี
การนอนด้วยกันโดยไม่มีความสัมพันธ์ทางใจ ไม่มีการผูกมัด ไม่มีการเป็นเจ้าของ
ทุกคนต่างใช้ชีวิตได้อิสระอย่างที่ใจจะต้องการ ทุกอย่างมันควรจะดีแล้วใช่ไหมมันควรจะเป็นแบบนั้น
แต่เมื่อใดก็ตามที่คนใดคนหนึ่งไม่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึก...คนที่ถอยออกมาก่อนอาจจะเป็นคนที่เจ็บน้อยกว่า

“Do you believe in love at first sight or should I walk by again?”
(คุณเชื่อในรักแรกพบหรือเปล่าครับ ถ้าคุณไม่เชื่อ จะให้ผมเดินวนกลับมาใหม่อีกครั้งก็ได้นะครับ)
นั่นคือคำหลีสาวแสนลิเกของแม็ทธิว หนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อแสนทะลึ่ง
“I think you should keep walking!” (มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย!!)
และนั่นคือคำตอกกลับของนคนันทินี สาวสวยที่เกลียดผู้ชายปากว่ามือถึงอย่างเขาที่สุด
เมื่อบุพเพอาละวาดให้หนุ่มขี้เล่นสะดุดรักนางฟ้ามาจุติอย่างนคนันทินีตั้งแต่แรกพบ
หัวใจเพลย์บอยสั่นไหวจนต้องตามขายขนมจีบในแบบที่ไม่มีชายใดในโลกนี้เคยทำมาก่อน
ทำเอาหญิงสาวทั้งตะลึง อึ้ง เสียวกับมุกจีบสาวเสี่ยวๆ ของเขา...
หากในยามที่แม็ทธิวหวาน... เขาก็หวานเสียจนน้ำตาลเรียกพี่
แล้วนคนันทินีจะต้านทานเพลิงรักแสนร้อนแรงของหนุ่มเจ้าเสน่ห์ได้ยังไง...
หรือเธอจะแพ้พ่ายต่อเพลิงพิศวาสของเขาอย่างจำนนให้เขาทั้งตัวและหัวใจ...
ก็ในเมื่อ เขาเร่าร้อนจนเธอแทบละลาย
เขาอ่อนหวานจนเธอแทบมลาย
และเขาร้อนแรงจนเธอแทบขาดใจตาย...

เพราะว่ารัก.....ก็เลยยอมให้เขาทำร้าย ดันเห็นกงจักรกลายเป็นดอกไม้
ยิ่งห้ามยิ่งเตือนหัวใจตัวเองเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง

จะเป็นยังไง ถ้าวันหนึ่งเราได้รู้ว่าคนที่แอบชอบมาตั้งหลายปี เขาไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด เขาไม่ได้ใสซื่อเหมือนที่แสดง เขามีอีกด้านที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน ทุกสิ่งที่เคยคิดว่าเขาเป็น และมันทำให้เราหลงใหลในตัวเขา มันไม่มีอะไรจริงเลยสักอย่าง เราจะทำอย่างไร จะเดินหน้าต่อไป หรือจะถอยหลังกลับ ความสัมพันธ์บางอย่างก็เหมือนกับการที่เราหยิบงูขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้มันรัด ให้มันพันรอบตัวโดยที่ไม่ทันสังเกต ไม่ได้เฉลียวใจ เพราะคิดว่ามันไม่มีพิษภัย แต่ลืมไปว่ามันก็สามารถกินเราได้เช่นกัน เช่นเดียวกับการที่เราเอาตัวเข้าไปในชีวิตของใครคนหนึ่ง ได้ทำความรู้จักแล้ว เอาตัวเข้าไปข้องเกี่ยวไปผูกพันแล้ว ก็ไม่อาจสลัดทิ้งได้โดยง่าย ถึงแม้เราจะพยายามที่จะทอดถอนตัวออกมาแค่ไหน ก็ไม่อาจหลีกหนีได้พ้น

"มึงไปลากตัวไอ้ชินออกมา "
เมฆหันไปบอกลูกน้อง ที่จับไอ้ชินขังไว้ที่ห้องเก็บของหลังสนามแข่ง ตั้งแต่รู้ว่ามันทรยศเขาก็สั่งให้ลูกน้องลาก
มันไปซ้อมและขังไว้ทันที่ค่อยเอามาสอบสวน
"ทำไมมึงกล้าทรยศกู!" เสียงเข้มกดต่ำ
หนุ่มรูปรางสูงแต่ไม่หนาเท่าเมฆก้มหน้านิ่ง ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมอง ยังคงนั่งคุกเข่า ใบหน้ามีรอยเขียวฟกช้ำไป
ทั่ว รวมถึงร่างกายหลายแห่ง เมฆสั่งให้ลูกน้องกระทึบมันก่อนที่จะลากมาหาเขาอีกรอบ
"กูถาม มึงต้องตอบ!!""
เมฆไม่ไหเดินไปถึบตรงหน้าอกอีกคนเต็มแรงด้วยความโกรธสุดขีด ชินล้มลงตามแรง แต่กลับลุกขึ้นมานังนิ่งแถมไม่ยอมสบตาเขาและไม่ร้องเลยสักแอะ เมฆเห็นแล้วหงุดหวิดกระทีบซ้ำจนเพื่อนต้องดึงออกมาไม่อย่างนั้นมันคงตายอยู่ตรงนั้นแน่ ชินหงายหลังลงไปกระแทกพื้นอย่างแรง ก่อนจะพยุงตัวขึ้นมานั่งในท่าเดิมไม่หนี ไม่มีใครบังคับแต่เขาเต็มใจทำเพราะรู้ตัวว่าผิด
"ผมไม่มีอะไรแก้ตัว"
"กูดูแลมึงมาเกือบสองปี ให้ข้าวให้น้ำมึง กูดูแลมึงไม่ดีตรงไหน ให้มึงอยู่ข้างตัวกูมาตลอด ทำไมมึงถึงกล้าทรยศ
กล้าที่จะทำร้ายกู สิ่งที่มึงทำถ้ากูพลาดคือตาย!! มึงรู้ใช่ไหม"
......." คนผิดนั่งก้มหน้านิ่ง ไม่มีคำพูดอธิบายใดๆหลุดออกมา
"แม่งเอ้ย!!" เมฆตะโกนลั่น