4 Book(s) Related to luffys mom

ใต้เท้าเจ้าขาโปรดอย่ากลั่นแกล้งข้านักเลย

ใต้เท้าเจ้าขาโปรดอย่ากลั่นแกล้งข้านักเลย

1.5k การดู · กำลังอัปเดต · Luffy.g
จางหมินเย่ว บุตรสาวเสนาบดีกรมคลัง แต่กลับตกหลุมรักซ่งฟู่หลง ขุนนางขั้นเจ็ด
เพราะความคลั่งรักที่มี ทำให้นางยอมทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้แต่งงานกับเขา
แต่ใครจะคิดว่าซ่งฟู่หลงกลับไม่แม้แต่จะแยแสตนเลยแม้แต่น้อย
ครั้นพอคิดจะตัดใจหนีห่าง เขากลับเอาแต่คอยวนเวียนอยู่ข้างกาย
แล้วเป็นเช่นนี้นางจะตัดใจลงได้อย่างไรกันเล่า
"ใต้เท้า...ข้ารักท่าน แต่มิใช่เหตุให้ท่านเอาแต่กลั่นแกล้งข้าเช่นนี้"
ข้าเหนื่อยจะรักใครอีกแล้ว

ข้าเหนื่อยจะรักใครอีกแล้ว

1.4k การดู · กำลังอัปเดต · Luffy.g
เผิงฟู่หลิน บุตรสาวราชครูเผิงผู้ยิ่งใหญ่
นางทั้งรูปงาม ทั้งเพียบพร้อมด้วยความสามารถ
แต่ผู้คนกลับตราหน้าว่านางเป็นคุณหนูใจโฉด ทั้งร้ายกาจ ทั้งเอาแต่ใจ
ในเมื่อนางรักมั่นทั้งหัวใจ แต่กลับได้รับเพียงความว่างเปล่า
เช่นนั้นนางจะหันหลังให้บุรุษทุกคน....
ดาราสาวเช่นข้ากลายมาเป็นสาวใช้อุ่นเตียง

ดาราสาวเช่นข้ากลายมาเป็นสาวใช้อุ่นเตียง

1.5k การดู · กำลังอัปเดต · Luffy.g
เนตรดาว ดาราสาวที่อยู่ในช่วงประสบความสำเร็จสูงสุดของอาชีพนักแสดง
แต่แล้วอุบัติเหตุก็พาให้เธอต้องกลายมาเป็นสาวใช้ในจวนท่านแม่ทัพ
ฮวาอิงหลง บุตรสาวของขุนนางต้องโทษ
จากคุณหนูสูงศักดิ์ต้องกลายมาเป็นสาวใช้
แผนพิชิตใจท่านแม่ทัพจึงเริ่มต้นขึ้น....
“ท่านแม่ทัพเคี่ยวกรำข้า จนแข้งขาข้าล้าไปหมดเจ้า
เริ่มด้วยร้ายจบด้วยรัก

เริ่มด้วยร้ายจบด้วยรัก

674 การดู · กำลังอัปเดต · Stamp Mo/อรษิมา
เขาเข้าใจว่าเธอวางแผนจับเขา เมื่อเธอหนีเขายิ่งปักใจเชื่อ เธอสูญเสียความสาวเพราะความเข้าใจผิด จึงเลือกหนีโดยไม่รู้ว่ามีสิ่งหนึ่งติดตัวไปด้วย
“ปล่อยฉันนะ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”

“ไม่ได้เป็นอะไรกันเหรอ โดนฉันทับจนมีลูกมาสองคนนั่นนะ เขาเรียกว่าอะไร”

“อีกอย่างอย่ามาบอกว่าเด็กสองคนนั่นไม่ใช่ลูกฉัน”

“โคลกแบบฉันมาขนาดนั้น ไม่น่าเชื่อว่าเชื้อฉันจะแรงขนาดนี้” ร่างบางตวัดมือไปที่หน้าคมเต็มแรง

เพี้ยะ
แรงตบทำให้หน้าคมถึงกลับสะบัด นิ่มเองถึงกับหน้าซีดเมื่อคนตรงหน้าหันมาช้าๆ ด้วยดวงตาที่วาวโรจน์ ร่างบางที่ค่อยๆ ถอยหลังอย่างหวาดกลัว

ก่อนที่จะได้ทันหันไปเปิดประตูห้องเพื่อหนีจากสถานการณ์ตรงนี้ ก่อนจะกริ้ดสุดเสียงเมื่อมือหนาคว้าเเขนเสลากระชากเข้าหาตัว

“งั้นเรารำลึกความหลังกันหน่อยไหม แม้จะแค่ครั้งเดียวก็ช่างเถอะ”
1