3 Book(s) Related to death's door true ending explained

นิยาย 2 เรื่อง

-ผูกรักมาเฟียร้าย
ชนกชนม์คิดมาตลอดว่าตัวเองไม่ใช่คนเข้มแข็งอะไร และยังทำตัวเป็นแต่ภาระคนอื่นอีกด้วย
แต่เมื่อวันหนึ่งมาถึง...และความเข้มแข็งเป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอมี
ต่อให้แตกสลายแค่ไหน หรือจะเหลือแค่วิญญาณ เธอก็จะไป!!
"ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป!!"
"คุณจะมีปัญญาอะไรมาห้ามฉัน"
เคลร์ตันคิดว่าตัวเองอยู่เหนือเธอมาตลอด...และวันนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น
แต่สายตาคู่เดิมที่เคยมองเขาอย่างเว้าวอน ตอนนี้มันกลับเหลือแค่เพียงความว่างเปล่า
มาเฟียหนุ่มมั่นใจว่าตัวเองสามารถควบคุมทุกอย่างได้ เขามีทั้งเงิน อำนาจ บารมี และไม่เคยพ่ายแพ้
จนไม่รู้เลยว่าหลุมขนาดใหญ่ที่ขุดดักล่อเธอไว้ นอกจากเธอที่ตกลงไป ก็ยังมีเขาที่ตกตามลงไปอีกคน
"คุณต้องเลือก ระหว่างฉันกับเด็กคนนี้"
"เธอเคยนึกเสียใจกับสิ่งที่กำลังทำบ้างไหม?"
"ฉันไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่ฉันเลือก"


-Ending love สิ้นสุดทางรัก
ตอนจะเลิกก็บอกทนได้ทุกอย่าง แล้วก็ทนมาตั้งหลายปี
แต่พอจะขอมีเมียอีกคนกลับทนไม่ได้ งั้นก็เลิกไปเหอะรำคาญ!

-เกื้อกูล หรือ เฮียเกื้อ : พระเอกเถื่อน เจ้าของบ่อน
ปากดี ขี้เง... เหงา เอาแต่ใจ ครบสูตรไม่เคยขัดจัดให้ตลอด
จากเจ้าของบ่อน...สู่หมาวัด

ปัญทิตา หรือ ข้าวปั้น : นางเอกน่ารัก นุ่มนิ่ม
เป็นนักศึกษา และเป็นพนักงานรับจ้างทำบัญชีในบ่อน
จากพนักงานรับจ้าง...สู่เมียเจ้าของบ่อน

เขาว่ากันว่า “คำทำนายของยาย” ไม่เคยพลาด
และครั้งนี้...มันอาจจะพาเธอเข้าสู่กับดักของรักที่ไม่อาจหนี

“ถ้าไม่แต่งงานก่อนอายุยี่สิบเก้า แกจะต้องอยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิต!”

โบนิตา หญิงสาววัยยี่สิบแปดปีที่มัวแต่ทำงานจนลืมมองหาความรัก
เมื่อคำทำนายของยายผู้ล่วงลับยังดังก้องในหัว
เธอจึงตั้งปณิธาน จะหาผัวให้ได้ก่อนครบยี่สิบเก้า!

แต่โชคชะตาเหมือนเล่นตลก
เพราะคืนหนึ่งที่ผับในรัชดา เธอดันไปเมาแล้วฉี่เลอะกางเกงในของตัวเอง
ก่อนจะเผลอไป “อ้วกใส่” เสื้อของชายหนุ่มปริศนาที่ดันเป็นน้องชายของ “พี่ไกด์” ว่าที่สามีของเพื่อนสนิท!

และจากคืนนั้น...เธอก็ไม่เคยมีวันสงบสุขอีกเลย
เพราะผู้ชายคนนั้น หิรัญ...กลับเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง
ในฐานะ “เจ้านายใหม่” ที่ทั้งหล่อ ร้าย ปากเสีย และดูเหมือนจะจงใจทำให้หัวใจของเธอสั่นเล่น

“ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นของใคร...แต่ถ้าไม่มีใครจองไว้ ผมขอเป็นเจ้าของได้ไหมครับ”

เธอจะหนีคำทำนายของยายได้หรือไม่
หรือสุดท้าย...จะตกหลุมกับดักรักที่เธอเป็นคนขุดขึ้นมาเอง

#กับดักหัวใจยายสุดเลิฟ #YouAreMyTrueLove #โรแมนซ์ฟีลกู๊ดปนร้าย #เขินจนอยากตีตัวเอง

“ขึ้นรถ” ไร้เสียงตอบรับจากคนอย่างฉันนอกเหนือจากได้ยินปลายเท้าก็รีบสาวก้าวเร่งความเร็วให้ถี่ขึ้นเพื่อจะได้หลุดพ้นจากเขาเสียที การเดินเหยียบฟุตบาทที่ข้างตัวมีเลกซัสสีดำคันหรูแนบข้างเคลื่อนไปด้วยมันไม่ดีนัก
“ทำไมดื้อวะ บอกให้ขึ้นรถร้อนตายห่าอยู่แล้วอยากดำหรือไง” เสี้ยวนาทีใบหน้าฉันเหวี่ยงไปมองผู้ชายที่ลดกระจกรถลงทำคิ้วขมวดหัวเสีย จมูกโด่งยิ่งกว่าสันเขื่อนนั้นอยากทุบออกชิบหายเมื่อเจอนัยน์ตาคมตวัดแลมองเหมือนกำลังจะลงมาบีบคอฆ่าให้ตาย “ขึ้นมาเดี๋ยวไม่สบาย อยากแดกยาหรือไง”
“จะไปไหนก็ไป”
“น้ำตาล” พอเขาเค้นเสียงต่ำสื่อบอกว่าความอดทนกำลังจะหมด จะไม่เป็นอะไรเลยถ้าไม่ขยี้ จะไม่เป็นอะไรเลยถ้าเขาไม่เป็นชนวนของเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้เมื่อก่อนหน้า “อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่”
“หึ... งั้นก็ฝากไปตบอีนั่นคืนด้วย” พูดเสร็จก็เอียงอีกซีกใบหน้าให้ดูจากนั้นก็ยิ้มเหยียดให้ไอ้คนที่อยู่ในรถเพราะคงยังไม่เห็นหรอก “แหกหูแหกตาดูด้วยว่าที่มันฟ้องย้อนแย้งกับสิ่งที่ทำแค่ไหน”
“จะทำให้โอเคมั้ยแต่ตอนนี้ขึ้นมาได้แล้วมีโอริโอ้ปั่นอยู่ในรถพร้อมแอร์เย็นฉ่ำรอแล้วนะเพียงแค่ก้าวขึ้นมา”
“ง้อเหรอ คนอย่าง สายฟ้า รัตติกาล อักษรสิทธิ ใช้คำว่าง้อกับคนอื่นเป็นด้วย”
“เออง้อ ได้ยินแล้วจะขึ้นรถได้ยัง”