
De Roque Luna
Oguike Queeneth · Voltooid · 312.1k Woorden
Inleiding
Elena Michael was een zwerver sinds haar ouders werden aangevallen en vermoord door de Alpha van haar roedel omdat ze het Alpha-gen bezat toen ze tien jaar oud was. Ze werd gedwongen te overleven en zwierf helemaal alleen door het bos waar haar vijanden haar niet konden vinden.
Alles veranderde toen ze werd gevangen door een naburige roedel terwijl ze op de vlucht was voor degenen die haar dood wilden, maar het lot had iets anders voor haar in petto, want de Alpha van de roedel die haar gevangen had genomen, was haar ware partner.
Ze wilde alleen maar bij haar ware partner zijn, maar elke dag dat ze in de roedel blijft, brengt haar leven in gevaar omdat de Alpha al verloofd was met iemand anders.
Zal de band tussen Elena en Bernard opbloeien of zal hij doorgaan en trouwen met de vrouw die zijn ouders voor hem hebben gekozen?
Zal de roedel een zwerver accepteren als hun voorbestemde Luna?
Hoofdstuk 1
Elena
Ik hoorde het geluid van takjes die braken steeds luider worden, ze kwamen dichterbij. Zelfs in mijn wolvengedaante begon mijn kracht af te nemen. Ik ben een eenzame wolf.
Als ik iets had geleerd in de afgelopen tien jaar van rennen, is het dat een eenzame wolf een dode wolf is.
Ik dwong mijn poten sneller te bewegen, maar mijn geest werd troebel terwijl ik het gekraak dichterbij hoorde komen. Als ze me vonden, had ik geen schijn van kans tegen hen.
Ik herhaalde de spreuk in mijn hoofd zoals ik altijd deed. 'Ren Elena, ren en kijk nooit achterom.' Ik was zo voorzichtig geweest toen ik een plek vond om even onder te duiken en uit te rusten.
In de loop der jaren was ik goed geworden in het vinden van onderdak. Met de stortregens die we soms in dit gebied ervoeren, was onderdak een noodzaak voor mij.
Ik was altijd zo voorzichtig en zorgde ervoor dat ik uit het zicht bleef. Mijn geur was goed verborgen onder de sterke doordringende geur van de vochtige bosgrond, maar toch vonden ze me op de een of andere manier.
Ik was nooit op mijn gemak omdat gevaar voor mij nooit sliep. Ik had alles goed gedaan, maar toch faalde ik.
Ik rook hun geur toen ze nog vrij ver weg waren, maar ik kon zien dat het er meer dan één waren.
Het geluid van poten die de grond raakten leek alleen maar dichterbij te komen.
Het sloeg nergens op waarom ze me achtervolgden, want ik zorgde ervoor dat ik uit de buurt van elk roedelgebied bleef.
De meeste andere wolven letten nooit op eenzame wolven, vooral niet als ze hun eigen zaken regelden, maar het leek alsof deze wolven echt achter mij aan zaten en ik realiseerde me dat ze me echt aan het volgen waren.
De angst verspreidde zich door mijn aderen als een lopend vuurtje en nestelde zich in mijn borst. Was hij het? Had hij hen gestuurd om mij te vinden? Hoe kon ik dit laten gebeuren? Ik was altijd voorzichtig genoeg geweest om langs de grens te wankelen om gevaar te vermijden. Mijn vermoeidheid had me onvoorzichtig gemaakt en hier ben ik dan.
Ik weefde door het bos van dicht op elkaar groeiende bomen. Mijn wolf was klein, maar ze was behendig, ze bewoog zich met gemak door het struikgewas, maar plotseling veranderde de wind van richting en mijn neus werd geraakt door een geheel nieuwe geur.
Er waren er meer en hun geuren kwamen niet overeen met die van de eerste achtervolgers, maar voor mij waren ze allemaal hetzelfde.
De geur kwam van voren en ik denk dat ze probeerden me te blokkeren. Ik wist niet of ze samenwerkten, maar ik had geen tijd om me daar zorgen over te maken, ik moest gewoon een plan bedenken en snel. Ik veranderde van richting en begon naar het westen te gaan. Ik duwde mijn poten en mijn klauwen schopten de aarde op terwijl ik om de bomen heen manoeuvreerde.
Maar toen ik door een rij bomen brak, werd ik getroffen door de geur van meer wolven voor me.
Deze keer kon ik ze niet alleen ruiken, maar ik zag ze ook. Hemel, ik had een verkeerde afslag genomen. Ik groef mijn poten in de aarde en draaide terug naar waar ik vandaan kwam.
Hun geur omringde me en als ik ze niet kon ontwijken, moest ik in ieder geval proberen door hen heen te weven, want dat was mijn enige hoop.
Ik maakte een scherpe bocht naar links en kwam oog in oog te staan met de wolven die ik eerder probeerde te vermijden. Het waren er tien en ze leken allemaal mannelijk te zijn. Ze kwamen met volle snelheid in mijn richting. Hun ogen waren vernauwd terwijl ze zich op hun doelwit richtten, namelijk mij.
Nu ben ik omringd en gevangen en heb ik geen andere opties meer.
'Ren Elena,' mompelde ik tegen mezelf terwijl ik mijn poten in de aarde groef. Als ik zou sterven, dan zou ik sterven als een dappere.
Toen de leider van de wolven dicht bij me kwam, draaide ik me om en ontweek zijn aanval behendig. Ik duwde mijn poten en schoot door het bos, hoewel ik wist dat er wonden op mijn hielen zaten. Net toen ik dacht dat ik het had gehaald, verscheen er een flits van wit voor me.
Het maanlicht weerkaatste op de tanden van mijn aanvaller terwijl ze probeerden mijn vacht vast te grijpen. Ik ontweek hun bewegingen succesvol, maar de angst in mij liet me verlamd voelen. Ik deinsde terug van mijn aanvallers, maar alleen om tegen een muur van spieren en vacht aan te botsen.
De leidende wolf ontblootte zijn tanden naar me. Hij gromde naar me, waardoor ik van hem wegdeinsde. Ik denk dat hij wilde weten waarom ik op zijn land was. Ik hoefde geen gedachtenlink met hem te delen om te weten wat hij probeerde te zeggen. Zijn gegrom werd krachtiger terwijl hij antwoorden op zijn vragen eiste. Ik voelde een nieuwe golf van uitputting over me heen komen en mijn adrenaline begon af te nemen.
Mijn wolf werd met de seconde zwakker. De wereld om me heen begon langzaam te vervagen. De wolven voor me werden waziger, hun lichamen vervaagden. Ik voelde mijn lichaam slap worden en voordat ik het kon stoppen, viel ik in een grote, harige hoop op de grond.
Alles werd daarna mistig en ik voelde handen om mijn wolvengedaante komen en ik werd opgetild. Ik vocht tegen mijn oogleden, probeerde te zien wat er om me heen gebeurde en ik zag de vage silhouetten van mensen en hoorde gedempte stemmen. Ik vocht om mijn ogen open te houden, maar uiteindelijk won de vermoeidheid en viel ik eindelijk in slaap.
Ik kwam eindelijk weer bij bewustzijn.
Mijn neus werd geraakt door de geur van de ziekenhuisomgeving. Er waren geuren die ik me herinnerde uit mijn jeugd, maar het waren niet de geuren die ik gewend was. Ik merkte dat ik nog steeds in mijn wolvengedaante was, want ik voelde een stekende sensatie in mijn voorpoot.
Er was iets mis, de paniek gierde door mijn lichaam en ik probeerde tegen het gewicht van mijn ogen in te gaan, maar ik was te zwak. Veranderen in een mens zou het voor mij gemakkelijker maken, omdat communicatie dan makkelijker zou zijn, maar ik kon dat niet doen.
De kamer waarin ik was, was een moment stil en het enige geluid dat te horen was, was het zachte piepen op de achtergrond en toen hoorde ik een stem.
"Waar hebben jullie haar gevonden?" De stem drong mijn oren binnen en ik was er meteen op afgestemd. De woorden van de man eisten respect en aandacht. Hoewel ik zijn stem niet herkende, wist ik aan zijn toon dat hij iemand belangrijks was.
"Aan de noordwestelijke grens van ons territorium." Ik hoorde een andere stem antwoorden en zijn stem was niet zo autoritair als de eerste.
"Ze was net ons land overgestoken." De stem antwoordde weer.
"Wat was ze aan het doen?" Vroeg de autoritaire stem.
"Rennen, we denken dat ze werd gevolgd." De stem antwoordde.
Ik vocht tegen mijn oogleden, probeerde ze wanhopig open te krijgen en ik slaagde erin ze half open te krijgen. Ik zag dat de wolf die sprak lang en gespierd was met bruin haar.
"Door wie?" Vroeg hij.
Ik probeerde mijn hoofd te draaien, maar dat vereiste energie die ik niet had. Ik moest dit beter bekijken, maar mijn lichaam reageerde niet. Het was een drang die ik niet kon beschrijven.
"We weten het niet en wie het ook was, trok zich terug toen ze ons roken." Dezelfde stem antwoordde.
"Ze ziet er nogal ziekelijk uit en ik denk niet dat ze een grote bedreiging voor ons is, maar toch moet ze te allen tijde in de gaten worden gehouden. Laat me weten wanneer ze wakker wordt, ik wil met haar spreken." Zei de autoritaire stem.
Ik wist dat ik een beetje mager was voor een wolf, maar ik had nooit gedacht dat ik er ziekelijk uitzag, maar ik denk van wel, aangezien ik nauwelijks at en al mijn tijd rennend doorbracht.
"Ja, Alpha." De stem antwoordde.
Het was nu logisch dat de autoritaire stem de Alpha was, maar waarom zou een Alpha naar mij komen kijken? Dat is vreemd, want Alphas bemoeien zich nooit met dit soort zaken, tenzij ik een bedreiging voor hen was. Ik denk dat ik iets heb gedaan dat zijn aanwezigheid rechtvaardigde, geweldig. Ik had niet alleen hun grenspatrouille gealarmeerd, maar ik stond nu ook op de radar van hun Alpha.
Ik hoorde de voetstappen van de andere spreker vervagen terwijl ze wegliepen van waar ik was en de Alpha volgde ook. Een gevoel van verlangen vulde mijn borst en het verwarde me. Ik had blij moeten zijn dat de man die me mogelijk ter dood kon veroordelen wegging, maar ik vond mezelf verlangend naar zijn stem.
Om de een of andere reden verlangde ik naar zijn stem. Ik begreep het niet en ik had het gezicht van deze man nog niet eens gezien, maar ik zwijmelde al over hem als een tienermeisje.
Mijn oogleden wonnen uiteindelijk hun voortdurende strijd en voordat ik het wist, viel ik weer in slaap. Toen raakte de meest onweerstaanbare geur die ik ooit in mijn leven had geroken me. Mijn ogen openden zich een beetje terwijl mijn neus op zoek ging naar de bron van de geur.
Mijn zicht werd helder en ik kwam oog in oog te staan met de knapste man die ik ooit had gezien. Zijn felgroene ogen deden me denken aan de fluisterende pijnbomen in het bos en zijn karamelblonde haar was kort geknipt, wat bijdroeg aan de schoonheid van zijn gebeeldhouwde gezicht. Hoe kon hij zo knap zijn?
Zijn geur was overal om me heen en zijn gezicht was slechts een paar centimeter van het mijne verwijderd.
Laatste Hoofdstukken
#196 Hoofdstuk 196: Happy Ending
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#195 Hoofdstuk 195: De baby komt
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#194 Hoofdstuk 194: Little Jack
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#193 Hoofdstuk 193: Vrede
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#192 Hoofdstuk 192: Het leven is gewoon gek
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#191 Hoofdstuk 191: Vrede
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#190 Hoofdstuk 190: Laatste gevecht
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#189 Hoofdstuk 189: Herstellen
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#188 Hoofdstuk 188: Ik wilde vrede
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#187 Hoofdstuk 187: Het spijt me, Doris
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Het Spijt van de Alpha: Zijn Afgewezen Luna.
"En laat me dit duidelijk maken, Taylor, als—als je er al in slaagt om mij als je man te krijgen... je partner," verbeterde hij zichzelf.
"Dan zal ik ervoor zorgen dat ik met andere wolvinnen ben en ervoor zorgen dat je elke pijn van verraad voelt; ik zal ervoor zorgen dat je voelt hoe ik me voelde toen je mijn Odette vermoordde," zei hij, terwijl hij dichter naar me toe liep. De achterkant van mijn keel brandde van de tranen die al opwelden.
Odette was altijd het oogappeltje van iedereen, zelfs na haar dood. Ondertussen werd Taylor altijd over het hoofd gezien en door iedereen gehaat. Iedereen wenste haar dood --- inclusief haar ouders en Killian, haar partner. Ze was nooit door iemand geliefd, altijd in de schaduw van haar zus, maar alles veranderde na de dood van haar zus. In plaats van simpelweg genegeerd te worden, was ze het doelwit van haat en pesterijen.
Taylor droeg nog steeds alle schuld, ook al was zij degene die door de Maangodin was gekozen, totdat ze besefte dat Killian, die altijd dacht dat Odette zijn toekomstige Luna zou zijn, haar partner bleek te zijn! Niet in staat om de gedachte te verdragen dat de partner die ze altijd wenste de man bleek te zijn die haar altijd haatte en bespotte, en haar zelfs voor Odette aanzag, stond ze op het breekpunt!
Vastberaden dwong ze Killian om haar afwijzing te accepteren. Maar wat zal er gebeuren als Killian de waarheid achter het complot ontdekt en het meteen betreurt? Zal hij haar terug achterna zitten? Zal Taylor hem vergeven en accepteren, of zal ze hem nooit vergeven en bij de man blijven met wie ze voorbestemd is?
Verliefd op de marinebroer van mijn vriend
"Wat is er mis met mij?
Waarom voelt mijn huid zo strak aan als hij in de buurt is, alsof ik een trui draag die twee maten te klein is?
Het is gewoon nieuwigheid, zeg ik streng tegen mezelf.
Hij is de broer van mijn vriend.
Dit is Tyler's familie.
Ik ga niet toestaan dat een koude blik dat allemaal tenietdoet.
**
Als balletdanseres lijkt mijn leven perfect—een beurs, een hoofdrol, een lieve vriend Tyler. Totdat Tyler zijn ware aard toont en zijn oudere broer, Asher, thuiskomt.
Asher is een marinier met littekens van de strijd en nul geduld. Hij noemt me "prinses" alsof het een belediging is. Ik kan hem niet uitstaan.
Wanneer mijn enkelblessure me dwingt om te herstellen in het familiehuis aan het meer, zit ik vast met beide broers. Wat begint als wederzijdse haat, verandert langzaam in iets verboden.
Ik word verliefd op de broer van mijn vriend.
**
Ik haat meisjes zoals zij.
Verwend.
Teer.
En toch—
Toch.
Het beeld van haar in de deuropening, haar vestje strakker om haar smalle schouders trekkend, proberend door de ongemakkelijkheid heen te glimlachen, laat me niet los.
Net als de herinnering aan Tyler. Die haar hier zonder een tweede gedachte achterlaat.
Ik zou me er niet druk om moeten maken.
Ik maak me er niet druk om.
Het is niet mijn probleem als Tyler een idioot is.
Het gaat mij niets aan als een verwend prinsesje in het donker naar huis moet lopen.
Ik ben hier niet om iemand te redden.
Zeker niet haar.
Zeker niet iemand zoals zij.
Ze is niet mijn probleem.
En ik zal er verdomd zeker van zijn dat ze dat nooit wordt.
Maar toen mijn ogen op haar lippen vielen, wilde ik dat ze van mij was.
De Puppy van de Lycan Prins
"Al snel zul je smeken om mij. En als je dat doet—zal ik je gebruiken zoals ik wil, en dan zal ik je afwijzen."
—
Wanneer Violet Hastings aan haar eerste jaar op de Starlight Shifters Academie begint, wil ze maar twee dingen: de erfenis van haar moeder eren door een bekwame genezer voor haar roedel te worden en de academie doorlopen zonder dat iemand haar een freak noemt vanwege haar vreemde oogconditie.
De zaken nemen een dramatische wending wanneer ze ontdekt dat Kylan, de arrogante erfgenaam van de Lycan-troon die haar leven vanaf het eerste moment ellendig heeft gemaakt, haar metgezel is.
Kylan, bekend om zijn kille persoonlijkheid en wrede manieren, is allesbehalve blij. Hij weigert Violet als zijn metgezel te accepteren, maar hij wil haar ook niet afwijzen. In plaats daarvan ziet hij haar als zijn pup en is vastbesloten haar leven nog meer tot een hel te maken.
Alsof het omgaan met Kylans kwellingen niet genoeg is, begint Violet geheimen over haar verleden te ontdekken die alles veranderen wat ze dacht te weten. Waar komt ze echt vandaan? Wat is het geheim achter haar ogen? En is haar hele leven een leugen geweest?
Onze Luna, Onze Partner
"Absoluut verbluffend," antwoordt Eros terwijl ze beiden een hand nemen en er een zoete, zachte kus op drukken.
"Dank je," bloos ik. "Jullie zijn ook knap."
"Maar jij, onze prachtige partner, overtreft iedereen," fluistert Ares terwijl hij me naar zich toe trekt en onze lippen verzegelt met een kus.
Athena Moonblood is een meisje zonder roedel of familie. Na het accepteren van haar afwijzing door haar partner, worstelt Athena totdat haar Tweede Kans Partner opduikt.
Ares en Eros Moonheart zijn de tweeling-Alpha's van de Mystic Shadow Pack die op zoek zijn naar hun Partner. Gedwongen om het jaarlijkse paringsbal bij te wonen, besluit de Maangodin hun lotsbestemmingen te verweven en hen samen te brengen.
Een eigen roedel
De Stiefbroer
Wat? Ik was verward en bang.
"Je ruikt altijd zo lekker," zei hij.
Plotseling ging de bel.
"I-Ik moet naar de les," fluisterde ik, terwijl ik zijn schouders aanraakte en hem zachtjes terugduwde.
Zijn ogen werden meteen hard terwijl hij ruw mijn nek greep en me tegen de muur sloeg—dit keer drukte zijn lichaam tegen het mijne.
"Je gaat weg wanneer ik het zeg," zei hij terwijl zijn andere hand in mijn haar gleed en het zachtjes vastgreep.
"Dacht je echt dat alleen omdat onze ouders gaan trouwen, er iets voor jou zou veranderen?"
Joella Stevens is een uitstekende leerling en zit in haar voorlaatste jaar van de middelbare school. Ze is erg lief en zacht van aard. Haar moeder heeft al een tijdje een relatie, maar heeft nooit iemand mee naar huis genomen om voor te stellen. Totdat een man de grote vraag stelt.
Joella heeft moeite om kalm te blijven wanneer ze ontdekt dat de nieuwe verloofde van haar moeder de vader is van haar langdurige pestkop, Haden Cooper.
Haden Cooper zit in zijn laatste jaar en is aanvoerder van het voetbalteam. Hij is erg knap en charmant, maar er is een donkere/controlerende kant aan hem en een verborgen familiegeschiedenis waar Joella nog niets van weet. Joella probeert hem te vermijden, maar ze lijkt niet uit zijn greep te kunnen ontsnappen. De dingen worden alleen maar intenser wanneer Joella en haar moeder bij Haden en zijn vader intrekken.
Verleiden van de Schoonvader van mijn Ex
Judy's reactie? "Ik slaap liever met je schoonvader dan ooit met jou!"
Gavin staat bekend om zijn macht, rijkdom en als de ultieme playboy die nooit twee keer met dezelfde vrouw slaapt.
Maar Judy staat op het punt al zijn regels te breken... keer op keer.
Grenzen Overschrijden
Ik was hier om mezelf te bewijzen—
Een laatste kans op voetbal, op vrijheid, op een toekomst die niemand ooit dacht dat ik zou verdienen.
En toen ontmoette ik hem.
Coach Aiden Mercer.
Koud. Eisend. Gebouwd als een legende en tweemaal zo meedogenloos.
Vanaf het eerste bevel wilde ik tegen hem vechten.
Vanaf de eerste Sir wilde ik knielen.
Maar dit ging niet meer alleen om het spel.
Hij keek naar me alsof hij door elke masker heen zag dat ik droeg...
En sprak tot me met een stem die ik maar al te goed kende.
Dezelfde die me baby boy noemde in de donkerste hoeken van het internet.
Nu wist ik niet meer of ik wilde winnen...
Of gewoon van hem zijn.
Aiden
Noah Blake zou een uitdaging moeten zijn.
Een arrogante, roekeloze quarterback met rauw talent en geen discipline.
Maar één bericht had alles veranderd.
Eén nacht op ObeyNet, een vreemdeling met houding en onderdanigheid verstrengeld in zijn woorden.
En toen ik Noah in persoon zag—zijn vuur, zijn angst, dat verlangen om gezien te worden—
Wist ik dat hij het was.
Hij wist nog niet wie ik was. Nog niet.
Maar ik was hem al aan het testen. Hem pushen.
Hem breken totdat hij smeekte om wat hij zwoer dat hij niet nodig had.
Dit zou niet persoonlijk moeten worden, maar elke seconde dat hij ongehoorzaam was, maakte dat ik hem harder wilde claimen.
En als hij de lijn zou overschrijden...
Zou ik er verdomd zeker van maken dat hij nooit vergat aan wie hij toebehoorde.
Gevangen Door De Alpha
Ik kan mijn lichaamsreactie niet beheersen. Ik ben gevangen met dit beest van een man.
God, help me alsjeblieft.
"Maak je geen zorgen, ik zal voor je zorgen, schoonheid," zei hij terwijl hij mijn hoofd kantelde en me hard kuste.
Na een gebroken hart door de campus hunk, verdronk Sandra zichzelf in ellende tot de avond van Valentijnsdag, toen ze een vreemdeling ontmoette en zichzelf aan hem verloor. Toen het effect van de alcohol wegebde, rende ze weg zonder om te kijken. Ze dacht dat het een eenmalige fling was, maar ze stond op het punt de grootste verrassing van haar leven te krijgen. Toen de vreemdeling opnieuw verscheen en haar midden op de dag ontvoerde, wist ze dat ze vastzat, maar de plek was buiten haar verbeelding. De man die ze dacht te kunnen vergeten na de verhitte passie, bleek niet zomaar iemand te zijn, maar de grote, slechte alfa van de weerwolvenclan? Wat zou ze doen als de alfa haar opeist?
Zeemeermin Dijen
De drieënveertigjarige Helen is net gescheiden en probeert zichzelf te vinden. Voor het eerst in haar leven staat ze niet onder de controle van een man. Met een afwezige vader, een gewelddadige stiefbroer en een manipulatieve ex-man, heeft ze de perfecte trifecta van slechte mannen gehad.
Naast het leren om zelfstandig te leven, probeert ze haar drie kinderen te helpen. Jaxon worstelt met zijn seksualiteit. Jolene ontdekt dat haar perfecte huwelijk verre van perfect is. JD probeert gewoon de middelbare school door te komen en bij de marine te gaan.
De tweeënvijftigjarige Owen Reese is na twintig jaar in de marine teruggekeerd naar zijn geboortestad. Hij begon een klein bedrijf dat hem in het afgelopen decennium miljonair heeft gemaakt. Met zijn eigen dochter die volwassen is en haar eigen leven leidt, dacht hij dat zijn dagen van opvoeden voorbij waren. Maar nu zorgt hij voor zijn zestienjarige nichtje terwijl zijn zus is uitgezonden met Artsen zonder Grenzen.
En nu komt hij de schattige, mollige receptioniste van het kantoor van zijn accountant overal tegen. Niet dat hij klaagt; hij staat te popelen om zijn handen te leggen op die prachtige, weelderige zeemeerminnenbenen die zijn dromen achtervolgen.
Niets lijkt goed te gaan voor hen. Al zijn vele zussen bemoeien zich constant. Haar kinderen maken zich zoveel zorgen om haar dat het bijna obsessief is. En zij wil gewoon gelukkig zijn. En slanker.
Waarschuwing: bevat een gewelddadige relatie
De Terugkeer naar Crimson Dawn
Terwijl vechten voor zijn leven en vrijheid een alledaagse bezigheid is geworden voor Alpha Cole Redmen, bereikt de strijd voor beide een heel nieuw niveau zodra hij eindelijk terugkeert naar de plek die hij nooit als thuis heeft beschouwd. Wanneer zijn poging om te ontsnappen resulteert in dissociatieve amnesie, moet Cole het ene obstakel na het andere overwinnen om de plek te bereiken die hij alleen uit zijn dromen kent. Zal hij zijn dromen volgen en zijn weg naar huis vinden, of zal hij onderweg verdwalen?
Volg Cole op zijn emotionele reis, die verandering inspireert, terwijl hij vecht om terug te keren naar Crimson Dawn.
*Dit is het tweede boek in de Crimson Dawn-serie. Deze serie kan het beste in volgorde worden gelezen.
**Waarschuwing: dit boek bevat beschrijvingen van fysiek en seksueel misbruik die gevoelige lezers verontrustend kunnen vinden. Alleen voor volwassen lezers.
Papa's Hol: Slavinnetje
"Ik ken de risico's," fluisterde ik tegen zijn lippen.
Hij gromde, laag en donker. "Nee, dat doe je niet." Zijn vingers bleven hangen bij mijn kaak, en trokken een lijn naar beneden naar mijn keel, waardoor ik rilde.
"Ik ben niets zoals die jonge minnaar jongens met wie je bent geweest. Ik ben een man, Ivery, veel ouder dan jij, veel sterker dan jij..."
"Ik ben een beest, geen minnaar. Ik zal je voorover buigen en je hard en ruw neuken zoals je nog nooit eerder bent geneukt. Ik zal tot aan mijn ballen in dat strakke kutje zitten, zo vol dat je dagenlang niet recht kunt lopen."
...
Ivery was van streek omdat haar vriend haar al 3 jaar bedroog, en dat ook nog met haar pestkop van school, die haar jarenlang had getreiterd.
Met een gebroken hart besloot Ivery een reis te maken om haar pijn te verlichten, maar ze werd ontvoerd en verkocht op een zwarte markt veiling.
Wat als de meest gevreesde maffiabaas, die veel ouder is dan zij, haar koopt? Zal ze in staat zijn te ontsnappen aan zijn donkere obsessie die hij voor haar ontwikkelt?
Waarschuwing ⚠️: Dit boek bevat sterke expliciete scènes, geweld, en triggerende woorden. Lees op eigen risico.












