
De Roque Luna
Oguike Queeneth · Voltooid · 312.1k Woorden
Inleiding
Elena Michael was een zwerver sinds haar ouders werden aangevallen en vermoord door de Alpha van haar roedel omdat ze het Alpha-gen bezat toen ze tien jaar oud was. Ze werd gedwongen te overleven en zwierf helemaal alleen door het bos waar haar vijanden haar niet konden vinden.
Alles veranderde toen ze werd gevangen door een naburige roedel terwijl ze op de vlucht was voor degenen die haar dood wilden, maar het lot had iets anders voor haar in petto, want de Alpha van de roedel die haar gevangen had genomen, was haar ware partner.
Ze wilde alleen maar bij haar ware partner zijn, maar elke dag dat ze in de roedel blijft, brengt haar leven in gevaar omdat de Alpha al verloofd was met iemand anders.
Zal de band tussen Elena en Bernard opbloeien of zal hij doorgaan en trouwen met de vrouw die zijn ouders voor hem hebben gekozen?
Zal de roedel een zwerver accepteren als hun voorbestemde Luna?
Hoofdstuk 1
Elena
Ik hoorde het geluid van takjes die braken steeds luider worden, ze kwamen dichterbij. Zelfs in mijn wolvengedaante begon mijn kracht af te nemen. Ik ben een eenzame wolf.
Als ik iets had geleerd in de afgelopen tien jaar van rennen, is het dat een eenzame wolf een dode wolf is.
Ik dwong mijn poten sneller te bewegen, maar mijn geest werd troebel terwijl ik het gekraak dichterbij hoorde komen. Als ze me vonden, had ik geen schijn van kans tegen hen.
Ik herhaalde de spreuk in mijn hoofd zoals ik altijd deed. 'Ren Elena, ren en kijk nooit achterom.' Ik was zo voorzichtig geweest toen ik een plek vond om even onder te duiken en uit te rusten.
In de loop der jaren was ik goed geworden in het vinden van onderdak. Met de stortregens die we soms in dit gebied ervoeren, was onderdak een noodzaak voor mij.
Ik was altijd zo voorzichtig en zorgde ervoor dat ik uit het zicht bleef. Mijn geur was goed verborgen onder de sterke doordringende geur van de vochtige bosgrond, maar toch vonden ze me op de een of andere manier.
Ik was nooit op mijn gemak omdat gevaar voor mij nooit sliep. Ik had alles goed gedaan, maar toch faalde ik.
Ik rook hun geur toen ze nog vrij ver weg waren, maar ik kon zien dat het er meer dan één waren.
Het geluid van poten die de grond raakten leek alleen maar dichterbij te komen.
Het sloeg nergens op waarom ze me achtervolgden, want ik zorgde ervoor dat ik uit de buurt van elk roedelgebied bleef.
De meeste andere wolven letten nooit op eenzame wolven, vooral niet als ze hun eigen zaken regelden, maar het leek alsof deze wolven echt achter mij aan zaten en ik realiseerde me dat ze me echt aan het volgen waren.
De angst verspreidde zich door mijn aderen als een lopend vuurtje en nestelde zich in mijn borst. Was hij het? Had hij hen gestuurd om mij te vinden? Hoe kon ik dit laten gebeuren? Ik was altijd voorzichtig genoeg geweest om langs de grens te wankelen om gevaar te vermijden. Mijn vermoeidheid had me onvoorzichtig gemaakt en hier ben ik dan.
Ik weefde door het bos van dicht op elkaar groeiende bomen. Mijn wolf was klein, maar ze was behendig, ze bewoog zich met gemak door het struikgewas, maar plotseling veranderde de wind van richting en mijn neus werd geraakt door een geheel nieuwe geur.
Er waren er meer en hun geuren kwamen niet overeen met die van de eerste achtervolgers, maar voor mij waren ze allemaal hetzelfde.
De geur kwam van voren en ik denk dat ze probeerden me te blokkeren. Ik wist niet of ze samenwerkten, maar ik had geen tijd om me daar zorgen over te maken, ik moest gewoon een plan bedenken en snel. Ik veranderde van richting en begon naar het westen te gaan. Ik duwde mijn poten en mijn klauwen schopten de aarde op terwijl ik om de bomen heen manoeuvreerde.
Maar toen ik door een rij bomen brak, werd ik getroffen door de geur van meer wolven voor me.
Deze keer kon ik ze niet alleen ruiken, maar ik zag ze ook. Hemel, ik had een verkeerde afslag genomen. Ik groef mijn poten in de aarde en draaide terug naar waar ik vandaan kwam.
Hun geur omringde me en als ik ze niet kon ontwijken, moest ik in ieder geval proberen door hen heen te weven, want dat was mijn enige hoop.
Ik maakte een scherpe bocht naar links en kwam oog in oog te staan met de wolven die ik eerder probeerde te vermijden. Het waren er tien en ze leken allemaal mannelijk te zijn. Ze kwamen met volle snelheid in mijn richting. Hun ogen waren vernauwd terwijl ze zich op hun doelwit richtten, namelijk mij.
Nu ben ik omringd en gevangen en heb ik geen andere opties meer.
'Ren Elena,' mompelde ik tegen mezelf terwijl ik mijn poten in de aarde groef. Als ik zou sterven, dan zou ik sterven als een dappere.
Toen de leider van de wolven dicht bij me kwam, draaide ik me om en ontweek zijn aanval behendig. Ik duwde mijn poten en schoot door het bos, hoewel ik wist dat er wonden op mijn hielen zaten. Net toen ik dacht dat ik het had gehaald, verscheen er een flits van wit voor me.
Het maanlicht weerkaatste op de tanden van mijn aanvaller terwijl ze probeerden mijn vacht vast te grijpen. Ik ontweek hun bewegingen succesvol, maar de angst in mij liet me verlamd voelen. Ik deinsde terug van mijn aanvallers, maar alleen om tegen een muur van spieren en vacht aan te botsen.
De leidende wolf ontblootte zijn tanden naar me. Hij gromde naar me, waardoor ik van hem wegdeinsde. Ik denk dat hij wilde weten waarom ik op zijn land was. Ik hoefde geen gedachtenlink met hem te delen om te weten wat hij probeerde te zeggen. Zijn gegrom werd krachtiger terwijl hij antwoorden op zijn vragen eiste. Ik voelde een nieuwe golf van uitputting over me heen komen en mijn adrenaline begon af te nemen.
Mijn wolf werd met de seconde zwakker. De wereld om me heen begon langzaam te vervagen. De wolven voor me werden waziger, hun lichamen vervaagden. Ik voelde mijn lichaam slap worden en voordat ik het kon stoppen, viel ik in een grote, harige hoop op de grond.
Alles werd daarna mistig en ik voelde handen om mijn wolvengedaante komen en ik werd opgetild. Ik vocht tegen mijn oogleden, probeerde te zien wat er om me heen gebeurde en ik zag de vage silhouetten van mensen en hoorde gedempte stemmen. Ik vocht om mijn ogen open te houden, maar uiteindelijk won de vermoeidheid en viel ik eindelijk in slaap.
Ik kwam eindelijk weer bij bewustzijn.
Mijn neus werd geraakt door de geur van de ziekenhuisomgeving. Er waren geuren die ik me herinnerde uit mijn jeugd, maar het waren niet de geuren die ik gewend was. Ik merkte dat ik nog steeds in mijn wolvengedaante was, want ik voelde een stekende sensatie in mijn voorpoot.
Er was iets mis, de paniek gierde door mijn lichaam en ik probeerde tegen het gewicht van mijn ogen in te gaan, maar ik was te zwak. Veranderen in een mens zou het voor mij gemakkelijker maken, omdat communicatie dan makkelijker zou zijn, maar ik kon dat niet doen.
De kamer waarin ik was, was een moment stil en het enige geluid dat te horen was, was het zachte piepen op de achtergrond en toen hoorde ik een stem.
"Waar hebben jullie haar gevonden?" De stem drong mijn oren binnen en ik was er meteen op afgestemd. De woorden van de man eisten respect en aandacht. Hoewel ik zijn stem niet herkende, wist ik aan zijn toon dat hij iemand belangrijks was.
"Aan de noordwestelijke grens van ons territorium." Ik hoorde een andere stem antwoorden en zijn stem was niet zo autoritair als de eerste.
"Ze was net ons land overgestoken." De stem antwoordde weer.
"Wat was ze aan het doen?" Vroeg de autoritaire stem.
"Rennen, we denken dat ze werd gevolgd." De stem antwoordde.
Ik vocht tegen mijn oogleden, probeerde ze wanhopig open te krijgen en ik slaagde erin ze half open te krijgen. Ik zag dat de wolf die sprak lang en gespierd was met bruin haar.
"Door wie?" Vroeg hij.
Ik probeerde mijn hoofd te draaien, maar dat vereiste energie die ik niet had. Ik moest dit beter bekijken, maar mijn lichaam reageerde niet. Het was een drang die ik niet kon beschrijven.
"We weten het niet en wie het ook was, trok zich terug toen ze ons roken." Dezelfde stem antwoordde.
"Ze ziet er nogal ziekelijk uit en ik denk niet dat ze een grote bedreiging voor ons is, maar toch moet ze te allen tijde in de gaten worden gehouden. Laat me weten wanneer ze wakker wordt, ik wil met haar spreken." Zei de autoritaire stem.
Ik wist dat ik een beetje mager was voor een wolf, maar ik had nooit gedacht dat ik er ziekelijk uitzag, maar ik denk van wel, aangezien ik nauwelijks at en al mijn tijd rennend doorbracht.
"Ja, Alpha." De stem antwoordde.
Het was nu logisch dat de autoritaire stem de Alpha was, maar waarom zou een Alpha naar mij komen kijken? Dat is vreemd, want Alphas bemoeien zich nooit met dit soort zaken, tenzij ik een bedreiging voor hen was. Ik denk dat ik iets heb gedaan dat zijn aanwezigheid rechtvaardigde, geweldig. Ik had niet alleen hun grenspatrouille gealarmeerd, maar ik stond nu ook op de radar van hun Alpha.
Ik hoorde de voetstappen van de andere spreker vervagen terwijl ze wegliepen van waar ik was en de Alpha volgde ook. Een gevoel van verlangen vulde mijn borst en het verwarde me. Ik had blij moeten zijn dat de man die me mogelijk ter dood kon veroordelen wegging, maar ik vond mezelf verlangend naar zijn stem.
Om de een of andere reden verlangde ik naar zijn stem. Ik begreep het niet en ik had het gezicht van deze man nog niet eens gezien, maar ik zwijmelde al over hem als een tienermeisje.
Mijn oogleden wonnen uiteindelijk hun voortdurende strijd en voordat ik het wist, viel ik weer in slaap. Toen raakte de meest onweerstaanbare geur die ik ooit in mijn leven had geroken me. Mijn ogen openden zich een beetje terwijl mijn neus op zoek ging naar de bron van de geur.
Mijn zicht werd helder en ik kwam oog in oog te staan met de knapste man die ik ooit had gezien. Zijn felgroene ogen deden me denken aan de fluisterende pijnbomen in het bos en zijn karamelblonde haar was kort geknipt, wat bijdroeg aan de schoonheid van zijn gebeeldhouwde gezicht. Hoe kon hij zo knap zijn?
Zijn geur was overal om me heen en zijn gezicht was slechts een paar centimeter van het mijne verwijderd.
Laatste Hoofdstukken
#196 Hoofdstuk 196: Happy Ending
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#195 Hoofdstuk 195: De baby komt
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#194 Hoofdstuk 194: Little Jack
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#193 Hoofdstuk 193: Vrede
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#192 Hoofdstuk 192: Het leven is gewoon gek
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#191 Hoofdstuk 191: Vrede
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#190 Hoofdstuk 190: Laatste gevecht
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#189 Hoofdstuk 189: Herstellen
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#188 Hoofdstuk 188: Ik wilde vrede
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#187 Hoofdstuk 187: Het spijt me, Doris
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Gevangen Door De Alpha
Ik kan mijn lichaamsreactie niet beheersen. Ik ben gevangen met dit beest van een man.
God, help me alsjeblieft.
"Maak je geen zorgen, ik zal voor je zorgen, schoonheid," zei hij terwijl hij mijn hoofd kantelde en me hard kuste.
Na een gebroken hart door de campus hunk, verdronk Sandra zichzelf in ellende tot de avond van Valentijnsdag, toen ze een vreemdeling ontmoette en zichzelf aan hem verloor. Toen het effect van de alcohol wegebde, rende ze weg zonder om te kijken. Ze dacht dat het een eenmalige fling was, maar ze stond op het punt de grootste verrassing van haar leven te krijgen. Toen de vreemdeling opnieuw verscheen en haar midden op de dag ontvoerde, wist ze dat ze vastzat, maar de plek was buiten haar verbeelding. De man die ze dacht te kunnen vergeten na de verhitte passie, bleek niet zomaar iemand te zijn, maar de grote, slechte alfa van de weerwolvenclan? Wat zou ze doen als de alfa haar opeist?
Roekeloze Renegades Goof en Silvy's Verhaal
Ik ben Goof. Ik stem ermee in om Silvy's spermadonor te zijn, maar op mijn voorwaarden. Silvy denkt dat ik haar en de baby zal verlaten als ze zwanger is. Dat denk ik niet. Ik ben al meer dan een jaar verliefd op Silvy. Ik probeer al een manier te vinden om uit de friendzone te komen. Nu heb ik mijn kans.
Gevallen voor Papa's Vriend
"Rijd me, Engel." beveelt hij hijgend, terwijl hij mijn heupen begeleidt.
"Steek het in me, alsjeblieft..." smeek ik, terwijl ik in zijn schouder bijt en probeer de intense, overweldigende sensatie te beheersen die mijn lichaam overneemt, sterker dan welk orgasme ik ooit alleen heb gevoeld. Hij wrijft alleen maar zijn pik tegen me aan, en de sensatie is beter dan alles wat ik zelf heb kunnen bereiken.
"Hou je mond." zegt hij schor, terwijl hij zijn vingers nog harder in mijn heupen drukt en de manier waarop ik op zijn schoot rijd snel begeleidt, mijn natte ingang glijdend en mijn clitoris tegen zijn erectie wrijvend.
"Hah, Julian..." Zijn naam ontsnapt met een luide kreun, en hij tilt mijn heupen met uiterste gemak op en trekt me weer naar beneden, waardoor een hol geluid ontstaat dat me op mijn lippen doet bijten. Ik kon voelen hoe de punt van zijn pik gevaarlijk mijn ingang ontmoette...
Angelee besluit zichzelf te bevrijden en te doen wat ze wil, inclusief het verliezen van haar maagdelijkheid nadat ze haar vriend van vier jaar betrapt heeft terwijl hij met haar beste vriendin in zijn appartement sliep. Maar wie zou de beste keuze kunnen zijn, als niet de beste vriend van haar vader, een succesvolle man en een verstokte vrijgezel?
Julian is gewend aan avontuurtjes en one-night stands. Meer dan dat, hij heeft zich nooit aan iemand gebonden of zijn hart laten veroveren. En dat zou hem de beste kandidaat maken... als hij bereid zou zijn om Angelee's verzoek te accepteren. Echter, ze is vastbesloten om hem te overtuigen, zelfs als dat betekent dat ze hem moet verleiden en volledig in de war moet brengen. ... "Angelee?" Hij kijkt me verward aan, misschien is mijn uitdrukking verward. Maar ik open gewoon mijn lippen en zeg langzaam, "Julian, ik wil dat je me neukt."
Beoordeling: 18+
Omega Gebonden
Thane Knight is de alpha van de Midnight Pack in het La Plata-gebergte, de grootste weerwolfroedel ter wereld. Overdag is hij een alpha en 's nachts jaagt hij met zijn groep huurlingen op de weerwolfhandel. Zijn zoektocht naar wraak leidt tot een inval die zijn leven verandert.
Trope:
Raak haar aan en sterf/Langzame romantiek/Geliefden door het lot/Gevonden familie twist/Nauwe kring verraad/Cinnamon roll alleen voor haar/Getraumatiseerde heldin/Zeldzame wolf/Verborgen krachten/Knotting/Nesten/Hits/Luna/Poging tot moord
Haar CEO Stalker en Haar Tweede Kans Partner
“Waar is die slet van jou, Creedon? Moet wel een geweldige wip zijn. De koffie wordt koud,” klaagde Michael. “Wat heeft het voor zin om haar hier te houden? Ze is niet eens van jouw soort.”
Niet van zijn soort?
“Je kent mij, ik hou van mooie accessoires. Bovendien is ze slimmer dan ze eruitziet."
Een accessoire?
“Hou op met dat meisje te spelen. Je laat haar te dichtbij komen. En dan nog het schandaal dat je krijgt met de pers zodra ze ontdekken dat ze een arm plattelandsmeisje is. Amerika zal verliefd op haar worden, en jij zal hen alleen maar breken als je klaar met haar bent. Slechte reputatie...” Het geluid van vuisten die op tafel sloegen, bracht de kamer tot stilte.
“Ze is van mij! Ze gaat jou niets aan. Ik kan haar neuken, haar bezwangeren, of haar weggooien, onthoud wie hier de baas is. Als ik haar als een sperma-emmer wil gebruiken, zal ik dat doen." Zijn woede was explosief.
Bezwaneren? Weggooien? Sperma-emmer? Ik dacht het niet!*
“Ze is mooi, maar ze heeft geen waarde voor jou, Creedon. Een kiezelsteen in een zee van diamanten, schat. Je kunt elke vrouw krijgen die je wilt. Neuk haar uit je systeem en zet haar aan de kant,” spuwde Latrisha. “Die gaat je alleen maar problemen bezorgen. Je hebt een teef nodig die zich zal onderwerpen.”
Iemand, alsjeblieft, kom de woordkots van deze vrouw opruimen.
“Ik heb haar onder controle, Trisha, hou je poten thuis.”
Controle? Oh, absoluut niet! Hij had nog niet de zuidelijke bitch ontmoet die ik kon zijn.
Woede borrelde op terwijl ik de deur met mijn elleboog openduwde.
Nou, daar gaan we dan.
Hartslied
Ik zag er sterk uit, en mijn wolf was absoluut prachtig.
Ik keek naar waar mijn zus zat en zij en de rest van haar groep hadden jaloerse woede op hun gezichten. Vervolgens keek ik naar waar mijn ouders zaten en ze staarden boos naar mijn foto, als blikken alleen al dingen in brand konden steken.
Ik grijnsde naar hen en draaide me toen om naar mijn tegenstander, alles om me heen vervaagde behalve wat hier op dit platform was. Ik trok mijn rok en vest uit. Staand in alleen mijn tanktop en capri's, nam ik een vechthouding aan en wachtte op het signaal om te beginnen -- Om te vechten, om te bewijzen, en mezelf niet langer te verbergen.
Dit zou leuk worden, dacht ik, met een grijns op mijn gezicht.
Dit boek "Heartsong" bevat twee boeken "Werewolf’s Heartsong" en "Witch’s Heartsong"
Alleen voor volwassen publiek: Bevat volwassen taalgebruik, seks, misbruik en geweld
Liefde, rondingen en liefdesverdriet
Zijn hand was tussen mijn benen, en opnieuw begon hij me te strelen, elk deel, binnen en buiten alsof hij alles van me wilde weten. Ik denk dat nooit eerder in mijn leven een man me zo heeft aangeraakt.
Maar Ethan was vastberaden, hij begon te wrijven, te duwen, en ik kon mezelf niet beheersen terwijl ik in genot huilde, mijn rug kromde en trilde. Mijn handen drukten zich in zijn rug, mijn nagels groeven zich in zijn huid.
Hij duwde een vinger in me, eruit en erin, wrijvend met zijn duim op die plek die me gek maakte. Hij bleef maar doorgaan, waardoor mijn binnenste steeds hoger klom, totdat ik klaar was voor mijn climax.
“Ethan, mijn god…” kreunde ik, niet in staat om te spreken.
Ik was te druk bezig met ademen en kreunen, terwijl ik probeerde mezelf bij elkaar te houden. Ik schreeuwde het uit, duwde mijn kern tegen zijn hand omdat ik meer en meer wilde.
Wat zou je doen als de man die je leven verwoestte weer zou opduiken?
Priscilla ontdekt dat de belangrijke nieuwe klant op haar werk haar jeugdliefde en haar eerste verliefdheid is... maar ook de man die haar tienerjaren heeft getekend.
Ze hoorde hem duidelijk zeggen... “Waarom zou je met dat... meisje uit willen gaan? Wil je voor gek staan? Tenzij je van meisjes houdt... die veel te zwaar zijn... als een klein varkentje,”... en toen begon de nachtmerrie.
Maar nu is Ethan terug en doet niets anders dan Priscilla achtervolgen.
Zal ze kunnen vergeten wat hij heeft gedaan? Kan ze wegvluchten van Ethan? Wat is zijn plotselinge interesse in haar na al die tijd?
Draden van het Lot
Zoals alle kinderen werd ik getest op magie toen ik nog maar een paar dagen oud was. Omdat mijn specifieke bloedlijn onbekend is en mijn magie onidentificeerbaar, werd ik gemarkeerd met een delicaat kronkelend patroon rond mijn rechterbovenarm.
Ik heb wel degelijk magie, zoals de tests aantoonden, maar het komt nooit overeen met een bekende magische soort.
Ik kan geen vuur spuwen zoals een draken-Shifter, of mensen vervloeken die me irriteren zoals Heksen. Ik kan geen drankjes maken zoals een Alchemist of mensen verleiden zoals een Succubus. Nu wil ik niet ondankbaar zijn voor de kracht die ik wel heb, het is interessant en zo, maar het heeft gewoon niet veel impact en meestal is het gewoon behoorlijk nutteloos. Mijn speciale magische vaardigheid is het vermogen om draden van het lot te zien.
Het meeste van het leven is al vervelend genoeg voor mij, en wat me nooit is opgevallen, is dat mijn partner een onbeschofte, pompeuze lastpak is. Hij is een Alpha en de tweelingbroer van mijn vriend.
"Wat ben je aan het doen? Dit is mijn huis, je kunt niet zomaar binnenkomen!" Ik probeer mijn stem stevig te houden, maar wanneer hij zich omdraait en me aankijkt met zijn gouden ogen, krimp ik ineen. De blik die hij me geeft is hooghartig en automatisch laat ik mijn ogen naar de grond zakken, zoals ik gewend ben. Dan dwing ik mezelf om weer omhoog te kijken. Hij merkt niet dat ik opkijk omdat hij al van me is weggekeken. Hij is onbeleefd, ik weiger te laten zien dat hij me bang maakt, ook al doet hij dat zeker. Hij kijkt rond en nadat hij beseft dat de enige plek om te zitten het kleine tafeltje met zijn twee stoelen is, wijst hij ernaar.
"Zitten," beveelt hij. Ik werp hem een boze blik toe. Wie is hij om me zo rond te commanderen? Hoe kan iemand zo irritant mogelijk mijn zielsverwant zijn? Misschien slaap ik nog steeds. Ik knijp in mijn arm en mijn ogen worden een beetje waterig van de pijn.
De Omega: Gebonden Aan De Vier
"Dat ben ik zeker," glimlachte Alex. Nu stond ik tussen hen in, mijn hart bonkte zo snel dat ik dacht dat ik zou flauwvallen.
"Laat me met rust!" schreeuwde ik en probeerde weg te rennen. Maar ik zat vast. Voordat ik het doorhad, drukte Austin zijn lippen op de mijne. Mijn hoofd leek te exploderen. Ik had nog nooit iemand gekust.
Ik voelde Alex, die achter me stond, zijn hand onder mijn borst duwen en mijn borst omvatten met zijn grote hand terwijl hij kreunde. Ik vocht met al mijn kracht.
Wat was er aan de hand? Waarom deden ze dit? Haten ze me niet?
Stormi, ooit een omega die door niemand gewild werd, bevond zich plotseling in het middelpunt van een verhaal gesponnen door de maangodin. Vier beruchte wolven, bekend om hun slechte jongensgedrag en haar pestkoppen, waren voorbestemd om haar partners te zijn.
Littekens
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.
"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.
Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?
Geclaimd door de Beste Vrienden van mijn Broer
ER ZAL MM, MF, en MFMM seks zijn
Op 22-jarige leeftijd keert Alyssa Bennett terug naar haar kleine geboortestad, op de vlucht voor haar gewelddadige echtgenoot met hun zeven maanden oude dochter, Zuri. Omdat ze haar broer niet kan bereiken, wendt ze zich met tegenzin tot zijn klootzakken van beste vrienden voor hulp - ondanks hun geschiedenis van haar pesten. King, de handhaver van de motorbende van haar broer, de Crimson Reapers, is vastbesloten om haar te breken. Nikolai wil haar voor zichzelf opeisen, en Mason, altijd de volger, is gewoon blij dat hij deel uitmaakt van de actie. Terwijl Alyssa de gevaarlijke dynamiek van de vrienden van haar broer navigeert, moet ze een manier vinden om zichzelf en Zuri te beschermen, terwijl ze donkere geheimen ontdekt die alles kunnen veranderen.
De Puppy van de Lycan Prins
"Al snel zul je smeken om mij. En als je dat doet—zal ik je gebruiken zoals ik wil, en dan zal ik je afwijzen."
—
Wanneer Violet Hastings aan haar eerste jaar op de Starlight Shifters Academie begint, wil ze maar twee dingen: de erfenis van haar moeder eren door een bekwame genezer voor haar roedel te worden en de academie doorlopen zonder dat iemand haar een freak noemt vanwege haar vreemde oogconditie.
De zaken nemen een dramatische wending wanneer ze ontdekt dat Kylan, de arrogante erfgenaam van de Lycan-troon die haar leven vanaf het eerste moment ellendig heeft gemaakt, haar metgezel is.
Kylan, bekend om zijn kille persoonlijkheid en wrede manieren, is allesbehalve blij. Hij weigert Violet als zijn metgezel te accepteren, maar hij wil haar ook niet afwijzen. In plaats daarvan ziet hij haar als zijn pup en is vastbesloten haar leven nog meer tot een hel te maken.
Alsof het omgaan met Kylans kwellingen niet genoeg is, begint Violet geheimen over haar verleden te ontdekken die alles veranderen wat ze dacht te weten. Waar komt ze echt vandaan? Wat is het geheim achter haar ogen? En is haar hele leven een leugen geweest?












