Een Alpha's Vixen

Myra

“Papa,” riep Myra terwijl ze van haar slaapkamer naar beneden rende en een bruine vest over haar witte T-shirt aantrok.

Bij de voordeur worstelde ze om haar laarzen aan te trekken terwijl ze opnieuw riep.

“Papa, ik ben zo laat...” Ze keek naar haar spiegelbeeld in de halspiegel terwijl ze haar halflange, wilde krullen in een rommelige knot trok. Ze smeerde wat lippenbalsem op haar lippen en stuurde ijdel een kus naar haar spiegelbeeld.

“Hé pap, kun je??” Ze begon een lege keuken te ondervragen. Er was een angstaanjagende stilte in het huis, dus schakelde ze over naar haar verscherpte gehoor; alles wat ze hoorde was het zachte gezoem van de koelkast en het lichte druppelen van water uit de keukenkraan.

“Verdorie!” riep ze uit toen ze zich realiseerde dat niemand anders in het huis was. Ze haalde haar mobiele telefoon tevoorschijn en belde het nummer van haar vader terwijl ze probeerde twee sneetjes brood te roosteren.

Hij nam op na de tweede beltoon. “Myra?”

“Pap, waarom heb je me niet wakker gemaakt?” vroeg ze terwijl ze de koffiepot aanraakte om te beoordelen hoe warm de koffie nog was.

“Ben je nog thuis?” Hij hapte naar adem, “Sorry lieverd, we hadden vanochtend vroeg een levering en ik moest Benji ophalen,” legde hij uit terwijl er luide achtergrondgeluiden door de lijn kwamen. “Wacht even.”

“Pap... argh!!!”

Ze pakte haar favoriete koffiebeker en schonk er verse koffie in.

“Schat, het spijt me dat ik je niet wakker heb gemaakt, maar we zijn op dit moment druk. Later praten, oké.”

Klik

“Verdorie, pap!” vloekte ze terwijl ze naar het verbroken gesprek staarde. “Eenentwintig, autoloos en hopeloos... dat ben ik.”

Terwijl ze probeerde haar racende, paniekerige gedachten te kalmeren, rook ze haar toast beginnen te verbranden. Ze haalde het snel eruit en zuchtte zwaar terwijl ze er wat boter op smeerde. “Ik heb twintig minuten voordat de lessen beginnen, ik kan me veranderen en rennen... maar dan ben ik de hele ochtend bezweet en warm. Misschien kan ik voor een ochtendvervanger bellen en een luie ochtend hebben of ik kan me gewoon ziek melden."

Ze leunde tegen het keukeneiland, knabbelend aan de toast terwijl ze tijd verspilde met het overwegen van haar verschillende opties. Plotseling trilde haar telefoon en Megan’s naam verscheen op het scherm.

“Hé trut.”

“Hoi schat, heb je een lift nodig?” Megan lachte.

“Ik weet niet hoe je dat soms doet... maar ik hou zoveel van je nu. Hoe lang?” Voordat ze haar vraag kon afmaken, klonk er een claxon van buiten. “Ik kom eraan.”

“Heb je geen man of speeltje nodig om dat te bereiken?” antwoordde ze scherp en hing op.

Myra schudde haar hoofd terwijl ze snel haar werktas die bij de voordeur hing pakte en het huis uit rende.

“Je bent een redder in nood.” begroette Myra opgelucht terwijl ze in Megan’s Range Rover klom. Ze leunde over de middenconsole en gaf Megan een kus op de wang.

Megan glimlachte, zette de auto in de versnelling, en reed snel de oprit af. “Je kunt me terugbetalen door vanavond mee naar de club te gaan.”

Myra probeerde het verzoek te ontwijken door het onderwerp te veranderen. “Als je vanavond werkt, hoe komt het dat je op dit onchristelijke uur wakker bent?” plaagde Myra, terwijl ze naar haar beste vriendin keek. Ze merkte dat Megan vanmorgen geen make-up droeg en haar natuurlijke, bleke olijfkleurige huid glansde in de ochtendzon. Ze had haar pikzwarte haar in een hoge paardenstaart en haar zonnebril duwde haar pony uit haar gezicht.

"Papa is zijn lunch vergeten; ik was aan de telefoon met hem toen jouw vader met jou praatte. Dus ik dacht, laat me de goede samaritaan spelen, en misschien kan ik haar onder druk zetten om vanavond mee uit te gaan." Megan grijnsde, en merkte op dat Myra het onderwerp probeerde te vermijden.

"Onder druk zetten is precies het juiste woord."

"Bovendien levert Gallagher's Timmerwerk aan de familie Jamison, en die wolven zouden me elke dag als snack kunnen hebben." Megan zuchtte dromerig.

Myra glimlachte ondeugend naar Megan. "Ik dacht dat Baron Anderson jou tegenwoordig aan het snacken was? Is dat niet de reden waarom hij het onderdeel voor mijn Jeep maar niet kan vinden?"

"Hé, een meisje heeft variatie nodig... en het is niet mijn schuld dat hij niet kan multitasken."

"Een meisje heeft een kuisheidsgordel nodig..." mompelde Myra onder haar adem.

"Maar ik heb jou."

Myra deed alsof ze verrast was, "Trut."

Al snel vielen ze in een comfortabele stilte terwijl muziek van Megan's iPhone door de luidsprekers van de auto speelde. Myra glimlachte in zichzelf, denkend aan hun vriendschap.

Megan was haar beste vriendin sinds ze tien jaar oud waren, toen haar vader voor het eerst bij Gallagher's Timmerwerk begon te werken. Beide ouders van Megan zijn Os-schakelaars, maar Megan was geadopteerd en was helemaal menselijk.

Samen met Myrielle, Myra's oudere tweelingzus, waren ze de drie musketiers die altijd in de problemen kwamen, zowel op school als daarbuiten. Toen ze ouder werden, ging Myrielle naar de universiteit om Accounting te studeren, terwijl Megan en Myra kozen voor een studie in het Onderwijs. Terwijl Myra haar opleiding afmaakte en nu lerares in groep twee was, stopte Megan aan het einde van hun tweede jaar. Ze ontdekte dat dansen meer geld opleverde, en de nachtelijke uren maakten haar dagen vrij.

"Hoe is het met Myrielle?"

"Nog steeds zwanger en ze lijkt tegenwoordig meer op een gestrande walvis... na school ga ik haar bezoeken en wat boodschappen voor haar meenemen."

"Getrouwd en zwanger. Dat is eng, maar ze heeft een knappe vent aan de haak geslagen, dus wie kan het haar kwalijk nemen."

"Vergeet de Jamison-wolven die jou als snack willen... Myrielle zal je eerst opeten als ze je zo over Benji hoort praten."

"Ja, ja... partners kunnen obsessief en beschermend zijn. Ik ben misschien menselijk, maar mam en pap hebben me geleerd hoe ik me moet gedragen rond gekoppelde paren." Megan zei nonchalant terwijl ze de straat van Myra's school insloeg.

"Hier zijn we... met nog 3 minuten over." Ze merkte het op terwijl ze het schoolplein op reed.

Er waren verschillende schoolgaande kinderen over het hele terrein, evenals enkele ouders en leraren die toezicht hielden voordat de eerste bel ging.

"Bedankt, schat. Je bent mijn held."

"Geen probleem. Weet je, in de geest van een goede samaritaan, denk ik dat ik langs Frankie’s Garage ga nadat ik papa's lunch heb afgeleverd en ze vraag om op te schieten met dat onderdeel voor je Jeep."

"Zeg gewoon dat je een jeuk hebt die je door Baron wilt laten krabben." Myra zuchtte, terwijl ze haar spullen verzamelde. "Tenminste één van ons krijgt service."

"Met al die eufemismen voor seks, wat denk je?" Megan knipoogde.

"Ga die jeuk krabben, schat."

"Oh, dat zal ik. Heb een fijne dag, juf Myra... en bel me voordat je later bij Myrielle weggaat."

Ze bliezen elkaar kushandjes toe net toen de eerste bel ging.