
Het Komt In Drieën
Bethany Donaghy · Voltooid · 206.8k Woorden
Inleiding
Charlotte realiseert zich al snel dat ze aan hun klauwen moet ontsnappen om het te overleven... zelfs als dat betekent dat ze iets moet doen waar ze zwaar spijt van zal krijgen!
Terwijl ze vlucht voor het misbruik en wegloopt van haar verwaarlozende moeder en haar geboortestad, ontmoet Charlotte Anna, een goedhartig meisje dat niets liever wil dan haar helpen.
Maar kan Charlotte echt opnieuw beginnen?
Zal ze erin slagen om zich aan te passen aan Anna's vrienden, die toevallig drie zeer grote, zwaar crimineel betrokken jongens zijn?
De nieuwe schoolbad-boy Alex, gevreesd door de meesten die hem ontmoeten, vermoedt meteen dat "Lottie" niet is wie ze beweert te zijn. Hij blijft koud tegen haar, niet bereid om haar in zijn groep toe te laten zonder haar te vertrouwen - totdat hij Charlottes verleden stukje bij beetje ontrafelt...
Zal de keiharde Alex haar uiteindelijk toelaten? Haar beschermen tegen de drie demonen die haar verleden achtervolgen? Of zal hij haar vrijwillig aan hen overleveren om zichzelf de moeite te besparen?
Hoofdstuk 1
Charlotte's POV
Ik was dankbaar dat de regen vandaag had besloten langs te komen... me beschermend tegen de onophoudelijke marteling die gepaard ging met het wonen aan de Glenstone Drive.
Mijn moeder rammelde met haar pillen in de nabije badkamer terwijl mijn oren zich samenknepen bij het bekende geluid... ze zou binnenkort tenminste slapen.
Ik bleef stil zitten, mijn magere knieën tegen mijn borst gedrukt, terwijl ik gewoon uit mijn slaapkamerraam staarde terwijl de regen tegen het glas kletterde.
Waarom moesten ze altijd mij kiezen? Het leven zou zoveel makkelijker zijn als ze mij niet kozen...
Ik wist dat de regen me niet voor altijd zou beschermen, vooral omdat ik morgen weer naar school moest.
Aan de andere kant zou er eindelijk een einde komen aan mijn zomer van marteling.
Mijn moeder - die vaak deed alsof ze de moeder van het jaar was voor de rest van onze buren - wilde altijd dat ik buiten was.
Zelfs als ik smeekte en smeekte om binnen te blijven, zei ze vaak hoe 'het haar eruit liet zien als een slechte moeder,' maar ik wist al de waarheid.
Het was echt omdat ze worstelde met verslaving en me zo lang mogelijk uit haar zicht wilde hebben... omdat ze diep van binnen een hekel aan me had.
De enige dagen dat ze daadwerkelijk overwoog om me binnen te laten blijven, waren als het weer slecht was - zoals vandaag.
Ik drukte mijn hoofd tegen het koude glas terwijl het sombere weer een weerspiegeling bleef van hoe ik me voelde.
De drie van hen hingen hier altijd rond omdat hun ouders allemaal langs dezelfde straat als wij woonden.
Toen ik jonger was, en toen het allemaal begon, probeerde ik zelfs mijn moeder te overtuigen om te verhuizen, ergens mooi, ergens warm, maar de moeite was veel groter dan waar ze om gaf.
Sinds mijn vader ons verliet voor een andere vrouw, werd ze alleen maar erger. Het was een kwestie van tijd, want ik was er zeker van dat de pillen haar snel genoeg zouden doden...
"Lottie!" roept ze, met een moederlijke stem, die iedereen zou misleiden om te denken dat ze een goede ouder was.
"Ja?" roep ik terug, terwijl ik de regen langzaam zie stoppen - waardoor mijn hartslag versnelt.
"De regen stopt... je kunt nu naar buiten." roept ze terug, terwijl ik mijn ogen sluit en ademhaal.
Niets goeds duurt eeuwig, toch?
"Mam, ik voel me niet zo lekker..." probeer ik, voordat ze me volledig afkapt en terugroept-
"Hou je mond! De frisse lucht zal helpen... nu naar buiten." argumenteert ze terug, terwijl ik zucht - wetende dat ze dit niet zou laten gaan totdat ze kreeg wat ze wilde.
Sinds mijn vader vertrok, heeft ze moeite om me langer dan tien seconden aan te kijken...
Ik maakte langzame bewegingen, nam mijn tijd om warmere kleren aan te trekken. Ik verzamelde toen mijn sokken en laarzen - bewoog in een slakkentempo om ze aan te trekken en de veters te strikken.
Misschien kan ik ergens in huis verstoppen... zodat ik niet naar buiten hoef?
Ik woog de voor- en nadelen van het idee af, beseffend dat de laatste keer dat ik die truc probeerde, ze me betrapte, en het op de lange termijn slechter voor me uitpakte.
Geen eten voor een week, en ze liet me de meeste dagen niet voor middernacht binnen... om nog maar te zwijgen van de afranseling die ik ervoor kreeg...
Ik huiver bij de herinnering, wetende dat er niet veel voor nodig was om haar woede te laten ontvlammen... Ik gaf vaak mezelf de schuld, aangezien het leek alsof de meeste mensen die ik tot nu toe in mijn leven had ontmoet, me hadden verlaten of hun afkeer voor me hadden geuit.
Ik ben het probleem.
Ik trok mijn laatste laars aan, strikte de veters in een slakkentempo terwijl mijn gedachten zich vulden met meer deprimerende ideeën.
"Verdomme Charlotte! Wat ben je precies aan het doen?!" hoor ik mijn moeder weer schreeuwen, haar stem had een lichte sissende toon aan het einde.
"Ik kom eraan!" roep ik terug, dwingend de reactie uit mijn keel terwijl ik opsta en een donkere jas van achter mijn deur aantrek.
Hopelijk kan ik ergens verstoppen en opgaan in de buitenlucht met deze saaie kleuren...
Ik sjok naar beneden, zie haar onderaan staan - wachtend op mijn aanwezigheid. Haar armen waren strak over haar borst gevouwen, en haar gezicht paste goed bij haar lichaamstaal - met een scherpe frons.
"Als je nog een keer zo lang doet om je klaar te maken, laat ik je helemaal niet meer binnen!" Zodra ik binnen handbereik was, greep ze me en trok me de rest van de trap af, en sleurde me naar de voordeur.
"Er uit! Kom de komende twee uur ook niet terug!" moppert ze en opent de deur voor me.
Ik stap de veranda op, kijkend naar de stille straat terwijl ik een rustige ademhaling loslaat, en hoor de deur met een klap achter me dichtvallen.
Ik daal de trappen af, besluitend dat het het beste zou zijn om zo snel mogelijk een goede schuilplaats te vinden.
Ik trek mijn capuchon op en haast me over het trottoir in de tegenovergestelde richting van Jason en Tommy's huis.
Het enige probleem was dat ik nog steeds langs Holdens huis moest en het beste moest hopen... Ik dacht dat het vermijden van 2/3 van hun huizen in de straat beter was dan niets.
Ik nader de donkerblauwe pick-up truck van Tommy's vader terwijl ik mijn stappen voorzichtig vertraag. Ik had moeite om te zien vanwege de grote heggen die het pad naar zijn huis afschermden...
Als ik er voorbij kon komen en verder de straat af kon gaan, dan kon ik het bos bereiken om me te verstoppen!
Ik nader de blauwe pick-up voorzichtig, niet veel geluid horend behalve het zachte gefluit van de wind.
Ik besloot mijn hoofd om de hoek te steken, starend in Tommy's tuin, en ik slaakte een zucht van verlichting toen ik zag dat het voortuintje leeg was.
Voor een groep zestienjarigen leken ze altijd rond te hangen in de straat bij een van hun huizen. Je zou denken dat ze betere dingen te doen zouden hebben, misschien zelfs feestjes om naartoe te gaan? Maar hier waren ze, altijd mijn leven tot een hel makend.
Ik loop verder de straat af, me iets beter voelend dat vandaag misschien wel weer een veilige dag zou zijn. Al snel kom ik aan het einde van de weg, waar ik de boomgrens ontmoet met een 'hondenuitlaatpad' dat het bos in leidt.
Hoewel het 's nachts eng was, voelde ik me overdag het veiligst hier - weg van de drie van hen.
Ik betreed de boomgrens, zie een paar buren in de verte hun honden uitlaten terwijl ik rustig ademhaal.
Tenminste, als er nu iets zou gebeuren, zouden ze het zien...
Ik bewonder de bloemen terwijl de natheid van de regen hun levendige kleuren naar voren brengt, terwijl ik mijn wandeling voortzet.
Hoe ik twee uur in dit koude weer zou doorbrengen, weet ik niet...
Ik passeer enkele van onze bekende buren en bied ze een 'hallo' aan terwijl ze zich omdraaien om weer terug te lopen over het met kiezelstenen bedekte pad naar hun huizen.
Het leek erop dat ik nu alleen was...
Ik wenste dat ik in tijden als deze mijn eigen telefoon had, waarmee ik de tijd kon doden door willekeurige video's te kijken of domme spelletjes te spelen zoals de andere kinderen op school doen.
"Nou, nou, je kunt gewoon niet genoeg van ons krijgen, hè slet? Kon niet wachten tot morgen om ons op school te zien, hè?" hoor ik Holdens bekende spottende toon, waardoor mijn lichaam verstijft.
"Volg je ons nu, of wat?" lacht Jason terwijl ik me omdraai en de drie van hen naar me toe zie komen, zich onthullend vanachter de bomen.
Ze moeten nu weten dat dit de plek is waar ik probeer me voor hen te verstoppen...
Mijn mond ging open en dicht terwijl mijn hart bonkte van angst voor de drie jongens die groter waren dan ik.
Ze kwamen dichtbij genoeg om de stank van sigaretten en aftershave te ruiken.
"Wil je vandaag proberen weg te rennen, of ga je het ons makkelijk maken?" vraagt Tommy, terwijl hij mijn schouder duwt en ik naar adem hap bij de actie.
Moet ik proberen te rennen?!
Elke keer als ik ooit heb geprobeerd te rennen, hebben ze me gepakt!
Ik ben niet snel, dus wat heeft het voor zin?!
Blijf ik gewoon hier met hen en laat ik het over me heen komen?!
Maar wat als ze besluiten me deze keer te doden? Wat als ze te ver gaan?!
"Het lijkt erop dat je wilt blijven... maak je geen zorgen, we zullen je gezicht niet markeren... we houden je mooi voor je eerste dag terug op school!" Tommy (die vaak de leider van de drie was) haalt het bekende vlindermes uit zijn zak.
Niet dit vandaag... alles behalve dit...
"P-Alsjeblieft..." fluister ik bijna, terwijl ze lachen en hun hoofd schudden bij mijn nutteloze gesmeek.
"Houd haar vast," instrueert Tommy, terwijl de andere twee lachen en snel naar me toe bewegen, me van het pad sleurend en de bomen in terwijl mijn ogen zich vullen met tranen van de angstaanjagende pijn die ik op het punt stond te doorstaan.
Alsjeblieft, God, laat ze me nog niet doden...
Laatste Hoofdstukken
#130 Hoofdstuk 130
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#129 Hoofdstuk 129
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#128 Hoofdstuk 128
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#127 Hoofdstuk 127
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#126 Hoofdstuk 126
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#125 Hoofdstuk 125
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#124 Hoofdstuk 124
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#123 Hoofdstuk 123
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#122 Hoofdstuk 122
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#121 Hoofdstuk 121
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Mijn Bezittelijke Mafia Mannen
"Ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat je dit beseft, schatje, maar je bent van ons." Zijn diepe stem zei het terwijl hij mijn hoofd naar achteren trok zodat zijn intense ogen de mijne ontmoetten.
"Je kutje druipt voor ons, wees nu een braaf meisje en spreid je benen. Ik wil een smaakje proeven, wil je mijn tong over je kleine kutje voelen glijden?"
"Ja, p...papa." kreunde ik.
Angelia Hartwell, een jonge en mooie studente, wilde haar leven verkennen. Ze wilde weten hoe het voelt om een echte orgasme te hebben, ze wilde weten hoe het voelde om onderdanig te zijn. Ze wilde seks ervaren op de beste, gevaarlijkste en heerlijkste manieren.
Op zoek naar het vervullen van haar seksuele fantasieën, belandde ze in een van de meest exclusieve en gevaarlijke BDSM-clubs van het land. Daar trok ze de aandacht van drie bezitterige maffiamannen. Ze willen haar alle drie koste wat het kost.
Ze wilde één dominante, maar in plaats daarvan kreeg ze drie bezitterige mannen, waarvan één haar collegeprofessor was.
Slechts één moment, slechts één dans, en haar leven veranderde compleet.
Geclaimd door de Beste Vrienden van mijn Broer
ER ZAL MM, MF, en MFMM seks zijn
Op 22-jarige leeftijd keert Alyssa Bennett terug naar haar kleine geboortestad, op de vlucht voor haar gewelddadige echtgenoot met hun zeven maanden oude dochter, Zuri. Omdat ze haar broer niet kan bereiken, wendt ze zich met tegenzin tot zijn klootzakken van beste vrienden voor hulp - ondanks hun geschiedenis van haar pesten. King, de handhaver van de motorbende van haar broer, de Crimson Reapers, is vastbesloten om haar te breken. Nikolai wil haar voor zichzelf opeisen, en Mason, altijd de volger, is gewoon blij dat hij deel uitmaakt van de actie. Terwijl Alyssa de gevaarlijke dynamiek van de vrienden van haar broer navigeert, moet ze een manier vinden om zichzelf en Zuri te beschermen, terwijl ze donkere geheimen ontdekt die alles kunnen veranderen.
Verboden, Beste Vriend van Broer
"Je gaat elke centimeter van me nemen." Hij fluisterde terwijl hij naar boven stootte.
"God, je voelt zo verdomd goed. Is dit wat je wilde, mijn pik in je?" vroeg hij, wetende dat ik hem vanaf het begin had verleid.
"J...ja," hijgde ik.
Brianna Fletcher was haar hele leven op de vlucht geweest voor gevaarlijke mannen, maar toen ze na haar afstuderen de kans kreeg om bij haar oudere broer te blijven, ontmoette ze daar de gevaarlijkste van allemaal. De beste vriend van haar broer, een maffiabaas. Hij straalde gevaar uit, maar ze kon niet bij hem uit de buurt blijven.
Hij weet dat het zusje van zijn beste vriend verboden terrein is, en toch kon hij niet stoppen met aan haar te denken.
Zullen ze in staat zijn om alle regels te breken en troost te vinden in elkaars armen?
Het Spijt van de Alpha: Zijn Afgewezen Luna.
"En laat me dit duidelijk maken, Taylor, als—als je er al in slaagt om mij als je man te krijgen... je partner," verbeterde hij zichzelf.
"Dan zal ik ervoor zorgen dat ik met andere wolvinnen ben en ervoor zorgen dat je elke pijn van verraad voelt; ik zal ervoor zorgen dat je voelt hoe ik me voelde toen je mijn Odette vermoordde," zei hij, terwijl hij dichter naar me toe liep. De achterkant van mijn keel brandde van de tranen die al opwelden.
Odette was altijd het oogappeltje van iedereen, zelfs na haar dood. Ondertussen werd Taylor altijd over het hoofd gezien en door iedereen gehaat. Iedereen wenste haar dood --- inclusief haar ouders en Killian, haar partner. Ze was nooit door iemand geliefd, altijd in de schaduw van haar zus, maar alles veranderde na de dood van haar zus. In plaats van simpelweg genegeerd te worden, was ze het doelwit van haat en pesterijen.
Taylor droeg nog steeds alle schuld, ook al was zij degene die door de Maangodin was gekozen, totdat ze besefte dat Killian, die altijd dacht dat Odette zijn toekomstige Luna zou zijn, haar partner bleek te zijn! Niet in staat om de gedachte te verdragen dat de partner die ze altijd wenste de man bleek te zijn die haar altijd haatte en bespotte, en haar zelfs voor Odette aanzag, stond ze op het breekpunt!
Vastberaden dwong ze Killian om haar afwijzing te accepteren. Maar wat zal er gebeuren als Killian de waarheid achter het complot ontdekt en het meteen betreurt? Zal hij haar terug achterna zitten? Zal Taylor hem vergeven en accepteren, of zal ze hem nooit vergeven en bij de man blijven met wie ze voorbestemd is?
Stiefbroer's Donkere Verlangen
Hij schoof zijn hand onder mijn jurk, vingers die mijn huid streelden terwijl hij mijn dij vastgreep, met genoeg kracht om ervoor te zorgen dat ik elke beetje van zijn dominantie voelde. Langzaam, doelbewust, bewoog hij zijn hand omhoog, vingertoppen die de ronding van mijn slipje volgden. De stof voelde delicaat en kwetsbaar onder zijn aanraking. Met een beslissende ruk scheurde hij het weg, het geluid van scheurend stof vulde de stilte. Terwijl hij de stof wegscheurde, was mijn ademhaling scherp, een geluid van zowel schok als kwetsbaarheid dat zijn gevoel van macht voedde. Hij grijnsde, genietend van de controle die hij over mij had, de manier waarop mijn lichaam huiverde bij zijn aanraking.
Zion
Verlangen naar haar voelde als verraad aan alles wat ik wist dat juist was. Haar liefhebben leek alle morele grenzen te tarten. Ze straalde onschuld uit en leek onaantastbaar—te perfect, te puur voor een gebrekkige man zoals ik. Maar ik kon de aantrekkingskracht van verlangen niet weerstaan. Ik nam haar, claimde haar als de mijne. Samen negeerden we de waarschuwingen, volgden we het onverbiddelijke ritme van onze harten, zalig vergetend één cruciale waarheid: Liefde was nooit bedoeld om simpel of eenvoudig te zijn. En een liefde zo fel en allesomvattend als de onze was nooit bedoeld om de beproevingen te doorstaan die ons te wachten stonden.
Onderwerping aan de Maffia Drieling
"Je was van ons vanaf het moment dat we je zagen."
"Ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat je beseft dat je bij ons hoort." Een van de drieling zei, terwijl hij mijn hoofd naar achteren trok om zijn intense ogen te ontmoeten.
"Je bent van ons om te neuken, van ons om lief te hebben, van ons om te claimen en te gebruiken op welke manier we maar willen. Is dat niet zo, lieverd?" De tweede voegde toe.
"J...ja, meneer." ademde ik.
"Nu, wees een braaf meisje en spreid je benen, laten we eens zien wat een behoeftige kleine puinhoop onze woorden van je hebben gemaakt." De derde voegde toe.
Camilla was getuige van een moord gepleegd door gemaskerde mannen en wist gelukkig te ontsnappen. Op haar zoektocht naar haar verdwenen vader kruist ze het pad van de gevaarlijkste maffia-drieling ter wereld, die de moordenaars waren die ze eerder had ontmoet. Maar dat wist ze niet...
Toen de waarheid aan het licht kwam, werd ze meegenomen naar de BDSM-club van de drieling. Camilla heeft geen manier om te ontsnappen, de maffia-drieling zou alles doen om haar als hun kleine slet te houden.
Ze zijn bereid haar te delen, maar zal zij zich aan hen alle drie onderwerpen?
Hartslied
Ik zag er sterk uit, en mijn wolf was absoluut prachtig.
Ik keek naar waar mijn zus zat en zij en de rest van haar groep hadden jaloerse woede op hun gezichten. Vervolgens keek ik naar waar mijn ouders zaten en ze staarden boos naar mijn foto, als blikken alleen al dingen in brand konden steken.
Ik grijnsde naar hen en draaide me toen om naar mijn tegenstander, alles om me heen vervaagde behalve wat hier op dit platform was. Ik trok mijn rok en vest uit. Staand in alleen mijn tanktop en capri's, nam ik een vechthouding aan en wachtte op het signaal om te beginnen -- Om te vechten, om te bewijzen, en mezelf niet langer te verbergen.
Dit zou leuk worden, dacht ik, met een grijns op mijn gezicht.
Dit boek "Heartsong" bevat twee boeken "Werewolf’s Heartsong" en "Witch’s Heartsong"
Alleen voor volwassen publiek: Bevat volwassen taalgebruik, seks, misbruik en geweld
Hucow: Stoute Nectar Boerderijen
Hoi, mijn naam is Alice, en de naam van mijn vriend is... Ja, nee, we gaan dat liedje en dansje niet doen. Nee. Er was eens een tijd dat ik gewoon een meisje was dat hoopte op een simpel leven na de middelbare school. Nu ben ik verstrikt in de groteske realiteit van Naughty Nectar Farms (NNF), geen boerderij maar een gevangenis waar schaduwen niet alleen fluisteren—ze schreeuwen met de verschrikkingen van de nacht.
Mijn stiefvader, verblind door hebzucht, verkocht mijn vrijheid en mijn onschuld aan deze nachtmerrie. Hier ben ik niet meer dan vee, onderworpen aan de verwrongen grillen van degenen die vrouwen zien als handelswaar om gefokt, gemolken en gebroken te worden. Maar hoewel ze mijn lichaam gevangen hebben, kunnen ze mijn wil niet opsluiten.
Elke dag hoor ik de gedempte, sinistere gesprekken over fokken en melken, vermomd als agrarische innovatie. Ik zie het wrede lot van mijn medegevangenen, geprikt, geprikkeld en ontmenselijkt. Toch, in dit laboratorium van verschrikkingen, waar de menselijkheid wordt weggenomen, houd ik vast aan één waarheid—ze denken dat ik zwak, bescheiden, gebroken ben. Ze hebben het mis.
Ik ben schuldig aan veel dingen, maar onderwerping is daar niet een van. Hier in de diepten van wanhoop, suddert mijn woede. Ik ben aan het plannen, aan het wachten. Want hoewel ze veel hebben afgenomen, groeit mijn vastberadenheid met elke voorbijgaande dag. Ik zal ons uit deze duisternis leiden, of sterven terwijl ik het probeer. Dit is geen gewone boerderij, en ik ben geen gewone vrouw.
De Ongewenste Alpha Serie (Volledige Collectie)
Hij lachte, oprecht en luid.
"Je hebt geen idee wat je met me doet, hè, poesje?" vroeg hij, terwijl hij naar zijn riem greep.
"Dat kleine dingetje met je lip bijten, dat je doet, telkens als je naar me kijkt - het maakt me gek.
De rillingen die over je lichaam trokken toen ik je een klap gaf - het maakte me zo opgewonden dat ik mezelf moest bedwingen om je niet tegen de muur te drukken en je in de gang te nemen.
En nu, je geur, het nodigt me letterlijk uit. Ik kon je opwinding van kilometers ver ruiken, de geur maakt mijn mond waterig en het beest in mij gek.
En je lichaam - heilige Maangodin - dat lichaam van jou is goddelijk. Zonder twijfel zou ik het dag na dag kunnen prijzen en ervan genieten, en er nooit genoeg van krijgen."
***Evangeline is een eenvoudig menselijk meisje, geboren en getogen in een stad gedomineerd door shifters. Op een dag wordt ze gevangen genomen door een groep shifters en bijna verkracht, maar ze wordt gered door een gemaskerde man.
Twijfels over de identiteit van de vreemdeling en angst voor shifters blijven in haar gedachten tot de nacht van de menselijke paringsspelen, wanneer ze wordt gevangen door haar redder. De man die nooit zijn masker afdeed, een krachtige shifter - Eros.
***LET OP: Dit is een complete seriecollectie voor The Unwanted Alpha Series van K. K. Winter. Dit omvat en . Afzonderlijke boeken uit de serie zijn beschikbaar op de auteurspagina.
Verleid door mijn Bazen
Wanneer Angel gedesillusioneerd raakt door een verboden romance met haar professor, raakt ze verstrikt in een gevaarlijk spel tussen CEO Vincent Hickmann en zijn partner, Thomas Werneck. Te midden van lust en intriges bevindt Angel zich in het hart van een explosieve liefdesdriehoek waar elke keuze ernstige gevolgen kan hebben.
Angel leidt ogenschijnlijk een typisch leven als secretaresse bij het machtige bedrijf Hickmann & Werneck. Echter, ze staat op het punt een wereld van geheimen, verboden passies en verraad achter de zakelijke façade te betreden. Na een opwindend avontuur tijdens het Carnaval in Salvador met haar vriendin Jennifer, neemt hun leven een dramatische wending. Hun paden kruisen zich intens en hartstochtelijk met de meest invloedrijke mannen van de stad.
Een verhaal over liefde en macht dat de conventies van de samenleving uitdaagt.
Lita's Liefde voor de Alpha
"Wie heeft dit haar aangedaan?!" vroeg Andres opnieuw, terwijl hij nog steeds naar het meisje staarde.
Haar verwondingen werden met elke minuut donkerder.
Haar huid leek zelfs bleker in vergelijking met de diepe bruinen en paarse plekken.
"Ik heb de dokter gebeld. Denk je dat het inwendige bloedingen zijn?"
Stace richtte zich tot Alex maar keek terug naar Lita, "Ze was in orde, ik bedoel, verward en gekneusd maar in orde, weet je. En toen boem, viel ze flauw. Niets wat we deden kon haar wakker maken..."
"KAN IEMAND ME ALSJEBLIEFT VERTELLEN WIE DIT HAAR HEEFT AANGEDAAN?!"
Cole's ogen werden diep rood, "Het gaat je geen moer aan! Is zij nu JOUW partner?!"
"Zie je, dat bedoel ik, als ze DIE man had gehad om haar te beschermen, was dit misschien niet gebeurd," schreeuwde Stace, terwijl ze haar armen in de lucht gooide.
"Stacey Ramos, je zult je Alpha met het nodige respect aanspreken, is dat duidelijk?"
gromde Alex, zijn ijzig blauwe ogen priemend naar haar.
Ze knikte stilletjes.
Andres boog ook lichtjes zijn hoofd, als teken van onderwerping, "Natuurlijk is ze niet mijn partner Alpha, maar..."
"Maar wat, Delta?!"
"Op dit moment heb je haar niet afgewezen. Dat zou haar onze Luna maken..."
Na de plotselinge dood van haar broer pakt Lita haar leven op en verhuist naar Stanford, CA, de laatste plek waar hij woonde. Ze is wanhopig om de banden met haar giftige familie en haar giftige ex te verbreken, die haar toevallig achterna reist naar Californië. Verteerd door schuldgevoel en haar strijd tegen depressie verliezend, besluit Lita zich aan te sluiten bij dezelfde vechtclub waar haar broer lid van was. Ze zoekt een uitweg, maar wat ze in plaats daarvan vindt, verandert haar leven wanneer mannen in wolven beginnen te veranderen. (Volwassen inhoud & erotica) Volg de schrijver op Instagram @the_unlikelyoptimist
Onderworpen aan de tweelingmaffia-ooms van mijn ex
Zijn kussen waren fel en zonder passie, en ze ontlokten kreun na kreun aan mij. Zijn vingers vonden hun weg naar mijn slipje, en ik voelde ze in de vochtigheid van mijn geslachtsdeel glijden. Ze gingen in en uit in een snel ritme. Hij begon met twee vingers, en maakte er toen drie van, die hij met een hongerig tempo in en uit me duwde.
Rachel Bernett's wereld stort in wanneer haar langdurige vriend, Cole Biancardi, haar hart breekt net op het moment dat ze hem wil verrassen met een droomvakantie naar Miami. Vastbesloten om haar plannen—en haar trots—te redden, gaat Rachel alleen naar Miami, op zoek naar genezing. Maar haar uitje krijgt een verleidelijke wending wanneer ze de aandacht trekt van twee onweerstaanbare mannen—Logan en Draco Biancardi, Cole’s charismatische ooms. Terwijl de passie tussen Rachel en de twee broers oplaait, ontvouwt zich een felle rivaliteit, waarbij ieder vastbesloten is om haar voor zich te winnen. Ondertussen realiseert Cole zich langzaam de schat die hij heeft laten glippen. Nu, met haar hart op het spel, is Rachel vastbesloten om hem zijn verraad te laten betreuren—maar deze keer heeft zij alle troeven in handen.












