16 Book(s) Related to diary of a wimpy kid book 1

"Je lijkt te zijn vergeten dat je niet met een gewone sterveling trouwt, Alina. Je trouwt met de prins van alle vampieren, dus doe je best en haal wat koffie voor me."
Alina Deluca leidt een normaal leven in het noorden van Californië. Tenminste, dat is wat ze de wereld laat geloven. In haar betoverende smaragdgroene ogen schuilen verschrikkingen waar ze nooit over zou kunnen spreken, zelfs niet als het haar leven kostte.
Erick Stayton, de vampierprins, is haar nachtmerrie. Voor haar was hij niet meer dan een kille, wrede roofdier dat verlangde naar haar bloed en haar alles afnam tijdens die ene traumatische nacht vier jaar geleden. Het probleem is dat ze voorbestemd is om zijn bruid te worden.
Met al haar kracht probeert ze haar verwarde leven weer op de rails te krijgen, maar raakt ze verstrikt in een eeuwenoude vete en een machtsstrijd van onvoorstelbare proporties. Vreemd genoeg merkt ze dat ze op manieren met Erick verbonden raakt die ze nooit voor mogelijk had gehouden. Plotseling is niets meer wat het lijkt.
Is Erick het harteloze monster dat Alina van hem maakt? Zal een vampierwet die eeuwen geleden is gemaakt het einde betekenen van het hele vampierras? Zal er vurige passie opbloeien in deze bloedige tijden?

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

---Het spel tussen Alpha en zijn Jagerin---
---Wie kan de uiteindelijke winnaar zijn?---
---Wie verliest zijn/haar hart in het spel?---

"Je hebt me nooit verteld waarom je die nummers had," zei Rogan, "Betekenen ze iets speciaals?"
"We krijgen ze toegewezen, maar ik mocht de mijne kiezen," zei ik.
"Oh? Waarom dan 110?" bleef Rogan vragen.
Ik glimlachte een beetje, en Rogan keek me verward aan.
"Het ... het was het nummer van mijn vader," zei ik.
"Ik ... ik wilde hem eren, weet je."
Rogan kneep in mijn hand en ik keek naar hem op en glimlachte.
"Je was een geweldige jager," zei hij. "Maar nu moet je een geweldige Luna zijn."


Haar nummer is 110, haar naam werd zelden gebruikt. Maar ze heeft inderdaad een mooie naam, Serena. Serena verloor haar familie op zeer jonge leeftijd, ze haatte alle weerwolven die haar leven verwoestten. Toen ze werd gestuurd om de machtigste Alpha Rogan te doden, aarzelde Serena geen moment, Alpha Rogan moest gedood worden.

Alpha Rogan ving de meest onverwachte prooi, zijn metgezel, een kleine jagerin. Met haar omgaan was veel moeilijker dan zijn vijanden met bloed te doden. Hij wist dat ze hem haatte en dat hij zelf uit haar buurt moest blijven. Maar hij kon het gewoon niet, hij wilde zijn metgezel zo graag en wilde haar nooit pijn doen.

Grace komt aan bij een penthouse in het meest luxueuze hotel van Amsterdam voor een oppasbaan. Op het moment dat ze uit de lift stapt, zal haar hele leven een andere wending nemen. Meneer Powers, haar werkgever, de vader van een vijfjarige, heeft een trotse, sombere uitstraling, moeilijk benaderbaar en diep in rouw. Zijn doordringende oceaanblauwe ogen achtervolgen haar sinds hun eerste ontmoeting.

Zal Grace in staat zijn zich te concentreren op het oppassen op zijn vijfjarige kind? Of zal ze afgeleid raken en intens verstrikt raken met de onweerstaanbare Dominic Powers? ************* (Bevat volwassen inhoud)

"Moet je jezelf eens zien," fluisterde ik, mijn ogen vast op haar gericht. "Zo verdomd nat. Zo ontzettend onverzadigbaar." "Misschien ben ik dat wel," kreunde ze, haar benen om mijn middel klemmend. "Gelukkig heb ik vijf van jullie."

Elowen Skye dacht dat ze gewoon een andere wolf was. Een meisje uit een klein stadje in Minnesota, opgegroeid onder de bescherming van de Alpha Koning en Koningin nadat een tragedie haar ouders had weggerukt. Iedereen hield haar in het duister. Iedereen loog.

Tot de nacht dat ze achttien werd. Een verzegelde doos. Brieven van haar ouders. Visioenen van de Godin. En een profetie die alles verbrijzelt wat ze dacht te weten.

Gekozen door de Godin. Gejaagd door een oude zieke organisatie bekend als het Aegis Protocol. Gewenst door vijf partners die voorbestemd zijn om aan haar zijde te staan: een dodelijke alpha wolf, een gevaarlijke vampier, een sombere berenprins, een Schotse magiër met een scherpe tong, en een woeste drakenkoning die haar lichaam en ziel opeist.

Ze willen haar niet alleen. Ze aanbidden haar. Ze vechten voor haar. En samen ontketenen ze een passie krachtig genoeg om de wereld tot as te verbranden.

Maar met de profetie komt een last. Elowen is niet alleen de uitverkorene van de Maan, ze is de enige die de gebroken bovennatuurlijke soorten kan verenigen tegen het bewind van de Bloedgodin van verval en verderf. Als ze faalt, sterft alles.

Heet. Verslavend. Woest. Dit is voor lezers die hunkeren naar bezitterige alphas, scherpe tongen en banden die zowel verzengend als onbreekbaar zijn.

De Godin koos haar. De wereld heeft haar nodig. En haar vijanden zullen wensen dat ze nooit hebben aangeraakt wat van haar is.

🐺 Voorbestemde Partners
🩸 Reverse Harem / Waarom Kiezen
🌕 Uitverkorene Profetie
🐾 Shifter Romantiek
🧬 Hybride Heldin
👑 Koninklijke Bloedlijnen & Machtstrijd
🦴 Donkere Magie & Verboden Rituelen
🧡 Emotioneel Trauma + Genezingsbogen

VOLTOOID BOEK 1 in een Saga!

Zachte, hete lippen vinden de schelp van mijn oor en hij fluistert: "Denk je dat ik je niet wil?" Hij duwt zijn heupen naar voren, wrijvend tegen mijn billen en ik kreun. "Echt?" Hij lacht zachtjes.

"Laat me los," snik ik, mijn lichaam trillend van verlangen. "Ik wil niet dat je me aanraakt."

Ik val voorover op het bed en draai me dan om om hem aan te kijken. De donkere tatoeages op Domonic's gebeeldhouwde schouders trillen en zetten uit met de beweging van zijn borstkas. Zijn diepe, kuiltjeslach is vol arrogantie terwijl hij achter zich reikt om de deur op slot te doen.

Op zijn lip bijtend, sluipt hij naar me toe, zijn hand gaat naar de naad van zijn broek en de groeiende bult daar.

"Ben je er zeker van dat je niet wilt dat ik je aanraak?" fluistert hij, terwijl hij de knoop losmaakt en een hand naar binnen glijdt. "Want ik zweer bij God, dat is alles wat ik heb willen doen. Elke dag sinds het moment dat je onze bar binnenstapte en ik je perfecte geur aan de andere kant van de kamer rook."


Nieuw in de wereld van shifters, is Draven een mens op de vlucht. Een mooi meisje dat niemand kon beschermen. Domonic is de kille Alpha van de Red Wolf Pack. Een broederschap van twaalf wolven die leven volgens twaalf regels. Regels die ze gezworen hebben NOOIT te breken.

Vooral - Regel Nummer Eén - Geen Maten

Wanneer Draven Domonic ontmoet, weet hij dat zij zijn mate is, maar Draven heeft geen idee wat een mate is, alleen dat ze verliefd is geworden op een shifter. Een Alpha die haar hart zal breken om haar te laten vertrekken. Ze belooft zichzelf dat ze hem nooit zal vergeven en verdwijnt.

Maar ze weet niets van het kind dat ze draagt of dat Domonic, op het moment dat ze vertrok, besloot dat regels er zijn om gebroken te worden - en nu, zal hij haar ooit weer vinden? Zal ze hem vergeven?

Door een ongeluk werd ze de glamoureuze dochter van de familie Ocean. Wanneer de echte dochter terugkomt, vertrekt zij, als de valse dochter, netjes deze keer. Nadat ze door hen werd gepest, besluit ze terug te nemen wat haar in haar vorige leven was afgenomen en houdt het stevig in haar eigen handen. Ze rekent af met de trut, schopt vreemdgaande mannen eruit en klimt naar de top. Ze dacht dat ze altijd alleen zou zijn, maar ze had nooit gedacht dat er een levenslange liefde op haar wachtte...

Julia houdt ervan om BDSM-erotische boeken te lezen. Haar man betrapt haar terwijl ze een van die boeken leest en vervolgens proberen ze samen seksspelletjes uit, waarbij Julia de slaaf mag zijn. Ze geniet enorm van deze liefdesspelletjes met haar man. Maar zullen deze spelletjes hun huwelijk beïnvloeden? Laten we ontdekken hoe het allemaal begon en hoe het verder gaat!
Dit is boek 01 van de slavernijserie.

Julia houdt ervan om BDSM-erotische boeken te lezen. Haar man betrapt haar terwijl ze een van die boeken leest en vervolgens proberen ze samen seksspelletjes uit, waarbij Julia de slaaf mag zijn. Ze geniet enorm van deze liefdesspelletjes met haar man. Maar zullen deze spelletjes hun huwelijk beïnvloeden? Laten we ontdekken hoe het allemaal begon en hoe het nu gaat!
Dit is boek 04 en het laatste boek van de slavernijserie.

Rayne stond voor de spiegel en keek naar haar reflectie. Haar lichtgroene baljurk omhelsde haar rondingen en liet weinig aan de verbeelding over. Haar gitzwarte krullen waren opgestoken en vastgepind, waardoor haar nek bloot bleef. Vanavond was de avond waarop de meeste ongepaarde wolven uit alle Noord-Amerikaanse roedels hopelijk hun metgezellen zouden vinden. Ze was er zeker van dat ze allemaal vol opwinding zaten.

Zij niet.

Ze wilde geen metgezel. Ze had geen metgezel nodig...

...maar de plotselinge geur van jasmijn en vanille drong haar neus binnen van ergens dichtbij. Dat betekende maar één ding. Haar metgezel was in de buurt...


Rayne ontmoette haar metgezel op het Maanlichtbal toen ze achttien was, haar metgezel die ze nooit wilde vinden, die ze nooit in haar leven wilde hebben. Hij verscheen uit het niets. Zijn acties die avond bevrijdden haar onbewust. Ze nam de vrijheid die hij haar gaf, rende weg en keek nooit meer om.

Nu, vijf jaar later, duikt hij weer op in haar leven nadat hij haar vijf jaar geleden had afgewezen, en eist dat ze haar rechtmatige plaats aan zijn zijde inneemt. Hij liep bij haar weg nadat hij haar zwak had genoemd. Er was geen sprake van dat ze hem zomaar weer in haar leven zou laten alsof hij daar thuishoorde. Rayne wilde nooit een metgezel, zou zijn aanwezigheid dat nu veranderen? Haar lichaam en ziel smeken hem om haar te claimen, maar haar hart behoort aan een ander.

Kan haar metgezel haar overtuigen om hem een kans te geven? Zal haar geliefde haar overtuigen om bij hem te blijven? De Maangodin heeft haar gekoppeld aan iemand die ze niet zelf heeft gekozen, alles wat Rayne ooit wilde was de kans om zelf te kiezen. Wie zal winnen? Rayne of het lot dat de maan voor haar heeft bepaald?

Voor volwassen lezers 18+
Waarschuwing voor traumatische ervaringen uit het verleden
Haar Teruggekeerde Metgezel is Boek 1 in de Schaduwen Verzamelen Serie. Boek 2 Zijn Verlossing is nu ook beschikbaar om te lezen op Anystories.

Na de plotselinge dood van haar ouders wordt Maya gedwongen om weg te rennen en opnieuw te beginnen.

Met alleen de wetenschap dat de man die haar ouders had vermoord nog steeds achter haar aan zat, verlaat ze het volledig menselijke dorp waar ze was opgegroeid en begint ze haar nieuwe leven als universiteitsstudent in Groningen.

Zonder vrienden of familie probeert ze zo goed mogelijk op te gaan in de mensenmassa, maar wanneer vreemde mensen en dingen om haar heen beginnen te gebeuren, ontdekt ze al snel dat het misschien het lot was dat haar hier bracht.

Zal ze eindelijk de waarheid over de dood van haar ouders ontdekken of zal ze alleen maar dieper wegzinken in de gekte die haar nieuwe leven is geworden?

Een nieuwe roedel...

Een partner... of meer dan één partner?

Onbekende krachten?

De zaken zijn nu veel gecompliceerder.

Waarom zou tech-miljardair Artemis Rhodes zoiets posten?!

"Iedereen praat over de hashtag die binnen een paar uur viraal is gegaan. Toch is dit meisje een mysterie dat iedereen wil oplossen. We hebben zelfs foto's van verschillende mensen die het meisje in persoon hebben gezien."

Het scherm van de telefoon is klein, maar ik zie verschillende foto's van mijzelf op het scherm flitsen. Dit kan niet waar zijn!

Weet je die paniekaanval die ik probeerde te onderdrukken? Nou, die komt met wraak terug. Het voelt alsof alle lucht uit me wordt gezogen en mijn borst wordt strak. Mijn zicht vervaagt en ik besef dat ik val net voordat alles zwart wordt.

"Rustig aan, juffrouw Riley, dit is meneer Rhodes, een donor van ons ziekenhuis. Deze vrouw is zijn verloofde. Ik neem het vanaf hier over." zegt de dokter en stapt opzij om de verpleegster eruit te laten.

Ik kijk haar na terwijl ze haastig wegloopt voordat ik me op de dokter concentreer. Hij is een oudere man met wit haar en een vriendelijk gezicht, maar hij geeft me een vreemd gevoel.

Wacht... zei hij net verloofde?

"Sorry, wat zei u?" vraag ik.

"Ik heb een voorstel voor je." zegt de man.

"Een voorstel voor mij? Wat bedoelt u?"

"Een voorstel? Dat betekent-"

Ik zwaai met mijn hand. "Niet dat! Ik ben geen idioot. Ik bedoel welk voorstel?"

"Ik wil dat je met me trouwt." zegt hij met een strak gezicht.

Dus je vraagt je vast af hoe een vrouw die in een verlaten treinwagon woont, eindigt met trouwen met een grote tech-miljardair.

Nou, het is simpel. We liepen recht tegen elkaar aan, keken elkaar in de ogen en de rest is geschiedenis.

Oké, nee, dat is niet precies hoe het gebeurde. Zie je, Artemis Rhodes zit in de problemen. Hij heeft een bruid nodig voor zijn volgende verjaardag... over zes dagen. Dus wat doet hij? Hij spoort me op als een gekke stalker en biedt me een hoop geld om met hem te trouwen.

Gek, toch?

Natuurlijk weiger ik omdat ik enige waardigheid heb, maar wanneer mijn wereld op zijn kop wordt gezet, heb ik geen andere keuze dan te accepteren. Dankzij hem kan ik niet terug naar mijn oude leven, en nu zit ik vast in het zijne.

Ik ben zijn rebellie tegen zijn familie en de doorn in zijn vlees... Zijn woorden, niet de mijne...

We komen uit verschillende werelden en dat betekent dat die werelden uiteindelijk botsen en daarmee slaat de ramp toe, klaar om het hele plan uit elkaar te scheuren. Weet je, gewoon een normale dinsdag.

Dus wat doen twee mensen als alles begint mis te gaan?

Nou, laat me je vertellen...

Nadat Amelia ontwaakt is van de ontmoeting met de lotsbestemmingen, moet ze een manier vinden om haar eigen dood te voorkomen. Pas naarmate de dag vordert, beseft ze dat niets is zoals het was in de visie die ze van haar toekomst zag.

Een innerlijke strijd om als de witte wolf tevoorschijn te komen, leidt haar naar een confrontatie met een bloedbeest, dat erin slaagt haar te verleiden. Dat is totdat ze worden onderbroken door de komst van haar partner.
Niets is zoals het zou moeten zijn en het zal al haar bondgenoten kosten om erachter te komen waarom, en misschien een beetje hulp van een vijand....

De toekomst ligt nooit vast....en soms moet je alle regels breken.

Dit is het vervolg op het boek 'Meer Dan Ik', maar het kan als een op zichzelf staand verhaal worden gelezen.

Op een dag ben ik bezig met chagrijnige peuters en ouders die te veel werken om echt te kunnen opvoeden, en de volgende dag staat mijn leven op zijn kop en werk ik in een bar voor bovennatuurlijke wezens. Ik weet misschien niet hoe ik drankjes moet mixen, maar vreemd genoeg lijken de vaardigheden die nodig zijn om met ondeugende kinderen om te gaan, goed genoeg te werken bij vampiers, weerwolven en zelfs heksen. Het goede nieuws is dat deze baan interessant is en hé, mijn baas mag dan een demon zijn, maar ik ben er vrij zeker van dat hij onder al die norse uitdrukkingen een totale softie is. Het slechte nieuws is dat mensen niets mogen weten van al die magische dingen en dus ben ik nu magisch gebonden aan deze bar totdat ik hen kan overtuigen dat ik het niet aan iedereen zal vertellen. Of ik sterf, wat het eerst komt. Helaas lijkt sterven steeds waarschijnlijker omdat iemand achter me aan zit. Ik weet niet wie of waarom, maar ze zijn gevaarlijk en ze hebben magie. Dus ik zal mijn best doen om te overleven, en als dat betekent dat ik wat extra tijd moet doorbrengen met mijn enge maar prachtige baas, dan zij het zo. Ik zal hem overtuigen om me te vertrouwen, al is het het laatste wat ik doe.

Ik ben een gewone ober, maar ik kan het lot van mensen zien, inclusief dat van Shifters.
Zoals alle kinderen werd ik getest op magie toen ik nog maar een paar dagen oud was. Omdat mijn specifieke bloedlijn onbekend is en mijn magie onidentificeerbaar, werd ik gemarkeerd met een delicaat kronkelend patroon rond mijn rechterbovenarm.

Ik heb wel degelijk magie, zoals de tests aantoonden, maar het komt nooit overeen met een bekende magische soort.

Ik kan geen vuur spuwen zoals een draken-Shifter, of mensen vervloeken die me irriteren zoals Heksen. Ik kan geen drankjes maken zoals een Alchemist of mensen verleiden zoals een Succubus. Nu wil ik niet ondankbaar zijn voor de kracht die ik wel heb, het is interessant en zo, maar het heeft gewoon niet veel impact en meestal is het gewoon behoorlijk nutteloos. Mijn speciale magische vaardigheid is het vermogen om draden van het lot te zien.

Het meeste van het leven is al vervelend genoeg voor mij, en wat me nooit is opgevallen, is dat mijn partner een onbeschofte, pompeuze lastpak is. Hij is een Alpha en de tweelingbroer van mijn vriend.

"Wat ben je aan het doen? Dit is mijn huis, je kunt niet zomaar binnenkomen!" Ik probeer mijn stem stevig te houden, maar wanneer hij zich omdraait en me aankijkt met zijn gouden ogen, krimp ik ineen. De blik die hij me geeft is hooghartig en automatisch laat ik mijn ogen naar de grond zakken, zoals ik gewend ben. Dan dwing ik mezelf om weer omhoog te kijken. Hij merkt niet dat ik opkijk omdat hij al van me is weggekeken. Hij is onbeleefd, ik weiger te laten zien dat hij me bang maakt, ook al doet hij dat zeker. Hij kijkt rond en nadat hij beseft dat de enige plek om te zitten het kleine tafeltje met zijn twee stoelen is, wijst hij ernaar.

"Zitten," beveelt hij. Ik werp hem een boze blik toe. Wie is hij om me zo rond te commanderen? Hoe kan iemand zo irritant mogelijk mijn zielsverwant zijn? Misschien slaap ik nog steeds. Ik knijp in mijn arm en mijn ogen worden een beetje waterig van de pijn.

Het eerste wat je over mij moet weten? Technisch gezien ben ik een heks. Maar als je mijn familie vraagt, betekent dat dat ik het perfecte kleine tovenaartje moet zijn: netjes hun rare rituelen bijwonen, werken in het familiebedrijf, trouwen met een goedgekeurde magische kerel en een paar schattige heksenbaby's op de wereld zetten om de bloedlijn in stand te houden. Spoiler alert: dat gaat niet gebeuren.

In plaats daarvan heb ik de kunst van het vermijden van de magische wereld onder de knie. Mijn strategie? Verstoppen achter mijn computerschermen en alle drama vermijden. Het werkt meestal—totdat de klootzak van kantoor, die toevallig ook een gedachtenlezer is, besluit zich te bemoeien met mijn zorgvuldig opgebouwde rust. Dan duikt hij halfdood op het werk op, en plotseling zit ik tot mijn nek in magische ellende waar ik nooit om gevraagd heb.

Nu is die irritante gedachtenlezende eikel ervan overtuigd dat zijn problemen mijn problemen zijn, verdwijnen er overal lichamen, en zijn beide onze families verstrikt in deze bovennatuurlijke ramp. Alles wat ik wilde, was videogames spelen, rondhangen met mijn kat en doen alsof de magische wereld niet bestond. In plaats daarvan speel ik amateurdetective, heb ik last van bemoeizuchtige familieleden, en moet ik veel te veel tijd doorbrengen met een man die even irritant als... oké, misschien een beetje intrigerend is.

Dit? Dit is waarom ik niet date.