10 Book(s) Related to saint of black kite chapter 3

WAARSCHUWING: Dit boek bevat expliciete gedetailleerde seksscènes... ongeveer 10-12 hoofdstukken. Niet geschikt voor jonge lezers!**

"Wat ben je aan het doen?" Dakota grijpt mijn polsen vast voordat ze zijn lichaam kunnen aanraken.

"Je aanraken." Een fluistering ontsnapt uit mijn lippen en ik zie hoe zijn ogen zich tot spleetjes vernauwen alsof ik hem beledigd heb.

"Emara. Je raakt me niet aan. Vandaag niet en nooit niet."

Sterke vingers pakken mijn handen en plaatsen ze stevig boven mijn hoofd.

"Ik ben hier niet om van je te houden. We gaan gewoon neuken."

Waarschuwing: Volwassenenboek 🔞
. . ......................................................................................................

Dakota Black was een man gehuld in charisma en macht.
Maar ik maakte van hem een monster.
Drie jaar geleden stuurde ik hem per ongeluk naar de gevangenis.
En nu is hij terug om wraak op mij te nemen.
"Zeven nachten," zei hij. "Ik bracht zeven nachten door in die verrotte gevangenis. Ik geef je zeven nachten om bij mij te leven. Met mij te slapen. En ik zal je verlossen van je zonden."
Hij beloofde mijn leven te vernietigen voor een goed uitzicht als ik zijn bevelen niet opvolgde.

Zijn persoonlijke hoer, zo noemde hij me.

🔻VOLWASSEN INHOUD🔻

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?

"Welke dingen heb je vanavond niet onder controle?" Ik gaf mijn beste glimlach en leunde tegen de muur.
Hij kwam dichterbij met een donkere en hongerige blik,
zo dichtbij,
zijn handen reikten naar mijn gezicht en hij drukte zijn lichaam tegen het mijne.
Zijn mond nam de mijne gretig, een beetje ruw.
Zijn tong liet me buiten adem.
"Als je niet met me meegaat, neuk ik je hier ter plekke," fluisterde hij.


Katherine had haar maagdelijkheid jarenlang bewaard, zelfs nadat ze 18 werd. Maar op een dag ontmoette ze in de club een extreem seksuele man, Nathan Ryan. Hij had de meest verleidelijke blauwe ogen die ze ooit had gezien, een goed gedefinieerde kaaklijn, bijna goudblond haar, volle lippen, perfect gevormd, en de meest geweldige glimlach, met perfecte tanden en die verdomde kuiltjes. Ongelofelijk sexy.

Zij en hij hadden een prachtige en hete onenightstand...
Katherine dacht dat ze de man nooit meer zou ontmoeten.
Maar het lot had een ander plan.

Katherine staat op het punt om de baan van assistente aan te nemen bij een miljardair die een van de grootste bedrijven van het land bezit en bekend staat als een veroveraar, autoritair en volledig onweerstaanbaar. Hij is Nathan Ryan!

Zal Kate in staat zijn om de charmes van deze aantrekkelijke, krachtige en verleidelijke man te weerstaan?
Lees verder om te weten te komen over een relatie verscheurd tussen woede en het oncontroleerbare verlangen naar plezier.

Waarschuwing: R18+, Alleen voor volwassen lezers.

Hij tilde mijn armen op en drukte mijn handen boven mijn hoofd. "Zeg me dat je niet met hem naar bed bent geweest, verdomme," eiste hij met opeengeklemde tanden.

"Rot op, klootzak!" beet ik terug, terwijl ik probeerde los te komen.

"Zeg het!" gromde hij, terwijl hij met één hand mijn kin vastgreep.

"Denk je dat ik een slet ben?"

"Is dat een nee?"

"Rot op!"

"Goed. Dat is alles wat ik moest weten," zei hij, terwijl hij met één hand mijn zwarte top omhoog trok, mijn borsten ontblootte en een golf van adrenaline door mijn lichaam stuurde.

"Wat ben je in godsnaam aan het doen?" hijgde ik terwijl hij met een tevreden glimlach naar mijn borsten staarde.

Hij liet een vinger over een van de plekken glijden die hij net onder een van mijn tepels had achtergelaten.

De klootzak bewonderde de plekken die hij op me had achtergelaten?

"Sla je benen om me heen," beval hij.

Hij boog zich genoeg voorover om mijn borst in zijn mond te nemen en hard aan een tepel te zuigen. Ik beet op mijn onderlip om een kreun te onderdrukken toen hij beet, waardoor ik mijn borst naar hem toe boog.

"Ik ga je handen loslaten; waag het niet om me tegen te houden."



Klootzak, arrogant en volkomen onweerstaanbaar, precies het type man waar Ellie had gezworen nooit meer mee in zee te gaan. Maar wanneer de broer van haar vriendin terugkeert naar de stad, bevindt ze zich gevaarlijk dicht bij het toegeven aan haar wildste verlangens.

Ze is irritant, slim, heet, compleet gestoord, en ze drijft Ethan Morgan ook tot waanzin.

Wat begon als een simpel spel, kwelt hem nu. Hij kan haar niet uit zijn hoofd krijgen, maar hij zal nooit meer iemand in zijn hart toelaten.

Zelfs als ze allebei met al hun macht vechten tegen deze brandende aantrekkingskracht, zullen ze in staat zijn om te weerstaan?

Ik ben een gewone ober, maar ik kan het lot van mensen zien, inclusief dat van Shifters.
Zoals alle kinderen werd ik getest op magie toen ik nog maar een paar dagen oud was. Omdat mijn specifieke bloedlijn onbekend is en mijn magie onidentificeerbaar, werd ik gemarkeerd met een delicaat kronkelend patroon rond mijn rechterbovenarm.

Ik heb wel degelijk magie, zoals de tests aantoonden, maar het komt nooit overeen met een bekende magische soort.

Ik kan geen vuur spuwen zoals een draken-Shifter, of mensen vervloeken die me irriteren zoals Heksen. Ik kan geen drankjes maken zoals een Alchemist of mensen verleiden zoals een Succubus. Nu wil ik niet ondankbaar zijn voor de kracht die ik wel heb, het is interessant en zo, maar het heeft gewoon niet veel impact en meestal is het gewoon behoorlijk nutteloos. Mijn speciale magische vaardigheid is het vermogen om draden van het lot te zien.

Het meeste van het leven is al vervelend genoeg voor mij, en wat me nooit is opgevallen, is dat mijn partner een onbeschofte, pompeuze lastpak is. Hij is een Alpha en de tweelingbroer van mijn vriend.

"Wat ben je aan het doen? Dit is mijn huis, je kunt niet zomaar binnenkomen!" Ik probeer mijn stem stevig te houden, maar wanneer hij zich omdraait en me aankijkt met zijn gouden ogen, krimp ik ineen. De blik die hij me geeft is hooghartig en automatisch laat ik mijn ogen naar de grond zakken, zoals ik gewend ben. Dan dwing ik mezelf om weer omhoog te kijken. Hij merkt niet dat ik opkijk omdat hij al van me is weggekeken. Hij is onbeleefd, ik weiger te laten zien dat hij me bang maakt, ook al doet hij dat zeker. Hij kijkt rond en nadat hij beseft dat de enige plek om te zitten het kleine tafeltje met zijn twee stoelen is, wijst hij ernaar.

"Zitten," beveelt hij. Ik werp hem een boze blik toe. Wie is hij om me zo rond te commanderen? Hoe kan iemand zo irritant mogelijk mijn zielsverwant zijn? Misschien slaap ik nog steeds. Ik knijp in mijn arm en mijn ogen worden een beetje waterig van de pijn.

Het eerste wat je over mij moet weten? Technisch gezien ben ik een heks. Maar als je mijn familie vraagt, betekent dat dat ik het perfecte kleine tovenaartje moet zijn: netjes hun rare rituelen bijwonen, werken in het familiebedrijf, trouwen met een goedgekeurde magische kerel en een paar schattige heksenbaby's op de wereld zetten om de bloedlijn in stand te houden. Spoiler alert: dat gaat niet gebeuren.

In plaats daarvan heb ik de kunst van het vermijden van de magische wereld onder de knie. Mijn strategie? Verstoppen achter mijn computerschermen en alle drama vermijden. Het werkt meestal—totdat de klootzak van kantoor, die toevallig ook een gedachtenlezer is, besluit zich te bemoeien met mijn zorgvuldig opgebouwde rust. Dan duikt hij halfdood op het werk op, en plotseling zit ik tot mijn nek in magische ellende waar ik nooit om gevraagd heb.

Nu is die irritante gedachtenlezende eikel ervan overtuigd dat zijn problemen mijn problemen zijn, verdwijnen er overal lichamen, en zijn beide onze families verstrikt in deze bovennatuurlijke ramp. Alles wat ik wilde, was videogames spelen, rondhangen met mijn kat en doen alsof de magische wereld niet bestond. In plaats daarvan speel ik amateurdetective, heb ik last van bemoeizuchtige familieleden, en moet ik veel te veel tijd doorbrengen met een man die even irritant als... oké, misschien een beetje intrigerend is.

Dit? Dit is waarom ik niet date.

Op een dag ben ik bezig met chagrijnige peuters en ouders die te veel werken om echt te kunnen opvoeden, en de volgende dag staat mijn leven op zijn kop en werk ik in een bar voor bovennatuurlijke wezens. Ik weet misschien niet hoe ik drankjes moet mixen, maar vreemd genoeg lijken de vaardigheden die nodig zijn om met ondeugende kinderen om te gaan, goed genoeg te werken bij vampiers, weerwolven en zelfs heksen. Het goede nieuws is dat deze baan interessant is en hé, mijn baas mag dan een demon zijn, maar ik ben er vrij zeker van dat hij onder al die norse uitdrukkingen een totale softie is. Het slechte nieuws is dat mensen niets mogen weten van al die magische dingen en dus ben ik nu magisch gebonden aan deze bar totdat ik hen kan overtuigen dat ik het niet aan iedereen zal vertellen. Of ik sterf, wat het eerst komt. Helaas lijkt sterven steeds waarschijnlijker omdat iemand achter me aan zit. Ik weet niet wie of waarom, maar ze zijn gevaarlijk en ze hebben magie. Dus ik zal mijn best doen om te overleven, en als dat betekent dat ik wat extra tijd moet doorbrengen met mijn enge maar prachtige baas, dan zij het zo. Ik zal hem overtuigen om me te vertrouwen, al is het het laatste wat ik doe.

"Buig voorover. Ik wil je kont zien terwijl ik je neuk."

God! Zijn woorden maakten me tegelijkertijd opgewonden en geïrriteerd. Zelfs nu is hij nog steeds dezelfde klootzak, arrogant en bazig als altijd, die alles op zijn manier wil.

"Waarom zou ik dat doen?" vroeg ik, terwijl ik mijn benen voelde verzwakken.

"Sorry als ik je het idee heb gegeven dat je een keuze had," zei hij voordat hij mijn haar greep en mijn bovenlichaam naar voren duwde, waardoor ik gedwongen werd om voorover te buigen en mijn handen op het oppervlak van zijn bureau te plaatsen.

Oh, verdomme. Het maakte me aan het lachen en nog natter. Bryce Forbes was veel ruwer dan ik me had voorgesteld.



Anneliese Starling kon elk synoniem voor het woord wreedheid uit het woordenboek gebruiken om haar klootzak van een baas te beschrijven, en het zou nog steeds niet genoeg zijn. Bryce Forbes is de belichaming van wreedheid, maar helaas ook van onweerstaanbaar verlangen.

Terwijl de spanning tussen Anne en Bryce oncontroleerbare niveaus bereikt, moet Anneliese vechten om de verleiding te weerstaan en zal ze moeilijke keuzes moeten maken, tussen het volgen van haar professionele ambities of toegeven aan haar diepste verlangens. Uiteindelijk staat de grens tussen kantoor en slaapkamer op het punt volledig te verdwijnen.

Bryce weet niet meer wat hij moet doen om haar uit zijn gedachten te houden. Lange tijd was Anneliese Starling gewoon het meisje dat met zijn vader werkte en de lieveling van zijn familie. Maar helaas voor Bryce is ze een onmisbare en provocerende vrouw geworden die hem gek kan maken. Bryce weet niet hoe lang hij zijn handen nog van haar af kan houden.

Verstrikt in een gevaarlijk spel, waar zaken en verboden genoegens elkaar kruisen, staan Anne en Bryce voor de dunne lijn tussen het professionele en het persoonlijke, waar elke uitgewisselde blik, elke provocatie, een uitnodiging is om gevaarlijke en onbekende territoria te verkennen.