คุณหนูร้อนอ้อนรัก

​@ คฤหาสน์หลังใหญ่ของมาเฟีย

​

"​คุณพ่อขา คืนนี้พวกเพื่อนๆ ที่ห้องจะจัดปาร์ตี้ฉลองสอบเสร็จที่บ้านจูน เฮเลนก็เลย.." เด็กสาวเดินเอ่ยปากลากเสียงยาวอย่างออดอ้อนมาแต่ไกล ก่อนที่จะมาหย่อนกายนั่งบนโซฟาข้างๆ มาเฟียผู้เป็นพ่อ พลางใช้สองมือกอดแขนพร้อมแนบแก้มนุ่มนิ่มลงไปคลอเคลียราวกับลูกแมวน้อยขี้อ้อนตัวหนึ่ง

"อ้อนขนาดนี้แสดงว่าเฮเลนจะขอพ่อไปงานปาร์ตี้ใช่ไหมลูก?" คนเป็นพ่อเอ่ยอย่างรู้ทัน ส่วนคนเป็นลูกก็รีบเงยหน้าขึ้นมาพยักรับรัวๆ ตาใสแป๋วมองอย่างใจจดใจจ่อรอคำตอบ ก่อนที่มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่จะยิ้มอย่างเอ็นดูแล้วตอบกลับไปว่า

"ไม่ได้หรอกลูกรักพ่อว่ามันอันตรายเกินไป"

"ตะ แต่ว่า.." เด็กสาวยังไม่ทันพูดจบ มือหนาของผู้เป็นพ่อก็เอื้อมไปลูบผมของคนตัวเล็กอย่างเอ็นดู

"ไม่มีแต่นะคะเด็กดี ที่พ่อห้ามเพราะว่าพ่อเป็นห่วงลูกนะคะ" ผู้เป็นพ่อพูดตัดบทซะจนคนตัวเล็กได้แต่อ้าปากค้าง ก่อนจะทำหน้างอง้ำเมื่อไม่ได้ดั่งใจ เด็กสาวคงไม่รู้หรอกว่าธุรกิจที่พ่อของเธอทำอยู่มันทั้งอันตรายและมีศัตรูรายล้อมอยู่รอบด้าน ใครที่ต้องการโค่นอำนาจของเขาก็ต้องหาจุดอ่อนให้เจอ และเฮเลนก็คือจุดอ่อนเดียวที่มี ดังนั้นมาเฟียใหญ่จึงอดเป็นห่วงลูกสาวเพียงคนเดียวของตัวเองไม่ได้

"แต่เฮเลนอยาก.." เป็นอีกครั้งที่เด็กสาวพูดไม่จบก็ถูกผู้เป็นพ่อขัดขึ้นมาอีกครั้ง

"เอาแบบนี้ดีกว่ามั้ย? พ่อว่าลูกลองชวนเพื่อนๆ มาจัดปาร์ตี้ที่บ้านเราซิ ลูกจะจัดแบบไหนก็ได้ พ่อทุ่มไม่อั้น"

"เฮเลนก็เคยชวนแล้วค่ะ แต่เพื่อนๆ เฮเลนไม่มีใครกล้ามาเลยสักคน" เฮเลนพูดกระแทกเสียงงอนๆ ใส่ แถมยังเบือนหน้าไปมองทางอื่นอีก เพราะเพื่อนของเธอรู้ดีว่าพ่อเธอเป็นใคร น่ากลัวแค่ไหน

"ถ้าเป็นเรื่องนั้น เดี๋ยวพ่อจะให้ลูกน้องไปพาตัวเพื่อนๆ ของลูกมาที่บ้านเราก็ได้" คนเป็นพ่อพูดจบแล้วก็หันไปกระดิกนิ้วเรียกบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ด้านหลังให้เดินเข้ามาใกล้ๆ เพื่อรับคำสั่ง

"ไม่ได้นะคะพ่อ แค่ที่เป็นอยู่นี่ก็ไม่มีใครกล้าจะคบกับเฮเลนอยู่แล้ว ขืนพ่อยิ่งไปทำแบบนั้นอีก มีหวังเฮเลนได้กลายเป็นคนไม่มีเพื่อนแน่ๆ และคราวนี้ถ้าพ่อไม่ยอมให้เฮเลนไปงานปาร์ตี้บ้านจูน เฮเลนก็จะไม่คุยกับพ่อแล้วด้วย ฮึ!" สาวน้อยรีบหันหน้ากลับมาห้ามผู้เป็นพ่อเพราะกลัวว่าพ่อของเธอจะทำจริงๆ ซึ่งเธอแน่ใจว่าพ่อของเธอทำได้และทำแน่ๆ ด้วย

"ทำไมเป็นคนเอาแต่ใจแบบนี้นะ ลูกคนนี้" มาเฟียใหญ่เอ็ดเบาๆ เพราะถึงเขาจะเด็ดขาดและโหดกับคนอื่นมากแค่ไหน แต่กับลูกสาวที่รักปานดวงใจเขากลับไม่เคยที่จะทำรุนแรงด้วยเลยสักครั้ง

"ไม่รู้ไม่ชี้ด้วย!" เฮเลนขยับตัวออกห่าง ก่อนจะยกสองมือขึ้นมากอดอกตัวเองไว้ ตั้งใจว่าจะไม่พูดกับพ่ออีกแล้ว

"เฮ้อ!!" มาเฟียใหญ่ถอนใจหนักๆ กับความดื้อรั้นของลูกสาว คงเป็นเพราะถูกเขาตามใจมากเกินไป เพราะหลังจากที่ภรรยาเสียชีวิตจากเหตุลอบสังหารตั้งแต่ตอนที่เฮเลนยังอายุได้แค่สองขวบมาเฟียใหญ่ก็เลยทุ่มเทความรักทั้งหมดเพื่อให้เด็กสาวไม่รู้สึกขาดความอบอุ่น เขาจึงไม่ค่อยขัดใจลูกสาวในทุกๆ เรื่อง ยกเว้นทุกอย่างที่เกี่ยวกับความปลอดภัยเท่านั้น

"งั้นครั้งนี้พ่อจะยอมให้เฮเลนไปก็ได้"

"เย้!! คุณพ่อใจดีที่สุดเลย" สาวน้อยหันกลับมายิ้ม ก่อนจะกอดผู้เป็นพ่อแล้วหอมแก้มฟอดใหญ่ด้วยความดีใจ

"แต่ว่าพ่อมีข้อแม้นะ"

"อะไรเหรอคะ?" ดวงตากลมโตกะพริบปริบๆ มองผู้เป็นพ่อด้วยความสงสัย แต่ภายในใจก็หวังว่าข้อแม้ของผู้เป็นพ่อจะไม่แปลกประหลาดจนเธอทำไม่ได้หรอกนะ

"พ่อต้องให้แบล็คกับไวท์ตามไปคุ้มครองลูกด้วย"

"ไม่เอาพี่แบล็คกับพี่ไวท์ได้มั้ยคะ? เฮเลนขอเปลี่ยนเป็นคนอื่นดีกว่า" เฮเลนรีบร้องค้าน

"ถ้าลูกไม่ตกลง! งั้นพ่อก็คงให้หนูไปไม่ได้เหมือนกัน" มาเฟียใหญ่พูดด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดและจะไม่มีการต่อรองใดทั้งสิ้น เขาทำท่าจะลุกจากโซฟาแต่ก็ถูกลูกสาวดึงแขนเอาไว้ จึงหยุดมองคนหน้างอที่กำลังทำหน้ายุ่งราวกับกำลังใช้ความคิดเพื่อตัดสินใจอยู่

"งั้น.. เฮเลนยอมให้พี่สองคนไปด้วยก็ได้ค่ะ" เด็กสาวพูดแบบไม่เต็มใจนัก เพราะสิ่งที่เฮเลนกลัวไม่ใช่ความอึดอัดที่ต้องถูกคนของพ่อเธอตามไปคอยดูแลหรอก แต่เพราะเธอไม่อยากให้เพื่อนสาวๆ ของตัวเองมารุมทึ้งพี่แบล็คกับพี่ไวท์ของเธอต่างหากล่ะ เพราะคราวก่อนที่สองคนนั้นไปส่งเธอที่โรงเรียน สาวๆ ก็พากันมารุมกรี๊ดจนเฮเลนรู้สึกรำคาญที่สุด!!

เฮเลนไม่ชอบ!

ก็เฮเลนหวงนี่หน่า!

นึกแล้วก็ชักจะไม่อยากไปขึ้นมาซะแล้วซิ!

"งั้นก็ตกลงตามนั้น กลับตอนไหนพ่อไม่ว่าตามสบาย นานๆ จะได้สังสรรค์กับเพื่อนๆ ซักทีนี่หน่า" พูดจบ มาเฟียหวงลูกสาวก็เดินไปสั่งลูกน้องที่ยืนอยู่แถวนั้นให้ไปบอกบอดี้การ์ดคนสนิทของเขาให้เตรียมตัว จากนั้นตัวเขาเองก็สั่งให้คนเอารถออกเพราะไหนๆ คืนนี้ลูกสาวสุดที่รักอาจจะกลับบ้านดึก ตัวเขาก็ควรจะต้องไปหาความสุขใส่ตัวเองบ้างเหมือนกัน

..........