บทนำ
สตาร์
ชื่อที่แม่ตั้งให้เพราะอยากให้ลูกสาวนั้นงดงามระยิบระยับประดุจดาราประดับฟ้า และเส้นทางสู่การก้าวขึ้นไปเป็นดาวบนฟ้านี้เอง ที่ทำให้สตาร์นั้นโหยหาอิสระ และเส้นทางของตัวเอง
“ชีวิตมึงนี่ดีเนอะ ไม่มีใครมาคอยขีดเส้นให้เดินอยากทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนก็ไป ชีวิตที่แม่งต้องเดินวนอยู่ในกรอบเหมือนเป็นร่างทรงของแม่นี่...โคตรจะอึดอัด”
เฟิร์ส
เด็กหนุ่มผู้มีสิทธิเลือกเดินบนเส้นทางของตัวเองอย่างอิสระ แต่นักเดินทางที่ไม่มีแผนที่และเข็มทิศ โอกาสที่จะเดินหลงทางนั้น ก็สูงเหลือเกิน ด้วยประสบการณ์ที่น้อยบวกกับคนคอยชี้นำทางไม่มี เส้นทางที่เขาเลือกเดินจึงไม่ได้ราบเรียบอย่างที่ควรจะเป็น
“บางทีชีวิตคนเรามันก็ต้องการคำสั่งสอนบ้างนะเว้ยคิดเองทำเองทุกอย่างลองผิดลองถูก กว่าจะได้ผลที่ดี แม่ง...ล้มจนไม่อยากจะลุก”
บท 1
“เพราะต้นทุนชีวิตของแต่ละคนในสังคมล้วนไม่เท่าเทียมกัน ต่อให้ใครจะบอกว่าสังคมมันเปลี่ยนยุคเปลี่ยนสมัย ไม่มีใครเหนือใครอีกแล้ว แต่คุณลองมองออกไปให้กว้างบนพื้นฐานความเป็นจริงสิ สังคมเรายังคงแบ่งชนชั้นกันอยู่อย่างเห็นกันได้ชัดเจน....” บนเวทีกลางหอประชุมที่กว้างใหญ่ร่างบางในชุดนักเรียนมอปลายกำลังยืนถือไมค์โครโฟนกล่าวคำสุนทรพจน์ที่เธอท่องจำมาอย่างดี ใบหน้าสวยสมบูรณ์ยิ้มแย้มสดใส น้ำเสียงหวานไพเราะกล่าวฉะฉานอย่างมีพลัง ท่วงท่าที่ถูกสอนมาอย่างดีจัดวางเหมาะสมทุกช่วงจังหวะ จนคนสอนนั่งยิ้มปริ่มแหงนหน้ามองด้วยความภาคภูมิใจ
“มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการลดความเหลื่อมล้ำทางสังคมกันเถอะค่ะ” เสียงปรบมือดังกึกก้องทั้งหอประชุมพร้อมกับเสียงเอ่ยชมที่ดังแทรกขึ้นมา แน่นอนว่าแชมป์ 5 สมัยยังคงปกป้องถ้วยรางวัลไว้ได้ตามาตรฐานที่ควรจะเป็น
“เก่งมากสตาร์” เสียงคนเป็นแม่เอ่ยชมพร้อมกับเอื้อมมือเข้าไปดึงร่างเล็กของลูกสาวเข้ามาโอบกอด
“ลูกสาวเหรอคะ” ผู้ปกครองท่านหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างกันหันมาถาม
“ค่ะ ชื่อน้องสตาร์อยู่ ม.5 แล้ว” ผู้เป็นแม่หันไปตอบอย่างภูมิใจ
“ดีจังเลยนะคะ นี่เล็งมหาลัยไหนไว้หรือยัง”
“ก็ว่าจะให้เรียนในไทยค่ะพวกมออันดับต้น ๆ อยากให้ลูกได้เข้าเรียนสถาบันดีดี”
“ทำไมไม่ไปเมืองนอกล่ะคะ จะได้ฝึกภาษาไปด้วยเลย” อีกฝ่ายถามต่อ
“ไม่อยากให้ไปไกลค่ะ คิดถึงมีกันแค่สองคนแม่ลูก”
“อ๋อค่ะ”
“แม่สตาร์ไปห้องน้ำแปบนะ” เด็กสาวเบื่อหน่ายกับคำอวดโอ้ของแม่เต็มทน เท้าเรียวจ้ำตรงไปที่ห้องน้ำพร้อมกับล้วงลงไปในกระเป๋าของกระโปรงนักเรียนเพื่อหาโทรศัพท์
-2 สายที่ไม่ได้รับ-
-เฟิร์ส-
“ฮัลโหลเสร็จละ” เธอรีบโทรกลับทันทีเมื่อได้จุดที่เหมาะสำหรับแอบใช้โทรศัพท์แล้ว
“แชมป์อีกล่ะสิ” เสียงปลายสายเอ่ยถาม
“เออ ท่องมาอย่างกับนกแก้วนกขุนทองขนาดนี้”
“ฉลองอะไรดีอ่ะ”
“ฉลองบ้าอะไรล่ะ จบงานแม่จะพาไปเรียนการแสดงอีก ไม่รู้อะไรนักหนาโคตรเบื่อ”
“โอ้โห ใจคอแม่มึงจะไม่ให้พักเลย”
“เออไงแม่ง ไปแหกปากตอแหลบนเวทีก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว ยังต้องไปเรียนบ้าบอคอแตกอะไรอีก” เด็กสาวพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิด
“โดดเรียนมั้ย เดี๋ยวพาไปฉลอง”
“กูก็บอกอยู่ว่าแม่พาไปส่ง”
“ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะไปตอนที่แม่มึงไปส่งรอแม่มึงกลับเราค่อยหนีออกมาดิ”
“แล้วครูจะไม่ฟ้องแม่กูหรือไง”
“มึงก็โทรไปลาครูสิ บอกว่าวันนี้ขึ้นสุนทรพจน์”
“แล้วครูจะไม่โทรบอกแม่เหรอ”
“คิดจะเกเรยังมามัวกลัวอีกเหรองั้นก็อย่าเลยตั้งใจเรียนไปเถอะ”
“เออเอาก็เอามึงมารอรับกุเลยเดี๋ยวไปถึงจะแชร์โลให้”
“ง้อววว มันต้องงี้ดิวะ” นกที่ถูกขังในกรงมานานย่อมใฝ่หาท้องฟ้ากว้างเพื่อโบยบิน ถึงยามรู้วิธีแหกกรงมีหรือนกตัวนี้จะไม่เลือกบินหนีออกไป
บทล่าสุด
#68 บทที่ 68 ท้องฟ้าหลังพายุผ่าน
อัปเดตล่าสุด: 10/26/2025#67 บทที่ 67 พร้อมแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 10/26/2025#66 บทที่ 66 ปล่อยวาง
อัปเดตล่าสุด: 10/26/2025#65 บทที่ 65 เมียผมสุดยอด
อัปเดตล่าสุด: 10/26/2025#64 บทที่ 64 บุญแบบใด
อัปเดตล่าสุด: 10/26/2025#63 บทที่ 63 ย้อนคิดถึงวันวาน
อัปเดตล่าสุด: 10/26/2025#62 บทที่ 62 ครอบครัวใหญ่
อัปเดตล่าสุด: 10/26/2025#61 บทที่ 61 ชีวิตใหม่
อัปเดตล่าสุด: 10/26/2025#60 บทที่ 60 สายรุ้งหลังพายุผ่าน
อัปเดตล่าสุด: 10/26/2025#59 บทที่ 59 ว่าที่หลานเขย
อัปเดตล่าสุด: 10/26/2025
คุณอาจชอบ 😍
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
เจ้าพ่อมาเฟีย
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กับดักรักท่านประธาน
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”













