บทนำ
อีกแนวของนิยายเหนือจริงกลิ่นอายอีโรติกค่ะ
ภูติสวาท
อิคารัส ภูตหนุ่มรูปงามลองทิ้งปีกของตัวเองเพื่อจะได้มาเรียนรู้ความรักและความรู้สึกของมนุษย์
แต่แล้วเขาก็ได้พบ ชิริน พนักงานสาวในร้านขายของเล็ก ๆ
เธอทำให้หัวใจของเขาหวั่นไหว
เขาอาจจะรักเธอได้
แต่กฎอย่างหนึ่งของภูตนั่นคือไม่อาจใช้ชีวิตร่วมกับมนุษย์ได้
มีทางเดียวเท่านั้นคือเขาต้องสลัดปีกตัวเองทิ้งไปตลอดกาล
ทว่าก็ต้องแลกกับ
ชีวิตของผู้หญิงที่เขารัก...สุดหัวใจ
บท 1
Romance Paranomal
อีกแนวของนิยายเหนือจริงกลิ่นอายอีโรติกค่ะ
ภูติสวาท
อิคารัส ภูตหนุ่มรูปงามลองทิ้งปีกของตัวเองเพื่อจะได้มาเรียนรู้ความรักและความรู้สึกของมนุษย์
แต่แล้วเขาก็ได้พบ ชิริน พนักงานสาวในร้านขายของเล็ก ๆ
เธอทำให้หัวใจของเขาหวั่นไหว
เขาอาจจะรักเธอได้
แต่กฎอย่างหนึ่งของภูตนั่นคือไม่อาจใช้ชีวิตร่วมกับมนุษย์ได้
มีทางเดียวเท่านั้นคือเขาต้องสลัดปีกตัวเองทิ้งไปตลอดกาล
ทว่าก็ต้องแลกกับ
ชีวิตของผู้หญิงที่เขารัก...สุดหัวใจ
บทที่ 1
ท่ามกลางไอเย็นของรัตติกาลและความสงัดเงียบเหนือท้องฟ้าของมหานครนิวยอร์ค ร่างบอบบางนอนกระสับกระส่ายไปมาอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ บรรยากาศภายในห้องพักขนาดเล็กของอพาร์ตเมนท์ที่อิงแอบอยู่กับตึกสูงนั้นเย็นเยือกเพราะมันเป็นช่วงฤดูใบไม้ร่วงที่กำลังจะย่างเข้าฤดูหนาว เหงื่อเม็ดเล็กกลับผุดพรายขึ้นตามหน้าผากและขมับของใบหน้าสวยหวานที่ส่ายไปมาบนหมอนใบใหญ่
“อืม...อืม”
เสียงครางลึกดังอยู่ในลำคอของหญิงสาว ร่างบอบบางในชุดนอนบางเบาบิดส่ายไปมาจนผ้านวมผืนใหญ่ร่นลงไปอยู่ที่ปลายขา ดวงตาคู่สวยค่อย ๆ ปรือขึ้นอยู่ในอาการของคนครึ่งหลับครึ่งตื่น เงามืดทะมึนที่ทาบทับลงบนร่างอ้อนแอ้นของหญิงสาวทำให้เธอรู้สึกหนักอึ้งแต่สติกลับตกอยู่ในอาการล่องลอยราวกับเคลิ้มฝัน
“อืม...อือ”
เสียงครางเบา ๆ ยังคงดังอยู่ลึกในลำคอของหญิงสาว ร่างบอบบางกระสับกระส่ายไปมา ดวงตาคู่นั้นปรือขึ้นกึ่งหลับกึ่งตื่น ใบหน้าของใครบางคนล่องลอยอยู่ท่ามกลางความเคว้งคว้าง มันราวกับฝันแต่ก็เหมือนจริงมากทว่าเธอกลับเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสบางเบาบนไหล่กลมกลึง รู้สึกราวกับมีใครลูบไล้ไปตามเรือนร่างของเธออยู่ในนิมิต
แม้อยู่ในอาการเหมือนล่องลอยท่ามกลางท้องฟ้าในยามราตรี ใบหน้าที่เห็นนั้นคือใบหน้าของบุรุษที่โน้มลงมาใกล้ ร่างบอบบางเริ่มหนักอึ้งทว่าสัมผัสที่ไล้ไปตามเนื้อตัวทำให้หญิงสาวอ่อนเปียกและบิดส่ายไปมาด้วยความรัญจวน
แล้วเธอก็รู้สึกถึงสัมผัสบางเบาราวขนนกบนกลีบปากนุ่ม ใครคนนั้นจุมพิตเธออย่างอ่อนโยนและทำให้หญิงสาวเคลิ้มเคลิบไปด้วยโดยไม่รู้ตัว มันเป็นจูบดื่มด่ำก่อนที่ชุดนอนแสนสวยจะเลื่อนหลุดออกจากร่าง แต่ดูเหมือนไม่มีอะไรสามารถต้านทานคลื่นแห่งความเร้ารัญจวนราวกับความร้อนกำลังลามเลียไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย
“อืม...” เสียงครางของหญิงสาวดังขึ้นด้วยความรู้สึกพึงพอใจแม้ทุกอย่างจะเบาหวิวไปหมด แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้สึกได้คือสัมผัสละมุนหวานที่เร้าให้ความซาบซ่านแผ่ไปทั่วทั้งเรือนกาย
เขาเป็นใครกันนะ...เธอได้แต่คิดในใจ แต่ก็ไม่อาจเอ่ยถามได้เพราะกลีบปากนุ่มถูกปิดไว้ด้วยริมฝีปากของใครคนนั้นอีกหน หญิงสาวปรือตา ในความสุขที่เกิดขึ้นท่ามกลางความเคว้งคว้างล่องลอยเธอเห็นเรือนร่างกำยำสูงใหญ่เปล่าเปลือยอยู่เหนือตัวเธอ
หญิงสาวเห็นใบหน้านั้นไม่ชัดเจนในห้วงของความเคลิบเคลิ้ม...ราวกับเขาคือภูตที่กำลังหลอนหลอกเธอ...โอ...ไม่หรอก เขาเหมือนเทพบุตรจากสวรรค์ เธอเห็นแสงอบอุ่นเปล่งประกายอยู่รอบตัวเขาและเขากำลังฝากร่องรอยแห่งความพึงใจไว้บนเรือนกายของเธอ หญิงสาวปล่อยให้เขาจุมพิตต่อไปโดยแทบไม่รู้เลยว่าเรือนร่างของเธอกำลังเปล่าเปลือยเช่นเดียวกัน
ลมหนาวพัดเข้ามาทางหน้าต่าง ทว่าน่าแปลกที่หญิงสาวกลับไม่รู้สึกถึงความเยือกเย็นของอากาศในฤดูใบไม้ร่วงเลยแม้แต่น้อย จุมพิตนั้นราวกับยาวนานไม่มีที่สิ้นสุด เรือนร่างสูงใหญ่ทาบทับลงบนตัวเธอโดยที่หญิงสาวไม่มีอาการขัดขืนแม้แต่น้อย
“อา...อา...”
เสียงครางแสนหวานดังขึ้นแผ่วเบาเมื่อริมฝีปากของใครคนนั้นเลื่อนลงมาอยู่ที่คางและฝังลงบนผิวเนียนตามลำคอ เกิดอะไรขึ้น...ทำไมเธอไม่ขัดขืนแต่ปล่อยให้ปากและลิ้นของชายหนุ่มแปลกหน้าโลมไล้ไปตามเนียนผิวผุดผ่อง
ร่างใหญ่โตกดทับลงมาเหนือร่างเล็ก ท่อนขาใหญ่กดเรียวขางามไว้ แทรกเข้าไปตรงกลางระหว่างขาของเธอจนมันแยกออกจากกัน ที่แก่นกายของเธอกำลังเต้นระริกเพราะสัมผัสเครียดเขม็งของเขา ความเสียวซ่านค่อย ๆ แผ่ไปทั่วร่าง ตัวเธอและเขาแนบชิดราวกับจะหลอมเป็นหนึ่งเดียว
แล้วหญิงสาวก็ลองสัมผัสเขาบ้าง ลูบไล้ไปบนหน้าอกเคร่งเครียดและแผ่นหลังกว้าง และเธอก็ได้สัมผัสกับบางสิ่งบางอย่างที่อยู่บนหลังของเขา โอ...มีบางอย่างฝังอยู่บนหลังของเขา นัยน์ตาคู่งามเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อปีกขนาดใหญ่บนแผ่นหลังของเขาสยายออกและโอบรัดตัวเธอ
“คุณพระช่วย...อา”
หญิงสาวครางด้วยความรัญจวนอีกครั้งก่อนที่จะสะดุ้งตื่นพร้อม ๆ กับที่ทุกอย่างปลาสนาการไปจนหมด เหลือทิ้งไว้เพียงร่างบอบบางที่ผุดลุกขึ้นนั่งและใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ
อีกแล้วหรือนี่...ชิรินคิดพร้อมทั้งระบายลมหายใจออกมาท่ามกลางแสงไฟที่ส่องสว่างบนหัวเตียงและมองออกไปยังความมืดที่นอกหน้าต่างซึ่งเปิดกว้างไว้นั่น
เธอฝันแบบนี้มานับสิบครั้ง มันเป็นความฝันที่เหมือนจริงจนแยกแยะแทบไม่ออก เทพบุตรที่ปีกบนหลังของเขาโอบรัดตัวเธอไว้ โอ...เขาเป็นใครกันนะ เป็นเทวทูตมาจากสวรรค์หรือเป็นเพียงความฝันที่ยั่วยุความรู้สึกของเธอเพียงเท่านั้นกันแน่
ชิรินคิดว่ามันเป็นความฝัน แต่...เธอก็พบว่าชุดนอนของเธอเลื่อนหลุดลงไปที่ข้างเตียงเหมือนทุกครั้ง จากนั้นหญิงสาวก็รีบเปิดไฟดวงที่ทำให้ห้องนอนสว่างจ้าก่อนจะพบว่ามีขนนกขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือหล่นอยู่บนพื้นเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
บทล่าสุด
#87 บทที่ 87 กลับมารักได้ไหม บทที่ 15
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#86 บทที่ 86 กลับมารักได้ไหม บทที่ 14
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#85 บทที่ 85 กลับมารักได้ไหม บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#84 บทที่ 84 กลับมารักได้ไหม บทที่ 12
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#83 บทที่ 83 กลับมารักได้ไหม บทที่ 11
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#82 บทที่ 82 กลับมารักได้ไหม บทที่ 10
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#81 บทที่ 81 กลับมารักได้ไหม บทที่ 9
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#80 บทที่ 80 กลับมารักได้ไหม บทที่ 8
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#79 บทที่ 79 กลับมารักได้ไหม บทที่ 7
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#78 บทที่ 78 กลับมารักได้ไหม บทที่ 6
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













