บทนำ
เพราะแผนการชั่วร้ายของบิดาที่หวังใช้ลูกสาวเป็นบันไดไต่เต้าม่านฟ้าทายาทเจ้าของโรงแรมหรูจึงตกอยู่ในกองเพลิงแห่งความปรารถนาจากฤทธิ์ยาที่แฝงมาในแก้วไวน์! ในนาทีที่สติกำลังจะขาดผึง เธอจึงคว้าเอากวินชายหนุ่มแปลกหน้าใจกล้าที่เข้ามาช่วยไว้ ให้กลายเป็นผู้ปลดปล่อยความร้อนรุ่มในห้องเก็บของคืนนั้น
แต่เรื่องคืนเดียวกลับไม่จบลงง่ายๆ เมื่อบิดายังไม่ยอมหยุดคลุมถุงชน ม่านฟ้าจึงตัดสินใจทำเรื่องที่บ้าบิ่นที่สุดด้วยการจูงมือคู่นอนชั่วคราวไปจดทะเบียนสมรสเพื่อตบตา
เขามันก็แค่ผู้จัดการโรงงานที่พ่อตราหน้าว่าต่ำต้อย..
แต่สำหรับเธอ เขาคือ 'รหัสลับ' ที่แอบซ่อนไว้ในห้องพักส่วนตัว
จากทะเบียนสมรสที่ใช้เพียงบังหน้า เริ่มสั่นคลอนด้วยสัมผัสรัญจวนใจที่เขามอบให้ในทุกค่ำคืน ท่ามกลางสายตาจับผิดของบิดาจอมบงการ และศัตรูหัวใจที่ดาหน้าเข้ามาพิสูจน์รัก
เมื่อความยั่วในคืนนั้น กลายเป็นความรักในวันนี้
เธอจะรักษาสามีนิตินั คนนี้ไว้ได้ไหม.. ในวันที่ความลับเริ่มจะไม่เป็นความลับอีกต่อไป
บท 1
งานเลี้ยงในโรงแรมหรู..
"ร้อน.." ทำไมร่างกายเราถึงรู้สึกร้อนวูบวาบแบบนี้ จะว่าแพ้แอลกอฮอล์ก็ไม่น่าใช่ เพราะเธอดื่มอยู่บ่อยครั้ง "ไม่ไหวแล้ว"
"คุณ?" มีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินตามมาเพราะเธอดูน่าเป็นห่วง แต่พอเห็นว่าเธอกำลังจะถอดเสื้อเขารีบถอดเสื้อสูทที่สวมใส่อยู่แล้วนำมันมาคลุมร่างให้เธอไว้ก่อน
"ฉันร้อน!" แต่หญิงสาวก็พยายามดึงเสื้อที่เขาคลุมออกไปให้พ้นตัว
"ใจเย็นก่อนสิคุณ" ชายหนุ่มมองซ้ายมองขวา แล้วก็พาเธอเข้าห้องหนึ่งที่อยู่ใกล้แถวนั้นเพื่อสงบสติอารมณ์ก่อน
อึบ! แต่พอประตูปิดลงเท่านั้นแหละคนร่างสูงก็ถูกผลักให้นั่งลงกับเก้าอี้ที่มีอยู่ตัวเดียวในห้อง ที่จริงห้องนี้เป็นห้องเก็บของ แต่ของทุกอย่างถูกนำออกไปใช้ในห้องจัดเลี้ยงก็เลยเป็นห้องโล่ง
"คุณครับผมยังไม่พร้อม" เขาจำผู้หญิงคนนี้ได้ดีเธอเป็นคู่ควงด็อกเตอร์พันไมล์บุตรชายคนเล็กของเจ้าของโรงงานอิทธิพลค้าไม้ และงานเลี้ยงในคืนนี้ก็เป็นงานเลี้ยงต้อนรับลูกค้าจากต่างประเทศของโรงงานนั้น
ริมฝีปากงามที่แต่งแต้มไปด้วยสีสันแนบจูบลงกับผิวกายชายหนุ่มตรงหน้าแบบไม่อายเลย
"อะไรวะเนี่ย" ชายหนุ่มที่ดำรงตำแหน่งเป็นผู้จัดการใหญ่ของโรงงานอิทธิพลค้าไม้รีบเบือนหน้าหลบ แต่เขาจะหลบไปไหนได้ล่ะในเมื่อคนตรงหน้าทั้งสวยและเซ็กซี่ขนาดนี้ หลบแค่พอเป็นพิธีเท่านั้นแหละ เผื่อว่าเธอเปลี่ยนใจตัวเขาเองจะได้ไม่อายมาก
แต่พอเห็นว่าเธอเอาจริงชายชาติทหารแบบเขามีหรือที่จะปล่อยไป...
"ถ้าคุณยังไม่หยุดผมจะไม่ทนแล้วนะ" เสียงทุ้มดังออกมาเตือนฝ่ายหญิงที่ฝังจูบอยู่ซอกคอของเขาเป็นครั้งสุดท้าย
แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่สนใจคำเตือนนั้นเลย ด้วยฤทธิ์ยาที่ผสมอยู่กับเครื่องดื่มมันทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ ยิ่งได้อยู่ใกล้เพศตรงข้ามมันก็ทำให้ยานั้นออกฤทธิ์ได้ดี
"ช่วยฉันหน่อยนะคะ" เธอเห็นว่าเขานิ่งมากก็เลยออกปากขอร้อง เพราะแค่เธอทำเองมันไม่ได้ช่วยให้ความร้อนรุ่มในร่างกายลดลงได้เลย
"ถ้าได้สติมาแล้วคุณจะไม่เสียใจแน่นะ" เขาคิดว่าเธอแค่ดื่มหนักไปเท่านั้น
"ไม่ค่ะ" ขณะที่ตอบริมฝีปากงามยังคงสัมผัสกับใบหน้าอันหล่อเหลา
มือหนาที่ไขว้หลังอยู่เพราะกลัวห้ามใจตัวเองไม่ให้สัมผัสร่างกายของอีกฝ่ายก็ได้ขยับมาใกล้ผิวกายเนียนๆ นั้น แต่เขาก็ไม่ได้แตะตัวเธอในทีเดียวเผื่อว่าเธอเปลี่ยนใจจะได้หยุดตัวเองทัน
เห็นว่าเขาไม่กล้าแตะต้องเนื้อตัวมือเรียวก็เป็นฝ่ายเอื้อมไปจับมือของเขามาวางแนบกับหน้าอกอวบอิ่ม ที่ตอนนี้เสื้อมันได้เปิดลงไปแทบจะเห็นอะไรต่อมิอะไรอยู่แล้ว
พอวางมือของเขาแนบกับหน้าอกได้เธอก็เอื้อมไปแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตที่อีกฝ่ายสวมใส่อยู่ เพราะอยากสัมผัสถึงเนื้อในของเขาเต็มทีแล้ว
เธอคงไม่ธรรมดาสินะ มันคือความคิดแว๊บแรกของเขา และเชื่อว่าผู้ชายอีกหลายคนถ้าเจอเหตุการณ์แบบเดียวกันนี้..ก็คงไม่คิดแตกต่างไปจากนี้แน่
"ซี๊ดดด" เสียงสูดปากสูดคำดังออกมาจากริมฝีปากบางเมื่ออีกฝ่ายสะกิดยอดดอกบัวตูม
"ทนไม่ไหวแล้วโว้ย" อะไรจะเกิดก็ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคตแล้วกัน วันนี้ขอก่อนนะครับคนสวย ..ว่าแล้วมือหนาก็กระชากเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ตัวเองสวมใส่มาร่วมงานเลี้ยงคืนนี้ให้หลุดออกอย่างง่ายดาย เพราะเธอปลดกระดุมไว้หลายเม็ดแล้ว..
บทล่าสุด
#80 บทที่ 80 Chapter 80//18++
อัปเดตล่าสุด: 5/23/2026#79 บทที่ 79 Chapter 79
อัปเดตล่าสุด: 5/23/2026#78 บทที่ 78 Chapter 78//18++
อัปเดตล่าสุด: 5/23/2026#77 บทที่ 77 Chapter 77
อัปเดตล่าสุด: 5/23/2026#76 บทที่ 76 Chapter 76
อัปเดตล่าสุด: 5/23/2026#75 บทที่ 75 Chapter 75//18++
อัปเดตล่าสุด: 5/23/2026#74 บทที่ 74 Chapter 74//18++
อัปเดตล่าสุด: 5/23/2026#73 บทที่ 73 Chapter 73
อัปเดตล่าสุด: 5/23/2026#72 บทที่ 72 Chapter 72
อัปเดตล่าสุด: 5/23/2026#71 บทที่ 71 Chapter 71
อัปเดตล่าสุด: 5/23/2026
คุณอาจชอบ 😍
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
หวงรักร้ายนายวิศวะ
"สงสัยพี่จะเข้าใจอะไรผิด คนที่ฉันรักคือพี่แทคิณ...พี่ใช่พี่" โรราเอ่ยมาเช่นนั่น แต่นั้นกับยิ่งทำให้ ดีเทลโมโหและโกรธหนักเข้าไปอีก คนตัวโตถึงกับกดคนใต้ร่างลงให้จมเตียงนอน
"ฉันไม่สนว่าเธอจะรักใคร ตราบใดที่เธอเป็นของฉันๆ ไม่มีทางที่เธอจะเป็นของใครหน้าไหนทั้งนั้น"
"คนเลว..." โรราเอ่ยด้วยเสียงอันโกรธจัด
ดีเทลจ้องมองคนใต้ร่างด้วยความรู้สึกโกรธและโมโห
"กับผู้หญิงสำส่อนอย่างเธอ ฉัน เลว...ได้มากกว่าที่เธอคิด" ดีเทลเอ่ยจบร่างสูงก็ระดมจูบคนดื้อ ที่แสนจะพยศไปทั่วทั้งใบหน้า
"มะ...ไม่นะ พี่ดีเทล" โรราเอ่ยออกมาด้วยเสียงสั่น
****+***+++++++++
Not Love | ไม่รัก(อย่ากั๊ก!!)
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เสน่หาเลขาของมาเฟีย
นักรบ & จอมใจ
เขา…เหมือนกับคนที่มีอะไรอยู่ในใจตลอดเวลา
เธอ…เด็กสาวที่ไม่เคยย่อท้อต่ออุปสรรคในชีวิต
“ช่วยลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไปเถอะค่ะท่านประธาน ถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกันนะคะ”
อยู่ดีๆ วันหนึ่งเธอก็ดันไปมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับท่านประธานหน้านิ่งสุดแสนจะเย็นชาที่ทำตัวไม่สนโลกอยู่ตลอดเวลาที่เธอทำงานด้วยมาตลอดระยะเวลาสองปี
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
สัมผัสร้ายนายวิศวะ
"ทำไม คนอย่างฉันมันทำไม" ร่างสูงเอ่ยถามพร้อมกับจ้องใบหน้าสวยใส ด้วยสีหน้าและแววตาดุดัน
"มักมากและสำส่อน เอาไม่เลือกอย่างนาย ต่อให้เหลือนายแค่คนเดียวฉันก็ไม่เอา" ณดาเอ่ยกับคนใจร้ายอย่างเหลืออด
"สงสัยที่ปากเก่ง เถียงฉอดๆ แบบนี้ ไม่อยากเป็นแค่ว่าที่คู่หมั้น แต่อยากข้ามขั้นเป็นเมียฉันแทน" ร่างสูงเอ่ยจบ ก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าและลำคอด้วยท่าทีโมโหสุดๆ เขารู้ว่าเธอนั้นเกลียดเขาเข้าใส้ แต่ทำไงได้ละในเมื่อครอบครัวดันเสนอตัวเธอมาให้กับเป็นคนของเขา แบบนี้ใครจะปล่อยให้โง่ละ มันก็ต้องลองกันหน่อย
แผนรัก มังกรร้าย
**มังกร ดราก้อน อังเดรฟิโก้ อายุ 22 ปี วิศวะปี 4 สูง 187 เซนติเมตร รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตร
ลูกชายคนโตของตระกูลมาเฟียที่ทรงอิทธิพล เขาเริ่มสืบทอดธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย
นิสัย เจ้าชู้ เอาแต่ใจ อยากได้สิ่งไหนก็ต้องได้
**เอลล่า อาริษา อัครเดช อายุ 20ปี คณะบริหารธุรกิจปี2 สูง 168 เซนติเมตร ใบหน้าสวยนางพญา ผิวขาวดุจหิมะ หุ่นงามระหงขยี้ใจชาย













