บทนำ
หนึ่งปีต่อมาเธอถูกขอหย่าและไม่เหลืออะไรเลย
เธอไม่ได้บ่นเกี่ยวกับมันเลย เธอรู้ว่าเป็นการแก้แค้นของเธอ สําหรับบาปใหญ่ที่พ่อของเธอได้กระทําต่อครอบครัวของเขา เธอต้องชดใช้... กับร่างกายของเธอ
เธอคิดว่าหลังจากการหย่าร้างเธอสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ ได้ แต่เธอคิดผิดโดยสิ้นเชิง!
โดยบังเอิญเธอกลายเป็นหุ้นส่วนงานของเขาและอยู่กับเขาทุกวัน
เธอคิดว่าเขายังคงเกลียดเธอ แต่เธอก็ค่อยๆตระหนักว่าเขาช่วยเธอในชีวิตและอาชีพและปกป้องเธอ
เขาบอกว่าเขาเกลียดความกล้าของเธอ แต่ทําไมเขาถึงให้ความอ่อนโยนของเธอ?
วันแล้ววันแล้วเธอตกหลุมรักเขา และเลิกวิ่งหนีเขา แต่... เขาจะรักเธอกลับมาไหม?
บท 1
ตอนดึก.
ในวิลล่าของตระกูลแลนซ์ ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่สำคัญของเมืองเอ
Eleonora Balton มองไปรอบ ๆ ห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ที่หรูหราและชวนฝัน และรู้สึกแปลกและบีบหัวใจ
บ้าน!
นี่คือบ้านของเธอกับเควนติน แลนซ์ พวกเขาอยู่ที่นี่เป็นเวลาหนึ่งปี
มุมปากของเอเลโอโนรามีความรู้สึกหมดหนทางช่วยไม่ได้
เธอเก็บหนังสือพิมพ์ของวันนี้ ในหนังสือพิมพ์ สามีของเธอ เควนติน อุ้มหญิงสาวสวยคนหนึ่งไว้ในอ้อมแขนของเขา
ข่าวลือประเภทนี้จะปรากฎในหนังสือพิมพ์ นิตยสาร และแม้กระทั่งในทีวีเป็นครั้งคราว
Eleonora คุ้นเคยกับมันแล้ว
เธอเอนกายลงบนโซฟาอย่างแผ่วเบา พับขาของเธอ และถอนตาที่กระจัดกระจายของเธอ กระแสของเหลวเย็น ๆ เล็ดลอดออกมาจากดวงตาของเธอโดยไม่รู้ตัว
ข้างนอกประตูเสียงฝีเท้าที่น่าเบื่อก็ดังขึ้น อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเอเลโอโนราจะคุ้นเคยสักเพียงใด ก็เพียงพอที่จะทำให้เธอรู้สึกสับสนเมื่อได้ยิน
Eleonora เช็ดน้ำตาที่หางตาอย่างรวดเร็ว
เขาเคยบอกว่าเขาเกลียดผู้หญิงร้องไห้มากที่สุด
ถ้าเขาเห็นน้ำตาของเธอ เขาก็จะไม่มีความสุขอีกครั้ง
Eleonora ช่วยยืดหลังของเธอไม่ได้
ประตูเปิดออก
ห้องนั่งเล่นก็เงียบลงอย่างกะทันหันจนเธอได้ยินการหายใจที่ค่อนข้างเร็วของเขา
Eleonora หันศีรษะของเธอและเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาและหยิ่งของเขาแต่เย็นชาผิดปกติ มีความมึนเมาเล็กน้อยในดวงตาที่เย็นชาของเขา
เขาดื่มอีกครั้ง
Eleonora สั่นสะท้านไม่ได้
แม้ว่าเขาจะเป็นสามีของเธอในปีที่ผ่านมา แต่เขาก็เหมือนคนสัญจรไปมาในบ้าน
เขามาที่นี่เป็นครั้งคราว ทุกครั้งที่เขามา เอเลโอโนราจะต้องเจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตใจ เมื่อเขาเมา เขาจะทำให้เอเลโอโนร่าเจ็บปวดอย่างมาก
การมาถึงของเขาทำให้ Eleonora รู้สึกหนาวขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจในเดือนกรกฎาคม
“คุณ... กลับมาแล้วเหรอ” Eleonora ถามอย่างขี้อาย
เควนตินขมวดคิ้วไม่ตอบ
เขาถอดรองเท้าอย่างสง่างามและปลดกระดุมเสื้อของเขา หน้าอกสีข้าวสาลีที่แข็งแกร่งกว่าครึ่งของเขาถูกเปิดเผย
"มานี่สิ!" เควนตินมองดูเอเลโอโนราซึ่งยังคงนั่งอยู่บนโซฟาด้วยความไม่พอใจอย่างมาก “คุณไม่เห็นสามีของคุณกลับมาเหรอ”
เธอยืนขึ้นและเดินเข้าไปหาเขาอย่างขี้อาย
ก่อนที่เธอจะเข้าใกล้เขา เธอก็ถูกเขาดึงรั้งไว้เสียก่อน
เขากอดเธอแน่นที่หน้าอกของเขา เธอได้กลิ่นน้ำหอมที่กลิ่นไวน์บนร่างกายของเขาไม่สามารถกลบได้
Eleonora กัดริมฝีปากของเธอและรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวในหัวใจของเธอ
หนังสือพิมพ์ฉบับดังกล่าวระบุว่า อีวอนน์ มัวร์ สนิทกับเควนตินมากที่สุดเมื่อเร็วๆ นี้ ผู้หญิงคนนี้เป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นของวิทยาลัย Eleonora และพวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดี ได้ยินมานานแล้วว่าผู้หญิงคนนี้มีภูมิหลังทางการเมืองที่นับไม่ถ้วน
เขาพาเธอไปในโอกาสสำคัญต่างๆ แม้แต่เอเลโอโนราก็คิดว่าอีวอนน์ควรเป็นภรรยาที่แท้จริงของเควนติน ในขณะที่เธอเป็นแค่เรื่องตลก
ภรรยาอยู่คนเดียวในห้องว่าง และสามีกำลังมีชู้นอก
Eleonora คิดถึงผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมแขนของสามีเหมือนนกตัวน้อย ภาพถ่ายที่สนิทสนมของพวกเขาเกือบจะครอบครองส่วนใหญ่ของหน้าหนังสือพิมพ์
Eleonora ไม่ใช่หุ่นเชิด เมื่อนางเห็นเช่นนี้ นางก็จะรู้สึกปวดใจและหายใจไม่ออก แต่เธอไม่เคยทะเลาะกับเควนติน
ไม่ใช่ว่าเธอไม่กล้าทำอย่างนั้น แต่เธอรู้ขีดจำกัดของตัวเอง การแต่งงานครั้งนี้มีขึ้นในชื่อสำหรับเขา
ในฐานะภรรยา เธออาจถูกเขาไล่ออกเพราะความโกรธของเขาในวันนี้หรือพรุ่งนี้
ตอนแต่งงานกันเขาบอกชัดเจนมากว่า “เธอน่าจะรู้เหตุผลของการแต่งงานครั้งนี้ อย่าหวังให้ฉันรักเธอ และอย่าหวังให้เธอเป็นเมียในใจฉัน เมื่อฉันคิดว่ามันเพียงพอแล้ว คุณไม่สามารถเป็นนางแลนซ์ได้ทุกเมื่อ!”
จนถึงตอนนี้ สิ่งที่เขาพูดหลังจากเมาในคืนนั้นก็ยังเหมือนรอยแผลเป็นลึกฝังอยู่ในหัวใจของเธอ สัมผัสนั้นจะทำให้เธอเลือดออก
ดังนั้น ไม่ว่าเขาจะทำอะไรข้างนอก เธอในฐานะภรรยาของเขา ซึ่งกำลังจะถูกไล่ออกเมื่อใดก็ได้และไม่มีสถานะ ไม่มีคุณสมบัติที่จะบ่น
เมื่อเควนตินเห็นว่าจิตใจของเอเลโอโนรากำลังเร่ร่อน เขาก็เยาะเย้ย
ผู้หญิงคนนี้มักจะเมินเฉยอย่างนั้นหรือ?
เขาไม่สนใจและเริ่มเดินไปรอบ ๆ ร่างกายของเธอผ่านชุดราตรีบาง ๆ ด้วยมือของเขา
การกระทำของเควนตินที่มีต่อเอเลโอโนราเป็นมากกว่าคำพูดเสมอ
ก่อนที่ Eleonora จะเตรียมการอย่างเต็มที่ ริมฝีปากของ Quentin ก็ปิดริมฝีปากของเธออย่างฝืนๆ เขาจับตัวเธออย่างตะกละตะกลาม และในไม่ช้าก็ฉีกชุดนอนผ้าไหมของนางออกเป็นชิ้นๆ
บทล่าสุด
#200 บทที่ 200
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#199 บทที่ 199
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#198 บทที่ 198
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#197 บทที่ 197
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#196 บทที่ 196
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#195 บทที่ 195
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#194 บทที่ 194
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#193 บทที่ 193
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#192 บทที่ 192
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#191 บทที่ 191
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













