บทนำ
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
บท 1
แนะนำตัวละคร
พระเอก
ชื่อเล่น ออกัส ชื่อจริงอัครเดช รัตนบูรภาพิทักษ์(อายุ27ปี)
ลูกชายคนเดียวของแด๊ดเฮลและม๊าอลิซ เจ้าของผับOOK
หนุ่มเจ้าสำราญ เจ้าชู้ตัวพ่อ หล่อ รวย และโคตรเลว
(แด๊ดดี้เฮลนิสัยยังไง ผมก็นิสัยแบบนั้นแหละครับหึๆ)
"อยู่บ้านคนอื่นเขา ใช้เงินเขา ก็ตอบแทนเขาหน่อย ด้วยการให้ฉันเอาเธอ ยัยเด็กกาฝาก
นางเอก
ชื่อเล่น อลิน ชื่อจริงอริศรา ภัททกิจโภคิน (อายุ21ปี)
ลูกบุญธรรมของน้าอลิซ เรียนอยู่ที่มหาลัยAL คณะบริหารธุรกิจปี3
สวย เก่งขยัน ขวัญใจหนุ่มๆ ดาวคณะควบดาวมหาลัย
"บางที เราต้องแกล้งโง่ เพื่อให้ควา...ตายใจ"
เขาเป็นลูกของผู้มีพระคุณของฉัน ฉันเลยไม่มีสิทธิ์ที่ปฏิเสธเขา
ตอนที่1
ผับ OOK
ออกัส อัครเดช
"หึ "ตอนนี้ผมกำลังนั่งมองสินค้าอย่างพึงพอใจ ผมกำลังทดลองสินค้าอยู่ที่ห้องทำงานที่ผับของผม เธอจะมาเป็นเด็กที่ผับของผม เธอเพิ่งจะมาสมัครงานเป็นเด็กนั่งดริ้งค์ที่ผับผม ผมจะต้องทดลองก่อนถึงจะรับเข้าทำงาน
"อืมมมม อ่าาาา อย่างนั้นแหละ ลึกๆๆ"ผมกดหัวเธอให้อมมังกรยักของผม เข้าไปในโพรงปากเธอ เธอนั่งคุกเข่าข้างล่างตรงหน้าของผม
"อึกๆๆโอก ไม่ไหวค่ะคุณกัส มันคับปากของหนูไปหมด มันลึกจนหนูรู้สึกจะอ้วก"เธอผละออกจากความเป็นชายของผมที่ตอนนี้มันชี้โด่ชี้เด่ไปที่หน้าเธออยู่
"ฉันไม่รับเธอ ออกไป!"ผมตวาดเสียงดังใส่ผู้หญิงในชุดนักศึกษา แม่งหุ่นน่าเอาชิบ
"ไม่นะคะ หนูอยากทำงานที่นี้ หนูชอบคุณกัสนะคะ"เธอบอกผมด้วยนำ้เสียงร้อนรน ผู้หญิงก็ต้องอยากจะได้ผมทั้งนั้นแหละ ก็ผมทั้งหล่อ ทั้งรวย หึ
"เธอเป็นสินค้าที่ ไร้คุณภาพ ผับฉันไม่รับเด็กอ่อนประสบการณ์"ผมบอกเธอ พร้อมกับจุดบุหรี่ขึ้นสูบ
"พู่วว"ผมพ้นควันบุหรี่ใส่หน้าเธอ เธอก็มองผมแล้วเธอก็ค่อยๆปดกระดุมเสื้อนักศึกษาตัวเล็กของเธอออก จนเผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มขาวน่าจับต้อง เธอเอามือลูบไปตามเนินอกของเธอ หึผู้หญิงก็แบบนี้แหละ ง่าย
"คันหรอ?"ผมเอ่ยถามเธอ ในขณะที่ผมสูบบุหรี่หมดมวน
"ก็ หนูอยากทำงานที่นี้ แล้วหนูก็อยากเป็นของคุณกัสคะ"เธอบอกผมแล้วเธอก็โน้มหน้า ลงมาหาผม
"ฉันไม่ชอบผูกมัดกับใคร เธอเสนอมาฉันก็แค่สนองให้ เธอไม่มีสิทธิ์จะมาก้าวก่ายในชีวิตฉัน จำเอาไว้!"ผมพูดบอกเธอ ผมชื่อออกัส ลูกชายคนเดียวของแด๊ดดี้เฮลกับม่ะม๊าอลิซแด๊ดผมนิสัยยังไงผมก็นิสัยแบบนั้นแหละครับ
"ค่ะ แค่หนูได้ตกเป็นของคุณกัสหนูยอมทุกอย่าง"เสียงหวานๆเอ่ยบอกผม ผมก็กระตุกยิ้ม แล้วมองไปยังหุ่นผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าผม
"อย่าจูบปากฉัน ปากเธอสกปรก!"ผมบอกเธอและหันหน้าหนีเธอไม่ให้เธอจูบปากผม เธอเอาปากของเธอไปอมของใครมามั่งก็ไม่รู้ สกปรก
"ค่ะ ขอโทษค่ะ"เธอขอโทษผม แล้วเธอก็ขึ้นคร่อมมานั่งบนตักผม
"ซี๊ดดด เด็ดว่ะ"ผมพูดบอกเธอในขณะที่เธอซุกไซร้ซอกคอผม ผมก็เอียงคอให้เธอดูดมิบซอกคอขาวๆของผม
"อ๊ะ บีบแรงๆเลยคะ คุณกัส"เธอเอ่ยบอกผมในขณะที่ผม ยกมือสองข้างไปบีบหน้าอกเธอ อยากจะบีบให้แหลกคามือไปเลย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"ใครมาว่ะแม่ง!"ผมสบทขึ้น อย่างขัดใจนี้มันตอนกลางวันผับกูยังไม่เปิด
"ไซร้ต่อสิ หยุดทำไมว่ะ!"ผมก็บอกร่างของคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตักผม เธอคงจะกลัวคนเข้ามาเห็น แล้วยังไงผมไม่กลัวสักนิด หน้าด้านอ่ะ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"เคาะแม่งอยู่ได้ ก็เข้ามาสิโว้ย!"ผมตะโกนบอกคนข้างนอกแม่งจะเข้าก็ไม่เสือกเข้ามา เคาะอยู่ได้ให้ผมหงุดหงิดด้วย
แอ๊ดดด(เสียงเปิดประตู)
เสียงเปิดประตูห้องเข้ามา แต่ผมไม่สนใจ เพราะตอนนี้ผมกำลังสนใจสองเต้าใหญ่ตรงหน้าของผมอยู่
"อื้อออ คุณกัสคะ กัดเลยคะ"ผู้หญิงที่นั่งอยู่บนตักผมเอ่ยบอกผม ผมที่ซุกหน้าอยู่ตรงสองเต้าของเธอ เมื่อได้ยินเจ้าของสองเต้านี้อนุญาติ ผมก็กัดสิครับ กัดให้เลือดซิบไปเลยร่านดีนัก
"อื้ออออ อร๊ายยย"เสียงผู้หญิงบนตักผมครางขึ้นมาอย่างพึงพอใจ
"พะพี่กัสคะ"มีเสียงหวานๆเอ่ยเรียกผมด้วยนำ้เสียงสั่นๆ เสียงนี้มัน ผมเงยหน้าจากสองเต้าไปมองเสียงหวาน ก็พบกับผู้หญิงในชุดนักศึกษามหาลัยชื่อดัง หน้าตาสะสวยน่าหลงใหล ดวงตากลมโต จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีหยักได้รูปอวบอิ่มสีชมพู มหาลัยที่ยัยนี่เรียนค่าเทอมแม่ง6หลัก เสื้อนักศึกษาตัวเล็กรัดติ้วที่เสื้อตัวนี้ราคาแพงแสนเเพง แล้วไหนจะกระโปรงนักศึกษาที่สั้นแสนสั้นและราคาก็แพงเช่นกัน เธอคือน้องสาวบุญธรรมของผมเองแหละ เธอก้มหน้าลงไม่ยอมมองมาที่ผม
"เอกสารของแด๊ดอยู่บนโต๊ะทำงานของฉัน"ผมเอ่ยบอกเธอไปด้วยนำ้เสียงเรียบๆ ผมไม่ชอบยัยเด็กขี้ประจบนี่ ม๊ารักเธอมากกว่าผมอีก ผมไม่ชอบ
"อ่อค่ะๆๆ"ยัยนั่นพยักหน้ารับผมแต่เธอก้มหน้าไม่ยอมเงยหน้ามามองผมเหอะ ทำเป็นไม่รู้เรื่องตอแหละว่ะ ยัยนั่นรีบเดินผ่านผมที่นั่งอยู่บนโซฟาไปยังโต๊ะทำงานของผม แล้วเธอก็หยิบซองเอกสารสีนำ้ตาลขึ้น เธอเงยหน้าขึ้นมาสบตากับผม แล้วเธอก็รีบก้มหน้าหลบตาผม
"หนูกลับก่อนนะคะ"ยัยนั่นก้มหน้าก้มตาเดินผ่านผมออกไปยังประตู
ตึก(เสียงปิดประตู)
บทล่าสุด
#91 บทที่ 91 ตอนที่91
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#90 บทที่ 90 ตอนที่90
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#89 บทที่ 89 ตอนที่89
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#88 บทที่ 88 ตอนที่88
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#87 บทที่ 87 ตอนที่87
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#86 บทที่ 86 ตอนที่86
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#85 บทที่ 85 ตอนที่85
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#84 บทที่ 84 ตอนที่84
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#83 บทที่ 83 ตอนที่83
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#82 บทที่ 82 ตอนที่82
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













