บทนำ
บท 1
Chapter 1
อัศวินใจร้าย
"หนูพิมพ์ดาว ไม่ต้องทำก็ได้ลูก ถูพื้นกวาดพื้นมันไม่ใช่หน้าที่ของหนูเลย เดี๋ยวเรียกให้แจ่มมาทำก็ได้"
เสียงของคุณอ่อน หัวหน้าแม่บ้านพูดขึ้น บัดนี้คฤหาสน์อัครวินมีเพียงคุณชายอัศวิน อัครวินเป็นผู้ดูแลและดูแลกิจการงานของตระกูลต่อเพียงผู้เดียว
คุณผู้หญิงและคุณผู้ชายเสียชีวิตลงไปเมื่อปีที่แล้ว สร้างความโศกเศร้าให้กับคนงานภายในคฤหาสน์เป็นอย่างมาก
"ไม่เป็นไรค่ะป้าอ่อน พิมพ์ทำได้ค่ะ"
เสียงหวานเอ่ยตอบพร้อมกับยิ้มหวานพิมพ์ใจ พิมพ์ดาวเด็กสาวปีสองคณะนิเทศศาสตร์ เธอทั้งสวย ทั้งหวาน ชายหนุ่มน้อยใหญ่ต่างเข้ามาขายขนมจีบกันอยู่ไม่ห่าง
หลังจากคุณผู้หญิงและคุณผู้ชายซึ่งอุปการะเลี้ยงดูเธอได้เสียชีวิตลง ชีวิตของพิมพ์ดาวก็เปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหว
อัศวิน หรือพี่วิน เขาเป็นลูกชายแท้ๆ ของพ่อแม่บุญธรรมของเธอ และแน่นอนว่าอัศวินไม่เคยปลื้มใจและดีใจเลยสักนิดที่มีเธอเป็นน้องสาวร่วมตระกูล
เธอได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดี แต่กับเขานั้นที่เป็นลูกแท้ๆ กลับโดนละเลยอย่างน่าอนาถ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาเกลียดเธอเข้าไส้
และแน่นอนว่าหลังจากพ่อแม่เสีย อัศวินก็เปลี่ยนเส้นทางการเงินทุกอย่างของพิมพ์ดาว รวมทั้งยังให้สถานะเธอเสมือนคนใช้ในบ้าน
"คุณวินนี่ก็ทำกับหนูพิมพ์เกินไปนะ หนูพิมพ์ก็เป็นลูกคนหนึ่ง เคยอยู่สุขสบายมาโดยตลอด จู่ๆ ให้มาทำงานเหมือนคนใช้แบบนี้มันไม่ถูกต้อง"
คุณอ่อนเองก็ไม่ได้เห็นด้วย แต่ก็ไม่อาจขัดคำสั่งของผู้ดูแลคฤหาสน์หลังใหญ่คนใหม่คนนี้ได้
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะป้าอ่อน มันก็ถูกต้องแล้วที่พี่วินทำแบบนั้น...พิมพ์ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของคุณพ่อคุณแม่สักหน่อยนี่นา"
พิมพ์ดาวยิ้มเศร้า พี่ชายที่อายุห่างกับเธอถึงเจ็ดปี ไม่มีวันไหนเลยที่เธอคิดลบกับเขา เธอนับถือและเคารพอัศวินเหมือนพี่ชายแท้ๆ
ตอนเธอขึ้นมหาวิทยาลัยช่วงปีหนึ่งใหม่ๆ เธอได้รับเงินค่าขนมรวมทั้งช่วยดูแลค่าใช้จ่ายต่างๆ แต่ตอนนี้เธอถูกตัดงบให้เหลือเพียงครึ่งเดียว
ณ ห้องทำงานของอัศวิน
พิมพ์ดาวถือน้ำเข้ามาเสิร์ฟให้ผู้เป็นพี่ชายภายในห้องทำงาน
ใบหน้าหล่อของประธานบริษัทหนุ่มในวัยยี่สิบเจ็ดปีได้เงยขึ้นเมื่อผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องสาวเดินเข้ามา
"น้ำค่ะพี่วิน"
"ขอบใจ"
เสียงเรียบตอบออกมาพร้อมกับละสายตาจากเธอแล้วมองเอกสารตรงหน้าที่ต้องสะสางต่อ
"พี่วินคะ...พิมพ์มีเรื่องอยากจะปรึกษา"
"เรื่องอะไร?"
น้ำเสียงของเขาบ่งบอกถึงความรำคาญนิดๆ
"คือ...พิมพ์ขออนุญาตไปถ่ายซีรี่ส์ได้มั้ยคะ มีทางทีมงานติดต่อเข้ามาให้พิมพ์ไปแคสแล้วได้รับบทมา"
"บท? ได้บทเป็นอะไรล่ะ"
"เป็นตัวร้ายค่ะ"
เมื่อได้ยินแบบนั้นร่างสูงที่นั่งอยู่ก็ถึงกับเลิกคิ้ว พิมพ์ดาวน้องสาวของเขาออกแนวสวยหวานขนาดนี้ทำไมถึงได้บทร้าย
"ก็ไม่ใช่บทนางเอกนี่ จะไปเล่นให้เสียเวลาทำไม"
เขาพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก รู้ทั้งรู้ว่าน้องสาวเรียนคณะนิเทศศาสตร์เอกการแสดง
"เป็นตัวร้ายก็ยังดีนะคะพี่วิน พี่วินก็รู้ว่าการเป็นนักแสดงคือความฝันของพิมพ์เลยนะ"
พิมพ์ดาวยิ้มอย่างเพ้อฝัน
"แล้วถ้าไปเป็นนักแสดงแล้วเรื่องงานบ้านล่ะจะทำยังไง? อย่าลืมสิ สถานะของเธอในตอนนี้มันไม่ได้ต่างอะไรกับคนใช้"
สำหรับอัศวินแล้วพิมพ์ดาวไม่ใช่น้องสาว แต่เป็นสาวใช้ที่เขาใช้เงินจ้าง แล้วเรื่องอะไรจะต้องให้สิทธิพิเศษแก่เธอคนเดียว
"พิมพ์จะบริหารเวลาให้ดีค่ะ พี่วินไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นนะคะ"
พิมพ์ดาวแม้ในใจจะรู้สึกเสียใจมากที่พี่ชายคนนี้ไม่เคยรักเธอเลย แต่เธอก็ยิ้มสู้...เธอต้องทำตามความฝันของเธอให้จงได้
"ถ้ายังยืนยันจะทำงั้นคราวหน้าก็ไม่ต้องมาขอ เพราะสุดท้ายเธอก็คิดจะทำตามอำเภอใจอยู่แล้วนี่"
อัศวินวางเอกสารแล้วเงยหน้ามองดวงหน้าหวานของผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องสาว
"คือ...พิมพ์แค่...เอ่อ พิมพ์ขอโทษค่ะ แต่พิมพ์อยากเป็นนักแสดงจริงๆ นะคะ"
พิมพ์ดาวอ้ำอึ้งตอบไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรจะตอบยังไงดี ในเมื่อหัวใจของเธอคือต้องการที่จะเป็นนักแสดง
"ช่างเถอะ อยากจะทำอะไรก็ทำ"
อัศวินไม่สนใจเธออีกต่อไป เขานั่งเคลียร์เอกสารแล้ววางท่าไม่สนใจ
พิมพ์ดาวออกมาจากห้องทำงานของอัศวิน แม้ว่าเขาจะใจร้ายกับเธอมากแค่ไหนแต่เธอก็ต้องอดทน
เธอจะคอยรับใช้และดูแลอัศวินตลอดไป...พิมพ์ดาวตั้งปณิธานเอาไว้ว่าจะไม่มีแฟน ไม่มีครอบครัว เธอจะเป็นนักแสดงและจะไม่รับสมบัติของตระกูลอัครวินแม้แต่ชิ้นเดียว
เธอจะดูแลและช่วยเหลืออัศวินในอนาคต เธอจะต้องหาเงินให้ได้เยอะๆ พี่วินจะได้ไม่เหนื่อยกับการทำงานเพียงคนเดียว นี่คือสิ่งที่พิมพ์ดาวคิด...
"พี่วินจะรู้มั้ยนะ...พิมพ์ไม่เคยหวังอะไรจากตระกูลอัครวินเลยแม้แต่นิดเดียว พิมพ์แค่อยากให้พี่วินทำงานไปได้อย่างราบรื่นและประคองธุรกิจของคุณพ่อคุณแม่เราให้ไปได้สวยก็เท่านั้น"
พิมพ์ดาวเศร้าอยู่ในใจลึกๆ เธอเข้าใจดีถึงความเครียดของอัศวิน
ธุรกิจนำเข้าและจำหน่ายสินค้าแบรนด์เนมของตระกูลอัครวินค่อนข้างไปได้แย่มาสักพัก แต่ก็ดีขึ้นได้จากการกอบกู้ของประธานบริษัทคนใหม่ อัศวิน อัครวิน พี่ชายของเธอที่กลับมาจากอเมริกาเมื่อปีที่แล้ว
"พิมพ์สัญญานะคะ...พิมพ์จะเป็นน้องสาวที่ดีของพี่วิน จะคอยสนับสนุนและช่วยเหลือพี่ในการทำงานของบริษัทของพ่อกับแม่.."
หากเธอมีชื่อเสียงขึ้นมา สินค้าชิ้นแรกที่เธอจะเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้จะต้องเป็นสินค้าจากบริษัทอัครวินเท่านั้น...
บทล่าสุด
#61 บทที่ 61 Chapter 61 เพียงฟ้า อัครวิน
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#60 บทที่ 60 Chapter 60 งานแต่งงานของพิมพ์ดาวและอัศวิน
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#59 บทที่ 59 Chapter 59 เริ่มต้นกันใหม่
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#58 บทที่ 58 Chapter 58 เคลียร์ตัวเอง
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#57 บทที่ 57 Chapter 57 พ่อของลูก
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#56 บทที่ 56 Chapter 56 พิมพ์ดาวที่หายไป...
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#55 บทที่ 55 Chapter 55 พยายามช่วยเหลือ
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#54 บทที่ 54 Chapter 54 อึดอัดใจกับเธอคนนี้
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#53 บทที่ 53 Chapter 53 ท้อง !?
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#52 บทที่ 52 Chapter 52 เลิกกัน
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026
คุณอาจชอบ 😍
เมียเด็กของผู้พันสายดุ
การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!
เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน
ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!
แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?
“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?













