อดีตสามี ตามตื๊อไม่ทัน

หมิงซี นั่งรอผลการตัดสินขั้นสุดท้ายอยู่ที่ทางเดิน ด้วยความกังวลนิ้วชี้ของเธอจึงบีบแน่นจนซีดขาว

ในขณะนั้น ประตูห้องสัมภาษณ์เปิดออก มีผู้หญิงคนหนึ่งถือเรซูเม่ออกมา

หมิงซีรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันทีและมองไปที่ผู้หญิงคนนั้น

“คุณหมิงซี ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ คุณได้เข้าทำงานในบริษัทของเราแล้ว”

ผู้หญิงยื่นมือมาทางหมิงซี หมิงซีจับมือเธอด้วยความตื่นเต้น

หมิงซีรอมานานมาก ในที่สุดก็ได้เข้าทำงานในบริษัทนี้ และเหตุผลที่เธอเลือกบริษัทนี้ไม่ใช่เพราะว่าบริษัทนี้เป็นบริษัทที่แข็งแกร่งที่สุในเมืองนี้ แต่เป็นเพราะว่าประธานหนุ่มของบริษัทนี้คือชายในฝันของหมิงซี

ฟู่ซือเยี่ยน ชายที่ถูกขนานนามว่าเป็นหนึ่งในผู้ชายที่ยอดเยี่ยมที่สุดในเมืองนี้ ไม่เพียงแต่เป็นประธานของกลุ่มบริษัทที่ใหญ่โตและเป็นบริษัทมหาชน แต่ยังหล่อมาก ที่สำคัญคือเขาไม่เคยมีข่าวฉาว ไม่เคยได้ยินว่าเขามีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนไหน เมื่อเทียบกับผู้ชายคนอื่นที่เหมือนกับเพลย์บอย ผู้ชายคนนี้ยอดเยี่ยมจนทำให้ผู้ชายคนอื่นอิจฉา

ผู้หญิงหลายคนมีฟู่ซือเยี่ยนเป็นชายในฝัน แต่หมิงซีเชื่อว่าเธอเป็นตัวแทนที่ดีที่สุด เพราะเธอแอบชอบผู้ชายคนนี้มาเกือบ 8 ปีแล้ว และมีเพียงการเข้าทำงานในบริษัทนี้เท่านั้นที่ทำให้เธอมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับผู้ชายคนนั้น

“พรุ่งนี้ฉันต้องไปที่แผนกบุคคลตอนกี่โมงคะ?”

หมิงซีมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความคาดหวัง เพราะแผนกบุคคลอยู่ห่างจากห้องทำงานของประธานเพียงชั้นเดียว ที่นั่นเธอจะได้ใกล้ชิดกับฟู่ซือเยี่ยนมากขึ้น

ผู้หญิงตรงหน้าคือผู้สัมภาษณ์หมิงซี เมื่อได้ยินคำถามของหมิงซี เธอส่ายหัว

“สองวันนี้คุณยังไม่ต้องไปที่แผนกบุคคล ผู้ช่วยของประธาน คุณโจวหมู่ ลาหยุดสองวันนี้ คุณต้องไปแทนที่เขาและไปงานเลี้ยงกับประธาน”

หมิงซีได้ยินข่าวนี้ก็ตื่นเต้นจนเกือบจะเป็นลม ไม่คิดว่าเทพีแห่งโชคจะมาเยือนเธอ ให้โอกาสเธอได้ใกล้ชิดกับฟู่ซือเยี่ยนมากขึ้น

ผู้สัมภาษณ์เห็นใบหน้าของหมิงซีที่ดูเหมือนจะตื่นเต้นจนหน้าแดง แววตาของเธอแอบมีรอยยิ้มล้อเลียน

“มีผู้หญิงหลายคนที่อยากเป็นผู้ช่วยของประธาน เพราะมันทำให้พวกเธอสามารถเข้าถึงเป้าหมายได้ง่ายขึ้น คุณหมิงซี ฉันต้องเตือนคุณว่า หากคุณมีความคิดเช่นนั้น กรุณากำจัดมันโดยเร็ว ประธานไม่ใช่คนที่จะถูกจีบได้ง่ายๆ”

หมิงซีได้ยินน้ำเสียงเตือนของผู้สัมภาษณ์ เธอรีบโกหกและส่ายหัว

“ไม่ค่ะ คุณมารีแอน ฉันไม่มีความคิดเช่นนั้น ฉันแค่คิดว่าจะทำอย่างไรให้เป็นผู้ช่วยที่ดี คุณก็รู้ งานเลี้ยงเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างสำคัญ”

ผู้สัมภาษณ์พอใจที่เห็นหมิงซีเป็นคนมีไหวพริบ

“คุณไม่ต้องทำอะไรมาก แค่เปลี่ยนชุดให้เรียบร้อย แล้วตามประธานไป ไม่ต้องพูดอะไร เมื่อเขาต้องการคุณ คุณก็ทำตามที่เขาบอก”

หมิงซีจดจำข้อกำหนดทั้งหมดอย่างจริงจัง เธอกังวลว่าจะทำหน้าที่ผู้ช่วยไม่ดีและทำให้ฟู่ซือเยี่ยนมีความประทับใจที่ไม่ดี แต่ดูเหมือนว่างานนี้ค่อนข้างง่าย

หลังจากหมิงซีออกจากบริษัท เธอกลับบ้านทันทีเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า ชุดสูทหญิงสีดำที่พอดีตัวแนบชิดกับร่างกายของหมิงซี แสดงให้เห็นถึงเส้นโค้งของร่างกายอย่างสมบูรณ์แบบ

ชุดนี้ดูเป็นทางการแต่ก็มีความสบายๆ เหมาะสำหรับงานเลี้ยง

หมิงซีหวังว่าสิ่งที่เธอทำทั้งหมดจะสามารถดึงดูดความสนใจของผู้ชายคนนั้นได้

หมิงซีเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วกลับไปที่บริษัทอีกครั้ง เธอต้องรอขึ้นรถที่นี่

รถลิมูซีนสีดำจอดอยู่หน้าบริษัท

ประตูรถเปิดออก หมิงซีนั่งลงในรถ ทันทีที่ร่างกายของเธอสัมผัสกับเบาะ นั้นหัวใจของเธอก็เริ่มเต้นแรง

คนที่นั่งตรงข้ามเธอคือฟู่ซือเยี่ยน ผู้ชายที่เธอแอบชอบมานาน

ฟู่ซือเยี่ยนกำลังดูการเคลื่อนไหวของหุ้นบนแท็บเล็ต เขาเงยหน้าขึ้นมองหมิงซีและสำรวจเธอ คิ้วของเขาขมวดขึ้นเล็กน้อย

หมิงซีมองเสื้อผ้าของเธอด้วยความกังวล คิดว่าอาจมีคราบสกปรกติดอยู่

“คุณคือผู้ช่วยคนใหม่ใช่ไหม? เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า?”

ฟู่ซือเยี่ยนถาม

หมิงซีรีบตอบด้วยความตื่นเต้น:

“คุณเคยมาให้คำบรรยายที่มหาวิทยาลัยของเรา และมอบรางวัลให้นักเรียนดีเด่น ฉันก็อยู่ที่นั่นด้วย”

“อย่างนั้นเอง”

ฟู่ซือเยี่ยนพยักหน้าเบาๆ แล้วกลับไปดูแท็บเล็ตต่อ

หมิงซีเม้มปาก เธอรู้สึกว่าบรรยากาศในรถเย็นชาอีกครั้ง เธออยากจะพูดอะไรเพื่อทำลายบรรยากาศนี้ แต่ไม่รู้จะพูดอะไร

ทันใดนั้น ฟู่ซือเยี่ยนถามขึ้นอีกครั้ง:

“มารีแอนบอกคุณแล้วใช่ไหมว่าต้องทำอะไร?”

หมิงซีพยักหน้า

“ใช่ค่ะ ใช้ตามอง ใช้หูฟัง ใช้มือให้น้อย ใช้ปากให้น้อย”

หมิงซีแสดงรอยยิ้ม เป็นการเล่นมุกเล็กๆ

แต่ฟู่ซือเยี่ยนไม่ได้หัวเราะ เขาเพียงพยักหน้าเบาๆ แสดงว่าเข้าใจแล้ว

หมิงซีรู้สึกเหมือนทหารที่พ่ายแพ้ รู้สึกท้อแท้มาก

ในรถเงียบอีกครั้งจนกระทั่งรถจอดที่หน้าประตูโรงแรมสำหรับงานเลี้ยง

บอดี้การ์ดเปิดประตูรถ ฟู่ซือเยี่ยนยิ้มเล็กน้อย ขายาวตรงของเขาก้าวออกจากรถ

การปรากฏตัวของฟู่ซือเยี่ยนทำให้ช่างภาพรอบๆ ถ่ายรูปกันอย่างบ้าคลั่ง ขณะนั้นเขาเหมือนกับซุปเปอร์สตาร์ที่เดินพรมแดง เต็มไปด้วยความสง่างาม

หมิงซีที่ตามหลังฟู่ซือเยี่ยนไม่ได้รับความสนใจ แม้ว่าเธอจะมีหน้าตาที่ไม่เลว แต่เมื่ออยู่ข้างหลังฟู่ซือเยี่ยน เธอก็เหมือนกับหิ่งห้อยที่บินอยู่ใต้แสงจันทร์ ไม่มีความโดดเด่น

ในงานเลี้ยง หมิงซีได้เห็นความยอดเยี่ยมของผู้ชายคนนี้อย่างแท้จริง เขาไม่เพียงแต่มีความรู้สูงในด้านธุรกิจ เมื่อแขกคนอื่นพูดคุยเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ศิลปะ เขาก็ยังสามารถแสดงความคิดเห็นที่เฉียบแหลมได้ ดูเหมือนไม่มีอะไรที่ผู้ชายคนนี้ไม่รู้

หมิงซีตามหลังฟู่ซือเยี่ยน เธอไม่พูดอะไรเลย เพียงถือแก้วไวน์และยืนเหมือนเสาเท่านั้น แต่ใบหน้าของเธอยังคงมีรอยยิ้ม พยายามไม่ทำให้บรรยากาศเสีย

‘โอ้โห หน้าของฉันจะยิ้มจนเมื่อยแล้ว’

หมิงซีไม่เคยคิดว่าการยิ้มจะเหนื่อยขนาดนี้

“เอาล่ะทุกคน วันนี้ผมดื่มมากพอแล้ว ผมไม่อยากทำอะไรน่าอายที่งานเลี้ยง”

ฟู่ซือเยี่ยนกระพริบตาอย่างขี้เล่น จากนั้นเขามองไปที่หมิงซี

หมิงซีเข้าใจทันที เธอก้าวไปข้างหน้าและประคองแขนของฟู่ซือเยี่ยน

“ประธานคะ ฉันจะพาคุณกลับห้องพัก”

แขกคนอื่นมองตามหมิงซีที่ประคองฟู่ซือเยี่ยนออกไป

โรงแรมเตรียมห้องพักให้แขก หมิงซีประคองฟู่ซือเยี่ยนเข้าห้องพักตามที่พนักงานบริการนำทาง

หลังจากพนักงานบริการออกไป หมิงซีมองฟู่ซือเยี่ยนที่เมาแล้ว คิดว่าจะช่วยเขาถอดรองเท้าและเสื้อคลุมออก เพื่อให้เขานอนสบายขึ้น

หมิงซีถอดเสื้อคลุมของฟู่ซือเยี่ยน ขณะทำเช่นนั้น นิ้วของเธอสัมผัสกับร่างกายของเขา แม้จะผ่านเสื้อเชิ้ตก็ยังรู้สึกถึงกล้ามเนื้อที่แข็งแรง

ใบหน้าของหมิงซีแดงเล็กน้อย เธอเพิ่งถอดเสื้อฟู่ซือเยี่ยนออก เขาก็ลืมตาและดึงเธอลงไปจูบ...