บทนำ
เรื่อง นางร้ายขอไม่ทวงรักคืน
โชคชะตาส่งเธอเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายอย่าง ไอรินลดา มิหนำซ้ำยังแอบคบกับนาธานอย่างลับๆ เขาอยากเลิกกับเธอใจจะขาดในเมื่ออยากเลิกก็เชิญ!! นางร้ายคนนี้จะไม่ทวงเขากลับคืนมา...
เรื่อง นางร้ายขอหย่าสามี
โชคชะตาส่งเธอมาเกิดใหม่ในร่างคุณหนูผู้เย่อหยิ่ง รวยไม่พอ ยังมีสามีติดมาด้วย! แต่พอฟื้นขึ้นจากความตาย เขากลับยื่นใบหย่าให้... "มีทองท่วมหัวไม่ต้องมีผัวก็ได้!"
บท 1
ขวัญลดา หรือ ลดา วัย 24 ปี ดาราสาวที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงส่วนมากจะรับงานเป็นตัวประกอบมากกว่า ส่วนมากจะไม่มีใครรู้จักเธอเลย แต่หญิงสาวมีความฝันว่าสักวันต้องเป็นดาราที่มีชื่อเสียงให้ได้
“ลดาจ๊ะ”
“ว่าไงคะพี่ดาด้า”
“พอดีวันนี้ทีมงานพี่ลาช่วยไปเสิร์ฟน้ำช่วยพี่ได้มั้ย” ดาด้ารู้ว่ายังไงหญิงสาวไม่มีทางปฏิเสธเท่าได้ เมื่อเห็นว่าขวัญลดาพยักหน้าจึงรีบยกถาดน้ำให้หญิงสาว
“ชอบใจนะ”
“แล้วเราปฏิเสธได้เหรอ ชาติไหนจะดังเหมือนเขากันนะ” ขวัญลดาจึงเดินแจกน้ำทุกคน บางคนเข้าใจว่าเธอเป็นเพียงแค่เด็กเสิร์ฟน้ำ
“หล่อน หล่อนะ”
“เรียกฉันเหรอคะ?”
“เรียกหล่อนนั่นแหละไปซื้อข้าวมาให้หนูไอรินลดาที” เดซี่ผู้จัดการดาราดังเดินมาเห็นไอรินลดา ตอนนี้ไอรินลดาโมโหหิวจนพานจะหนีไปจากกองถ่ายอยู่แล้ว
“แต่ฉันไม่...” เธอกำลังจะอ้าปากปฏิเสธข้าวที่กองถ่ายก็มียังจะอยากไปซื้อกินข้างนอก แถวนี้ไม่ได้อยู่ในเมืองการเดินทางก็ลำบาก
“เร็วเข้าหนูไอรินลดาหิวจะแย่แล้ว”
“ก็ได้ค่ะ” ขวัญลดารับเงินมากำลังจะหมุนตัวออกไป
“เอาอาหารที่มันสะอาดไม่เอาแบบร้านข้างทางนะ” เดซี่หันหลังกลับเข้าไปในห้องพักศิลปิน
“กรี๊ดดดดด พี่เดซี่ดูสิคะคุณโฬมไม่ยอมรับสายลดาเลย” ไอรินลดานางเอกสาวชื่อดังกรีดร้องออกมาอย่างไม่ต้องรักษาภาพพจน์เวลาอยู่กับผู้จัดการตามลำพัง เพราะต่างคนต่างรู้สันดานของกันและกัน
“หนูลดา”
“คิดเหรอว่าหนีไปจากลดาได้” เธอไม่ยอมให้เขาทิ้งเธอไปไหนเด็ดขาด หากวันไหนเขาคิดหนีจากวันนั้นเธอจะเอาให้เป็นข่าวดังเลย
“ขอโทษครับถึงเวลาถ่ายฉากแรกแล้วครับ”
“ไม่เห็นหรือไงว่าฉันไม่พร้อม!!”
“แต่เราเรตมา 1 ชั่วโมงแล้วครับ” นทีไม่เข้าใจว่าทำไมนางเอกดังถึงได้นิสัยเสียขนาดนี้ ทั้งมากองสายทั้งไม่ยอมเข้าฉากแถมยังเรื่องมาก ไม่ยอมแม้กระทั่งกินข้าวร่วมกับคนอื่นคนแบบนี้ก็ดังได้ด้วย
“ฉันยังไม่ถ่าย”
“หนูลดาเดี๋ยวพี่เคลียร์เองใจเย็นๆ นะ” เดซี่เข้ามาเกลี้ยกล่อม ตอนนี้ไอรินลดากำลังเป็นดาวเด่นวงการต้องการตัวทำให้ช่วงนี้มีงานรัดตัว อาจมีบางครั้งที่หญิงสาววีน
“ตกลงจะถ่ายมั้ย!”
“คุณนทีขาน้องยังไม่ได้ทานข้าวเลยค่ะ ขอเวลาน้องอีกสักพักนะคะ”
“สักพักนี่คงไม่ได้หมายถึงพรุ่งนี้หรอกนะ”
“เดี๋ยวเดซี่เคลียร์ให้ค่ะ”
อีกด้านขวัญลดาวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในกองถ่ายอีกครั้ง ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องลงทุนไปซื้อข้าวให้แม่ดาราดังนิสัยเสียคนนั้น
ไอรินลดา ที่มีชื่อเล่นเหมือนกับเธอแถมชื่อของเราก็ยังคล้ายๆ กันและอายุเท่ากันเสียด้วย ไอรินลดาทั้งสวยทั้งดังหยิบจับอะไรก็เป็นข่าวแต่นิสัยของเจ้าหล่อนนี่ไม่มีใครอยากจะร่วมงานด้วย
ในจอเป็นนางเอกไร้เดียงสาแต่นอกจอกลับเป็นนางแม่มอดเรียกว่านิสัยนั้นแย่มากๆ เอาแต่ใจตัวเองมักจะมากองสายเสมอ หากใครทำอะไรไม่พอใจมักจะถูกเจ้าหล่อนไล่ออกอยู่เสมอ
“มาแล้วค่ะ”
“หล่อนนี่มาช้านักนะ หนูลดาของมาแล้วจ้ะ”
“คิดว่าจะได้กินพรุ่งนี้” ไอรินลดานั่งกินข้าวอย่างสบายใจไม่สนใจว่านอกกองใครจะวุ่นวาย หรือรอเธอเพียงคนเดียว เธอไม่สนใจอยู่แล้วอยากจะถ่ายตอนไหนก็จะถ่ายไม่อยากถ่ายก็จะกลับบ้านไปนอนพักผ่อน
“โอ๊ยยย เมื่อไหร่แม่นางเอกดังจะมาเข้าฉาก!” ผู้กำกับเริ่มโวยวายเพราะอีกไม่นานตะวันก็จะลาลับขอบฟ้าไปแล้ว แถมวันนี้ต้องถ่ายฉากที่สำคัญ อาจต้องใช้เวลาอย่างมากและต้องใช้ความระมัดระวัง
“แม่คนนี้เป็นดาราได้ยังไงนิสัยแย่มาก”
“มาเป็นดาราได้ยังไงมากองก็สาย”
“เขาว่ากันว่าหล่อนแอบไปเป็นเมียน้อยเขาถึงได้กล้าเชิดหน้าชูตาอยู่ในสังคม”
“ไม่กลัวเมียเขามาตามตบหรือไง”
“นางร้ายในคราบนางเอก” ทุกคนต่างกันตั้งฉายานี้ให้ไอรินลดาเพราะหญิงสาวเป็นนางร้ายในชีวิตจริง ไม่เหมาะสมกับบทนางเอกเลย
ขวัญลดานั่งฟังอยู่พร้อมกับส่ายหน้าเรื่องของคนอื่นทำไมคนเหล่านี้ถึงได้รู้ดีนัก ในความคิดของเธอไอรินลดาเป็นไอดอลเลยก็ว่าได้เพราะหญิงสาวนั้นดังมากแถมดังภายในชั่วข้ามคือ ไม่เหมือนกับเธอที่พยายามแค่ไหนก็ไม่ดัง
ชาติหน้ามีจริงขอให้หนูมีเงินมีผัวรวยจะได้ไม่ต้องมานั่งทำงานงกๆ แบบนี้
“เลิกกองเลยมั้ยครับดูท่าจะอันตราย” ฉากที่ต้องถ่ายทำให้วันนี่คือฉากตกน้ำซึ่งใช้สถานที่จริงในการถ่ายทำ และไม่ได้ใช้สแตนอินใดๆ
“เลิกกอง!!”
“เลิกได้ยังไงคะลดายังไม่ถ่ายเลย” ไอรินลดาเดินเข้ามาในกองใบหน้าไม่แสดงความทุกข์ร้อนอะไร ก็แค่เรตไปสองชั่วโมงจะโมโหอะไรขนาดนั้น
“พายุกำลังเข้าเราถ่ายฉากนี้ไม่ได้หรอก” ผู้กำกับไม่อยากให้ทุกคนต้องมาตกอยู่ในอันตราย แถมแม่น้ำแห่งนี้ก็ลึกมาก
“ลดาจะถ่ายวันนี้ค่ะเตรียมตัวมาแล้ว”
“ถ้าคุณลดาไม่เข้าฉากช้าป่านนี้เราถ่ายเสร็จกันไปนานแล้วครับ” นทีส่ายหน้าเบื่อหน่ายกับไอรินลดามาก ไม่เข้าใจว่าทำไมค่ายถึงดันแต่คนนี้
“ถ้าไม่ถ่ายวันนี้ก็ไม่ต้องถ่ายอีก!!” สายแค่สองชั่วโมงทำเป็นจะตาย เธอไม่มากองพรุ่งนี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว จะให้เสียเวลาข้ามฉากไปมาทำไม
“พอๆ ทุกคนไปเตรียมตัวเอาเรือออก” ผู้กำกับเหนื่อยที่ต้องมาทะเลาะกับไอรินลดา จึงสั่งให้ทุกคนเตรียมความพร้อมในการถ่ายฉากตกน้ำ
ขวัญลดาที่ยืนฟังอยู่ไม่ฟังถึงกับถอนหายใจเพราะพายุกำลังมา แต่เธอไม่มีทางปฏิเสธได้เพื่อเงินเพื่องานก็ต้องทำ หญิงสาวจึงเตรียมตัวจะขึ้นเรือเพื่อถ่ายทำฉากตกน้ำ
ฉากที่ต้องถ่ายวันนี้คือนางเอกของเรื่องต้องจมน้ำซึ่งเธอเป็นบ่าวรับใช้ต้องตกน้ำไปด้วย เธอเองก็ว่ายน้ำไม่ค่อยเก่งแม้ในใจจะกลัวแต่ก็พยายามปลอบใจตัวเอง ทีมงานต้องเซฟนักแสดงทุกคนอยู่แล้ว
“พร้อมนะ แอคชั่น!!”
ในระหว่างที่กำลังถ่ายทำเกิดเม็ดฝนค่อยๆ ปรอยลงมาและพายุกำลังพัดผ่านมาทางนี้ทำให้เกิดลมแรง และสายฝนที่เทลงมาทำให้มีคลื่นลมแรงมากกว่าเดิมหลายเท่า ผู้กำกับเห็นท่าไม่ดีจึงประกาศหยุดการถ่ายทำ
“ว้ายยย ช่วยด้วยฉันเป็นตะคริว”
“คุณไอรินลดา!!” ขวัญลดาตกใจเพราะเห็นดาราสาวจมน้ำหายไปต่อหน้าต่อตา เธอที่เธอในน้ำจึงรีบว่ายน้ำเข้าไปใกล้เพื่อหาตัวหญิงสาว
“เกิดอะไรขึ้น”
“คุณไอรินลดาจมน้ำครับ”
“ลงไปช่วยดิวะ! เกิดเรื่องจนได้”
“แม่งเอ๊ย!” ผู้กำกับหน้าเครียดขึ้นมาหากใครเกิดเป็นอันตรายหรือได้รับบาดเจ็บขึ้นมา เขาต้องเป็นคนไปตอบคำถามกับต้นสังกัดเผลอๆ อาจจะถูกไล่ออกอีก
ทั้งกองแตกตื่นเพราะเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันตรงหน้า พร้อมกับพายุฝนที่เทกระหน่ำลงมาจนมองไม่เห็นว่าคนอยู่ตรงไหน
“โดดลงไปดิวะ!”
“ไอ้นทีโทรเรียกรถพยาบาล!”
ขวัญลดาดำน้ำลงไปจนเห็นจนเห็นดาราสาวกำลังจมน้ำเธอจึงรีบว่ายน้ำเข้าไปช่วย เธอพยายามจะเอี้อมมือเข้าไปช่วยดึงหญิงสาวขึ้นมาจากผิวน้ำแต่พายุฝนกลับไม่เป็นใจ
“แฮ่กๆๆๆ ฉันจะตามคนมาช่วยนะ”
ลมที่พัดผ่านเข้ามาทำให้ขวัญลดาแทบจะเอาชีวิตไม่รอดเพราะเธอเองก็ว่ายน้ำไม่เก่งเช่นกัน หญิงสาวจึงตัดสินใจว่ายน้ำขึ้นมาคนเดียวพยายามตะโกนเรียกให้คนมาช่วย แต่เสียงฝนกับดังกว่า
“ช่วยด้วยค่ะ ทางนี้”
ตู้มมมม
ทีมงานต่างพากันกระโดดลงน้ำและว่ายน้ำเข้ามาช่วยแต่ไม่ทันเสียแล้วไอรินลดาได้จมน้ำลงไป ส่วนขวัญลดาเองพยายามตะเกียกตะกายขึ้นมาจากน้ำที่ตอนนี้เธอกำลังจะหมดแรงลงจึงว่ายน้ำจะขึ้นฝั่ง
แต่มีมือหนาของคนใต้น้ำคว้าขาของเธอไว้แน่น ทำให้ขวัญลดาหมดแรงและร่างค่อยๆ จมหายไปพร้อมกันทั้งคู่ ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามว่ายน้ำขึ้นมาแต่ดาราสาวกลับไม่ยอมปล่อยขา สุดท้ายทั้งสองก็จมดิ่งลงสู่ก้นแม่น้ำอันแสนหนาวเหน็บ
ขวัญลดาเหมือนยังมีสติอยู่จึงพยายามเพ่งเล็งมองดาราสาว ไอรินลดาเริ่มห่างออกไปและออกไปทำให้เธอหลับตาลงและจิตสุดท้ายขอภาวะนาให้ไปเกิดเป็นลูกคุณหนูมีเงินมีทองใช้แบบไม่ต้องทำงาน
ผืนน้ำอันหนาวเหน็บค่อยๆ โอบกอดตัวเธอและลมหายใจเฮือกสุดท้าย คนเราก่อนจะตายทำไมถึงได้ทรมานขนาดนี้กัน
“ฉันขอโทษนะฝากดูแลเขาด้วย” เหมือนว่าขวัญลดาจะได้ยินเสียงใครบางคน ใต้ผืนน้ำนี้ใครจะพูดได้แต่เป็นน้ำเสียงที่เศร้ามากแต่เธอคุ้นน้ำเสียงนี้มาก ต้องเป็นเสียงดาราสาวคนนั้นแน่
เสียงสีขาวเกิดขึ้นรอบๆ ตัวเธอและดาราสาวก่อนที่ทั้งสองจะหมดสติ กว่าจะมีคนมาช่วยก็ทำให้ขวัญลดาหมดลมหายใจไปก่อนแล้ว ส่วนดาราสาวทุกคนพยายามที่จะยื้อชีวิตไว้อย่างสุดความสามารถ แต่เหมือนว่าโชคชะตาจะไม่เข้าข้างเพราะหัวใจหยุดเต้นไปถึงสองครั้ง
บทล่าสุด
#61 บทที่ 61 ตอนพิเศษ 2 คุณพ่อลูกสาม
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#60 บทที่ 60 ตอนพิเศษ 1 คุณพ่อลูกสาม
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#59 บทที่ 59 นางร้ายขอหย่าสามี - ไม่หลง...ไหวเหรอ
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#58 บทที่ 58 นางร้ายขอหย่าสามี - พ่อลูกอ่อน
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#57 บทที่ 57 นางร้ายขอหย่าสามี - กำเนิดเสือร้าย
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#56 บทที่ 56 นางร้ายขอหย่าสามี - ไม่ยอมใจอ่อน
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#55 บทที่ 55 นางร้ายขอหย่าสามี - เพียงเพราะต้องการหย่า
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#54 บทที่ 54 นางร้ายขอหย่าสามี - รักแรกกับความเข้าใจผิด
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#53 บทที่ 53 นางร้ายขอหย่าสามี - ไม่อยากแพ้
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026#52 บทที่ 52 นางร้ายขอหย่าสามี - ความเลวปิดไม่มิด
อัปเดตล่าสุด: 3/12/2026
คุณอาจชอบ 😍
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"













