บทนำ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
บท 1
มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
NUMNIM TALK
“เฮ้ยน้อง ไมเกะกะวะ อ้วนก็รู้จักเดินหลบหน่อย”
“ว่าน้องอ้วนได้ไงวะมึง น้องเขาชื่อ...นุ่มนิ่ม”
“นุ่มนิ่มจริงนั่นแหละว่ะ แต่ไขมันนะที่นุ่มนิ่มอะ”
“ที่บ้านกินข้าวเป็นจานหรือเอากะละมังมาใส่กินวะน้อง”
“ว่าน้องแบบนั้นได้ไงวะ เดี๋ยวน้องก็แดกหัวมึงหรอก”
“น้องมีแฟนยังครับ”
“แบบน้องใครจะเอาเป็นเมียวะมึง”
“จ้างพี่ไปเป็นแฟนไหมน้อง เฮ้ย บ้านน้องจนนี่หว่า”
“ถอยค่ะ ฉันจะไปเรียน” ฉันพยายามเดินหลบจากพวกรุ่นพี่นิสัยเสีย ปากหมา ชอบพูดจาเหยียดรูปลักษณ์คนอื่น ฉันเกลียดผู้ชายประเภทนี้ที่สุด
ฉันอ้วนแล้วหนักหัวพวกเขาหรือไง เอาเวลามาล้อเลียนฉันไปทำอย่างอื่นดีกว่าไหม
“หุ่นแบบน้องนี่เวลานั่งเรียนนั่งเก้าอี้กี่ตัวอะบอกพี่หน่อยสิ แล้วเคยเก้าอี้หักบ้างไหม”
“คนแบบนี้เขาเรียกห่วงแดกมั้ง หุ่นเลยเป็นแบบนี้”
พวกเขาก็ยังคงพูดจาดูถูกฉันไม่หยุด ฉันพยายามเดินเบี่ยงเลี่ยงไปอีกทาง แต่พวกเขาก็เดินมาขวางไว้
“ถอยค่ะ!” ฉันเริ่มส่งเสียงไม่พอใจ
“รีบไปไหนล่ะนุ่มนิ่ม เธอยังไม่ทันได้ทักทายพี่ชอปเปอร์เลยนะ ไหนว่าปลื้มพี่ชอปเปอร์ไง นี่หมิวอุตส่าห์บอกพี่ชอปเปอร์ให้มาดักรอเลยนะ” นี่คือเสียงของหมิวเพื่อนที่ฉันรู้จักและคิดว่าสนิทไว้ใจได้ที่คณะบริหารในวันรับน้องที่ผ่านมาสามเดือนได้
“เธอพูดอะไรของเธอหมิว” ฉันถามเสียงสั่น จู่ ๆ เอาเรื่องที่ฉันบอกให้เก็บเป็นความลับมาเล่าแบบนี้ แล้วเล่าต่อหน้าคนที่ฉันแอบปลื้ม
มันน่าอายสิ้นดี
“ก็พูดความจริงไงนุ่มนิ่ม ก็เธอบอกฉันเองว่าปลื้มพี่ชอปเปอร์” หมิวพูดเสียงสอง นี่ฉันดูเพื่อนผิดอีกแล้วสินะ
“ไม่...” ฉันจะพูดแก้ตัวแต่โดนพูดแทรก
“นี่น้องกล้าชอบไอ้เปอร์เลยเหรอ เฮ้ย! ไอ้เปอร์น้องอ้วนนี่ชอบมึงว่ะ” หนึ่งในผู้ชายที่พูดจาดูถูกฉันเอ่ย
“หึ” พี่ชอปเปอร์ทำเพียงแค่นเสียงในลำคอและแสยะยิ้มมุมปาก
“ขอโทษทีนะนุ่มนิ่ม บังเอิญว่าพี่ชอปเปอร์เขาไม่ชอบเอาหมูมาทำพันธุ์ แล้วตอนนี้พี่ชอปเปอร์เขาเป็นแฟนฉัน โทษทีนะที่ไม่ได้บอก แต่ฉันยังเป็นเพื่อนให้เธอได้นะนุ่มนิ่ม” หมิวยืนกอดซบที่แขนของพี่ชอปเปอร์ แล้วก็ทำหน้าตาเย้ยหยันฉัน
ฉันมองหน้ารุ่นพี่ที่แอบปลื้ม แล้วเบนสายตาหนีเพราะฉันอยากจะร้องไห้
จะเดินหนีเพื่อตัดปัญหาก็โดนล้อมด้วยกลุ่มเพื่อนของเขา ฉันกำลังโดนต้อนให้อับอาย ทั้งที่เข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้ไม่นาน
แล้วที่ฉันปลื้มพี่ชอปเปอร์ก็เพราะว่าเขาช่วยฉันในวันที่ฝนตก...
‘อะร่ม’ เขาจอดรถยนต์ตรงข้างฉันแล้วยื่นร่มมาให้ฉันที่ยืนรอคนมารับที่หน้าคณะ ตอนนั้นเวลาหกโมงครึ่งฟ้าเริ่มมืดพี่เขาคงเข้าใจว่าฉันติดฝนแล้วกลับบ้านไม่ได้ล่ะมั้ง เขาถึงหยิบยื่นน้ำใจ
‘ขอบคุณค่ะ’ ฉันยื่นมือไปรับร่ม แล้วพี่เขาก็ขับรถออกไป
ผู้ชายที่นอกจากพ่อ และพี่ชาย ก็มีผู้ชายคนนี้แหละที่ทำดีกับฉัน ฉันก้มมองดูร่ม ตรงที่จับมีชื่อเขียนไว้ว่าชอปเปอร์ ตอนนั้นก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นชื่อเขา พอลองถามเพื่อนอย่างหมิว หมิวก็บอกว่าพี่เขาชื่อชอปเปอร์ เรียนบริหาร เป็นรุ่นพี่ฉันหนึ่งปี นับแต่นั้นฉันก็เลยเล่าให้หมิวฟังว่าฉันปลื้มพี่คนนี้
แต่ใครจะคิดล่ะว่าหมิวจะเป็นแฟนพี่เขา และเอาฉันมาเยาะเย้ย
ฉันไม่น่าคบยัยนี่เป็นเพื่อนเลย
“มโนอะไรอยู่ครับน้องอ้วน” เสียงของรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนของพี่ชอปเปอร์เอ่ยพูดและยื่นมือมาสะกิดที่ไหล่ของฉัน เขาทำให้ฉันสะดุ้งขณะที่กำลังคิดเรื่องที่ผ่านมา
“ถอยด้วยค่ะ” ฉันเบื่อการพูดอะไรซ้ำ ๆ แบบนี้ที่สุด และก็เหมือนพวกเขาไม่เอาหูมาฟังฉัน
“ถอยอะไรน้อง พวกพี่ยังพูดกับน้องไม่จบเลย พี่จะบอกว่า...หน้าอย่างน้องอย่าสะเออะมาชอบเพื่อนพี่เลย ไอ้เปอร์มันไม่สนน้องหรอก ฮ่า ฮ่า ฮ่า น้องอ้วน หัดเจียมตัวบ้างนะครับ” ทำไมต้องพูดจารุนแรงและส่งเสียงดังขนาดนี้ด้วย ต้องการให้ฉันอับอายมากเลยหรือไง
“ยืนทำเหี้ยอะไรกันไอ้สัส!” เสียงของใครคนหนึ่งดังขึ้น แล้วเขาก็เดินฝ่ากลุ่มพี่ชอปเปอร์เข้ามาตรงหน้าฉัน
“ยืนทำไรอ้วน ไปเรียนสิวะ แล้วน้ำตาคลอทำเหี้ยอะไร ใครทำไรมึง” ผู้ชายชุดชอปเด็กช่างคณะวิศวะ ซึ่งเรียนคณะเดียวกับพี่ชายฉัน
“พวกมึงยืนล้อมเหี้ยอะไรกัน แล้วเมื่อกี้กูได้ยินอะไรอ้วน ๆ อย่าให้กูรู้นะว่าใครเรียกอีนี่ว่าอ้วน ถ้ากูได้ยินอย่าหาว่ากูไม่เตือน คงไม่ต้องให้กูบอกนะว่ากูคือใคร” เขาพูดกับกลุ่มพี่ชอปเปอร์ แล้วจากนั้นก็จับมือลากฉันออกมาจากวงล้อมตรงนั้น
“ปล่อยให้พวกมันด่าทำเหี้ยอะไร ปากมีแค่เก่งกับพี่ชายมึงหรือไง” พอเดินออกมาจากตรงนั้นได้สักพัก ผู้ชายคนนี้ก็โวยวายใส่ฉันทันที
“...” ฉันเงียบแล้วเดินออกมา ฉันจะไม่แสดงความรู้จักกับผู้ชายคนนี้เด็ดขาด เพราะเขาคือหนึ่งในตัวอันตรายของการดำเนินชีวิตของฉัน
“ไม่มีมารยาท เดี๋ยวกูจะบอกพี่มึง” เขาตะโกนตามหลังฉัน แล้วก็รีบวิ่งมาหยุดเดินข้างฉัน
“ช่วยทำเหมือนเราไม่รู้จักกันทีค่ะ” ฉันบอกและก้าวเดินให้ห่างจากเขา
“ทำไมกูต้องทำตาม ก็กูรู้จักมึง”
“แต่นิ่มไม่อยากรู้จักพี่”
“ก็เรื่องของมึงสิ ก็กูรู้จักมึง” เขาพูดแค่นั้นแล้วเดินไกลออกไป
เขาชื่อ ‘เคลิ้ม’ เรียนวิศวะ ปี 2 เป็นเพื่อนที่พี่ชายทั้งสองของฉันสนิทที่สุด และเป็นคนที่ฉันไม่อยากอยู่ใกล้ เขาชอบพูดหยาบ ถนัดเรื่องวิวาท และที่สำคัญเขาชอบปากหมาใส่ฉัน
ฉันชื่อ ‘นุ่มนิ่ม’ เรียนบริหาร ปี 1 ฉันเป็นคนไม่มีเพื่อนเนื่องจากรูปร่างที่แตกต่างจากคนอื่น ฉันจึงหาเพื่อนที่จริงใจด้วยยาก ไม่เข้าใจว่าทำไมคนสมัยนี้ถึงคบกันที่รูปร่าง ต้องบอกก่อนว่าฉันมีพี่ชายฝาแฝดสองคน พวกเขาหน้าตาหล่อมาก หุ่นก็นายแบบ สาว ๆ ที่ไหนก็ชื่นชอบ ต่างจากฉันที่เป็นน้องสาว ฉันอ้วนมากเพราะกินเก่ง
เวลาที่พวกผู้หญิงรู้ว่าฉันมีพี่ชายเป็นสองคนนั้น พวกผู้หญิงพวกนั้นก็จะมาตีสนิทฉัน เพื่อที่จะพูดคุยกับพี่ชายฉัน พอพี่ชายฉันไม่คบด้วย ผู้หญิงพวกนั้นก็เลิกคบฉัน มันเป็นแบบนั้นมาตั้งแต่ประถม พอมัธยมฉันก็เลยย้ายไปเรียนคนละที่กับพวกพี่ชาย
เพราะไม่อยากได้เพื่อนที่แถมตำแหน่งพี่สะใภ้
สรุปแล้วย้ายโรงเรียนก็ไม่มีเพื่อนเหมือนเดิม ฉันก็เลยมีเพื่อนเป็นหนังสือเรียน พอตั้งใจเรียนเพื่อนยิ่งพากันเกลียดฉันมากกว่าเดิม หาว่าฉันอวดเก่ง เย่อหยิ่ง ท้ายที่สุดฉันกลายเป็นคนที่ถูกเกลียดเพราะความอ้วน และเรียนเก่ง
เป็นเหตุผลที่โคตรตลก...
การที่ฉันเข้ามหาวิทยาลัยที่นี่ ที่มันมีพี่ชายของฉันเรียนอยู่ด้วย ความจริงฉันไม่อยากจะเรียนที่นี่เลยแม้แต่น้อย แต่พ่อกับแม่ของฉันเป็นห่วง กลัวจะมีผู้ชายคิดร้าย ทั้งที่ทั้งชีวิตไม่มีผู้ชายมาจีบฉันสักคน เหตุผลไม่ได้เรื่องอีกเช่นเคย
ฉันจะถกเถียงอะไรไม่ได้ ในเมื่อท่านทั้งสองยื่นคำขาด ส่วนพี่ชายทั้งสองก็เห็นดีเห็นงาม
ฉันจึงขัดไม่ได้ แต่ก็มีข้อแม้ คือห้ามพวกเขาบอกใครว่าเป็นพี่ชายของฉัน เพราะฉันไม่อยากจะวุ่นวาย และตกเป็นเป้าสายตา ไม่อยากมีมิตรภาพแบบจอมปลอม ฉันเกลียดพวกหวังประโยชน์
ที่ผ่านมามันโอเคมาตลอด แต่หลังจากนี้มันคงไม่โอเคอีกแล้ว เพราะเพื่อนของพี่ชายดันออกตัวป้อง นับจากนี้ฉันก็คงจะตกเป็นเป้า
จบกันชีวิตที่เหมือนจะเรียบง่ายของฉัน...
บทล่าสุด
#140 บทที่ 140 ตอนพิเศษ5
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#139 บทที่ 139 ตอนพิเศษ4
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#138 บทที่ 138 ตอนพิเศษ3
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#137 บทที่ 137 ตอนพิเศษ2
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#136 บทที่ 136 ตอนพิเศษ1
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#135 บทที่ 135 69 จริงอะ(2)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#134 บทที่ 134 69 จริงอะ
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#133 บทที่ 133 68 เฮ้อ(2)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#132 บทที่ 132 68 เฮ้อ
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#131 บทที่ 131 67 งื้อ(2)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025
คุณอาจชอบ 😍
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
สัญญารักประธานร้าย
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ













