บทนำ
"เฮียชอบหนู คืนนี้หนูไปนอนกับเฮียไหม" เค้กถลึงตาใส่เจ้าของประโยคเมื่อครู่อย่างไม่พอใจ มีที่ไหนกันรู้จักไม่ทันข้ามวันแต่ชวนเธอไปห้อง
"โทษทีค่ะ พอดีหนูไม่ชอบคนแก่" แต่ถึงกระนั้นเค้กก็ยังตอบกลับชายหนุ่มไปตามมารยาท แถมยังใช้สายตามองชายหนุ่มราวกับเขาเป็นตัวประหลาด
สายตาที่ใช้มองกันไคพอจะช่างหัวมันได้ แต่ไอ้ประโยคที่บอกว่าเขาแก่น่ะ เขาไม่มีทางยอม
อายุ28อย่างเขาบอกแก่ แล้วอายุเท่าพ่อเธอเรียกว่าอะไร เรียกว่าชราใกล้ตายอย่างนั้นเหรอ
บท 1
#เฮียไคอย่าร้าย(1)
คลับหรูใจกลางเมือง
เวลานี้เป็นเวลานอนของใครหลาย ๆ คน แต่ที่แน่ ๆ มันไม่ใช่เวลานอนของ ‘อีเค้ก’ คนนี้ เมื่อตอนนี้เป็นเวลาตีหนึ่งแต่เค้กยังต้องแบกสังขารมาคลับเพื่อตามยัยน้องสาวตัวดีกลับบ้าน
เค้กยืนอยู่หน้าคลับในขณะที่มือก็กดโทรศัพท์ด้วยสีหน้าและแววตาไม่สบอารมณ์ สิบกว่าสายที่เค้กพยายามโทรหาคนเป็นน้องแต่ทว่าก็โดนอีกฝ่ายตัดสายเค้กทิ้งอย่างไม่ไยดี “อะไรเนี่ยยัยเคท’ เสียงหวานบ่นพึมพำถ้าไม่ติดว่าคนเป็นแม่ขอร้องให้มาตามน้องสาวกลับ เธอไม่มีทางมายืนหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่ตรงนี้แน่
หลังจากที่กดโทรหาน้องสาวอยู่นานมากจนมั่นใจว่าอีกฝ่ายคงไม่ยอมรับโทรศัพท์เธอแน่ ๆ หญิงสาวเลยตัดสินใจเดินเข้ามาตามหาน้องในคลับแทน เค้กเดินเบียดเสียดผู้คนเข้ามาพลางกวาดสายตามองหายัยน้องสาวตัวดีที่จนป่านนี้แล้วยังไม่มีทีท่าจะกลับบ้านกลับช่องเลย
“อีเค้ก” แต่ไม่ทันที่เธอจะได้เดินไปไหน เสียงใครบางคนก็เอ่ยเรียกเธอขึ้นมาซะก่อน จนเธอต้องหันหน้ามองแล้วพบเข้ากับกลุ่มเพื่อนสนิทของตัวเองที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากันอยู่ เห็นดังนั้นหญิงสาวจึงเดินเข้าไปหา “ไหนบอกกูว่าไม่มา” วันใหม่หรี่ตามองเค้กราวกับกำลังจับผิดกัน เค้กไม่แปลกใจเลยที่ตัวเองโดนเพื่อนมองด้วยสายตาแบบนั้น เพราะก่อนหน้านี้เพื่อนได้โทรมาชวน แล้วเค้กก็ได้ปฏิเสธไปโดยให้เหตุผลเพื่อนว่าไม่อยากดื่ม แต่พอเวลาผ่านไปไม่นานเธอดันโผล่หัวมายืนทำหน้าสลอนอยู่ที่คลับได้ “ตอแหลนะมึง” เธอเลยโดนเพื่อนว่าให้ ทั้งที่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ในแบบที่เพื่อนกำลังเข้าใจเลยสักนิด
“แม่ให้กูมาตามเคท มึงเจอน้องบ้างไหม” เค้กตอบพลางถามเพื่อนด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย
“ตั้งแต่กูมา กูยังไม่เจอน้องมึงเลยนะ” กันตาตามพลันตบเก้าอี้ข้าง ๆ ตัวเอง เรียกเค้กให้มานั่งข้างเจ้าหล่อน “แต่ไหน ๆ มึงก็มาแล้วงั้นมาดื่มด้วยกันหน่อย”
“อือ” เค้กครางรับด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย สาวเท้าเดินไปนั่งลงยังเก้าอี้ข้างกันตา ทันทีที่เค้กนั่งลงวันใหม่ก็ยื่นแก้วเหล้ามาให้
จากตอนแรกที่ไม่อยากดื่ม ตอนนี้น้ำสีอำพันถูกเค้กยกกรอกลงคอแก้วแล้วแก้วเหล่า
“อ่า” ไม่น่าเชื่อว่าแค่น้ำเมาจะทำให้อารมณ์ของเค้กมันรู้สึกสดชื่นขึ้นมาได้ขนาดนี้ หลังจากที่เครียดเรื่องของน้องสาวตัวดีมานาน
หญิงสาวคนนี้มีนามว่า ‘เค้ก’ มีน้องสาวชื่อ ‘เคท’ เค้กอายุยี่สิบสอง ส่วนน้องสาวของเค้กอายุยี่สิบ อายุของเค้กกับน้องสาวห่างกันแค่สองปี แต่ทว่านิสัยใจคอของทั้งสองคนช่างต่างกันสุดขั้ว เค้กมีนิสัยแบบผู้หญิงทั่วไป แต่น้องสาวของเค้กน่ะทั้งเกเรและก้าวร้าว อีกทั้งเค้กกับน้องสาว ยังไม่ค่อยถูกกันอีกด้วย นั่นอาจเป็นเพราะว่าน้องสาวเข้าใจว่าพ่อกับแม่รักเค้กมากกว่าเธอ จึงทำให้เค้กกับน้องมีปัญหากันอยู่บ่อย ๆ แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลยค่ะ มันไม่ใช่อย่างนั้น พ่อกับแม่ท่านรักลูกเท่ากัน แค่การแสดงออก การปฏิบัติกับลูกแต่ละคนไม่เหมือนกันก็เท่านั้น เมื่อก่อนยัยเคทเธอไม่ได้เป็นคนแบบนี้นะคะ เธอเป็นเด็กที่น่ารักมากแต่เพราะเธอเจอกับเหตุการณ์เลวร้ายมาจึงทำให้เธอมีนิสัยแบบนั้น
“เฮ้อ” ยิ่งคิดก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา
“อะไรมันจะเครียดขนาดนั้น” ถอนหายใจดังจนกันตาร้องท้วงขึ้นมา
“เครียดเรื่องยัยเคทนิดหน่อย”
“ไม่หน่อยแล้วมั่ง”
“อีเค้ก” หญิงสาวที่กำลังก้มหน้ามองแก้วเหล้าของตัวเองอยู่ ก็ต้องเงยหน้าขึ้นมามองวันใหม่ที่จู่ ๆ เธอก็ตะโกนเรียกชื่อหญิงสาวเสียงตื่นพลันสะกิดหญิงสาวยิก ๆ ทำหน้าทำตาราวกับกำลังเห็นผียังไงอย่างนั้น
“อะไรของแกวะ” เค้กชักสีหน้าใส่วันใหม่เล็กน้อย
“มึงดูนั่น” ก่อนที่เค้กกับกันตาจะหันมองตามนิ้วมือของวันใหม่ที่ชี้ไปยังทิศทางใด ทิศทางหนึ่งของคลับแห่งนี้ กลุ่มผู้ชายสามถึงสี่คนที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากันอยู่อีกทั้งของเขากำลังมองมายังโต๊ะของเธอ
“ก็ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจ” เค้กพูดขึ้นมาอย่างไม่แยแสหันกลับมาสนใจแก้วเหล้าของตัวเองต่อไป ก็แค่โดนผู้ชายมองทำเป็นเนื้อเต้นไปได้ หน้าตาก็งั้น ๆ ไม่เห็นน่าสนใจตรงไหน เค้กหันกลับมาทำเหมือนไม่สนใจ
“แต่ผู้ชายคนนั้นมองมึงอยู่นะ คนใส่แว่นน่ะ แม่งคนอะไรแบดบอยฉิบหาย” วันใหม่พ่นคำหยาบออกมาอย่างลืมตัว ในขณะที่สายตาของเธอยังคงจดจ่ออยู่ที่ชายหนุ่มคนนั้น “แม่ง กูว่าทรงนี้ฮอตเนิร์ดชัวร์”
“หยุดเพ้อเจ้อ” เค้กว่า
“เฮียไค” ทั้งเค้กและวันใหม่หันมองกันตาพร้อมกันเมื่อจู่ ๆ เธอก็พึมพำชื่อของใครบางคนออกมา “นั่นน่ะเฮียไค”
“มึงรู้จักเหรอ” วันใหม่ถามน้ำเสียงตื่นเต้น
“รู้จักสิ เสือตัวพ่อเลยน่ะนั่น”
“กร้าวใจจัง” วันใหม่ทำหน้าฝัน เธอจึงโดนหญิงสาวมองด้วยสายตาเอือมระอาอีกรอบ “แต่ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจมึงนะเค้ก”
เค้กที่ได้ยินอย่างนั้นจึงไหวไหล่
“ไม่ใช่สเปก” บอกออกไปเสียงเรียบ อย่างอีเค้กคนนี้ต้องเด็กมัธยมเคี้ยวกรุบกริบ ไม่ใช่หนังเหี่ยวเคี้ยวยากอย่างเฮียคงเฮียไคอะไรนั่น
“เขามองมาทางมึง”
เค้กไม่สนใจ
“เขาเดินมาแล้ว”
เค้กยังนิ่งอยู่
นิ่งทั้งที่หัวใจกำลังเต้นระส่ำ
ปากบอกไม่สนใจ แต่ไม่รู้ทำไมแค่ได้ยินว่าเขากำลังเดินเข้ามาหาเค้กถึงได้รู้สึกตื่นเต้นมากขนาดนี้ ใจเต้นระรัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน รู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อ ๆ จนต้องเอ่ยเตือนสติตัวเองในใจ
หนังเหี่ยวเคี้ยวไม่มันท่องไว้สิ ท่องไว้อีเค้ก..
บทล่าสุด
#110 บทที่ 110 ตอนพิเศษสิบ
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#109 บทที่ 109 ตอนพิเศษเก้า
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#108 บทที่ 108 ตอนพิเศษแปด
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#107 บทที่ 107 ตอนพิเศษเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#106 บทที่ 106 ตอนพิเศษหก
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#105 บทที่ 105 ตอนพิเศษห้า
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#104 บทที่ 104 ตอนพิเศษสี่
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#103 บทที่ 103 ตอนพิเศษสาม
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#102 บทที่ 102 ตอนพิเศษสอง
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#101 บทที่ 101 ตอนพิเศษหนึ่ง
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













