บทนำ
นี่คือสโลแกนประจำตัวของเขา นานโอ การ์รัซซีโน่ หนุ่มใหญ่สุดเร้าใจ
นานๆ ทีที่นานโอจะรู้สึกว่า หัวใจตัวเองถูกเหวี่ยงออกจากตัว ไปอยู่กับสาวน้อยหน้าหวานหุ่นสะบึ้ม นมเป็นนม บั้นท้ายดินระเบิด ที่ทำให้เขาแทบอยากจะพุ่งตัวเข้ากอดรัด ฉีกกระชากชุดว่ายน้ำที่แทบจะปิดไอ้ก้อนกลมๆ สองก้อนไม่มิด หลุบตามองสะโพกก็ใจสั่น อยากเอามือบีบขยำให้หนำใจ
“เอ่อ...ฉันใส่แล้วไม่สวยหรือคะ คุณถึงได้จ้องขนาดนี้”
วารุณีถามด้วยความประหม่าระคนขวยเขิน เมื่อเห็นนานโอจ้องมองตาไม่กระพริบ นานโอได้ยินคำถามแล้วอยากจะบ้า ถ้ารูปร่างของวารุณีใส่ชุดว่ายน้ำชุดนี้ไม่สวย เขาคงเลิกผลิตชุดว่ายน้ำขาย
“สวยสิ สวยมากด้วย” นานโอตอบ ยิ้มเจ้าเล่ห์ “ฉันอยากเห็นตอนเธอไม่ใส่ชุดว่ายน้ำด้วย อยากรู้ว่า จะสวยกว่าตอนนี้ไหม”
5555 เอาล่ะสิ งานนี้วารุณี สาวไร้ประสบการณ์จะทำยังไง เมื่อเจอหนุ่มใหญ่ปากหวาน มือไวใจไว ไม่รู้ว่า ใครกันแน่จะติดบ่วงใคร ต้องติดตามกันค่ะ
บท 1
“วา วา แกอยู่ไหนวา” ธารทิพย์ เพื่อนสนิทที่ขอมาพักอาศัยกับวารุณี ตะโกนเรียกเจ้าของห้องลั่น คนถูกเรียกเดินเช็ดหัวออกมาจากห้องนอน
“แกเรียกฉันซะดังลั่นห้องเลย มีอะไร” วารุณีถามเพื่อน ขณะทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา
“แกได้รับคัดเลือกให้เป็นพรีเซ็นเตอร์ชุดว่ายน้ำของบริษัทการ์รัซเซียร์ เขาโทรมาบอกฉันเมื่อกี้ให้แกเข้าไปเทสวันพรุ่งนี้ตอนสิบเอ็ดโมง” ธารทิพย์บอกวารุณีด้วยความดีใจ ทว่าใบหน้าของวารุณีไม่ได้มีความดีใจสักนิดเดียว หล่อนกำลังตกใจกับข่าวนี้มากกว่า “ทำไมแกทำหน้าแบบนี้ ไม่ดีใจเหรอที่เขาเลือกแกเป็นพรีเซ็นเตอร์ บริษัทนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะ ขนาดดารานางแบบและเหล่าเซเลบทั้งหลายยังไม่มีโอกาสเลย”
“ดีใจมันก็ดีใจอยู่หรอก แต่มันน้อยกว่ากังวลใจไง แกก็รู้นี่ว่า พี่เหนือตาเป็นสับปะรด ถ้ารู้ว่าฉันไปเป็นพรีเซ็นเตอร์ชุดว่ายน้ำ มีหวังฉันโดนดุแน่เลย”
วารุณีตอบพร้อมกับถอนหายใจ แค่เรื่องที่หล่อนทำงานพิเศษในวันว่าง เหนือเมฆยังไม่เห็นด้วย แล้วเรื่องนี้มีหรือที่เหนือเมฆจะไม่หัวร้อน ถ้าคราวนี้เธอรับจ๊อบถ่ายแบบชุดว่ายน้ำ มีหวังโดนดุเป็นกระบุงโกยแน่ๆ
“พี่เหนือไม่รู้หรอกน่า พี่เหนือไม่ใช่สายแฟชั่นนะ ถึงจะได้รู้ว่าบริษัทการ์รัซเซียร์กำลังเปิดตัวคอลเลคชั่นชุดว่ายน้ำคอลเลคชั่นใหม่ แกบอกว่าวันๆ พี่เหนืออยู่แต่ในไร่ไม่ใช่เหรอ พี่เหนือไม่มีทางรู้เรื่องนี้แน่ๆ”
“แล้วที่ผ่านมาพี่เหนือรู้เรื่องฉันได้ไง แกก็รู้นี่ว่าพี่เหนือมีสปาย ฉันทำอะไรพี่เหนือรู้หมด”
“แกก็บอกไปสิว่าฉันเป็นคนเอารูปแกไปสมัครเอง แกไม่รู้เรื่อง แกรู้เรื่องหลังจากที่ฉันส่งรูปแกไปแล้ว คราวนี้พอได้ก็เลยลองไปเทสดู”
ธารทิพย์หาทางออกให้เพื่อน เพราะเรื่องนี้จะว่าไป ตนมีส่วนผิดที่ไม่ขออนุญาตวารุณีก่อน นำรูปถ่ายของวารุณีส่งไปให้บริษัทการ์รัซเซียร์เพื่อคัดเลือกเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าของบริษัท ธารทิพย์มาบอกให้วารุณีรู้เรื่องในวันรุ่งขึ้น แม้ว่าวารุณีจะไม่เห็นด้วย แต่ก็คิดว่าถึงให้รูปไปก็คงไม่ได้คัดเลือก วารุณีจึงปล่อยเลยตามเลย แต่พอรู้ว่าได้ วารุณีคิดหนักทันที
“แต่ถ้าแกยังเป็นกังวล ฉันจะจัดการสปายให้ รับรองว่าไม่มีทางคาบข่าวไปบอกพี่เหนือได้แน่นอน เชื่อหัวไอ้น้ำเถอะ”
วารุณีมองหน้าเจ้าของประโยค ‘เชื่อหัวไอ้น้ำเถอะ’ นิ่งพรางใช้ความคิด ถ้าหากธารทิพย์พูดคำนี้ออกมา นั่นหมายความว่าเพื่อนรักมีทางจัดการสปายหนุ่มนามว่า บุรินทร์หรือน็อตหรืออีกชื่อหนึ่งคือโจนาธาน เพื่อนสนิทของเหนือเมฆที่มาทำธุรกิจโรงแรมที่ประเทศอิตาลี สายข่าวคนสำคัญของเหนือเมฆที่รายงานเรื่องวารุณีให้อีกฝ่ายทราบเป็นระยะ หากธารทิพย์จัดการบุรินทร์ได้ ทางก็สะดวก
“ก็ได้” วารุณีตอบตกลงอย่างเสียมิได้ “แต่ขอให้เทสไม่ผ่าน ฉันไม่อยากให้พี่เหนือไม่สบายใจ พี่เหนืออยากให้ฉันเรียนอย่างเดียวมากกว่า ฉันไม่อยากทำให้พี่เหนือผิดหวังด้วย”
“จะผิดหวังได้ไง แกไปเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้านะ ไม่ได้ไปเป็นเมียเจ้าของบริษัทซะหน่อย พี่เหนือถึงจะได้ผิดหวัง” ธารทิพย์พูดไปโดยไม่คิดอะไร “อีกอย่างแกก็โตพอที่จะตัดสินใจอะไรได้แล้วนะ แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องน่าเสียหายด้วย ได้ทั้งเงินและได้ทั้งประสบการณ์ แกลองคิดดูนะว่า แกโชคดีแค่ไหนที่ได้รับคัดเลือก คนแห่ไปสมัครเป็นร้อยนะแก โอกาสมาถึงมือแกก็รีบคว้าไว้ แล้วไม่ต้องห่วงเรื่องพี่น็อต ฉันจัดการได้”
ธารทิพย์พูดให้เพื่อนสบายใจและบิ้วไปในที “ส่วนเรื่องจะเทสผ่านหรือไม่ผ่านก็ว่ากันอีกเรื่องนึง แต่ฉันว่าแกผ่านล้านเปอร์เซ็นต์ หุ่นแกแซ่บมาก ใส่ชุดว่ายน้ำสวยสุดๆ นมเป็นนม เอวเป็นเอว สะโพกดินระเบิด ผู้ชายเห็นน้ำลายหยดเป็นแถว”
“แกก็พูดเกินไป”
“พูดเกินไปที่ไหน แกหุ่นทรมานใจชายเลยนะจะบอกให้ เทสชุดผ่านชัวร์ ไม่ผ่านให้ตบเลยเอา”
ธารทิพย์ไม่ได้พูดเกินจริง หล่อนยังแอบอิจฉาสรีระของวารุณี โดยเฉพาะหน้าอกขนาด 37 นิ้วของเพื่อนรัก ที่อวบใหญ่เกินตัว พอมาก้มมองดูของตัวเอง จอแบนชัดๆ
“แกบิ้วฉันเยอะจัง ไม่ไปคงไม่ได้” ธารทิพย์ยิ้มกว้าง
“ไปขัดตัวดีกว่า พรุ่งนี้แกใส่ชุดว่ายน้ำจะได้สวยๆ หุ่นแกชนะเลิศอยู่แล้ว ขัดผิวอีกสักหน่อย...แจ่ม”
“ฉันเพิ่งอาบน้ำเมื่อกี้เองนะ”
“อาบแล้วก็อาบใหม่ได้ ไปเร็ว”
ธารทิพย์ไม่สนใจ ลากวารุณีเข้าไปในห้องน้ำ และให้เพื่อนเปลี่ยนเป็นนุ่งกระโจมอก จากนั้นตนก็ออกมายังห้องครัว หยิบครีมขัดผิวมะขามเปียกผสมน้ำผึ้งที่หล่อนหาซื้อมาจากเมืองไทยออกมาจากตู้เย็น ก่อนเดินกลับไปยังห้องน้ำ และลงมือขัดตัวให้เพื่อนรัก
วันรุ่งขึ้น
วารุณีกับธารทิพย์มาถึงบริษัทการ์รัซเซียร์ก่อนเวลานัดหมายครึ่งชั่วโมง พอมาถึงสองสาวก็ต้องตกใจและแปลกใจที่การเทสวันนี้ มีเพียงวารุณีคนเดียวที่ผ่านการคัดเลือก นั่นหมายความว่า โอกาสที่วารุณีจะได้เป็นพรีเซนเตอร์ชุดว่ายน้ำนั้นแทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์
“เชิญคุณแอรี่เปลี่ยนชุดนะคะ แล้วเดินไปที่ห้องนั้นค่ะ” ไอริส พนักงานในบริษัทฯ ที่รับหน้าที่ดูแลเรื่องคัดเลือกพรีเซนเตอร์บอกวารุณี
“แล้วห้องนั้นคือห้องอะไรคะ” เจ้าของคำถามคือธารทิพย์
“ห้องนั้นเป็นห้องคัดเลือกพรีเซนเตอร์ค่ะ คุณนานโอเจ้าของบริษัทจะเป็นคนคัดเลือกด้วยตัวเองค่ะ” ไอริสตอบ
“เจ้าของบริษัทคัดเลือกด้วยตัวเองเลยหรือคะ”
ธารทิพย์ถามด้วยความตกใจ หล่อนนึกว่าคนคัดเลือกคือหัวหน้าฝ่ายคัดสรรพรีเซนเตอร์เสียอีก
“ใช่ค่ะ คุณนานโอเป็นคนเลือกพรีเซนเตอร์ของทุกผลิตภัณฑ์ในบริษัทค่ะ” ไอริสตอบ
“พี่ไอริสคะ ปกติแล้วบริษัทอื่นท่านประธานจะเป็นคนคัดเลือกพรีเซนเตอร์เองหรือเปล่าคะ” ธารทิพย์ถามอย่างสงสัย
“เท่าที่รู้มา เป็นบางบริษัทค่ะ” ไอริสตอบ “คุณแอรี่รีบไปเปลี่ยนชุดนะคะ ใกล้เวลาท่านมาแล้วค่ะ”
“ค่ะ” วารุณีไม่มีคำถามเหมือนเพื่อนรัก หล่อนรีบเดินเข้าไปเปลี่ยนชุดตามที่ไอริสบอก ก่อนเดินออกมาจากยืนหน้ากระจกบานใหญ่
“อ้าว ใส่เสื้อคลุมทำไมล่ะ ถอดออกสิ ฉันอยากเห็น”
ธารทิพย์บอกวารุณีที่สวมเสื้อคลุมปิดทับเรือนร่าง วารุณีมีท่าทางอิดออดไม่อยากจะถอดเสื้อคลุม
บทล่าสุด
#77 บทที่ 77 chapter 77
อัปเดตล่าสุด: 10/28/2025#76 บทที่ 76 Chapter 76
อัปเดตล่าสุด: 10/22/2025#75 บทที่ 75 Chapter 75
อัปเดตล่าสุด: 10/22/2025#74 บทที่ 74 Chapter 74
อัปเดตล่าสุด: 10/22/2025#73 บทที่ 73 Chapter 73
อัปเดตล่าสุด: 10/22/2025#72 บทที่ 72 Chapter 72
อัปเดตล่าสุด: 10/22/2025#71 บทที่ 71 Chapter 71
อัปเดตล่าสุด: 10/22/2025#70 บทที่ 70 Chapter 70
อัปเดตล่าสุด: 10/22/2025#69 บทที่ 69 Chapter 69
อัปเดตล่าสุด: 10/22/2025#68 บทที่ 68 Chapter 68
อัปเดตล่าสุด: 10/22/2025
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้อนรักคุณอามาเฟีย
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”













