บทนำ
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
บท 1
“มาทำไม?” ฉันถามคนที่ยืนอยู่หน้าห้องด้วยใบหน้าเรียบเฉยเหมือนกับคนที่โดนถามนั่นแหละ แต่แตกต่างตรงที่ฉันใจเต้นแรง แต่อีกคนก็คงไม่คิดอะไรทั้งนั้น
“มานอนดิ ง่วงฉิบ” เสียงเข้ม ๆ พูดจบก็เดินเข้ามาในห้องฉันแล้วถอดเสื้อผ้าเหลือแต่บ็อกเซอร์ กระโจนลงไปนอนที่เตียงควีนไซต์ของฉันทันที โดยที่ไม่ได้สนใจเจ้าของห้องอย่างฉันแม้แต่นิดเดียว
...ให้มันได้อย่างนี้สิ
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อมินตรา เป็นนักศึกษา ปี 3 ม. S มหาลัยไฮโซชื่อดัง ที่ค่าเทอมแพงมากกก แต่เรื่องการเรียนการสอนก็ดีเลิศมากเช่นกัน บ้านฉันอยู่ต่างจังหวัด ฐานะกลาง ๆ แต่ก็พอมีกินมีใช้ มาเรียนที่กรุงเทพฯ ฉันก็เลยพักอยู่หอพักเล็ก ๆ ใกล้มหาลัย อันที่จริงก็ไม่กล้าเรียนหรอกนะที่นี่ เพราะเป็นมหาลัยไฮโซแถมยังเป็นอินเตอร์อีกดังนั้นไม่ต้องเดาค่าเทอมหรอกค่ะ ฉันไม่กล้าเอาเงินพ่อแม่ที่หามาอย่างยากลำบากมาจ่ายแน่ ๆ ถึงแม้จะอยากเรียนมากแค่ไหนก็ตาม แต่บังเอิญฉันสอบชิงทุนจากมหาลัยได้ค่ะ เลยมีโอกาสได้เรียนที่ดี ๆ
ส่วนคนที่เข้ามายึดพื้นที่เตียงนอนของฉันเป็นเพื่อนของฉันเองค่ะ แค่เพื่อนไม่ใช่แฟน ชื่อ ออสติน เขาเป็นผู้ชายที่หล่อ ถึงขั้นหล่อมาก และรวย ถึงขั้นรวยล้นฟ้า แต่ดันมาคบเพื่อนจน ๆ อย่างฉัน ไม่รู้ว่าเพราะเขาสงสารหรือสมเพชฉันกันแน่นะ เพราะเพื่อนเขาทุกคนโปรไฟล์ดีมากจนถึงขั้นดีเวอร์กันทั้งนั้น จะมีแค่ฉันนี่แหละที่เป็นแกะดำอยู่คนเดียว
“จะยืนบื้ออีกนานไหมวะ ไม่นอนไง” ออสตินเงยหน้าขึ้นมาถามอย่างไม่สบอารมณ์หลังจากที่ฉันเอาแต่ยืนนิ่ง ไม่รู้ใครเป็นเจ้าของห้องกันแน่
ฉันได้แต่ถอนหายใจเบา ๆ แล้วปิดไฟ ก้าวลงไปนอนข้าง ๆ เขา เพราะมันไม่ชิน ถึงแม้เขาจะมาเคาะห้องตอนดึก ๆ แล้วขอนอนด้วยแบบนี้เป็นประจำตลอด 3 ปีที่ผ่านมา แต่มันไม่เคยชินเลยสักครั้ง มีแต่จะใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ
“ไม่อาบน้ำก่อนหรอ กลิ่นเหล้าหึ่งเชียว” ฉันเอ่ยถามเขาในความมืด กลิ่นเหล้าจากตัวเขามันแรงจริง ๆ นี่นา
“หึ ง่วง” ออสตินตอบสั้น ๆ ด้วยเสียงอู้อี้ แล้วคว่ำหน้าลงไปกับหมอน
“คนอื่นล่ะ” ฉันถามหาเพื่อนสนิทในกลุ่มของเขาที่มักจะเที่ยวด้วยกันประจำ
“กลับไปนอนบ้านมันดิ”
“แล้วทำไมนายไม่กลับไปนอนคอนโดนายเหมือนคนอื่น” ฉันถามเขากลับด้วยความฉุน เพราะไม่อยากจะเข้าใกล้เขาให้มากไปกว่านี้อีกแล้ว มันเจ็บนะ ได้อยู่ข้างคนที่รักได้ใกล้ชิดเขามากแต่ต้องทนเก็บความรู้สึก
ใช่! ฉันแอบรักออสติน รักมาตลอด 3 ปีที่เป็นเพื่อนกัน ทั้งที่พยายามห้ามใจ เตือนตัวเองอยู่เสมอว่าฉันกับเขายังไงก็ไม่มีทางเป็นไปได้ เฮ้อ! ช่างมันเถอะอย่าให้ต้องพูดถึงความอัดอั้นนี้เลย
“ขี้เกียจ” ออสตินยังตอบเรียบ ๆ แต่เหมือนจะเริ่มหงุดหงิดขึ้นมา ก็ฉันเอาแต่ถามในขณะที่เขากำลังง่วงนี่นา
“แล้ว...”
“จะเลิกถามได้ยังวะ ไปเอากับน้องแนนหอข้าง ๆ มา ขี้เกียจกลับคอนโด ไม่อยากนอนห้องยัยนั่นด้วย เคลียไหม ง่วง!”
ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ถามจบ ออสตินก็เงยหน้าตอบฉันด้วยความหงุดหงิดเเล้วฟุบหน้าลงไปนอนต่อ ทิ้งให้ฉันนิ่งอึ้งอยู่คนเดียว แถมใจยังเจ็บแปลบ ๆ ด้วย ทั้งที่รู้ว่าเขามีผู้หญิงตั้งมากมาย แต่เพื่อนอย่างฉันก็ไม่เคยชินสักครั้ง
“อื้ม” ฉันตอบแค่เพียงเท่านั้นก่อนจะค่อย ๆ ข่มตาให้หลับ
-เช้าวันต่อมา-
“ฮ้าว~” เช้าแล้วแต่เหมือนร่างกายฉันยังอยากให้มันเป็นเที่ยงคืนอยู่เลย แต่เอ้ะ! ทำไมมันรู้สึกแปลก ๆ กับร่างกายนะ ฉันค่อย ๆ ลืมตา อีกแล้ว...เป็นแบบนี้ทุกครั้งเวลาที่ออสตินมานอนกับฉัน หมายถึง มานอนห้องฉันน่ะ
ตื่นมาทุกครั้งเราจะนอนกอดกันแน่น ออสตินจะชอบกอดฉันเอาไว้ ส่วนฉันก็นอนหนุนแขนเขา กอดเขาหลับเหมือนกัน ถ้าอ้อมกอดนี้มันเป็นของฉันจริง ๆ ก็คงดี แต่เขาก็คงนอนกอดผู้หญิงของเขาแบบนี้เหมือนกันแหละ
ฉันค่อย ๆ ขยับตัวช้า ๆ เหมือนออสตินจะรู้สึกตัวก็เลยขยับตัว แต่ก็หลับต่อ ฉันเลยลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงไปหาซื้ออาหารเช้าง่าย ๆ ขึ้นมากิน
แอด~
“ไปไหนมา” เสียงออสตินถามฉันด้วยน้ำเสียงนิ่งไร้อารมณ์
“ไปซื้อข้าวเช้าไง นายหิวรึยัง” ฉันตอบคำถามของคนที่เพิ่งงัวเงียตื่น แล้วเดินไปหยิบถ้วยที่มุมครัวเล็ก ๆ ของห้องมาที่โต๊ะญี่ปุ่น
“แล้วทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อยวะ เสื้อก็บางกางเกงก็สั้น ไม่สงสารคนที่เขาเห็นเธอบ้างไง” จู่ ๆ ออสตินก็วิจารณ์การแต่งตัวของฉันด้วยความหงุดหงิด
เออฉันก็เข้าใจแหละว่าเขาไม่ชอบ ฉันแต่งตัวแบบไหนเขาก็คงมองว่ามันน่าเกลียดเพราะเขาว่าฉันแบบนี้ประจำ นี่ขนาดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นนะ ทำไมวะฉันมันขี้เหร่อะไรมากมายรึไง เหอะ!
“จะกินไหม?” ฉันขี้เกียจต่อปากต่อคำน่ะ ชวนเปลี่ยนเรื่องดีกว่า
“กิน แกะให้ด้วย” ออสตินสั่งแล้วก็ก้าวลงมานั่งข้างฉันเพื่อรอกินข้าว แล้วก็นั่งกดโทรศัพท์
“ไปแปรงฟันก่อนสิ” ฉันร้องบอก เพราะหมอนี่กำลังจะตักข้าวต้มเข้าปาก โดยที่ยังไม่ล้างหน้าแปรงฟัน แต่ทำไมเขาถึงได้ดูดีแม้กระทั่งตอนตื่นแบบนี้นะ
“หึ ขี้เกียจ”
“ติน” ฉันเอ่ยชื่อเขาสั้นๆ ด้วยเสียงนิ่งซึ่งก็ได้ผล ออสตินหน้านิ่วคิ้วขมวดด้วยความไม่พอใจแต่ก็ยอมไปล้างหน้าแปรงฟัน
“มิน รีดเสื้อให้หน่อยดิ” พอกินข้าวอิ่มออสตินก็กระโดดไปนอนเล่นโทรศัพท์บนเตียงพร้อมกับใช้ฉันรีดชุดนักศึกษาให้
“รีดให้แล้วน่ะ” ฉันตอบเขาไป ออสตินมาค้างบ่อย ๆ เขาเลยเอาเสื้อผ้าบางส่วนมาไว้ที่ห้องฉัน
“เค ๆ จะเข้ามอกี่โมง”
“เที่ยง” ฉันตอบเขาแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำเพราะนี่ก็จะ 11 โมงแล้ว รีบแต่งตัวดีกว่า ฉันแต่งตัวนาน
-มหาลัย S-
“โหไอ้ตินมาพร้อมมินอีกแล้วนะมึง” เสียงไอ้เควิน หรือไอ้วินเพื่อนสนิทของผมดังขึ้นตอนผมเดินมาที่โต๊ะประจำกลุ่ม
“เสือก” ผมตอบกลับมันไปแล้วนั่งลง ส่วนมินตราเดินแยกไปหาเพื่อนของเธอแล้ว อ้อ ผมกับมินตราเป็นเพื่อนสนิทกันนะครับแต่อยู่มหาลัยเราก็มีเพื่อนสนิทคนละกลุ่มเพราะเรียนคนละสาขาแต่คณะเดียวกัน ผมกับเธอเราสนิทกันเพราะทำกิจกรรมร่วมกันบ่อย ๆ ยัยนั่นเป็นดาวคณะส่วนผมเป็นเดือนน่ะ
“มึงทำแบบก็ไม่มีใครกล้ามาจีบมินดิวะ แม่งคิดว่ามึงเป็นผัวมินกันทั้งมหาลัยละ” ไอ้ห่าแอลฟ่าพูดขึ้นด้วยใบหน้านิ่งของมัน
“หึ!” ผมกระตุกยิ้มนิดหน่อย ไม่ตอบอะไรมันทั้งนั้น ใครต่อใครก็ชอบคิดว่ามินตราเสร็จผมแล้ว แต่ก็ดีแล้วล่ะจะได้ไม่มีใครกล้ามายุ่งกับยัยนั่น ผมไม่ได้จะเก็บไว้กินเองหรอกนะครับ แต่ผมกลัวยัยนั่นโดนผู้ชายหลอกเจาะไข่แดง มินตราเป็นเด็กดี บางครั้งก็เหมือนจะหัวอ่อนเกินไปจนผมกลัวจะโดนหลอกเข้าสักวัน
ผมรู้สันดานผู้ชายดี ผมถึงได้ห่วงเพื่อนไง ผมก็เลวหรือเลวกว่าคนอื่นด้วยซ้ำ ผมรู้ว่าอะไรเป็นอะไรถึงได้คอยเป็นไม้กันหมา แต่ให้คิดเกินเลยกับมินตราผมคงไม่คิดหรอก ยัยนั่นไม่ได้เอ็กซ์ในแบบที่ผมชอบ ถึงจะสวยมากก็เถอะ แต่ให้เอาเป็นเมียคงไม่
...เพื่อนกับเมียมันไม่เหมือนกัน
บทล่าสุด
#37 Special
อัปเดตล่าสุด: 8/13/2025#36 Chapter : 36 END
อัปเดตล่าสุด: 8/13/2025#35 Chapter : 35
อัปเดตล่าสุด: 8/13/2025#34 Chapter : 34
อัปเดตล่าสุด: 8/13/2025#33 Chapter : 33
อัปเดตล่าสุด: 8/13/2025#32 Chapter : 32
อัปเดตล่าสุด: 8/13/2025#31 Chapter : 31
อัปเดตล่าสุด: 8/13/2025#30 Chapter : 30
อัปเดตล่าสุด: 8/13/2025#29 Chapter : 29
อัปเดตล่าสุด: 8/13/2025#28 Chapter : 28
อัปเดตล่าสุด: 8/13/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"













