บทนำ
ใครว่าแก่แล้วแก่เลย
พราวพิศ ต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่
เพราะหล่อนเคยดูถูก เขม พ่อผัวว่าทั้งแก่ หัวล้านและคงตายด้าน ไร้พิษสง
เขาจึงพิสูจน์ให้หล่อนเห็นว่าไอ้แก่หัวล้านคนนี้นี่ล่ะ
จะทำให้หล่อนครางไม่หยุด
ลีลามันส์สะเด็ดจนแทบคลานลงจากเตียงเลยทีเดียว
ตามไปฟินกันนะคะ
นิยายแซ่บในทรวง ของวานิลลาอีกเรื่องค่ะ
บท 1
”พราว...บ้านหล่อนวันนี้เงี๊ยบเงียบอ่ะ ไม่มีใครอยู่เลยเหรอวันนี้”
กวาง เด็กสาวอายุย่างสิบเก้าเพื่อนสนิทของพราวพิศถามขึ้นเมื่อหล่อนเข้าไปในห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่ ซึ่งบ้านหลังนี้เพื่อนของหล่อนอาศัยอยู่ในฐานะลูกสะใภ้ โดยที่สามีของพราวพิศ เด็กสาววัยไล่เลี่ยกับกวางทำอาชีพขับรถส่งสินค้าซึ่งต้องเดินทางไปต่างจังหวัดอยู่บ่อยๆ
“พี่ยงออกไปข้างนอกน่ะ ก็ไปขับรถส่งของตามปกตินั่นล่ะ”
พราวพิศตอบเพื่อนของหล่อนก่อนจะวางถุงส้มตำที่พึ่งซื้อมาบนโต๊ะรับแขก หล่อนเดินหายเข้าไปในครัวก่อนจะกลับออกมาพร้อมจานช้อนและแก้วน้ำเพื่อจกส้มตำอันเป็นงานอดิเรกของสองสาวที่ชอบมานั่งคุยและกินกันสองคนเพื่อจะได้คุยกันอย่างออกรสออกชาติ กวางเป็นเด็กสาวหน้าตาดี หล่อนยังไม่มีผัว ไม่เหมือนพราวพิศเพื่อนสาวที่รีบแต่งงานกับสามีอายุยี่สิบต้น ๆ แต่ขยันทำงาน พราวพิศเป็นผู้หญิงหน้าตาดี หล่อนสวยกว่ากวางแต่เรื่องนิสัยก็เหมือนเด็กวัยรุ่นสาว ๆ ทั่วไป รักสวยรักงามและที่สำคัญยังชอบเที่ยวชอบสนุกตามประสา
“พราวนี่โชคดีเป็นบ้า” กวางพูดขณะแกะถุงส้มตำ
“โชคดีอะไรยะ?”
“อ่าว...ก็พี่ยงผัวพราวน่ะสิ ขยั๊นขยัน ทำงานตัวเป็นเกลียว ผู้ชายอายุขนาดนั้นยังชอบเที่ยวชอบกินเหล้า แต่ผัวพราวทำงานตลอด แถมยังให้เงินเมียแต่งตัวสวย ๆ อีกด้วย”
“ชิ! หล่อนรู้ไว้นะยะว่าคนเราวาสนามันต่างกันย่ะ ฮะๆๆ...ฉันน่ะได้ผัวขยัน ให้เงินใช้ไม่ขาดมือ แต่ว่า...”
“แต่ว่าอะไรเหรอพราว”
“ฉันล่ะเบื๊อเบื่อ...เบื่ออะไรรู้มั้ย ก็เบื่อพ่อผัวของฉันน่ะสิ”
“อ๊าว...ลุงเขมอ่ะนะ เขาไปทำอะไรให้หล่อนเบื่อยะ”
“ก็เวลาพี่ยงขับรถไปส่งของต่างจังหวัดน่ะฉันต้องรับหน้าที่คอยทำกับข้าวกับปลา ดูแลพ่อผัว คนอาไร้ แก่หัวล้านและน่าเบื่อชะมัด จริง ๆ แล้วฉันอยากออกไปเที่ยวดูหนังกินข้าวกับพวกเพื่อน ๆ ต่างหาก”
“เฮ้ย…อย่าพูดเสียงดังไปซี แล้วตอนนี้ลุงเขมอยู่ไหนกันล่ะเนี่ย นี่ถ้าเกิดแกเดินผ่านมาได้ยินต้องโกรธแกแย่เลยนะพราว”
“โอ๊ย...ป่านนี้ยังนอนไม่ตื่นมั้ง คนแก่ก็เงี้ย...น่าเบื่อ ทำอะไรชักช้าอืดอาด”
“แต่เท่าที่ฉันเห็นลุงเขมแกยังแข็งแรงมากเลยนะ ฉันเคยเห็นแกนุ่งผ้าขาวม้าเดินหน้าบ้านยังมีซิกส์แพ็คอยู่เลยอ่ะแก๊”
“ภาพหลอกหลอนน่ะสิไม่ว่า แกล้งแขม่วพุงรึเปล่าก็ไม่รู้ เนี่ยนะ เมียตายไปตั้งหลายปี สงสัยว่าจะตายด้าน ใช้งานไม่ได้แล้วม้าง แล้วเนี่ยนะ เห็นชอบชวนเพื่อนรุ่นเดียวกันมานั่งดื่มเหล้าที่บ้าน ฉันล่ะเบื๊อเบื่อที่ต้องทำกับแกล้มให้ ต้องคอยเสิร์ฟคอยเอาใจ นี่ถ้าไม่ติดว่าผัวให้เงินใช้ฉันจะไล่ออกจากบ้านโทษฐานที่อยู่ไปก็ไร้ประโยชน์”
พราวพิศพูดพลางเบ้ปากมองบนทำท่าเหมือนรังเกียจพ่อผัวเสียเต็มประดา กวางส่ายหน้าขณะตักส้มตำรสเผ็ดซี๊ดเข้าปาก เคี้ยวหงุบหงับก่อนจะพูดต่อว่า
“แกนี่มันปากร้ายจริง ๆ นังพราว นี่ถ้าแกยังใช้งานได้อยู่นะหล่อนจะสะอึก คนเราอย่าดูถูกกันนะยะ เพราะฉันก็เห็นว่าลุงเขมไม่ได้แก่ถึงขนาดจะทำอะไรไม่ได้เลยนะนั่น”
“ฝันไปเถอะ! แก่ขนาดนั้นทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ สงสัยดูแต่รูป ลูบ ๆ คลำ ๆ อะไรต่อมิอะไรมันคงเหี่ยวคงเฉาไปหมดแล้ว ฮ่าๆๆๆ”
พราวพิศหัวเราะลั่นพร้อม ๆ กับกวางเพื่อนสาวของหล่อนโดยที่ทั้งสองไม่ได้สังเกตว่ามีใครคนหนึ่งยืนแอบอยู่หลังประตูทางลงบันไดและมาหยุดยืนนิ่งฟังอยู่นานแล้ว เขมกำหมัดแน่นและขบกรามเบา ๆ ด้วยความโกรธ ชิชะ! โดนลูกสะใภ้ใส่ไคล้เข้าให้แล้วไหมล่ะ...เขาไม่นึกว่าพราวพิศจะดูถูกพ่อตาได้ถึงขนาดนี้ เขานึกเอ็นดูเห็นว่าหล่อนเป็นเด็กสาวอายุไม่ถึงยี่สิบแต่มีผัวคือลูกชายของเขาที่วัน ๆ ทำแต่งาน หันมาดูสะใภ้แล้วต้องส่ายหน้า ปากคอเราะร้ายแถมยังมาดูถูกว่าเขาแก่ หัวล้าน แค่นั้นมันยังไม่น่าเจ็บใจเท่ากับที่หล่อนมาหาว่าเขาใช้การไม่ได้ นังเด็กเมื่อวานซืน บังอาจดูถูกคนแก่ คงไม่รู้ซะแล้วว่าไอ้คนแก่หัวล้านนี่ล่ะลีลาเด็ดเผ็ดจัดขนาดไหน นึกแล้วก็ให้เจ็บใจ
“คอยดูเถ๊อะอีหนูพราว กูจะทำให้มึงรู้สึกว่าพ่อผัวของมึงคนนี้น่ะ จะมาดูถูกกันไม่ได้เด็ดขาด!”
บทที่ 2
“พี่ยงไปส่งของรอบนี้ต้องค้างคืนเหรอจ๊ะ?”
พราวพิศเอ่ยถามสามีของหล่อนที่กำลังก้มผูกเชือกรองเท้าผ้าใบเตรียมตัวออกไปทำงานตามปกติ ยงเงยหน้าขึ้นและยิ้มกับเมียสาวที่อายุห่างกับเขาไม่กี่ปี ยงเป็นหนุ่มรูปหล่อ สูงยาวเข่าดี หน้าตาหมดจด จะว่าไปเขาก็ดูไม่แตกต่างจากพ่อของเขาเท่าไหร่เพราะเขมเป็นนายทหารเก่าแต่ลาออกมาหลายปี รูปร่างของยงก็บึกบึนไม่แพ้พ่อเพียงแต่เขมอายุห้าสิบกว่าและหัวล้านทำให้ดูแก่กว่าอายุก็เท่านั้น
“รอบนี้ต้องไปส่งของหลายที่น่ะพราว ที่จริงพี่ก็ขี้เกียจแต่เถ้าแก่จะให้เงินเพิ่ม มันก็เลยน่าสนใจอยู่ ว่าแต่พราวเถอะอยากได้อะไรหรือเปล่า พี่ไปรอบนี้ก็สองสามวันกว่าจะกลับ”
“ไม่อยากได้หรอก อยากให้พี่ยงกลับมาเร็ว ๆ มากกว่า”
ฉันจะได้ไม่ต้องนั่งอยู่กับบ้านเป็นเพื่อนตาแก่หัวล้านน่าเบื่อ...พราวพิศนึกในใจ หล่อนยิ้มให้ผัวที่มองหล่อนเพราะเข้าใจว่าเมียไม่อยากให้ไปหลายวันเพราะคิดถึง เขาดึงตัวหล่อนมากอดไว้และจูบแก้มเบาๆ
“พี่ไปหลายวันคงจะเหงาล่ะสิ ไม่ต้องห่วงนะ กลับมาแล้วพี่ค่อยจัดหนักให้เต็มสูบ เอากี่ดอกดีล่ะ”
“พี่ย้งเนี่ย...ทะลึ่งมากเลยอ่ะ”
บทล่าสุด
#80 บทที่ 80 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 14
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#79 บทที่ 79 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#78 บทที่ 78 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 12
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#77 บทที่ 77 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 11
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#76 บทที่ 76 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 10
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#75 บทที่ 75 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 9
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#74 บทที่ 74 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 8
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#73 บทที่ 73 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 7
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#72 บทที่ 72 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 6
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#71 บทที่ 71 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 5
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













