บทนำ
ใครว่าแก่แล้วแก่เลย
พราวพิศ ต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่
เพราะหล่อนเคยดูถูก เขม พ่อผัวว่าทั้งแก่ หัวล้านและคงตายด้าน ไร้พิษสง
เขาจึงพิสูจน์ให้หล่อนเห็นว่าไอ้แก่หัวล้านคนนี้นี่ล่ะ
จะทำให้หล่อนครางไม่หยุด
ลีลามันส์สะเด็ดจนแทบคลานลงจากเตียงเลยทีเดียว
ตามไปฟินกันนะคะ
นิยายแซ่บในทรวง ของวานิลลาอีกเรื่องค่ะ
บท 1
”พราว...บ้านหล่อนวันนี้เงี๊ยบเงียบอ่ะ ไม่มีใครอยู่เลยเหรอวันนี้”
กวาง เด็กสาวอายุย่างสิบเก้าเพื่อนสนิทของพราวพิศถามขึ้นเมื่อหล่อนเข้าไปในห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่ ซึ่งบ้านหลังนี้เพื่อนของหล่อนอาศัยอยู่ในฐานะลูกสะใภ้ โดยที่สามีของพราวพิศ เด็กสาววัยไล่เลี่ยกับกวางทำอาชีพขับรถส่งสินค้าซึ่งต้องเดินทางไปต่างจังหวัดอยู่บ่อยๆ
“พี่ยงออกไปข้างนอกน่ะ ก็ไปขับรถส่งของตามปกตินั่นล่ะ”
พราวพิศตอบเพื่อนของหล่อนก่อนจะวางถุงส้มตำที่พึ่งซื้อมาบนโต๊ะรับแขก หล่อนเดินหายเข้าไปในครัวก่อนจะกลับออกมาพร้อมจานช้อนและแก้วน้ำเพื่อจกส้มตำอันเป็นงานอดิเรกของสองสาวที่ชอบมานั่งคุยและกินกันสองคนเพื่อจะได้คุยกันอย่างออกรสออกชาติ กวางเป็นเด็กสาวหน้าตาดี หล่อนยังไม่มีผัว ไม่เหมือนพราวพิศเพื่อนสาวที่รีบแต่งงานกับสามีอายุยี่สิบต้น ๆ แต่ขยันทำงาน พราวพิศเป็นผู้หญิงหน้าตาดี หล่อนสวยกว่ากวางแต่เรื่องนิสัยก็เหมือนเด็กวัยรุ่นสาว ๆ ทั่วไป รักสวยรักงามและที่สำคัญยังชอบเที่ยวชอบสนุกตามประสา
“พราวนี่โชคดีเป็นบ้า” กวางพูดขณะแกะถุงส้มตำ
“โชคดีอะไรยะ?”
“อ่าว...ก็พี่ยงผัวพราวน่ะสิ ขยั๊นขยัน ทำงานตัวเป็นเกลียว ผู้ชายอายุขนาดนั้นยังชอบเที่ยวชอบกินเหล้า แต่ผัวพราวทำงานตลอด แถมยังให้เงินเมียแต่งตัวสวย ๆ อีกด้วย”
“ชิ! หล่อนรู้ไว้นะยะว่าคนเราวาสนามันต่างกันย่ะ ฮะๆๆ...ฉันน่ะได้ผัวขยัน ให้เงินใช้ไม่ขาดมือ แต่ว่า...”
“แต่ว่าอะไรเหรอพราว”
“ฉันล่ะเบื๊อเบื่อ...เบื่ออะไรรู้มั้ย ก็เบื่อพ่อผัวของฉันน่ะสิ”
“อ๊าว...ลุงเขมอ่ะนะ เขาไปทำอะไรให้หล่อนเบื่อยะ”
“ก็เวลาพี่ยงขับรถไปส่งของต่างจังหวัดน่ะฉันต้องรับหน้าที่คอยทำกับข้าวกับปลา ดูแลพ่อผัว คนอาไร้ แก่หัวล้านและน่าเบื่อชะมัด จริง ๆ แล้วฉันอยากออกไปเที่ยวดูหนังกินข้าวกับพวกเพื่อน ๆ ต่างหาก”
“เฮ้ย…อย่าพูดเสียงดังไปซี แล้วตอนนี้ลุงเขมอยู่ไหนกันล่ะเนี่ย นี่ถ้าเกิดแกเดินผ่านมาได้ยินต้องโกรธแกแย่เลยนะพราว”
“โอ๊ย...ป่านนี้ยังนอนไม่ตื่นมั้ง คนแก่ก็เงี้ย...น่าเบื่อ ทำอะไรชักช้าอืดอาด”
“แต่เท่าที่ฉันเห็นลุงเขมแกยังแข็งแรงมากเลยนะ ฉันเคยเห็นแกนุ่งผ้าขาวม้าเดินหน้าบ้านยังมีซิกส์แพ็คอยู่เลยอ่ะแก๊”
“ภาพหลอกหลอนน่ะสิไม่ว่า แกล้งแขม่วพุงรึเปล่าก็ไม่รู้ เนี่ยนะ เมียตายไปตั้งหลายปี สงสัยว่าจะตายด้าน ใช้งานไม่ได้แล้วม้าง แล้วเนี่ยนะ เห็นชอบชวนเพื่อนรุ่นเดียวกันมานั่งดื่มเหล้าที่บ้าน ฉันล่ะเบื๊อเบื่อที่ต้องทำกับแกล้มให้ ต้องคอยเสิร์ฟคอยเอาใจ นี่ถ้าไม่ติดว่าผัวให้เงินใช้ฉันจะไล่ออกจากบ้านโทษฐานที่อยู่ไปก็ไร้ประโยชน์”
พราวพิศพูดพลางเบ้ปากมองบนทำท่าเหมือนรังเกียจพ่อผัวเสียเต็มประดา กวางส่ายหน้าขณะตักส้มตำรสเผ็ดซี๊ดเข้าปาก เคี้ยวหงุบหงับก่อนจะพูดต่อว่า
“แกนี่มันปากร้ายจริง ๆ นังพราว นี่ถ้าแกยังใช้งานได้อยู่นะหล่อนจะสะอึก คนเราอย่าดูถูกกันนะยะ เพราะฉันก็เห็นว่าลุงเขมไม่ได้แก่ถึงขนาดจะทำอะไรไม่ได้เลยนะนั่น”
“ฝันไปเถอะ! แก่ขนาดนั้นทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ สงสัยดูแต่รูป ลูบ ๆ คลำ ๆ อะไรต่อมิอะไรมันคงเหี่ยวคงเฉาไปหมดแล้ว ฮ่าๆๆๆ”
พราวพิศหัวเราะลั่นพร้อม ๆ กับกวางเพื่อนสาวของหล่อนโดยที่ทั้งสองไม่ได้สังเกตว่ามีใครคนหนึ่งยืนแอบอยู่หลังประตูทางลงบันไดและมาหยุดยืนนิ่งฟังอยู่นานแล้ว เขมกำหมัดแน่นและขบกรามเบา ๆ ด้วยความโกรธ ชิชะ! โดนลูกสะใภ้ใส่ไคล้เข้าให้แล้วไหมล่ะ...เขาไม่นึกว่าพราวพิศจะดูถูกพ่อตาได้ถึงขนาดนี้ เขานึกเอ็นดูเห็นว่าหล่อนเป็นเด็กสาวอายุไม่ถึงยี่สิบแต่มีผัวคือลูกชายของเขาที่วัน ๆ ทำแต่งาน หันมาดูสะใภ้แล้วต้องส่ายหน้า ปากคอเราะร้ายแถมยังมาดูถูกว่าเขาแก่ หัวล้าน แค่นั้นมันยังไม่น่าเจ็บใจเท่ากับที่หล่อนมาหาว่าเขาใช้การไม่ได้ นังเด็กเมื่อวานซืน บังอาจดูถูกคนแก่ คงไม่รู้ซะแล้วว่าไอ้คนแก่หัวล้านนี่ล่ะลีลาเด็ดเผ็ดจัดขนาดไหน นึกแล้วก็ให้เจ็บใจ
“คอยดูเถ๊อะอีหนูพราว กูจะทำให้มึงรู้สึกว่าพ่อผัวของมึงคนนี้น่ะ จะมาดูถูกกันไม่ได้เด็ดขาด!”
บทที่ 2
“พี่ยงไปส่งของรอบนี้ต้องค้างคืนเหรอจ๊ะ?”
พราวพิศเอ่ยถามสามีของหล่อนที่กำลังก้มผูกเชือกรองเท้าผ้าใบเตรียมตัวออกไปทำงานตามปกติ ยงเงยหน้าขึ้นและยิ้มกับเมียสาวที่อายุห่างกับเขาไม่กี่ปี ยงเป็นหนุ่มรูปหล่อ สูงยาวเข่าดี หน้าตาหมดจด จะว่าไปเขาก็ดูไม่แตกต่างจากพ่อของเขาเท่าไหร่เพราะเขมเป็นนายทหารเก่าแต่ลาออกมาหลายปี รูปร่างของยงก็บึกบึนไม่แพ้พ่อเพียงแต่เขมอายุห้าสิบกว่าและหัวล้านทำให้ดูแก่กว่าอายุก็เท่านั้น
“รอบนี้ต้องไปส่งของหลายที่น่ะพราว ที่จริงพี่ก็ขี้เกียจแต่เถ้าแก่จะให้เงินเพิ่ม มันก็เลยน่าสนใจอยู่ ว่าแต่พราวเถอะอยากได้อะไรหรือเปล่า พี่ไปรอบนี้ก็สองสามวันกว่าจะกลับ”
“ไม่อยากได้หรอก อยากให้พี่ยงกลับมาเร็ว ๆ มากกว่า”
ฉันจะได้ไม่ต้องนั่งอยู่กับบ้านเป็นเพื่อนตาแก่หัวล้านน่าเบื่อ...พราวพิศนึกในใจ หล่อนยิ้มให้ผัวที่มองหล่อนเพราะเข้าใจว่าเมียไม่อยากให้ไปหลายวันเพราะคิดถึง เขาดึงตัวหล่อนมากอดไว้และจูบแก้มเบาๆ
“พี่ไปหลายวันคงจะเหงาล่ะสิ ไม่ต้องห่วงนะ กลับมาแล้วพี่ค่อยจัดหนักให้เต็มสูบ เอากี่ดอกดีล่ะ”
“พี่ย้งเนี่ย...ทะลึ่งมากเลยอ่ะ”
บทล่าสุด
#80 บทที่ 80 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 14
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#79 บทที่ 79 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#78 บทที่ 78 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 12
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#77 บทที่ 77 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 11
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#76 บทที่ 76 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 10
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#75 บทที่ 75 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 9
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#74 บทที่ 74 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 8
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#73 บทที่ 73 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 7
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#72 บทที่ 72 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 6
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#71 บทที่ 71 โซ่สวาทคืนเดียว บทที่ 5
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ













