Bad Guy กับดักรักวิศวะร้าย

ตอนที่ 1 การหมั้นหมาย

เธอชื่อบลู ปีนี้เรียนอยู่คณะนิเทศศาสตร์ชั้นปีที่สามของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง

ครอบครัวของเธอทำธุรกิจนำเข้าอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยและระบบป้องกันภัยครบวงจร ตั้งแต่กล้องวงจรปิด ระบบสัญญาณเตือนภัย อุปกรณ์ตรวจจับ ไปจนถึงระบบควบคุมการเข้าออกภายในอาคาร ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นบริษัทเอกชน โรงงาน โครงการหมู่บ้าน และอาคารขนาดใหญ่

ธุรกิจนี้เริ่มต้นขึ้นหลังจากบิดาของเธอแยกตัวออกมาจากบริษัทร่วมทุนของครอบครัว ก่อนจะก่อตั้งบริษัทนำเข้าอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยขึ้นด้วยตนเอง และค่อย ๆ ขยายกิจการจนเติบโตอย่างทุกวันนี้

หลังจากสูญเสียเสาหลักของครอบครัว บลูต้องย้ายไปอาศัยอยู่กับตาและยายที่ต่างจังหวัดอยู่หลายปี ขณะที่มารดาเดินทางไปกลับกรุงเทพฯ เพื่อจัดการปัญหาภายในบริษัทและประคับประคองธุรกิจที่สามีทิ้งเอาไว้

กระทั่งเข้าสู่ช่วงมัธยมปลาย บลูจึงย้ายกลับมาอยู่กับมารดาที่กรุงเทพฯ อีกครั้ง หลังจากธุรกิจของครอบครัวเริ่มเข้าที่เข้าทาง เธอเรียนต่อในกรุงเทพฯ จนสำเร็จชั้นมัธยมศึกษา ก่อนสอบเข้าเรียนคณะนิเทศศาสตร์ในมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งนี้ และใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาจนถึงปัจจุบัน

ทุกอย่างในชีวิตของเธอดำเนินไปตามปกติ จนกระทั่งเมื่อสามวันก่อน เธอได้รับรู้เรื่องบางอย่างที่น่าเหลือเชื่อที่สุด

มันน่าตลกสิ้นดีที่ในยุคสมัยนี้ยังมีการหมั้นหมายตามคำสัญญาของผู้ใหญ่ เหมือนกับเรื่องราวที่พบเห็นได้ในละครหรือนิยายไม่มีผิด และคนที่ต้องเผชิญกับเรื่องเช่นนั้นก็คือเธอเอง

คำสัญญานี้เกิดขึ้นในรุ่นปู่ย่าตายาย ผู้ใหญ่ของทั้งสองครอบครัวสนิทสนมกันมานาน อีกทั้งยังมีความเกี่ยวข้องกันทางธุรกิจ จึงตกลงหมายมั่นให้ทายาทของสองบ้านแต่งงานกันในอนาคต

แต่เมื่อถึงรุ่นพ่อของเธอ ทั้งสองตระกูลต่างมีทายาทเป็นผู้ชาย จึงไม่มีโอกาสเกี่ยวดองกันตามที่ผู้ใหญ่ตั้งใจไว้ ข้อตกลงดังกล่าวจึงตกทอดมาถึงทายาทรุ่นหลานอย่างเธอกับเขา

ปู่ของบลูและปู่ของไคเลอร์เคยร่วมกันก่อตั้งบริษัทนำเข้าอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยและอุปกรณ์สำหรับสนามยิงปืน ก่อนจะแยกออกไปดูแลธุรกิจของแต่ละครอบครัวในภายหลัง

ก่อนเสียชีวิต ปู่ของทั้งสองฝ่ายได้ทำพินัยกรรมจัดสรรหุ้นส่วนหนึ่งของบริษัทร่วมทุนไว้ให้ทายาทรุ่นหลาน โดยระบุว่าบลูและไคเลอร์จะได้รับสิทธิ์ถือครองหุ้นอย่างสมบูรณ์เมื่อจดทะเบียนสมรสกัน

หากทั้งคู่ไม่ประสงค์จะแต่งงาน จะต้องลงนามยินยอมถอนหมั้นร่วมกันต่อหน้าสมาชิกของทั้งสองครอบครัว หลังจากนั้นหุ้นดังกล่าวจะยังอยู่ภายใต้การดูแลของผู้ดูแลทรัพย์สินตามพินัยกรรม จนกว่าทั้งคู่จะมีอายุครบสามสิบห้าปี

แต่หากฝ่ายใดถอนหมั้นเพียงลำพัง ฝ่ายนั้นจะต้องสละสิทธิ์ในหุ้นของตนให้อีกฝ่ายทันที แม้หุ้นดังกล่าวจะไม่กระทบต่อกิจการหลักของครอบครัว แต่มีมูลค่าสูงมากพอที่จะไม่มีผู้ใหญ่คนใดยอมปล่อยผ่านโดยง่าย

บลูใช้ชีวิตอยู่ต่างจังหวัดหลายปี ขณะที่ไคเลอร์เคยย้ายไปอาศัยอยู่กับครอบครัวฝ่ายมารดาที่สหรัฐอเมริกาในช่วงหนึ่ง นอกจากนี้ ผู้ใหญ่ยังตกลงกันว่าจะไม่เปิดเผยเรื่องการหมายมั่น จนกว่าทั้งคู่จะเรียนมหาวิทยาลัยชั้นปีที่สามและโตพอจะตัดสินใจเรื่องอนาคตของตนเอง ด้วยเหตุนี้ บลูกับไคเลอร์จึงไม่เคยพบกันอย่างเป็นทางการมาก่อน

สิ่งที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่านั้นคือ... เมื่อสามวันก่อนบลูเพิ่งทราบว่าผู้ชายที่เป็นคู่หมั้นของเธอเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยเดียวกัน!

ตลอดระยะเวลาเกือบสามปีที่ผ่านมา เธอกับเขาอาจเคยเดินสวนกันในมหาวิทยาลัย โดยไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายคือใคร

ทันทีที่บลูทราบเรื่องนี้ เธอสืบเรื่องเขาทันที นั่นเพราะอยากรู้ว่าเขาเป็นคนอย่างไร

เขาชื่อ ไคเลอร์ อัครเดชานนท์ แม่ของเขาเป็นคนอเมริกันที่พูดไทยชัดแจ๋ว ส่วนพ่อเป็นไทยแท้ เขาเรียนอยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์ ชั้นปีที่สาม รุ่นเดียวกับเธอ

รูปร่างสูง 189 เซ็นติเมตร หน้าตาหล่อเหลา ฐานะทางบ้านรวยมาก และค่อนข้างมีชื่อเสียงในหมู่นักศึกษา โดยเฉพาะในกลุ่มผู้หญิง

สิ่งที่ทำให้บลูประหลาดใจมากที่สุดคือ ไคเลอร์ชื่นชอบการยิงปืน เขาใช้เวลาว่างไปฝึกซ้อมอยู่ที่สนามยิงปืนของครอบครัวเป็นประจำ

บลูเองก็ชอบยิงปืนมาตั้งแต่เด็ก เพราะบิดาเคยพาเธอไปฝึกที่สนามอยู่หลายครั้ง หลังจากเติบโตขึ้น เธอก็ยังคงหาเวลาไปฝึกฝนอยู่เสมอ สำหรับบลู การยิงปืนไม่ใช่เพียงงานอดิเรก แต่เป็นกิจกรรมที่ช่วยให้เธอมีสมาธิและได้อยู่กับตนเอง

มีความชอบเหมือนกันแล้วอย่างไร ไม่ได้หมายความว่าคนสองคนจะเหมาะสมกันเสียหน่อย

สิ่งที่เธอรับไม่ได้ที่สุดคือข่าวลือที่ว่า ไคเลอร์เคยมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับผู้หญิงมาหลายคน แม้บลูจะยังไม่รู้ว่าข้อมูลนั้นจริงเท็จเพียงใด

แต่เพียงเท่านี้ก็ทำให้ความประทับใจแรกที่มีต่อเขาติดลบจนแทบไม่เหลือชิ้นดี

บลูรู้จักตัวเองดีที่สุด เธอเป็นคนชัดเจนกับความรู้สึก

หากข่าวลือนั้นเป็นความจริง ผู้ชายที่สามารถมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงเพียงชั่วข้ามคืน แล้วแยกย้ายกันไปในตอนเช้า ย่อมเป็นคนละประเภทกับเธออย่างสิ้นเชิง

กล่าวตามตรง บลูไม่คิดเสี่ยงนำอนาคตไปผูกไว้กับผู้ชายที่มีข่าวลือเช่นนั้น ต่อให้ไคเลอร์จะหน้าตาดี ร่ำรวย มีความสามารถ หรือยิงปืนเก่งเพียงใด ก็ไม่อาจทำให้เธอเปลี่ยนใจได้

เธอจะต้องหาทางยกเลิกการหมั้นนี้ให้ได้!

ขณะที่บลูกำลังขบคิดอย่างจริงจังอยู่ในห้องนั่งเล่น เสียงของผู้เป็นแม่ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“ยังคิดจะถอนหมั้นอีกเหรอ”

หญิงสาวหันไปมองแม่ที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพร้อมจานผลไม้ในมือ ก่อนผู้เป็นแม่จะนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม

“แน่นอนค่ะแม่ ยังไงหนูก็ต้องคุยกับไคเลอร์ให้ได้”

บลูรู้ดีว่าหากเธอไปคุยกับผู้ใหญ่เพียงลำพัง โดยไม่มีไคเลอร์ร่วมยืนยันด้วย การถอนหมั้นครั้งนี้ไม่มีทางสำเร็จง่าย ๆ แน่นอน

คำสัญญาระหว่างสองครอบครัวถูกผูกไว้ด้วยความสนิทสนมของผู้ใหญ่

อีกทั้งครอบครัวของไคเลอร์ยังเป็นพันธมิตรทางธุรกิจกับครอบครัวของเธอมานาน หากบลูเป็นฝ่ายปฏิเสธเพียงคนเดียว ผู้ใหญ่อาจมองว่าเธอยังเด็กและกำลังดื้อรั้น

แต่หากคู่หมั้นทั้งสองคนยืนยันตรงกันว่าไม่ได้ต้องการแต่งงาน ทุกฝ่ายก็คงไม่มีเหตุผลต้องฝืนใจพวกเขาอีก

“ลองคุยดูก็แล้วกัน แม่ไม่ได้คิดจะบังคับหนู แต่หนูต้องเข้าใจด้วยว่าถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถอนหมั้นเพียงลำพัง คนนั้นจะเสียสิทธิ์ในหุ้นทั้งหมด”

“หนูถึงต้องทำให้เขายอมถอนหมั้นพร้อมกันยังไงคะ”

โฉมถอนหายใจเบา ๆ ก่อนใช้ส้อมจิ้มแอปเปิลขึ้นมา “แม่จะขอไลน์ของไคเลอร์จากคุณเอวาลินให้”

เอวาลินคือมารดาของไคเลอร์ และเป็นคนที่ยังคงติดต่อกับโฉมเป็นครั้งคราว แม้ลูกของทั้งสองฝ่ายจะไม่เคยพบกันอย่างเป็นทางการก็ตาม

“ขอบคุณค่ะแม่” บลูฉีกยิ้มกว้าง