บทนำ
มัสหยา หรือ หย๋า วัย25ปี สาวบ้านไร่นัยต์ตาคมผมยาวสลวยรูปร่างอวบอิ่มกำพร้าแม่อาศัยอยู่กับตายายที่เป็นแม่บ้านในไร่บงกช จึงทำให้เธอได้มีโอกาสเรียนต่อมหาวิทยาลัยด้วยความเมตตาจากแม่นายเจ้าของไร่ที่รักและเอ็นดูเธอเหมือนลูกเหมือนหลานคนหนึ่ง เมื่อเรียนจบแล้วก็กลับมาช่วยงานผู้มีพระคุณและได้รับความไว้วางใจให้เธอเป็นผู้จัดการไร่ดูแลไร่บงกช
บท 1
ณ. บ้านไร่บงกช
บ้านเรือนไทยหลังใหญ่บนเขาโดดเด่นเป็นสง่าอยู่ท่ามกลางธรรมชาติแห่งขุนเขาบนเนื้อที่สองร้อยกว่าไร่กว้างขวางทั้งที่ราบและภูเขาลูกย่อมๆหลายลูกที่มีทั้งลำใยลิ้นจี่มะม่วงมะปรางและพืชผักผลไม้มากมายนับไม่ถ้วน เจ้าของสวนเป็นหญิงสูงวัยสามีเสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุอยู่กับแม่บ้านคนเก่าแก่กับสามีและหลานสาวคนสวยของแม่บ้านเป็นคนดูแลไร่ใหญ่โตแห่งนี้ให้กับแม่นายบัวผัน
“หย๋าเอ้ย อยู่ไหนลูกแม่นายเรียกหาอยู่นะ” เสียงยายแม้นตะโกนเรียกหลานสาวที่กำลังตรวจบัญชีอยู่ในห้องทำงานใหญ่ที่แม่นายยกให้เธอเป็นเจ้าของเต็มตัวหลังเรียนจบและมาเป็นผู้จัดการไร่เต็มตัว
“ได้ยินแล้วจ้ายายจ๋า หย๋าจะไปเดี๋ยวนี้จ้า” เสียงหวานตะโกนตอบยายแม้นของเธอแล้วลุกขึ้นเก็บสมุดบัญชีรายรับรายจ่ายผลไม้ที่ส่งออกไปเก็บบนโต้ะแล้ววิ่งออกไปจากห้อง
“ยัยหย๋า ทำไมไม่เดินลูกจะวิ่งทำไมเป็นสาว..”
“เป็นนางทำไมไม่เป็นกุลสตรีบ้างนะลูก” เสียงหวานพูดต่อล้อเลียนยายแม้นด้วยความสนุกที่ได้แหย่คนแก่เล่นอย่างมีความสุข
“ดู้ดูไอ้หลานคนนี้นี่ ไปเร็วลูกแม่นายเรียกหาไม่รู้ว่ามีธุระอะไร” ยายแม้นบ่นหลานสาวอย่างไม่จริงจังเพราะนางรักมัสหยามาก
“จ้ายายงั้นเดี๋ยวหย๋ามากินข้าวกับยายนะจ้ะ จุ๊บ” พูดจบมัสหยาหอมแก้มเหี่ยวๆของยายแม้นแล้วรีบเดินขึ้นไปบนเรือนใหญ่ที่พักผ่อนส่วนตัวของแม่นายตรงชานเรือนยื่นออกมีหลังคาโปร่งลมโกรกเย็นสบายแล้วมองเห็นทิวเขาแนวไร่ที่มีสวนผักผลไม้กว้างใหญ่ของท่านได้อย่างชัดเจนเกือบทั่วทั้งไร่เลยทีเดียว
“แม่นายขาหย๋ามาแล้วค่ะ” เสียงหวานจะนำมาก่อนตัวเจ้าของทุกครั้งเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เด็กเหมือนมัสหยาจะรู้ว่าจะทำยังไงถึงให้ทุกคนรักและเอ็นดูเธออีกอย่างหน้าตาผิวพรรณของมัสหยาก็ไม่เหมือนลูกชาวไร่ชาวสวนเธอเหมือนลูกผู้ดีมีเงินมากกว่าแต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าพ่อของเธอเป็นใครเพราะแพรไหมไม่ยอมบอก
“มากี่ขาล่ะแม่หย๋า ฮึ” แม่นายบัวผันล้อสาวน้อยของท่านที่เลี้ยงดูฟูมฟักปลูกฝังมาได้ดั่งใจท่านทุกอย่างจึงทำให้ท่านรักมัสหยาเหมือนหลานคนหนึ่งและคนงานในไร่ทุกคนก็รักและให้เกียรติเธอเรียกตามที่แม่นายบอกให้เรียกคุณหย๋า
“โธ่แม่นายขา หย๋าก็มาด้วยสองขานี่แหละค่า แฮะๆ” สาวน้อยจอมทะเล้นตอบแม่นายเบาๆ
แม่นายบัวผันอดขำไม่ได้แม้ท่านจะมีหลานชายหลานสาวแต่ก็อยู่ไกลกันทั้งรักและคิดถึงนานๆถึงจะเจอกันทีอยู่ไม่ทันหายคิดถึงก็กลับกันแล้ว ดีที่ท่านยังมีมัสหยาคอยเหย้าแหย่ให้ท่านหายคิดถึงหลานชายหลานสาวได้มากเลย
“หย๋ายุ่งอยู่หรือเปล่าลูก”
“ไม่ยุ่งค่ะแม่นาย หย๋าตรวจดูบัญชีผลไม้ที่ส่งไปเมื่อเช้าพอดีไปลงที่ตลาดแล้วมันเกินค่ะ พี่เทิดแกโทรมาบอกสงสัยไอ้เขมนับผิดค่ะแม่นาย หย๋าว่าจะหักเงินเดือนมันสักหน่อยไม่งั้นไม่จำค่ะ” มัสหยารายงานแม่นายเสียงแจ๋วๆจนคนที่มาตามลูกพี่สะดุ้งนั่งแมะตรงบันไดจนแม่นายหัวเราะขำลูกพี่กับลูกน้อง
“เอาน่า ปล่อยไปบ้างเถอะลูก อย่าไปหักเงินมันเลยเจ้าเขมมันจะได้มีเงินเก็บไปขอเมียน่ะ” แม่นายพูดอย่างใจดีท่านรู้อยู่แล้วว่ามัสหยาพูดไปอย่างนั้นแหละเพราะอย่างนี้ทำให้คนงานเชื่อฟังเธอ
“ใช่ครับแม่นาย พี่หย๋าเอะอะก็หักเงินอย่างเดียวเลยครับ แล้วลำไยเป็นพันกล่องผมก็ตาลายบ้างสิครับเกินไปนิดหน่อยเองครับ” ไอ้เขมถือโอกาสฟ้องแม่แม่นานเพราะลูกพี่เอาแต่ขู่เขาจนใส้หดแล้วเพราะกลัวไม่มีเงินไปขอน้องพริกหวานลูกสาวพ่อเทิด เขมรัฐ หรือไอ้เขมเป็นลูกชายของลุงสินหัวหน้าคนงานในไร่บงกชรุ่นเดียวกับตาปลั่งของมัสหยาและยังเป็นเพื่อนกันด้วย
“ไม่ต้องมาฟ้องแม่นายเลยไอ้เขมแล้วมานี่มีอะไรล่ะ” สาวน้อยหันไปมองลูกน้องคนสนิทที่เห็นกันมาแต่อ้อนแต่ออกจนเรียนจบปวส.สาขาการเกษตรเหมือนเธอแต่อ่อนกว่าห้าปีแล้วไม่ยอมเรียนต่อกลับมาช่วยงานในไร่
“แม่นายเรียกมาเองจะได้คุยพร้อมกันเลย”
“มีเรื่องอะไรเหรอคะแม่นาย”
“แม่นายจะให้แม่หย๋ากับเจ้าเขมไปเที่ยวเกาะซิซิลีสักสิบวันดีไหม” แม่นายพูดจบมองสองหนุ่มสาตรงหน้าแล้วยิ้ม
ลูกพี่กับลูกน้องนั่งนิ่งไปคิดไม่ถึงว่าแม่นายจะให้ไปเที่ยวก็อยู่ที่ไร่ก็ได้ไปเที่ยวทั้งยังต้องไปสัมมนาเรียนรู้เกษตรแนวใหม่ที่เชียงใหม่เชียงรายกรุงเทพบ้างแล้วแต่ที่ไหนน่าสนใจอาจารย์ก็จะส่งข่าวมาบอกเสมอจึงทำให้มัสหยากับเขมรัฐได้ไปเรียนรู้กลับมาพัฒนาไร่บงกช
“เอ่อ แม่นายคะหย๋าไม่ไปได้มั้ยคะ”
“นั้นสิครับแม่นาย ผมก็ไม่อยากไปครับ”
“ทำไมถึงไม่อยากไปล่ะแม่หย๋า เจ้าเขมบอกเหตุผลมาสิ” แม่นายถามกลับทั้งสองคนถึงเหตุผลที่ไม่อยากไปเที่ยวซิซิลี
“ก็หย๋าไม่อยากไปเกาะซิซิลีนี่คะ แม่นายให้หย๋าไปประเทศอื่นได้ไหมคะ” มัสหยาทำหน้ายุ่งก็เธอไม่อยากไปเกาะซิซิลีนี่นาไม่อยากไปเจอนายฝรั่งจอมหยิ่งหลานชายแม่นายที่ชอบหาเรื่องเธอทุกครั้งที่มาเยี่ยมแม่นายบัวผันตอนเด็กๆ
“ผมไม่อยากขึ้นเครื่องบินครับ” เจ้าเขมตอบแม่นายก็มันไม่เคยขึ้นเครื่องบินนี่มันก็กลัวสิ
“ฟังนะที่แม่นายให้แม่หย๋ากับเจ้าเขมไปอิตาลีเพราะอยากให้ไปดูงานที่ไร่ของเพื่อนแม่บี๋ว่าทางฝรั่งเขาทำกันยังไงผลผลิตถึงออกมาดีมีคุณภาพแล้วเราจะได้เอามาพัฒนาไร่ของเราให้มันผลิดอกออกผลมาได้มีคุณภาพมากกว่านี้พอผลผลิตดีราคาก็ดีคนงานก็จะมีรายได้เพิ่มหรือแม่หย๋าไม่อยากพัฒนาไร่ของเราให้มันเจริญมากกว่านี้หรือลูก” แม่นายบอกลูกพี่กับลูกน้องที่นั่งฟังตาปริบๆจนท่านอดขำไม่ได้
“ลูกพี่ว่าไงครับ ผมยกให้ลูกพี่ตัดสินใจเลยครับ” เขมรัฐรู้ว่ายังไงลูกพี่ก็ไม่ปฏิเสธแน่นอนและเขาก็ต้องทำใจเรื่องขึ้นเครื่องบินรอก็แล้วกันเพราะดูแล้วแม่นายชนะขาดอยู่แล้ว
“หย๋าไปก็ได้ค่ะ แล้วหย๋ากับไอ้เขมต้องไปอยู่กับแม่บี๋ใช่ไหมคะ” มัสหยาถามเพื่อความแน่ใจเธอไม่อยากเจอนายฝรั่งเพราะรู้จากเซเซียล่าเล่าให้ฟังว่าพี่ชายของเธอไม่ค่อยอยู่บ้านเขาจะอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์หรือไม่ก็คอนโดในเมืองปาแลร์โมหรือไม่ก็ที่กรุงโรมเพราะเขาทำงานเยอะจึงไม่ค่อยได้กลับบ้าน
“ใช่ลูก แม่บี๋เขาบอกมาเพราะปกติฝรั่งเขาไม่ชอบให้คนนอกเข้าไปดูงานของเขาหรอกแต่เห็นเป็นเพื่อนกันเขาเลยอนุญาตอีกอย่างก็ไม่ได้เป็นคนชาติเดียวกันด้วยแม่บี๋เลยให้เราสองคนไปศึกษางานเพื่อเอามาพัฒนาไร่ของเราให้ทันสมัยเท่าเทียมกับของฝรั่งเผื่อวันข้างหน้าผลผลิตในไร่ของเราจะมีคุณภาพดีมีราคาดีมากกว่านี้นะลูก” แม่นายเกลี้ยกล่อมหลานสาวนอกไส้ของท่าน
“ตกลงค่ะแม่นาย หย๋าจะไปค่ะแล้วจะให้หย๋ากับไอ้เขมไปเมื่อไหร่คะ”
“อาทิตย์หน้าจ้ะ แม่บี๋เขาจัดการให้หมดแล้วล่ะ” แม่นายยิ้มอย่างพอใจที่มัสหยาตัดสินใจไปอิตาลีท่านอยากให้เด็กดีอย่างมัสหยากับเขมรัฐได้เปิดโลกกว้างไม่ใช่อยู่แต่ในไร่
“แม่นายขาทำไมมันเร็วอย่างนี้ละคะ หย๋าเตรียมตัวไม่ทันหรอกไปเดือนหน้าได้มั้ยคะ” มัสหยาต่อรองกับแม่นายที่ยิ้มให้เธอแล้วส่ายหน้า
บทล่าสุด
#153 บทที่ 153 มิตรภาพและความสุข
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#152 บทที่ 152 สมหวัง
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#151 บทที่ 151 รักคนเจ้าเล่ห์
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#150 บทที่ 150 หลงลูก
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#149 บทที่ 149 น้องไพร
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#148 บทที่ 148 หวงผัว
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#147 บทที่ 147 ร้อนรัก
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#146 บทที่ 146 ชวนเมียเล่นน้ำ
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#145 บทที่ 145 เปิดตัวภรรยา
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#144 บทที่ 144 ยินดีกับน้องสาว
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
รักระรินใจ
รักไม่หลอก
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"













