บทนำ
“สมใจไหมล่ะ อยากได้ฉันนักนี่”
นั่นคือคำประชดจากสามีที่กฤติกาใช้เล่ห์เหลี่ยมจนได้ครอบครอง
“หุบปาก ไม่อยากฟัง” เธอสั่งคนที่กำลังจะเดินเข้าห้องน้ำ เขาหันมายิ้มเยาะหน่อยหนึ่ง
“ลุกจากเตียงแล้วรีบแต่งตัวซะ วันนี้มีคิวถ่ายไม่ใช่เหรอ”
กฤติกาหลับตาลงเสีย นึกถึงฉากที่ต้องถ่ายทำในวันนี้
“แก้บทให้ฉัน ฉันไม่อยากจูบกับนายนั่น”
อีกฝ่ายได้ยินแล้วยักไหล่ ทำไมเขาต้องทำอย่างนั้นด้วยล่ะ การได้เห็นนางร้ายสุดเซ็กซี่ถูกผู้ชายปล้นจูบ คงถูกใจคนดูพิลึก
“ไม่มีทาง เธอเป็นนักแสดงนะ นักแสดงก็ต้องเล่นให้สมบทบาทสิ”
“แต่ฉันเป็นเมียคุณนะ ใจคอจะมองฉันจูบกับผู้ชายคนอื่นได้ยังไง” เธอลุกมานั่ง ตะโกนใส่หน้าคนที่ไม่เคยดูดำดูดีกันเลย อย่างเก่งเธอก็เป็นได้แค่อีตัวบนเตียงนี้ เธอไม่มีค่าสำหรับเขา ไม่เหมือนผู้หญิงคนนั้น!
“ช่วยไม่ได้ ก็เธอเป็นนักแสดง” เขาย้อนด้วยความจริง
“ฉันจะใช้มุมกล้อง”
“เธอต้องจูบจริง” ผู้กำกับมือทองสั่งการ
นางร้ายขี้วีนขบกรามดังกรอดๆ เธอไม่มีวันชนะเขาได้เลย
“เออ! จูบก็จูบ! จะจูบให้ปากเปื่อยไปเลย คอยดูก็แล้วกัน!”
บท 1
ตราบสิ้นแสงดาว
[1]
ฉากนี้มีตบ!
ยามราตรีที่เวิ้งฟ้าอับแสงเดือน ดวงดาวน้อยใหญ่นับร้อยนับพันกำลังอวดแสงประชันความงาม สายลมเย็นย่ำโชยพัดผ่าน พาความมืดมิดคลี่คลุมเหนือหลังคาคฤหาสน์สีอิฐมอญ
เด็กหญิงตัวน้อยวัยไม่เกินห้าขวบ นั่งอยู่บนตักของชายผู้เป็นบิดา ร่างของเขายามนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกนั้น ช่างใหญ่โตแตกต่างกับร่างของบุตรสาวเหลือเกิน ทว่าร่างกายกลับไม่เป็นอุปสรรคต่อการสนทนาของสองพ่อลูก ชายผู้มีใบหน้าเคร่งขรึมราวกับไม่เคยยิ้มมาก่อนในชีวิต กลับมองเด็กน้อยด้วยดวงตาแสนอ่อนโยน
“คุณพ่อขา ไหนดาวลูกไก่ละคะ”
เสียงเจื้อยแจ้วเอ่ยถามผู้เป็นพ่อ ริมฝีปากเล็กๆ รูปกระจับน่าเอ็นดู แม่หนูตัวน้อยหน้าตาช่างน่ารักน่าชัง
คนเป็นพ่อมองออกไปยังฟ้ากว้าง ชี้มือไปมั่วๆ ด้วยไม่รู้ว่าดาวลูกไก่อยู่ตรงส่วนไหนของเวิ้งฟ้า
“ตรงนั้นหรือคะ” เด็กน้อยถามอีก
“อืม...ตรงนั้น...ละมั้ง”
“สวยจังเลยค่ะ”
คนเป็นพ่อตบกระหม่อมบางเบาๆ ยามได้ยินบุตรสาวเอ่ยเช่นนั้น
“กุ๊กไก่ อยากเป็นดาวไหม”
“อยากค่ะ หนูอยากเป็นดาวเหมือนคุณแม่ คุณแม่อยู่บนนั้นใช่ไหมคะ”
“ใช่จ้ะ...ลูกรัก แม่ของหนูอยู่บนนั้น เธอเป็นดาวที่งดงามเปล่งประกาย งดงาม...จนพ่อเอื้อมไปไม่ถึงอีกแล้ว”
“โตขึ้นหนูจะเป็นดาวบนนั้นบ้าง แล้วหนูจะพาคุณแม่มาหาคุณพ่อนะคะ”
ชายผู้ไม่ค่อยได้คลี่ยิ้ม คล้ายว่าจะยิ้มกว้างกว่าทุกคราว เขากอดบุตรสาวร่างตุ้ยนุ้ยเอาไว้ สองตาเหม่อมองหมู่ดาวบนฟากฟ้า ราวกับจะบอกดวงดาวเหล่านั้นว่า ช่วยนำพาความคะนึงหาไปถึงคนคนหนึ่งที คนที่เด็กหญิงตัวน้อยไม่เคยพบเจอ คนที่เป็น ‘มารดา’ ของลูกสาวนั่นเอง
หลายปีถัดมา
ตูม!
เสียงน้ำกระเซ็นเป็นวงกว้าง ยามที่เด็กสาวคนหนึ่งตกลงไปในคลอง เจ้าตัวโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำในเวลาอันสั้น เนื้อตัวเปียกปอนหัวหูยุ่งเหยิง ทว่ายังไม่ถูกใจผู้กำกับมือใหม่ที่นั่งดูอยู่หลังจอมอนิเตอร์ เขาสั่งให้ถ่ายอีกเทค อีกเทค...และอีกเทค!
สาวน้อยหุ่นอวบอัดผู้ถูกตบตกลำคลอง ต้องเปียกปอนคราแล้วคราเล่า แต่เด็กสาววัยสิบหกปีก็ไม่มีปริปาก ยังทำหน้าที่ของตัวเองอย่างขันแข็ง กระทั่งถ่ายทำเป็นครั้งที่ยี่สิบในฉากนั้น ผู้กำกับจึงสั่งให้ผ่านได้
สาวน้อยเหน็ดเหนื่อยและเพลียเกินกว่าจะร้องขอความเป็นธรรม เธอยังใหม่กับวงการนี้ และหากอยากเจริญก้าวหน้าเป็นดาวบนท้องฟ้า เธอก็ต้องอดทน
“นี่น้อง! แค่ฉากตกน้ำทำไมทำไม่ได้ ถ้าน้องตั้งใจละก็ เทคเดียวก็ผ่านแล้ว”
กฤติกา วรเวช มองคนที่เดินเข้ามาตำหนิเธอ เขาเป็นผู้กำกับมือใหม่วัยหนุ่ม บางทีเธอก็สงสัยว่าเขาเกลียดกันหรือเปล่า แค่ถ่าย MV ออนแอร์ไม่กี่นาทีจำเป็นต้องให้เธอตกน้ำถึงยี่สิบรอบเชียวหรือ
“ขอโทษค่ะ คราวหน้าจะตั้งใจให้มากกว่านี้นะคะ”
เธอก้มหัวให้เขา ผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาที่ควรจะอยู่หน้ากล้องมากกว่าหลังกล้อง แต่หน้าตานั้นไม่สามารถวัดความใจดีได้เลย เขาโหดกว่าที่เธอคิด และจริงจังกับงานมากกว่าที่เธอจะเข้าใจ
“อือ...ตั้งใจเข้าล่ะ ถึงจะเป็น MV ไม่กี่นาที แต่ถ้าเพลงดังขึ้นมาน้องก็จะดังด้วยนะ โอกาสอย่างนี้ไม่มีได้มีมาง่ายๆ เข้าใจที่ฉันพูดไหม”
เวหา วัฒนนท์ กล่าวเตือนอย่างผู้ใหญ่ที่หวังดี เด็กสาวคนนี้หน้าตาสะสวย หน่วยก้านใช้ได้ เส้นทางดาวปูทางรอหล่อนแล้ว เหลือก็แค่การฝึกปรือฝีมือเท่านั้น
กฤติกาพยักหน้ารับ มีผ้าขนหนูห่มไว้เพียงผืนเดียว หนาวก็หนาว ทำไมไม่ปล่อยให้เธอกลับบ้านไปเสีย จะเรียกมาคุยเพื่ออะไร MV ก็ถ่ายเสร็จแล้วนี่
“ค่ะ...ขอบคุณนะคะ ขอตัวค่ะ หนูอยากกลับบ้านแล้ว”
“เฮ้...เดี๋ยวสิ ถ่ายซ่อมล่ะ?”
“คะ?”
“มีอีกหลายซีนที่ต้องถ่ายซ่อม พรุ่งนี้มาอีกรอบด้วยนะ”
กฤติกาทำตาโต ขยับเข้าไปหาผู้กำกับที่ยืนอยู่ไม่ไกล เดินหน้าเข้าหาเขา ทำให้เขาต้องถอยหลังเข้าคลองอีกนิด
“ไม่ถ่ายแล้วค่ะ เหนื่อยแล้ว”
“ฉันไม่ได้ถามความคิดเห็น ฉันสั่ง หนูฟังไม่รู้เรื่องเหรอ”
“ไม่ค่ะ พอแล้ว หนูถ่ายมามากพอแล้ว!”
“จุ๊ๆๆ เด็กสมัยนี้นี่ยังไง ไม่มีความอดทนเอาซะเลย”
กฤติกาอ้าปากค้าง ไม่มีความอดทนงั้นหรือ เธอตกน้ำตั้งแต่เช้ายันค่ำ ถ้าแดดไม่หมดเขาคงให้เธอถ่ายซ้ำไม่หยุด ยังจะบอกว่าเธอไม่มีความตั้งใจอีก ตาลุงนี่!
“พี่คะ หนูตกน้ำมายี่สิบรอบ พี่ยังว่าหนูไม่มีความตั้งใจหรือคะ”
“หรือไม่จริง? แล้วนี่...ต้องเถียงผู้ใหญ่ด้วยเหรอ ฉันเป็นผู้กำกับนะเด็กน้อย”
เขาเตือนเด็กน้อยที่ไม่น้อยสักนิด นางร้ายใน MV ของเขาน่ะ ตัวโตเกินอายุ หุ่นของหล่อนน่าฟัดจนบางครั้งเขายังคิดอกุศลเผลอไปมองรูปร่างชวนฝันของหล่อนเข้า
“หนูไม่ใช่เด็กแล้วค่ะ พรุ่งนี้ไม่มา หนูจะถ่ายแค่นี้ ไม่เอาแล้ว” เธอยืนยัน อีกฝ่ายทำหน้าไม่พอใจ เธอเดินหนี แต่ถูกเขาคว้าข้อมือไว้
“เป็นมืออาชีพหน่อยสิ รักจะอยู่วงการนี้ต้องอดทนให้เป็น ไม่รู้เหรอ”
“อดทนเหรอ อดทนเนี่ยนะ? ลองดูไหมพี่ ลองดูไหม! ฮึบ!”
“เฮ้ย!!”
ตูม!!!
เสียงน้ำแตกกระเซ็นเป็นวงกว้าง ด้วยว่าร่างของผู้กำกับมือใหม่หล่นลงไปในคลอง เนื้อตัวเขาเปียกปอน สำลักน้ำไอค่อกแค่ก ชี้ไม้ชี้มือขึ้นมาบนฝั่ง ปลายนิ้วนั้นหยุดอยู่ที่กฤติกา
“ยัยเด็กนรก!”
บทล่าสุด
#152 บทที่ 152 ตอนพิเศษ 1/5
อัปเดตล่าสุด: 2/22/2026#151 บทที่ 151 ตอนพิเศษ 1/4
อัปเดตล่าสุด: 2/22/2026#150 บทที่ 150 ตอนพิเศษ 1/3
อัปเดตล่าสุด: 2/22/2026#149 บทที่ 149 ตอนพิเศษ 1/2
อัปเดตล่าสุด: 2/22/2026#148 บทที่ 148 ตอนพิเศษ 1/1
อัปเดตล่าสุด: 2/22/2026#147 บทที่ 147 EP 30/4เมียพี่
อัปเดตล่าสุด: 2/22/2026#146 บทที่ 146 EP 30/3เมียพี่
อัปเดตล่าสุด: 2/22/2026#145 บทที่ 145 EP 30/2 เมียพี่
อัปเดตล่าสุด: 2/22/2026#144 บทที่ 144 EP 30/1 เมียพี่
อัปเดตล่าสุด: 2/22/2026#143 บทที่ 143 EP 29/5 กลับมาเพื่อรักกัน
อัปเดตล่าสุด: 2/22/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน













