บทนำ
บท 1
ประตูห้องพักชั้นบนสุดของกาสิโนชื่อดังถูกเคาะรัวๆ ก่อนจะถูกเปิดพรวดเข้ามาโดยชายร่างสูงใหญ่ที่ไม่ได้สนใจสักนิดว่าเจ้าของห้องกำลังทำอะไรอยู่
“นายครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ”
เหนือเมฆ อธิพัฒน์โภคิน ชายหนุ่มรูปหล่อใบหน้าเรียวรับกับคางเหลี่ยมมนกำลังดี คิ้วเข้มดกดำ ดวงตาคมกริบมีเสน่ห์ จมูกโด่งจัด ริมฝีปากได้รูปสีแดงสด เงยหน้าจากหน้าอกอวบอิ่มของหญิงสาวรูปร่างเย้ายวนเปลือยเปล่า ขึ้นมามองลูกน้องคนสนิทของตัวเองด้วยความหงุดหงิดที่ไอ้หมอนั่นเข้ามาขัดจังหวะเข้าด้ายเข้าเข็ม
พวกมันก็รู้ว่าเขาทำงานหนักจนไม่ได้ปลดปล่อยมานานนับสัปดาห์แล้ว ยังจะกล้าเข้ามาขัดความสุขของเขาอีก ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญเร่งด่วนอย่างที่มันบอกจริงๆ เขาจะกระทืบมันให้ดู
“ไอ้โต มึงมีเรื่องอะไร”
โตมรมองเจ้านายหนุ่มที่ลุกขึ้นมานั่งแล้วเสยผมลวกๆ ดวงตาวาววับนั่นทำเอาเขาเสียวสันหลังวาบ จนต้องลอบกลืนน้ำลายลงคืออึกใหญ่ เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเรื่องที่เขาคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่ จะใช่เรื่องใหญ่ของคนเป็นเจ้านายหรือเปล่า
“เอ่อ คือ เอ่อ..”
เกิดอาการติดอ่างกะทันหัน เมื่อในห้องนี้ไม่ได้มีแค่เขากับคนเป็นนาย บนเตียงกว้างนั้นยังมีร่างเย้ายวนเปลือยเปล่า ที่ค่อยๆ ดึงผ้าห่มขึ้นมาปกคลุมกายเมื่อผู้ชายที่คร่อมทับร่างเธอเอาไว้ลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้าแบบลวกๆ
“มึงรีบพูดมา”
“นายครับ เรื่องนี้..”
เหนือเมฆเหลือบตามองไปตามสายตาของลูกน้องคนสนิท ก็เพิ่งรู้ตัวว่าเรื่องบางเรื่อง ไม่ควรแม้จะให้ผู้หญิงบนเตียงรับรู้
“ลีน่า คุณออกไปก่อน”
“แต่คุณยังไม่ได้นอนกับลีน่าเลยนะคะ”
ลีน่า นางแบบสาวชาวไทยที่เดินทางมาปรนเปรอเขาถึงต่างบ้านต่างเมืองร้องประท้วง นานแล้วที่เขาไม่สนใจเธอเลย อุตส่าห์มาหาถึงที่เพื่อทวงบัลลังก์คนโปรดคืน ก็ยังซวยโดนลูกน้องของเขาเข้ามาขัดขวาง
“ผมหมดอารมณ์แล้ว กลับไปก่อน ไว้วันหลังจะโทรหา”
“ก็ได้ค่ะ”
นางแบบสาวสวย ลุกขึ้นหอบเสื้อผ้าเดินกระฟัดกระเฟียดเข้าไปใส่ในห้องน้ำ เพราะรู้ว่าเขาไม่ชอบคนพูดไม่รู้เรื่อง จึงไม่สามารถขัดใจอะไรเขาได้ ไม่อย่างนั้นแผนการกลับมาทวงบัลลังก์คนโปรดคงล้มไม่เป็นท่า
เหนือเมฆและโตมรจึงไปคุยกันที่ห้องทำงานของเขาแทนการนั่งรอเจ้าหล่อนแต่งตัวให้เสียเวลา
“มีอะไรก็ว่ามา ถ้าเรื่องไม่ใหญ่จริง กูกระทืบมึงแน่ไอ้โต”
“ขอโทษครับนาย คนของเรารายงานว่าคนของไอ้เพชรมันลากใครมาก็ไม่รู้ครับ สองคน แต่มันดันพาเข้ามาใกล้เขตรีสอร์ตของเรา ผมกลัวว่ามันจะเอามาฆ่าแล้วทิ้งศพไว้ที่ชายป่าในเขตพื้นที่ของเราอีกครับ”
ที่ต้องกลัวเอาไว้ก่อน เพราะก่อนหน้านี้ ไอ้เพชร ลูกชายเจ้าของกาสิโนคู่แข่งของเขา มันเสือกเอาลูกหนี้กาสิโนของมันมาฆ่าหมกป่าไว้ในเขตรีสอร์ตเปิดใหม่ของเขาที่มีเขตแดนติดกับรีสอร์ตของพวกมัน ซึ่งอยู่ห่างจากโรงแรมและกาสิโนแห่งนี้ไปเพียงไม่กี่กิโลเมตรเท่านั้น
ดีที่ตอนนั้นตำรวจมีหลักฐานเป็นภาพจากกล้องวงจรปิดรายทาง ว่าคนที่น่าจะเดินทางเข้ามาในเขตรีสอร์ตของเขาในช่วงเวลานั้นคือพวกมัน เขาถึงพ้นมลทินมาได้ แต่สุดท้าย พวกมันก็ใช้ทั้งเงินและอำนาจจวิ่งเต้นจนหลุดจากคดีนี้จนได้
ในตอนนั้น พ่อของเขากับพ่อของมันเกือบวางมวยกัน เพราะลูกชายสิ้นคิดของมันมาสร้างความเดือดร้อนให้ราวกับจงใจให้เขาเป็นคนผิด
ผ่านไปได้ไม่นาน มันกล้าทำแบบนี้อีกเป็นครั้งที่สอง แปลว่ามันเองก็ย่ามใจคิดว่าไม่มีใครทำอะไรมันได้สินะ
“นานหรือยัง”
“เมื่อห้านาทีที่แล้วครับ พวกมันเพิ่งขับรถลัดเลาะชายป่าระหว่างรีสอร์ตของมันกับของเราครับ มีรถตามกันมาหลายคัน”
“ให้คนของเราซุ่มดู อย่าให้มันเอาใครมาฆ่าหมกป่าในเขตของเราได้ ถ้ามันจะทำอะไร ให้ยิงมันได้เลย เพราะถือว่าบุกรุก เรารีบไปกันเถอะ”
“นายไม่ต้องไปก็ได้ครับ เดี๋ยวผมพาลูกน้องไปจัดการเอง”
“ไม่ กูจะไปดูให้เห็นกับตา คนของเราพร้อมหรือยัง”
“พร้อมแล้วครับนาย”
“อืม ไป”
ชายป่าในเขตรีสอร์ตของคู่แข่งที่มืดสนิท มีแสงสว่างจากไฟหน้าของรถยนต์หลายคันส่องมาที่กลุ่มคนที่กำลังโรมรันพันตูใช้กำลังกับชายวัยกลางคนที่ไม่มีแม้กำลังจะต่อสู้
เสียงหมัดกระทบใบหน้าและลำตัวของชายคนนั้น ประสานกับเสียงกรีดร้องอย่างตกใจของผู้หญิงสาวสวยที่ตอนนี้ผมเผ้ารุงรัง ใบหน้าเปรอะเปื้อนคราบน้ำตา
“พ่อ ไม่ อย่าทำพ่อฉัน”
เสียงร้องอ้อนวอนครั้งสุดท้ายจบลง พร้อมกับชายร่างใหญ่หลายคน โยนร่างของชายวัยกลางคนที่ใบหน้าบวมช้ำแตกยับ ร่างกายสะบักสะบอมเต็มไปด้วยเลือดลงมากองที่พื้นใกล้กับสาวสวยคนนั้น
เธอรีบถลาไปกอดประคองชายที่เธอเรียกว่าพ่อ แล้วร้องห่มร้องไห้ราวจะขาดใจ
“พ่อ พ่อขา พ่ออย่าเป็นอะไรนะ”
แต่แล้วร่างของเธอก็ลอยหวือขึ้นไปด้วยน้ำมือชายหนุ่มรูปหล่อในชุดสูทสีดำสนิทที่เพิ่งเข้ามาใหม่
“นี่หรอ ลูกสาวของมัน สวยเหมือนที่พวกมึงบอกจริงๆ ด้วย”
เพชร ลูกชายเจ้าของกาสิโนและธุรกิจสีเทาหลายอย่างทั้งในไทยและลาว กระชากตัวลูกสาวคนสวยของลูกหนี้รายใหญ่ของพ่อขึ้นมามองหน้าชัดๆ ก็ต้องยกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ เพราะถึงแม้ใบหน้าของเธอจะมอมแมมไปด้วยคราบน้ำตา ดวงตากลมโตนั้นจะบวมช้ำแดงก่ำ แต่เธอก็ยังสวยราวกับนางฟ้าอย่างที่ลูกน้องที่เขาส่งไปจับตัวสองพ่อลูกนี่มาที่นี่บอกเอาไว้จริงๆ
“แกจะจับฉันกับพ่อมาทำไม ปล่อยฉันกับพ่อไปนะ”
“หึ จับมาทำไมหรอคนสวย ก็ลองถามไอ้พิชาญ พ่อเธอดูสิ ว่าติดหนี้พ่อฉันเอาไว้เท่าไหร่”
สาวสวยเบิกตาโต ตกใจสิ่งที่พวกมันบอก เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าพ่อเธอเป็นหนี้ คิดมาตลอดว่าธุรกิจโรงงานทอผ้าของพ่อกำลังไปได้สวย
“ปละ ปล่อยลูกกู มึงอยากได้เงินคืนก็เอาโรงงานกูไป”
ชายวัยกลางคนใบหน้าบวมช้ำ แม้ร่างกายจะเจ็บปวดร้าวระบมจนรู้สึกเหมือนกับจะขาดใจไปในวินาทีใดวินาทีหนึ่งหลังจากนี้ แต่ก็เป็นห่วงลูกสาวสุดที่รักเหลือเกิน จึงพยายามฝืนสังขารต่อรองกับชายหนุ่มรุ่นลูกที่เป็นลูกชายคนเดียวของเจ้าหนี้ผู้มีนิสัยโหดเหี้ยมที่สุด
“หึ โรงงานเน่าๆ ของมึง กูเอาแน่ แต่กูจะเอาลูกสาวมึงด้วย”
“มะ ไม่ อย่ายุ่งกับลูกกู ลูกกูไม่เกี่ยว”
“ทำไมจะไม่เกี่ยว พ่อเป็นหนี้ ลูกก็ต้องร่วมชดใช้ด้วย”
“โรงงานของกู ก็มีมูลค่าเกินยอดหนี้แล้ว”
พิชาญกระอักเลือดออกมากองที่พื้น พาฝันกรีดร้องเสียงหลง ดิ้นรนจนหลุดจากมือที่แข็งดังคีมเหล็ก แล้วพุ่งตัวไปกอดประคองพ่อของเธอเอาไว้
“พ่อ พ่ออย่าเป็นอะไรนะคะ พ่อขา”
“ฝัน ลูกหาทางหนีไป อย่าห่วงพ่อ”
“ไม่ค่ะ ถ้ารอดต้องรอดด้วยกัน พ่อแข็งใจหน่อยนะคะ อย่าเป็นอะไรไปนะ”
พาฝันกอดร่างกายโชกเลือดของผู้เป็นพ่อพร้อมกับร้องไห้สะอึกสะอื้น ร่างกายบอบบางในชุดสีขาวเปรอะเปื้อนเลือดสดๆ สีแดงฉานแลดูน่ากลัว
“ไม่ต้องหาทางหนีให้ยาก ยังไงเธอกับพ่อก็ไม่มีทางหนีรอดพ้นเงื้อมมือขอฉันไปได้หรอก พาฝันคนสวย ไปกับฉันซะดีๆ มานี่”
เพชรดึงแขนคนตัวบางขึ้นมา แต่แล้วก็มีแสงจากไฟหน้ารถยนต์นับสิบคันสว่างวาบขึ้นล้อมรอบบริเวณที่พวกเขายืนอยู่ จึงต้องละมือจากแขนเรียวมากระชับปืนพกที่เหน็บเอวเอาไว้
“พวกมึงเป็นใครวะ มาล้อมกูไว้ทำไม”
เพราะแสงไฟสูงที่สว่างจ้า ทำให้เขาและลูกน้องเพียงหยิบมือ มองไม่เห็นความเป็นไปด้านหลังแสงสว่างนั้น จึงไม่อาจรู้ได้ว่าคนมาใหม่ที่ท่าทางคุกคามนี้เป็นใครกันแน่ แต่ที่แน่ๆ คงไม่ใช่คนของพ่อเขาแน่นอน
“ก็เจ้าของพื้นที่ที่มึงเหยียบอยู่นี่ไง”
เสียงดังกัมปนาทสะท้อนก้อง เพชรและลูกน้องเท่าหยิบมือจึงกระชับปืนแล้วยกปากกระบอกปืนเล็งไปทั่วบริเวณเพื่อระแวดระวังภัย
คิดหงุดหงิดในใจว่าทำไมรอบนี้มันถึงรู้ตัวเร็วนัก เขากะว่าจะเอาไอ้พิชาญมาอุ้มฆ่าหมกป่าในพื้นที่ของมัน แล้วลากลูกสาวมันเอาไปทำเมียเสียหน่อย ถ้าคราวนี้ตำรวจจับได้อีก ยังไงพ่อเขาก็มีทั้งเงินและอำนาจ สามารถวิ่งเต้นช่วยเหลือเขาได้อยู่แล้ว ไม่เห็นต้องกลัวอะไร
บทล่าสุด
#65 บทที่ 65 แบบนี้ไง พวกผมถึงหื่น
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#64 บทที่ 64 พี่ขอตรวจหน่อย
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#63 บทที่ 63 เก่งจังที่รัก
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#62 บทที่ 62 ทำไมซื่อบื้อแบบนี้คะ
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#61 บทที่ 61 แซ่บมากกกกก
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#60 บทที่ 60 ฉันจัดการแน่
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#59 บทที่ 59 เฝ้าเมียกูยังไง
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#58 บทที่ 58 ท้องกับใคร
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#57 บทที่ 57 ฉันไม่ยอมหย่า
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#56 บทที่ 56 เดี๋ยวก็รัก
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026
คุณอาจชอบ 😍
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
เจ้าสาวนอกปรารถนา
จู่ ๆ วันหนึ่งเขาเดินเข้ามาบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า ‘ทำผู้หญิงคนอื่นท้อง’ พร้อมยื่นคำขาดว่า… หากรับไม่ได้ก็เซ็นใบหย่าแล้วไสหัวไป แต่ถ้าอยากรักษาตำแหน่งภรรยาแต่งเอาไว้ ก็จงยอมรับสภาพการใช้ชีวิตแบบ ‘สามคนผัวเมีย’ ในบ้านหลังนี้ซะ!
วันนี้หญิงสาวจึงต้องตัดสินใจ เธอจะยอมก้มหน้ารับความอดสู หรือจะลุกขึ้นสู้เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีและเดินออกจากกรงขังไร้รักแห่งนี้ด้วยตัวเอง
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
เมียเด็กของผู้พันสายดุ
การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!
เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน
ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!
แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?
“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”
ทาสรัก บำเรอชีกห์
เธอคือสาวใช้คนสนิทของภรรยาชีกห์การิม แค่แหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา เธอยังไม่กล้า
แล้วจะให้เธอยืนเปลื้องผ้าต่อหน้าเขาเนี่ยนะ?!
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













