บทนำ
เบื้องหน้าคือแม่ค้าออนไลน์สุดแซ่บ เบื้องหลังคือหนี้สินและความเหงา... พริมา สาวสวยวัย 27 ต้องดิ้นรนเลี้ยงลูกและชดใช้หนี้ จนกระทั่งได้พบกับ คุณภาส ไฮโซหนุ่มใหญ่ผู้เข้ามาเติมเต็ม แต่เขามีเจ้าของแล้ว
เมื่อความสัมพันธ์ลับๆ ก่อเกิดจากคำโกหกและบุญคุณ แซนดี้ เลขาสาวผู้ถูกทิ้ง กลับกลายเป็นชนวนความแค้น เธอแฉความจริงจน มนต์ตรา ภรรยาหลวงต้องลุกฮือ!
ท่ามกลางศึกชู้รักสุดอื้อฉาว ณ หมู่บ้านจัดสรรหรู ไมค์ หนุ่มน้อยสายเปย์ แฟนคลับเบอร์หนึ่งของพริมา ปรากฏตัวดั่งอัศวิน ประกาศศักดาเป็น "แฟน" เพื่อปกป้องเธอจากทุกสิ่ง!
จากความลับ สู่การเปิดโปง จากน้ำตา สู่การปกป้อง... ใครกันแน่ที่จะเป็นผู้ชนะในเกมรักสามเส้านี้
#นิยายรัก #ดราม่า #แซ่บ #ชู้ #เมียหลวง #สายเปย์
บท 1
แสงไฟสตูดิโอเป็นวงกลมขนาดเล็กตั้งสูงขึ้นมาพอดีตัว แสงสว่างขาวนวลจ้าจับใบหน้าสวยคมของ พริมา ให้ดูโดดเด่น
“มาค่ะ ใครเข้ามาแล้วกดหัวใจรัวๆ ให้แม่ค้าหน่อยด้วยนะจ๊ะ!” เสียงหวานใสแต่แฝงไปด้วยความมั่นใจอย่างเป็นกันเองของพริมา ดังกระหึ่มไปทั่วห้องเล็กๆ ที่ถูกจัดเป็นมุมไลฟ์สดภายในห้อง ผ่านไมโครโฟนตัวเก่งที่ตั้งอยู่ตรงหน้า
มือเรียวสวยทาสีเล็บเข้ากับลิปสติกสีแดงฉ่ำที่กำลังสาธิตอยู่ นิ้วเรียวหมุนแท่งลิปไปมาอย่างชำนาญ ก่อนจะบรรจงแตะเนื้อลิปสติกสีสดลงบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างคล่องแคล่ว
ดวงตากลมโตเป็นประกายจับจ้องอยู่ที่เลนส์กล้อง ราวกับกำลังสบตากับผู้ชมทุกคนภายในไลฟ์ แสงไฟวาววับสะท้อนบนริมฝีปากสีแดงสดที่เพิ่งทาลิปสติกเสร็จ ยิ่งขับให้เธอดูเย้ายวนน่ามอง ข้างๆ ตัวเธอ มีตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ขนฟูวางอยู่ เป็นพร็อพประจำตัวที่แฟนคลับจำได้ดี
หน้าจอโทรศัพท์มือถืออีกเครื่องที่วางอยู่ข้างๆ เด้งคอมเมนต์รัวไม่หยุด เสียงแจ้งเตือนดังแทบตลอดเวลา บ่งบอกถึงจำนวนผู้ชมที่เข้ามาอย่างต่อเนื่อง และทุกคอมเมนต์ก็เต็มไปด้วยพลังงานและความชื่นชมในตัวเธอ
FCท่านหนึ่ง: สวยไฟลุกเลยค่ะแม่!
แซ่บยืนหนึ่ง: อุ๊ย!!!!..สีนี้ต้องมีติดตัวแล้ววว
หนุ่มน้อยรอเปย์: วันนี้คุณพริมาสวยจนใจผมละลายเลยครับ
พริมายิ้มหวานเยิ้มส่งให้กล้องอย่างรู้จังหวะ เธอมักจะมีมุมขี้เล่นกับแฟนคลับเสมอ
“ขอบคุณทุกคอมเมนต์นะคะคุณลูกค้า วันนี้แม่ค้าจัดเต็มจริงๆ ลิปสติกตัวนี้คือที่สุดยอด ทาแล้วปากฉ่ำว้าว รับรองค่ะ..หนุ่มๆ เห็นเป็นต้องมองเหลียวหลัง...
หนุ่มน้อยรอเปย์: งั้นคุณแม่ค้าเหลียวหลังมามองผมบ้างได้มั้ยครับ....คุณแม่ค้าคนสวย
“เอ่อ..ว่าแต่ หนุ่มน้อยรอเปย์นี่ใครเอ่ย หยอดเก่งนะเราอ่ะ” เธอหยอดกลับอย่างขี้เล่น ทำให้ยอดโดเนทเข้ามาอย่างถล่มทลาย
น้องเนย แอดมินผู้ช่วยคนสนิทของพริมา นั่งอยู่ไม่ไกลจากมุมกล้อง สายตาจับจ้องอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าอย่างขะมักเขม้น มือก็คอยตอบคอมเมนต์ของลูกค้า
น้อยเนยจะมีหน้าที่เป็นแอดมิน และคอยสรุปโปรโมชั่น หรือจัดการคำสั่งซื้อที่ลูกค้าสั่งเข้ามา และเวลานี้ยอดสั่งซื้อก็เด้งเข้ามาไม่หยุดหย่อน เธอเป็นคนเงียบๆ แต่ทำงานคล่องแคล่ว เป็นเบื้องหลังสำคัญที่ทำให้พริมาสามารถโฟกัสกับการไลฟ์ได้อย่างเต็มที่
บรรยากาศในห้องเล็กๆ ของห้องเช่าอันคับแคบนั้นจึงเต็มไปด้วยพลังงานของการขาย เสียงพูดของพริมา เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ และเสียงคีย์บอร์ดของน้องเนย ที่ผสมผสานกันเป็นจังหวะชีวิตประจำวันของสองสาว
พริมาเช็ดลิปสติกสีแดงที่รีวิวรอบแรกออก ก่อนจะคว้าลิปสีใหม่ขึ้นมา
“เลิศค่ะ!! ลิปสติกตัวสองนี้คือก็ไม่แพ้ตัวแรกเลยนะคะ อื้ม!!!...ทาแล้วปากฉ่ำว้าว เห็นมั้ยคะ...นี่ ๆ แม่ค้ายื่นปากมาให้ดูใกล้ ๆ เลย เห็นมั้ยคะสวยไม่แพ้กันเลยทีเดียว นี่ค่ะ...เป็นไงคะ ไฟไม่สว่าง เดี๋ยวแม่ค้าเปิดไฟอีกดวง น้องเนยจ๋า เปิดไฟให้พี่หน่อยเร๊วว!!!”
เด็กสาวตัวน้อยที่นั่งอยู่ข้างหลังรีบพยักหน้า ดวงตากลมโตจับจ้องพี่สาวด้วยความตั้งใจ ก่อนจะเอื้อมมือเล็ก ๆ ไปหมุนสวิตช์ไฟอีกดวง แสงสว่างที่เพิ่มขึ้นทำให้เห็นสีสันของลิปสติกได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
“โอ้โห!!!..ดูสีนี้สิคะทุกคน! เป็นไงกันบ้างคะ แดงฉ่ำขับผิวสุด ๆ ทาปุ๊บ ออร่าพุ่งปั๊บเล้ย!” พริมายิ้มกว้าง โชว์ริมฝีปากที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงสดใส
“สีนี้แม่ค้าคอนเฟิร์มเลยว่าทาแล้วสวยเจิด เกิดแน่นอนค่ะ! ใครที่กำลังมองหาลิปสติกที่จะเปลี่ยนลุคให้ดูแพง ดูดี มีเสน่ห์ ต้องแท่งนี้เลยค่ะ!”
พริมาหยิบแท่งลิปสติกสีแดงขึ้นมาอีกครั้ง โชว์ให้กล้องเห็นชัด ๆ
“ใครที่เพิ่งเข้ามากดเคาะจอ เคาะใจให้แม่ค้าด้วยนะ สีที่ทาแล้วเกิดอีกทีหนึ่งเลยนะคะ นี่ ๆ!”
“ดูเนื้อสีนะคะทุกคน เห็นมั้ยคะว่ามันแดงแบบมีมิติ ไม่ใช่แดงแป๊ด ๆ ทื่อ ๆ แต่เป็นแดงฉ่ำ ๆ ที่พอทาแล้วจะช่วยขับให้ผิวหน้าเราสว่างขึ้นมาทันทีเลยค่ะ” เธอแต้มเนื้อลิปสติกลงบนหลังมือให้เห็นสีสันชัดเจนยิ่งขึ้น
“แล้วดูความวาวของเค้านะคะ ไม่ใช่แค่สีสวย แต่เนื้อลิปก็ดีมาก ทาแล้วปากไม่แห้ง ไม่ตกร่อง แถมยังติดทนด้วยนะคะ แม่ค้าลองทาให้ดูอีกรอบนะคะ” พริมายื่นริมฝีปากเข้าใกล้กล้องมากขึ้น
“เห็นมั้ยคะ สีสวยชัดขนาดนี้ ทาแล้วหน้าดูสดใสขึ้นมาเลยใช่มั้ยล่ะคะ” เธอหันไปมองกล้องด้วยแววตาที่เป็นประกาย
“ใครที่กำลังมองหาลิปสติกคู่ใจ ที่ทาแล้วสวย ดูดี มีเสน่ห์ ต้องแท่งนี้เลยค่ะ! ตอนนี้มีโปรโมชั่นพิเศษด้วยนะคะ สำหรับลูกค้าที่ CF ในไลฟ์นี้ รับไปเลยส่วนลดสุดคุ้ม และของแถมพิเศษอีกด้วยนะคะ อย่ารอช้านะคะ สินค้ามีจำนวนจำกัดนะค๊ะ!!!”
เสียงหวานใสของพริมายังคงก้องกังวานในโลกออนไลน์ ดึงดูดสายตาผู้คนที่เลื่อนผ่านหน้าจอให้หยุดลงได้เสมอ แม้ภายในใจจะยังคงมีความเหนื่อยล้าจากภาระที่แบกไว้ แต่เมื่ออยู่หน้ากล้อง พริมาก็พร้อมจะสวมบทบาทแม่ค้าออนไลน์ผู้สดใส
“เดี๋ยว..แม่ค้าขอตัวสักครู่นะคะทุกคน... เหมือนจะมีสายน้องจีน่าโทรมาค่ะ แป๊บนึงนะคะ” พริมายิ้มเจื่อน ๆ ให้กล้อง ก่อนจะหันไปรับโทรศัพท์
“จีน่า... ว่าไงคะลูก” น้ำเสียงของพริมาอ่อนโยนลงทันที
“อาทิตย์นี้ คุณแม่จะมาหาหนูมั้ยคะ?” เสียงเล็ก ๆ ดังลอดมาตามสาย
“ไปสิคะลูก เดี๋ยวอาทิตย์นี้ แม่จะพาหนูไปกินไอติมด้วย” พริมายิ้มบาง ๆ มองกล้องไปด้วย
“คุณแม่ไลฟ์ขายของเสร็จหรือยังคะ?”
**“**ใกล้แล้วค่ะ เดี๋ยวลงไลฟ์แล้วแม่โทรหาหนูอีกทีนะคะ” พริมาคุยกับลูกสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่ความรู้สึกผิดที่ต้องอยู่ห่างลูกสาวฉายชัดในแววตา
พริมาวางสายหันกลับมามองกล้องด้วยรอยยิ้มที่เจือความรู้สึกผิดเล็กน้อย
“ทุกคนคะ แม่ค้าคงต้องขออนุญาตปิดไลฟ์แต่เพียงเท่านี้นะคะ” เธอประสานมือเล็กน้อย ๆ
“ขอบคุณเอฟซีทุกคนมาก ๆ เลยนะคะที่เข้ามาชมไลฟ์วันนี้ หวังว่าจะถูกใจสินค้าที่แม่ค้าแนะนำไปนะคะ ใครที่กำลังตัดสินใจอยู่ รีบ ๆ หน่อยนะคะ วันนี้แม่ค้าไปก่อน เดี๋ยวแม่ค้าจะกลับมาไลฟ์ใหม่วันพรุ่งนี้นะคะ...”
พริมาคิดครู่หนึ่ง “เดี๋ยวค่ะ..ขอเป็น...วันจันทร์หน้าช่วงบ่าย ๆ นะคะ แล้วเจอกันใหม่ค่ะ ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ บ๊ายบายค่ะ!”
พูดจบ พริมาก็กดปิดไลฟ์สดด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ที่ยังคงมีความอ่อนโยนจากบทสนทนากับลูกสาว
พริมาวางสาย มองไปยังตุ๊กตาหมีตัวใหญ่มันเป็นตุ๊กตาตัวที่ลูกสาวของเธอรักมาก ก่อนไปอยู่ต่างจังหวัด จีน่าก็ยกตุ๊กตาตัวนี้ให้มารดาเพื่อเป็นตัวแทนของเธอ หลังจากวางสายของลูกสาว เสียงของน้อยเนย ผู้ช่วยสาวก็ดังขึ้น
”พี่พริมาคะ ยอดวันนี้ปังมากเลยค่ะ! ลิปสติกรุ่นใหม่เกลี้ยงสต็อกอีกแล้ว แถมยังมีคนโดเนทถล่มทลายอีกแล้วนะคะ เยอะกว่ายอดขายอีกค่ะ!” น้องเนยรายงานเสียงใส ใบหน้าเปื้อนยิ้มดีใจ
พริมายิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายด้วยความดีใจ
“จริงเหรอน้องเนย ดีมาก! งั้นเดี๋ยวพี่จะรีบลงไลฟ์มาช่วยจัดของส่งนะจ๊ะ” ความเหนื่อยล้าเมื่อครู่จางหายไปเป็นปลิดทิ้งเมื่อได้ยินข่าวดีเรื่องยอดขาย
แต่แล้วรอยยิ้มของน้องเนยก็หุบลงเล็กน้อย ดวงตาฉายแววกังวล “เอ่อ...พี่พริมาคะ วันนี้...เจ้าหนี้โทรมาอีกแล้วค่ะ บอกว่าถ้าสิ้นเดือนนี้ยังไม่ได้ยอดที่คุยกันไว้ เขาก็จะไม่รอแล้วนะคะ” ความกังวลกลับเข้ามาเกาะกุมหัวใจพริมาอีกครั้ง รอยยิ้มเมื่อครู่เลือนหายไป เธอถอนหายใจแผ่วเบา พยายามซ่อนความรู้สึกหนักอึ้งนั้นไว้
“อืม... ไม่เป็นไรน้องเนย เดี๋ยวพี่จัดการเอง” พริมาตอบเสียงเบา ก่อนจะนึกถึงยอดโดเนทที่น้องเนยเพิ่งบอกเมื่อสักครู่
“เมื่อกี้น้องเนยบอกว่ามีคนโดเนทเยอะเลยใช่ไหม?”
“ใช่ค่ะพี่พริมา เยอะมาก ๆ เลยค่ะ โดยเฉพาะ... คนที่ชื่อว่า หนุ่มน้อยรอเปย์ เนี่ย!! โดเนทมาเยอะมาก ๆ เลยค่ะพี่” น้องเนยเน้นเสียงที่ชื่อนั้นเป็นพิเศษ
พริมาเลิกคิ้วเล็กน้อย ชื่อนั้นคุ้นหู... ในระหว่างที่ไลฟ์ เธอก็เห็นชื่อนี้แวบ ๆ พร้อมกับยอดเงินโดเนทจำนวนมากที่เด้งขึ้นมาซ้ำ ๆ ชายหนุ่มคนนี้เป็นใครกันนะ ถึงได้ใจดีกับเธอมากขนาดนี้ ทั้งที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน
ในใจของพริมาเกิดความรู้สึกหลากหลาย ทั้งขอบคุณและสงสัย ใครกันที่อยู่เบื้องหลังชื่อ
“หนุ่มน้อยรอเปย์” คนนี้... ความหวังเล็ก ๆ ผุดขึ้นมาในใจ บางที ยอดโดเนทจำนวนมากนี้ อาจจะช่วยให้เธอหายใจคล่องขึ้นได้บ้างในสถานการณ์ที่กำลังตึงเครียดนี้
“น้องเนย ลองดูยอดโดเนททั้งหมดวันนี้ให้พี่หน่อยได้ไหมจ๊ะ” พริมาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงความหวัง
น้องเนยพยักหน้า
“ได้ค่ะพี่พริมา เดี๋ยวหนูเช็คให้เลยนะคะ”
ขณะที่น้องเนยก้มหน้าเช็คยอดเงิน พริมายืนนิ่ง มองไปยังหน้าจอโทรศัพท์ที่เพิ่งปิดไลฟ์ไป ความรู้สึกขอบคุณ ‘หนุ่มน้อยรอเปย์’ ท่วมท้นอยู่ในใจ เธอไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่การสนับสนุนอย่างไม่คาดฝันนี้ เหมือนแสงสว่างเล็ก ๆ ที่ปลายอุโมงค์มืดมิด
บทล่าสุด
#42 บทที่ 42 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 4/10/2026#41 บทที่ 41 สุขสมหวัง
อัปเดตล่าสุด: 4/10/2026#40 บทที่ 40 ที่รักโปรดยกโทษให้ฉัน NC
อัปเดตล่าสุด: 4/10/2026#39 บทที่ 39 คอร์สนวดลงรูฟื้นฟูสมรรถภาพ NC
อัปเดตล่าสุด: 4/10/2026#38 บทที่ 38 รู้อยู่แก่ใจ
อัปเดตล่าสุด: 4/10/2026#37 บทที่ 37 สปาพาเสียว...นวดนาบสะท้านทรวง NC
อัปเดตล่าสุด: 4/10/2026#36 บทที่ 36 สกินชิพเลือนลางสุดทางสายนวด NC
อัปเดตล่าสุด: 4/10/2026#35 บทที่ 35 รสสัมผัสชายแปลกหน้า NC
อัปเดตล่าสุด: 4/10/2026#34 บทที่ 34 ความรู้สึกต้องห้าม NC
อัปเดตล่าสุด: 4/10/2026#33 บทที่ 33 แผนทวงคืน
อัปเดตล่าสุด: 4/10/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













