สวาทร้ายเมียนอกหัวใจ ชุด วิวาห์ไร้รัก

มาเลซาสโซ เรียลเอสเตท (Malesasso Real Estate) คืออีกหนึ่งธุรกิจของตระกูลมหาเศรษฐีข้ามชาติอย่าง มาเลซาสโซ ที่นี่ประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ทั้งในประเทศไทยและภูมิภาคใกล้เคียง ผู้ก่อตั้งคือ   มาริโอ มาเลซาสโซ ก่อนจะส่งมอบสู่อุ้งมือของลูกชายคนสุดท้องอย่าง      แมทธิว มาเลซาสโซ

แมทธิว มาเลซาสโซ นักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรงสูง เขาพัฒนาสินค้าภายใต้แบรนด์ของตัวเองจนกลายเป็นที่รู้จักของคนทั่วโลก และกำลังจะผงาดขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของโลกในไม่ช้า

หน้าตาที่หล่อเหลาราวกับเทพบุตรเดินลงมาจากสรวงสวรรค์ รูปร่างสูงใหญ่กำยำตามแบบฉบับของหนุ่มรักการออกกำลังกาย และรสนิยมในการเลือกเครื่องแต่งกาย ทำให้แมทธิวโดดเด่นได้เสมอ แม้ว่ารอบๆ กายจะห้อมล้อมไปด้วยชายหนุ่มหน้าตาดีเป็นร้อยๆ คนก็ตาม

ดวงตาคมกริบสีน้ำเงินเข้มไม่ต่างจากเพชฌฆาตยามจับจ้องไปที่เหยื่อกลางสนามแข่งขัน เขาไม่เคยให้เวลาคู่ต่อสู้ได้หายใจเกินสิบวินาที ก่อนจะประหัตประหารด้วยมันสมองที่ชาญฉลาด ไม่เคยมีคู่แข่งคนไหนรอดเงื้อมมือของเขาเลยแม้แต่คนเดียว แค่พูดชื่อของแมทธิว มาเลซาสโซขึ้นมา ทุกคนต่างก็ขยาดและต้องการจะหลีกหนีให้ห่างไกล

แต่กิตติศัพท์อันลือเลื่องนี้ กลับไม่อาจสกัดกลั้นความหิวกระหายของสตรีที่มีต่อชายหนุ่มได้ ทุกค่ำคืนแมทธิวจะต้องโยนผู้หญิงโชคดีคนหนึ่งขึ้นเตียงและจับกัดกินจนอิ่มเอม ก่อนจะเขี่ยทิ้งในเช้าของวันต่อมาอย่างเลือดเย็น แต่ถึงเขาจะเลือดเย็นแค่ไหน ผู้หญิงก็ยังตั้งหน้าตั้งตาวิ่งเข้าใส่ไม่หยุด

‘ขอแค่ได้กินสักคืน ก็ถือว่าเกิดมาคุ้มแล้ว’

นี่คือคำพูดของสตรีคนหนึ่งที่เคยให้สัมภาษณ์เอาไว้ในนิตยสารชื่อดัง หลังจากที่เคยโชคดีได้ขึ้นเตียงกับแมทธิว มาเลซาสโซ...

“คุณแมทคะ ผู้จัดการฝ่ายบัญชีมาแล้วค่ะ”

เสียงเคาะประตูดังขึ้น พร้อมกับเสียงของเลขาฯ ส่วนตัวที่ดังตามมาติดๆ

หนุ่มหล่อเงยหน้าขึ้นจากแฟ้มเอกสาร เอ่ยตอบเสียงกระด้างออกไป

“ให้เข้ามาได้”

ประตูห้องทำงานของผู้บริหารใหญ่ของ มาเลซาสโซ เรียลเอสเตท เปิดออกกว้าง พร้อมกับร่างของไดอาน่าที่ก้าวเข้ามาเป็นคนแรก โดยมีไบรอันผู้จัดการฝ่ายบัญชีเดินตามหลังมาติดๆ

“คุณออกไปได้แล้วไดอาน่า”

“ค่ะคุณแมท”

เลขาฯ สาวโค้งให้เล็กน้อย และรีบปฏิบัติตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว เมื่อบานประตูปิดสนิทลง ดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวก็ตวัดจ้องมองผู้ชายร่างท้วม

“เชิญนั่งครับ”

“ขอบ...คุณครับ”

ไบรอัน มาแตงก์ ผู้จัดการฝ่ายบัญชีที่ทำงานที่นี่มาสิบกว่าปีค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่ง

“คุณแมทมีอะไรหรือครับ”

ไม่มีรอยยิ้มบนใบหน้าของแมทธิว นอกจากความแคลงใจที่แฝงอยู่ในสายตาคมกริบสีน้ำเงินเข้มนั้น

มือใหญ่เลื่อนแฟ้มเอกสารประจำเดือนของฝ่ายบัญชีไปตรงหน้า     ไบรอัน

“ลองอธิบายตัวเลขให้ผมฟังหน่อยสิครับ”

สีหน้าของไบรอันซีดเผือดลงจนเห็นได้ชัด แต่เขาก็พยายามควบคุมตัวเองอย่างสุดความสามารถ

“คุณแมท...ไม่เข้าใจตรงไหนครับ”

“ตรงนี้ไงครับ”

ปลายปากกาด้ามทองในมือของแมทธิวจิ้มลงบนตัวเลขสีแดงเถือกในแฟ้ม และหรี่ตาแคบมองคู่สนทนาตลอดเวลา

“ผมอยากได้คำอธิบายว่าทำไมกำไรลดลง ทั้งๆ ที่ยอดขายของเราเพิ่มขึ้นกว่าสองเท่า”

“เอ่อ...ก็...มีลูกหนี้เยอะขึ้นน่ะครับ”

ปลายปากกาในมือของแมทธิวเลื่อนลงไปยังตัวเลขของลูกหนี้ในระบบ

“ลูกหนี้ทั้งในระยะสั้นและระยะยาวไม่ได้เพิ่มขึ้นจากไตรมาสที่ผ่านมาเหมือนกับที่คุณอ้างเลย ไบรอัน”

“เพิ่มขึ้นมาสองรายน่ะครับ”

“ถึงจะเพิ่มขึ้นมาสองสามราย แต่ยอดลูกหนี้ก็ไม่ได้บาลานซ์สมเหตุสมผลกับยอดสินค้าที่ขายได้ ผมว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาด” ดวงตาคมกริบของแมทธิวจ้องคู่สนทนาเขม็ง “ไม่ตัวเลข...ก็คนทำตัวเลข คุณว่าไหม    ไบรอัน...”

คนถูกเรียกชื่อตัวสั่นจนแทบจะควบคุมสติไม่อยู่ “ผม...ผมจะเอากลับไปให้พนักงานลองเช็กใหม่นะครับ ตัวเลขน่าจะคลาดเคลื่อนไปเล็กน้อยน่ะครับ”

“ผมว่าไม่เล็กน้อยนะ”

“เอ่อ...”

“น่าจะคลาดเคลื่อนไม่ต่ำกว่าห้าสิบล้าน”

ไบรอันยิ่งหน้าซีดเผือดมากยิ่งขึ้น

“หรือคุณว่าไง ไบรอัน”

“เอ่อ...ผมไม่ทราบครับ แต่ผมจะรีบตรวจสอบอย่างละเอียดอีกครั้งครับ”

“สองอาทิตย์ ผมให้เวลาคุณแค่นี้” น้ำเสียงของแมทธิวเด็ดขาด หนักแน่น และพร้อมจะกะซวกมีดที่ถือไว้ในมือลงกลางศีรษะของคู่สนทนา

“ครับ...ผมจะรีบจัดการให้เสร็จโดยเร็วที่สุดครับ”

แมทธิวระบายยิ้มบางๆ แต่รอยยิ้มจากเขากลับทำให้คนถูกมองสยดสยองขนลุก

“งั้นผม...ขอตัวก่อนนะครับ”

“เอาแฟ้มนี้ไปด้วย และผมหวังว่าอีกสองอาทิตย์ข้างหน้า ตัวเลขในแฟ้มจะไม่ต่างจากที่ผมคำนวณเอาไว้มากแบบนี้อีกนะครับ”

“ครับคุณแมท”

“ออกไปได้ แล้วเรียกคุณไดอาน่าเข้ามาหาผมด้วย”

“ครับ”

ไบรอันรีบคว้าแฟ้มรายงานงบกำไรขาดทุนของฝ่ายงานตัวเองติดตัวออกไปนอกห้องทำงานของแมทธิวอย่างรวดเร็ว

แมทธิวมองตามไปด้วยสายตาดุดัน ก่อนจะพูดขึ้นเมื่อไดอาน่าเดินเข้ามาหา

“คุณก๊อปปี้เอกสารรายงานงบของฝ่ายบัญชีตามที่ผมสั่งแล้วใช่ไหม ไดอาน่า”

“ค่ะ คุณแมท”

“เอาส่งไปให้คุณเดมี่เพื่อนของผม ที่อยู่ผมจะส่งอีเมลไปให้ในอีกห้านาทีข้างหน้า”

“รับทราบค่ะคุณแมท”

“อืม ออกไปได้แล้ว”

“ค่ะ”

ไดอาน่าโค้งศีรษะให้อีกครั้ง ก่อนจะรีบเดินออกไปจากห้องทำงานของเจ้านายหนุ่มสุดหล่อ

แววตาของแมทธิวเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและเดือดดาล เขาพอจะรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ต้องการจับให้ได้คาหนังคาเขา เอาแบบให้ดิ้นกันไม่หลุดเลยทีเดียว