บทนำ
“อ้าว เจ้าชายเป็นเพื่อนแม่ขาไม่ใช่เหรอคะ”
“ไม่ใช่เพื่อนหรอกค่ะ”ภัคคินัยเป็นฝ่ายตอบ เขามองไปที่คนยืนนิ่งอยู่ นัยน์ตาเขาบอกเธอชัดเจนว่า ‘เรามีเรื่องต้องคุยกัน’
(โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)
บท 1
อย่าบอกว่าไม่รักกัน
นวนิยายเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกัน
นามปากกาผู้แต่ง : ปทุมวดี
สำนักพิมพ์ : ปทุมวดี
แนว : นิยายรัก โรมานซ์ ดรามา
ตีพิมพ์เป็นหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2567
ออกแบบรูปเล่ม : ปทุมวดี
ช่องทางการติดต่อนักเขียน :
Page Massage in ReadAwrite : ปทุมวดี
Instargram page : pratumv_adee
Twitter page : @pratumvadeewri
Facebook page : นามปากกา ปทุมวดี
Line : @6070fxri - Pratumvadee (บัญชีทางการเท่านั้น)
ปกนอก : คุณริส ‘ฟองนม’
ปกใน : ปทุมวดี
ไทโปอักษร : ณภัทร ณภัทร
พิสูจน์อักษร : ปทุมวดี
ข้อบังคับทางกฎหมาย
© นวนิยายเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกัน ผู้แต่งขอสงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 15 ภายใต้บังคับมาตรา 9 มาตรา 10 และมาตรา 14 เจ้าของลิขสิทธิ์ย่อมมีสิทธิ์แต่ผู้เดียว
คุยกับนักเขียน
สวัสดีค่ะทุกคน หลังจากที่ห่างหายจากช่วงคุยกับนักเขียนไปหลายเรื่อง รวม ๆ ก็น่าจะสามถึงสี่เรื่องได้ วันนี้เรากลับมาทำช่วงนี้แล้วค่ะ
นวนิยายเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกัน จริง ๆ ที่เขียนเรื่องนี้มาเป็นเพราะไปอินกับเพลง ๆ หนึ่ง ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครค่ะ แล้วช่วงนั้นก็คืออ่านนวนิยายเรื่องหวนคืนรัก หัวใจดวงเดิม ซึ่งเป็นผลงานของเราเองไปด้วยก็เลยอินเข้าไปอีก (คือจริง ๆ จะเข้าไปย้อนรอยสักหน่อยเพราะตอนนั้นไม่รู้จะทำอะไรดี) ทำให้เกิดแรงบันดาลใจเรื่องนี้ขึ้นมา แต่เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่แอบมีความโรมานซ์ดราม่าหนักหน่วงมากกว่า ซีนอารมณ์อาจจะเยอะกว่า ตัวละครก็อาจจะมีความง้องอนกันมากกว่าด้วย ไม่รู้ว่าจะตับพังหรืออินจนลุ้นต่อดี ยังไงก็ขอฝากนวนิยายเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกันไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของนักอ่านทุกท่านด้วยนะคะ ขอบคุณค่า~
ปทุมวดี
คำเตือน
นวนิยายเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกัน เป็นนวนิยายที่เขียนขึ้นจากจินตนาการของนักเขียนทั้งสิ้น อาจมีคำพูดหรือเนื้อหาไม่เหมาะสม เช่น การกระทำของตัวละครบางตัว การเอ่ยถึงการใช้สารเสพติด คำพูดที่รุนแรงต่อจิตใจ ฯลฯ อาจมีการกล่าวถึงสถานที่ที่มีอยู่จริงร่วมด้วย ด้วยเหตุนี้ นักเขียนจึงขอความกรุณาให้นักอ่านใช้วิจารณญาณในการอ่านนวนิยายเรื่องนี้ อย่าเพิ่งด่วนตัดสินตัวละครไปก่อน ทั้งนี้ ก็ขอให้นักอ่านเสพผลงานเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกัน อย่างมีความสุขค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ปทุมวดี
บทนำ
ภายในบริษัทสุดหรู Temerfilm[1] จำกัด (มหาชน) บริษัทศูนย์กลางของช่องน้อยสี TC ที่กำลังมาแรงในช่วงนี้ เพราะทายาททั้งสามคนของตระกูล ‘โสภณเตมิรักษ์’ ได้กลับมารับช่วงต่อจากบิดาที่คนเสพผลงานละครและซีรี่ย์รู้จักกันในนามผอ.เมธัล
‘คุณเมธัล โสภณเตมิรักษ์’ ชายลูกครึ่งอิตาลี-ไทย
“สวัสดีค่ะคุณพรภิภา”
เสียงของคุณดวงใจเลขาสาวของ ‘แอน พรภิภา โสภณเตมิรักษ์’ ซึ่งเป็นลูกสาวคนสุดท้องของตระกูลเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือไหว้เจ้านาย และนั่นก็ทำให้คุณดวงใจนึกแปลกใจ เพราะพรภิภาเพียงแค่พยักหน้าให้และรีบเดินเข้าไปเท่านั้น
เพราะที่เธอเข้าบริษัทในวันนี้ โดยที่ไม่ได้บอกกับเลขาสาว เป็นเพราะ ‘คุณหญิงทิพย์อัปสร โสภณเตมิรักษ์’ ผู้เป็นมารดาสั่งให้เธอมาที่นี่
มาหาพี่ชายคนโต
‘ฮานส์ ภัคคินัย โสภณเตมิรักษ์’
“เอ่อ บอสคะ..”
“คุณดวงใจกลับไปทำงานเถอะ วันนี้ฉันไม่ได้มาเพราะทำงาน”
พรภิภาบอกไปก็เดินพยักหน้ารับไหว้พนักงานตามรายทางไปด้วย และเมื่อเจ้านายพูดมาเช่นนั้นพร้อมกับก้าวเดินสับรองเท้าส้นสูงแบรนด์เนมก็เป็นอันรู้กันว่า คุณดวงใจต้องกลับไปนั่งประจำที่โต๊ะทำงานของตนเองเสียตอนนี้
หญิงสาวหุ่นนางแบบก้าวสับเท้าไว ๆ เดินมาถึงหน้าห้องทำงาน ป้ายชื่อบ่งบอกว่าเจ้าของห้องอยู่ในตำแหน่งอะไร ‘ผอ.ภัคคินัย โสภณเตมิรักษ์’
“สวัสดีค่ะท่านรอง”คุณลัคนาเลขาสาวของภัคคินัยลุกขึ้นสวัสดีทันทีเมื่อเห็นว่าใครเข้ามาเยือนถึงที่ “พี่ฮานส์อยู่ไหน ตอนนี้ว่างคุยหรือเปล่า”
“ท่านผอ.อยู่ในห้องค่ะ ตอนนี้ท่านผอ.กำลังนั่งเซ็นเอกสารอยู่ แต่ว่..ท่านรองคะ!”ไม่ทันที่คุณลัคนาจะพูดจบ เมื่อรู้ว่าพี่ชายอยู่ที่ไหนแล้ว ก็รีบเปิดประตูเข้าไปโดยมีคุณลัคนาเดินตามเข้ามาด้วยความร้อนรน เพราะกลัวความผิด
ตาเฉี่ยวคมมองตรงไปที่พี่ชายคนโต เขากำลังนั่งพิงพนักพิงของเก้าอี้ตัวใหญ่
มองไกล ๆ เหมือนสบายอารมณ์ แต่พอเดินเข้าไปใกล้ ๆ แล้ว ตอนนี้สายตาคมกำลังจ้องและกวาดสายตาอ่านเอกสารในแฟ้มสีดำด้านอยู่ด้วยท่าทางที่เคร่งเครียด
“พี่ฮานส์”
บทล่าสุด
#43 บทที่ 43 ตอนที่ 39 ขอโทษ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#42 บทที่ 42 ตอนที่ 38 จมปลักความผิด
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#41 บทที่ 41 ตอนที่ 37 เหตุผลที่แท้จริง
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#40 บทที่ 40 ตอนที่ 36 ง้อหน่อย
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#39 บทที่ 39 ตอนที่ 35 ขอ
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#38 บทที่ 38 ตอนที่ 34 ให้เจ้าชายนอนด้วยนะคะ
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#37 บทที่ 37 ตอนที่ 33 ซ้อนแผน
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#36 บทที่ 36 ตอนที่ 32 อาการแปลก
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#35 บทที่ 35 ตอนที่ 31 หนี
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#34 บทที่ 34 ตอนที่ 30 เผชิญหน้า
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้อนรักคุณอามาเฟีย
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













