เทพสงครามผู้ชั่วร้ายแห่งเมือง

เทพสงครามผู้ชั่วร้ายแห่งเมือง

Aurelia Voss · เสร็จสิ้น · 4.2m คำ

696
ยอดนิยม
696
การดู
209
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

การวิเคราะห์ต้นฉบับ

ประเภท: นิยายกำลังภายใน/แอ็คชั่นร่วมสมัย
โทน: ตื่นเต้น ยิ่งใหญ่ แสดงถึงการเริ่มต้นของเรื่องราวที่จะกลายเป็นตำนาน
องค์ประกอบสำคัญ: อดีตนักรบ/แม่ทัพ การกลับมาสู่เมือง การเริ่มต้นของตำนาน

คำแปล

ยอดแม่ทัพแห่งวันวาน "หยางตง" กลับคืนสู่เมืองหลวง ก่อกระแสพายุให้ปั่นป่วนไปทั่ว ตำนานแห่งยุคสมัยได้เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!

บท 1

"ไสหัวออกไป!"

ที่หน้าบาร์ หยางตง้ถูกผลักออกมา

ปัง!

ประตูปิดลงแน่นหนา

"เฮอะ! กูไม่สนใจจะทำงานให้มึงหรอก"

หยางตง้ถ่มน้ำลายใส่ประตูบาร์แล้วหันหลังเดินจากไป

เขาโดนไล่ออกอีกแล้ว นี่เป็นงานที่เก้าสิบเก้าตั้งแต่กลับมาที่นี่

กลางเดือนมิถุนายนในซูเป่ย อากาศร้อนราวกับอยู่ในหม้อนึ่ง แม้แต่คนเร่ร่อนที่หลบอยู่ในมุมบาร์ยังไม่อยากโผล่หัวออกมาจากเงามืด

โดยเฉพาะในยามเที่ยงวัน แดดจ้าทำให้หยางตง้หงุดหงิดใจ

อยากซื้อเบียร์เย็นๆ สักขวดแก้กระหาย มองไปรอบๆ ครู่หนึ่งก็ไม่เห็นร้านขายเครื่องดื่มเย็นสักร้าน

แต่กลับเห็นกระป๋องน้ำอัดลมวางเอียงๆ อยู่ที่มุมกำแพงไกลออกไปหลายสิบเมตร เขาเห็นรางๆ ว่ามีโฆษณา "เย็นฉ่ำถึงใจ ใจเบิกบาน" พิมพ์อยู่บนนั้น ทำให้ความหงุดหงิดในใจของหยางตง้พลุ่งพล่านขึ้นอีก

"แม่ง มึงก็มาหาเรื่องกูอีกคน!"

พึมพำด่าอย่างหัวเสีย หยางตง้เตะก้อนหินข้างทางไปอย่างไม่ตั้งใจ

ปึ้ก

ผัวะ!

หลังจากเสียงทึบหนึ่ง ก้อนหินพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วผัวะ! ไปกระทบกับอะไรบางอย่าง

"เฮ้! สิบคะแนนเต็ม!"

หยางตง้มองกระป๋องที่ถูกหินกระแทกจนเป็นรูใหญ่ แล้วหัวเราะเบาๆ

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ในกระเป๋าของเขาก็ดังขึ้น

"ใครวะ กูกำลังหงุดหงิดอยู่"

หยางตง้หยิบโทรศัพท์ออกมา กดรับสายอย่างไม่พอใจ

"พี่ชายบ้านมึงสิ! มึงเป็นอะไรวะ งานที่กูแนะนำให้เมื่อวาน วันนี้ก็โดนไล่ออกแล้ว ยังให้เจ้าของร้านโทรมาด่ากูอีกยกใหญ่!"

"มึงสิโดนไล่ออก"

หยางตง้หยุดครู่หนึ่ง: "กูต่างหากที่ไล่มันออก พอเหอะ ไม่ต้องพูดแล้ว งานที่มึงแนะนำให้กูนี่ ไม่ไหวว่ะ"

คนที่อยู่ปลายสายกลอกตา: "มันก็เหมือนกันนั่นแหละ ช่างเถอะ งานที่แนะนำให้มึงก่อนหน้านี้ก็เป็นแบบนี้ กูชินแล้ว"

หยางตง้เงียบไป ประสบการณ์ที่ผ่านมาทำให้เขาปรับตัวเข้ากับที่ทำงานได้ยาก

เมื่อเห็นว่าหยางตง้เงียบ ปลายสายก็ส่งเสียงหัวเราะขื่นๆ มา: "หยางตง้ กูมีงานอีกอย่าง ถ้ามึงสมัครได้ ก็จะก้าวเข้าสู่ชนชั้นมนุษย์เงินเดือนได้เลย ตอนนั้นจะได้กินดีอยู่ดี ถ้าโชคดีอาจจะได้จีบสาวบ้านดีด้วย เป็นไง จะทำมั้ย?"

หยางตง้ฮึมฮัมสองที คิดในใจว่าจะมีงานดีแบบนั้นที่ไหนกัน แต่ก็ตอบไป: "มึงว่ามา งานอะไร"

เสียงจากปลายสายหยุดไปครู่หนึ่ง: "รายละเอียดกูก็อธิบายไม่ถนัด มึงไปเองก็จะรู้เอง มีซีอีโอสาวสวยรออยู่ด้วยนะ"

ซีอีโอสาวสวย?

หยางตง้ลังเลไปวินาทีหนึ่ง มีสาวสวยแล้วไม่ดูมันก็โง่น่ะสิ

"ได้ กูไป บอกสถานที่มา"

......

แกร๊ก

ประตูห้องทำงานเปิดออก ชายคนหนึ่งเดินออกมา

ดูจากสีหน้าที่หม่นหมองก็รู้ได้ว่า สมัครงานไม่ผ่าน

หยางตง้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ รีบเดินไปหาเขา คว้าตัวเขาไว้แล้วถาม: "พี่ชาย สัมภาษณ์มีเนื้อหาอะไรบ้างครับ ทำไมทุกคนถึงสมัครไม่ผ่านกันหมด?"

"เฮ้อ ไม่พูดก็ได้ เดี๋ยวนายก็รู้เอง"

ชายคนนั้นทำหน้าเศร้า ส่ายหัว

หยางตง้ขมวดคิ้ว: หรือการสัมภาษณ์นี้จะยากจริงๆ?

ก่อนหน้าเขามีคนยี่สิบคนเดินเข้าไปอย่างองอาจ แล้วออกมาอย่างหมดสภาพ

หยางตง้กำลังจะถามอีก ก็ได้ยินเสียงเรียกจากในห้อง: "หมายเลขยี่สิบเอ็ด"

หมายเลขยี่สิบเอ็ด คือป้ายคิวในมือของหยางตง้

เขาจัดปกเสื้อเชิ้ตตัวเองเล็กน้อย แล้วเดินอย่างสง่าผ่าเผยเข้าไปในห้อง

ภายในห้องว่างเปล่า นอกจากโต๊ะหนึ่งตัวกับเก้าอี้สองตัว ก็ไม่มีอะไรอีกเลย

บนเก้าอี้อีกฝั่งของโต๊ะ นั่งผู้หญิงคนหนึ่ง เอ้ย ไม่ใช่ เด็กสาวคนหนึ่ง

เด็กสาวอายุราวยี่สิบปี สวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีม่วง มือขวาเท้าคาง ดวงตาคู่สวยกวาดมองหยางตง้ตั้งแต่หัวจรดเท้า

นี่คือซีอีโอสาวสวยเหรอ?

หยางตง้ตกใจเล็กน้อย สถานการณ์การสัมภาษณ์งานนี้ช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน

ไม่ต้องพูดถึงการแต่งตัวของซีอีโอสาวที่ดูลำลองเกินไป แค่หน้าตาก็ดูเด็กเกินไปแล้ว

โชคดีที่ช่วงนี้หยางตง้ไม่มีอะไรจะพูด แต่ประสบการณ์การสมัครงานมีมากพอ

เมื่อเจอกับสถานการณ์แปลกๆ แบบนี้ หยางตง้ก็ได้สติกลับมาทันที เขาค้อมตัวให้เด็กสาวเล็กน้อย: "สวัสดีครับ ผมคือหมายเลขยี่สิบเอ็ด"

เด็กสาวไม่พูดอะไร แต่ใช้ดวงตาเป็นประกายกวาดมองเขาหลายรอบ ก่อนจะเอ่ยปากด้วยริมฝีปากอิ่มเล็กๆ: "นั่งลงสิคะ"

"ขอบคุณครับ"

หยางตง้นั่งลงบนเก้าอี้ เห็นสายตาพิจารณาของเด็กสาว ใบหน้าเขาดูอึดอัดเล็กน้อย

นี่มาหาพนักงาน หรือมาหาแฟนกันแน่?

ในที่สุด เด็กสาวก็ยิ้มอ่อนโยน โน้มตัวไปข้างหน้า ใบหน้าเอียงเข้าหาหยางตง้

ความนุ่มนิ่มเต็มไปด้วยความยืดหยุ่นคู่นั้น พอโน้มตัวก็วางลงบนโต๊ะ แล้วถูกร่างของเธอกดทับ โค้งงอออกมาอย่างเซ็กซี่น่าตื่นตา

อกของหยางตง้เต้นตึกตัก ซีอีโอสาวคนนี้คงไม่ได้ต้องการเลี้ยงหนุ่มหล่อหรอกนะ? เห็นเขาหล่อเหลาเลยจะเสนอตัวให้?

เด็กสาวหัวเราะคิกคัก: "หนุ่มหล่อ แนะนำตัวหน่อยสิคะ"

"ครับ"

หยางตง้พยักหน้า เบนสายตาจาก "โต๊ะ": "ผมชื่อหยางตง้ อายุยี่สิบหกปี ก่อนมาที่นี่เคยเป็นทหารมาก่อน"

"เป็นทหารเหรอคะ? ดีจังเลย"

เด็กสาวพยักหน้าเบาๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้ โน้มตัวไปข้างหน้าอีก แทบจะแนบชิดใบหน้าของหยางตง้

หยางตง้หุบปาก มองเธอด้วยสายตาสงสัย

เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ มือซ้ายวางบนโต๊ะเพื่อพยุงตัว มือขวายื่นมาหาหยางตง้ วางลงบนอกของเขา

"ฉันชอบทหารที่สุดเลย สมกับมีกล้ามเนื้อจริงๆ... พูดต่อสิคะ ไม่ต้องสนใจฉัน"

เด็กสาวหัวเราะคิกคัก นิ้วมือค่อยๆ เลื่อนไปมาบนอกของหยางตง้ สายเดี่ยวบนไหล่ของเธอเลื่อนหลุด เผยให้เห็นไหล่ขาวและกระดูกไหปลาร้าที่ขาวเนียนเซ็กซี่

และในหางตาของหยางตง้ เขาเห็นลูกไม้สีดำโผล่ออกมานิดหน่อย

แต่การกระทำที่ดูเบาปัญญาของเด็กสาว ไม่ได้ทำให้หยางตง้เคลิบเคลิ้ม กลับทำให้เขาตื่นตัวขึ้นมาทันที

เพราะเมื่อเด็กสาวโน้มตัวเข้ามา กลิ่นน้ำหอมฉุนผสมกับกลิ่นฮอร์โมนก็พุ่งเข้าจมูกเขา

กลิ่นน้ำหอมนี้ ดูคุ้นๆ นะ

ร้านขายของชำข้างๆ "หมู่บ้านกลางเมือง" ที่เขาเช่าอยู่ก็ขายน้ำหอมคุณภาพต่ำแบบนี้: ยี่ห้อไป๋ฮัวซาน ยี่สิบหยวนต่อขวด

เมื่อสองวันก่อนร้านลดราคา เจ้าของห้องเช่าอ้วนๆ ของเขาซื้อไปเต็มถุง ทุกวันต้องฉีดนิดหน่อย ทำให้ห้องเต็มไปด้วยกลิ่นรบกวน

พอนึกได้แบบนี้ หยางตง้ถึงแม้จะยังยิ้มอยู่ แต่ในใจกลับรู้แล้ว ซีอีโอสาวอาจจะหลงใหลในความหล่อเหลาของเขา แต่ไม่มีทางใช้น้ำหอมราคาถูกยี่สิบหยวนต่อขวดแน่ๆ!

เฮ้ นี่มันกับดักนี่หว่า

โลกนี้ช่างวุ่นวายจริงๆ ถึงขั้นเอาการหลอกล่อมาทำเป็นการสัมภาษณ์งานแล้ว

เห็นหยางตง้ยิ้มแต่ไม่พูด เด็กสาวก็ถอยตัวกลับ ลุกขึ้นแล้วเดินอ้อมไปข้างตัวหยางตง้

มือขวาเกี่ยวคอเขา เอวบางบิดนิดหนึ่ง แล้วนั่งลงบนตักเขา

เมื่อรู้สึกถึงความยืดหยุ่นของร่างเด็กสาว หยางตง้ก็มีปฏิกิริยาทันที

แน่นอน ถ้าไม่มีปฏิกิริยา เขาก็ไม่ควรเป็นผู้ชายแล้ว

"ทำไมไม่พูดล่ะคะ พูดต่อสิ"

เด็กสาวรู้สึกถึงความร้อนใต้ร่าง หัวเราะคิกคัก ตั้งใจบิดตัวสองสามที: "นี่อะไรคะ ทำให้หนูรู้สึกจั๊กจี้จัง..."

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

556.4k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

251.4k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

492.3k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
MY HONEY ของรักวิศวะ

MY HONEY ของรักวิศวะ

20.1k การดู · เสร็จสิ้น · ฅนบนดอย
“รับสิพี่เจฟ รับสิ”
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา

บ่วงรักบ่วงเสน่หา

145.9k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
แพรพลอย ศิลารวีหรือ ลูกแพร ดาราสาวเจ้าบทบาท นางร้ายอันดับหนึ่งของวงการบันเทิงซึ่งถูกจับตามองพฤติกรรมเพราะไม่มีใครทราบว่าเธอมีน้องสาวฝาแฝด และทุกครั้งที่เกิดข่าวคาว ๆ ขึ้นกับเธอ จึงไม่มีใครคิดว่าคนที่ก่อจะเป็นน้องสาวฝาแฝดที่ตั้งใจใส่ร้ายพี่สาวเพราะความเกลียดชัง ลูกแพรไม่เคยคิดออกมาแก้ข่าวเพราะคิดว่าในเมื่อเธอไม่ได้ทำสักวันหนึ่งทุกคนต้องเข้าใจ จนกระทั่งต้องมาพบกับ อสิรวิส วิษณุวัส ผู้ชายเอาแต่ใจ ปากร้าย บ้าอำนาจที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเธอเพราะความเข้าใจผิด อสิรวิส ซีอีโอหนุ่มแห่งบริษัทเดินเรือวิษณุวัส เขาเป็นชายหนุ่มที่มั่นคงในความรัก ซื่อสัตย์ รักษาสัญญา รวมถึงเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับคนที่รักได้ทุกอย่างทำให้เขายังเป็นห่วงอดีตคนรักที่เลิกรากันไป แม้ว่าจะเป็นเพราะฝ่ายหญิงทิ้งเขาไปแต่งงานกับดาราหนุ่มรูปหล่อ ความรู้สึกเจ็บแค้นของเขากลับทุ่มไปที่ดาราหนุ่มที่แย่งเธอไป ทำให้เขาฝังใจและเกิดเป็นความเกลียดอาชีพนักแสดงรวมถึงคนในวงการบันเทิงตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และนั่นเป็นต้นเหตุให้เขาเกลียดแพรพลอย ความเข้าใจผิดก่อให้เกิดเรื่องราวมากมายที่ทำร้ายหัวใจของดาราสาวจนเจ็บช้ำ
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

353.1k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

199.3k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย

ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย

7.6k การดู · เสร็จสิ้น · Naya Solene ( น้ำผึ้งสีเลือด )
หญิงสาวถูกพาขึ้นรถไปที่ไหนก็ไม่รู้ เธอมองไม่เห็นอะไรเลย ระหว่างทางก็ได้แต่นั่งตัวสั่น เพราะไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรอีก จนกระทั่งเธอรู้สึกได้ว่ารถที่เธอนั่งมานั้นดับสนิท และคนในรถก็พาตัวของเธอลงไป เธออยากจะหนีแต่มันไม่มีโอกาสให้หนีเลย เธอถูกพาเดินเข้าไปในคฤหาสน์หลังนึง ก่อนที่ผ้าที่คลุมศีรษะของเธออยู่จะถูกดึงออก และก็ได้เห็นคนตรงหน้าอย่างชัดเจน เธออึ้งจนพูดไม่ออก เพราะคนตรงหน้าของเธอคือแฟนเก่าที่เธอเคยบอกเลิกไปเมื่อหลายปีก่อน
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

436.4k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

262.6k การดู · เสร็จสิ้น · Aoybabyz
เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
หยุดเสือ

หยุดเสือ

170k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
เขาเป็นเสือที่ไม่เคยจริงใจกับผู้หญิงคนไหนไม่พร้อมที่จะถอดเขี้ยวเล็บเพื่อใคร
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

707.3k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง