บทนำ
คู่หมั้นของฉันยืนตระกองกอดเมียน้อยที่กำลังอุ้มท้อง พร้อมกับแค่นยิ้มเย้ยหยันฉัน "ถ้าไม่มีฉัน เธอมันก็ไม่มีค่าอะไรเลย"
ฉันหันหลังกลับ แล้วตรงไปเคาะประตูคฤหาสน์ของชายที่ร่ำรวยที่สุดในเมือง "คุณล็อกคะ สนใจจะแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ไหมคะ ฉันขอเสนอหุ้นมูลค่าแสนล้านดอลลาร์... แถมพ่วงด้วยอาณาจักรธุรกิจในอนาคตให้คุณฟรีๆ เลยค่ะ"
บท 1
เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งเดือนก็จะถึงวันแต่งงาน
เซเรน่า ร็อธเวลล์ กำลังนั่งเย็บชุดแต่งงานด้วยมืออยู่ที่บ้าน และเกือบจะเสร็จสมบูรณ์ในขั้นตอนสุดท้ายแล้ว ตอนที่โทรศัพท์ของเธอสั่นเตือนเพราะมีข้อความจากเพื่อนคนหนึ่งของ เชส วิทมอร์ ส่งเข้ามา
[เซเรน่า มาที่นี่เดี๋ยวนี้เลย เชสแพ้เกมจริงหรือกล้า แล้วต้องจูบกับบรีแอล]
เซเรน่าถึงกับสะอึก หญิงสาวทิ้งชุดแต่งงานในมือลงโดยไม่พูดอะไรสักคำ แล้วรีบเรียกอูเบอร์ตรงไปยังสตาร์ไลท์คลับทันที เธอร้อนใจจนรอลิฟต์ไม่ไหว หญิงสาววิ่งก้าวขึ้นบันไดทีละสองขั้นจนถึงชั้นสาม แล้วผลักประตูเข้าไปอย่างแรง
ภายในห้องวีไอพี แสงไฟสีอำพันอาบไล้ทุกสิ่งให้จมดิ่งอยู่ในเงามืดอันแสนเย้ายวน เชสนั่งอยู่ตรงกลางห้องในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบ ขณะที่ บรีแอล มอนโร ในชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำ กำลังนั่งคร่อมอยู่บนตักพร้อมกับยกสองแขนขึ้นคล้องคอเขาไว้ มือหนาของเชสสอดประสานเข้าที่ท้ายทอยของหญิงสาว ขณะที่ริมฝีปากของทั้งคู่แนบชิดบดเบียดกันในจุมพิตอันเร่าร้อน
เสียงดนตรีจังหวะหนักหน่วงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ สอดประสานไปกับเสียงโห่ร้องหัวเราะอย่างสนุกสนาน บทจูบมาราธอนสิบนาทีเต็ม กำลังจะจบลงโดยเหลือเวลาบนหน้าปัดจับเวลาอีกเพียงแค่สิบวินาทีเท่านั้น บรรดาเพื่อนฝูงพากันประสานเสียงนับถอยหลัง "เอาเลยเชส! สิบ! เก้า! แปด! เจ็ด..."
เสียงเชียร์ยิ่งทวีความตื่นเต้นขึ้นตามตัวเลขที่ลดลง เซเรน่ายืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงกรอบประตู ทอดสายตามองภาพเหตุการณ์ทั้งหมดที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า เธอเห็นกระทั่งจังหวะที่เชสสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากของบรีแอล เกี่ยวกระหวัดรัดรึงกับลิ้นของอีกฝ่าย วินาทีนั้น ใบหน้าของเซเรน่าซีดเผือดไร้สีเลือด ความรู้สึกคลื่นเหียนปั่นป่วนตีตื้นขึ้นมาในช่องท้อง
จนกระทั่งสิ้นสุดเสียงนับถอยหลัง ทั้งสองจึงค่อยๆ ผละออกจากกันอย่างอ้อยอิ่ง บรีแอลช้อนตามองเชสอย่างเอียงอาย ก่อนจะซุกใบหน้าลงกับแผงอกกว้างของเขา เชสก้มลงมองหญิงสาวบนตัก มุมปากของเขายกยิ้มอย่างพึงพอใจ ราวกับว่าเขาเพลิดเพลินกับรสจูบเมื่อครู่อย่างถึงที่สุด
ทันใดนั้น ใครคนหนึ่งก็โพล่งขึ้นมา "เซเรน่า?"
บรรยากาศครึกครื้นภายในห้องพลันเงียบกริบ สายตาหลายคู่ค่อยๆ หันมามองที่เซเรน่าเป็นตาเดียว เชสกับบรีแอลหันมามองทางเธอเช่นกัน เซเรน่าไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำใด เธอเพียงแค่จ้องมองเชส สบตากับเขาตรงๆ ทั่วทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสงัด
เมื่อเห็นดังนั้น เชสจึงดันตัวบรีแอลออกห่าง เขาขมวดคิ้วมุ่นราวกับกำลังหงุดหงิดที่เซเรน่าเข้ามาขัดจังหวะ "มันก็แค่เกมป่ะ ถึงกับต้องรีบถ่อมาที่นี่เลยหรือไง"
น้ำเสียงรำคาญใจของเขาพุ่งเข้าทิ่มแทงหัวใจของเซเรน่าราวกับเข็มนับพันเล่ม เธอและเชสคบหาดูใจกันมาถึงเจ็ดปีแล้ว ทว่าในช่วงปีที่ผ่านมา เขากลับบ้านน้อยลงทุกที เธอไม่ได้หูหนวกตาบอดเรื่องที่เขาชอบออกไปปาร์ตี้สังสรรค์ ซึ่งเธอก็อดทนยอมรับมันได้เสมอมา แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่เธอไม่มีวันยอมทนเด็ดขาด นั่นคือการนอกใจ
เขารู้เรื่องนี้ดี ทว่าเขาก็ยังเลือกที่จะทำแบบนี้กับเธออยู่ดี
ความโกรธเกรี้ยวที่อัดอั้นอยู่ภายในใจพลันจุกอกจนแทบระบายออกมาไม่ได้
เซเรน่าแค่นหัวเราะอย่างขื่นขม "คุณพูดถูกค่ะ คุณวิทมอร์ มันคงจะดีกว่านี้มากถ้าฉันไม่โผล่มา คุณจะได้ทำอะไรต่อมิอะไรได้ตามสบายใจชอบ ฉันก็แค่ควรจะแกล้งหูหนวกตาบอดไปตลอดชีวิตเลยใช่ไหมคะ"
คำประชดประชันของเธอทำให้สีหน้าของเชสทะมึนตึงขึ้นมาทันที "ก็บอกไปแล้วไงว่ามันเป็นแค่เกม จะมาทำตัวดราม่าอะไรนักหนา อย่าลืมนะว่าเรากำลังจะแต่งงานกันในอีกหนึ่งเดือน ไม่มีใครมาแย่งตำแหน่งคุณนายวิทมอร์ไปจากคุณได้หรอกน่า"
นี่เขากำลังขู่เธออย่างนั้นเหรอ? ถ้าเธอยังอยากจะแต่งงานกับเขาและรักษาตำแหน่ง 'คุณนายวิทมอร์' เอาไว้ เธอควรจะหลับหูหลับตาปล่อยผ่านพฤติกรรมนอกลู่นอกทางของเขาไปอย่างนั้นใช่ไหม?
แต่เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่าแท้จริงแล้วเซเรน่าคือลูกสาวคนรองของตระกูลร็อธเวลล์ หนึ่งในทายาทของพวกเขา? เพื่อที่จะได้อยู่กับเชส เธอยอมสละสิทธิ์ในมรดก ทุ่มเทสนับสนุนเขาอย่างสุดหัวใจขณะที่เขาสร้างธุรกิจจากสตูดิโอเล็กๆ จนกลายเป็นบริษัทมหาชนมูลค่าหลายพันล้าน และตอนนี้สิ่งนั้นกลับกลายเป็นอาวุธที่เขาใช้ฟาดฟันเธออย่างนั้นหรือ?
เซเรน่ามองผู้ชายที่เธอรักมาตลอดเจ็ดปีเต็ม "คุณยังจำได้สินะว่าเรากำลังจะแต่งงานกัน เชส ฉันไม่จำเป็นต้องแต่งงานกับคุณก็ได้!"
เธออดทนและยอมประนีประนอมครั้งแล้วครั้งเล่าเพราะเซเรน่าทำใจปล่อยเขาไปไม่ได้ ปล่อยความสัมพันธ์นี้ไปไม่ได้ แต่ถ้าเขาเบื่อหน่ายเต็มทน ถ้าเขาเสียใจกับทุกสิ่งและไม่อยากแต่งงานกับเธอ เขาก็แค่พูดออกมาตามตรง เธอจะยังเกาะติดเขาอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่อีกหรือ?
เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ แววตาของเชสก็ฉายแววหงุดหงิดวูบหนึ่ง แต่เขาก็ยังลุกขึ้น เดินตรงไปหาเซเรน่าแล้วลดเสียงลง "อย่าพูดในสิ่งที่คุณไม่ได้หมายความตามนั้นเลย กลับบ้านไปก่อนเถอะ แล้วเราค่อยคุยเรื่องนี้กันที่บ้าน"
เขาเอื้อมมือไปจับมือเธอ กะจะเกลี้ยกล่อมด้วยคำพูดไม่กี่คำเหมือนที่เคยทำมาตลอด
เซเรน่าสะบัดมือออก มือคู่นั้นของเขาเพิ่งสัมผัสผู้หญิงคนอื่นมา เธอรู้สึกขยะแขยง
เมื่อเห็นว่าเธอไม่ยอมไว้หน้าเขาเลย ในที่สุดความอดทนของเชสก็ขาดผึง "เซเรน่า คุณต้องอาละวาดให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วยเหรอ? คิดดูให้ดีนะ ถ้าคุณไม่ได้แต่งงาน คุณก็จะไม่เหลืออะไรเลย"
คำพูดเหล่านั้นทำเอาเซเรน่าถึงกับหลุดขำ เธอพยักหน้า กำลังจะตอบโต้กลับไปตอนที่บรีแอลลุกขึ้นและเดินเข้ามาหาพวกเขาด้วยสีหน้าน่าสงสาร
"คุณร็อธเวลล์คะ ได้โปรดอย่าโกรธเชสเลยนะคะ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้มันเป็นแค่เกมจริงๆ เราสองคนไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันเลย ได้โปรดอย่าเข้าใจผิดเลยนะคะ"
เซเรน่าไม่ได้กะจะสนใจเธอตั้งแต่แรก เมื่อผู้ชายต้านทานสิ่งยั่วใจไม่ได้ มันก็ไม่ใช่ความผิดของผู้หญิงอีกฝ่ายไปเสียทั้งหมด แต่ผู้หญิงคนนี้ยั่วยวนคู่หมั้นของเธอแล้วยังมีหน้ามาเล่นบทเหยื่ออีกงั้นหรือ?
สายตาของเซเรน่าเต็มไปด้วยความดูแคลน "คุณมอนโร คุณนี่หน้าด้านไม่เบาเลยนะ ยั่วผู้ชายของฉันแล้วยังจะมาทำตัวใสซื่ออีก?"
"คุณร็อธเวลล์ ทำไมคุณถึงพูดกับฉันแบบนั้นล่ะคะ?" ขอบตาของบรีแอลแดงก่ำด้วยความเจ็บปวดขณะที่เธอคว้ามือเซเรน่าอย่างอ้อนวอน "คุณร็อธเวลล์ ได้โปรดเชื่อฉันเถอะค่ะ ฉันกับเชสเราเป็นแค่เพื่อนร่วมงานกันจริงๆ ฉันขอร้องล่ะค่ะ อย่าทะเลาะกับเชสเพราะฉันเลยนะคะ?"
ช่างเป็นการแสดงบทบาท 'ฉันไม่สำคัญหรอก แค่อย่าให้ฉันต้องเป็นตัวการทำลายความสัมพันธ์ของพวกคุณเลย' ที่สมบูรณ์แบบเสียนี่กระไร ช่างดูสูงส่งและใจกว้างเหลือเกิน
เซเรน่าแทบจะประทับใจในทักษะการแสดงนั้น เธออดไม่ได้ที่จะฉีกหน้าอีกฝ่าย "อยากให้ฉันเชื่อเธอเหรอ? ได้สิ ไปจูบผู้ชายทุกคนในห้องนี้คนละสิบนาทีสิ แล้วฉันจะเชื่อว่าเธอไม่ได้มีอะไรกับเชสจริงๆ"
ใบหน้าของบรีแอลซีดเผือด ร่างกายโอนเอนไปมา พวกผู้ชายทนเห็นผู้หญิงบอบบางถูกรังแกไม่ได้ สัญชาตญาณการปกป้องจึงทำงาน และหันมารุมตำหนิเซเรน่า
เซเรน่าขี้เกียจจะใส่ใจพวกเขาแล้ว เธอสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมของบรีแอลอย่างแรง เธอไม่ได้ผลักใครเลย แต่บรีแอลกลับทำท่าเหมือนถูกผลักจนเซถอยหลังไปหลายก้าว ทำทีราวกับกำลังจะล้มลง
เชสพุ่งเข้ามาทันเวลาพอดี เขาคว้าเอวเธอไว้ ก่อนจะตวัดสายตาขวับไปจ้องเซเรน่าเขม็ง "คุณยังก่อเรื่องไม่พออีกหรือไง? ผมว่าคุณคงถูกตามใจมานานเกินไปแล้ว ถึงได้กล้าลงไม้ลงมือกับผู้หญิงคนอื่นแถมยังพูดจาร้ายกาจแบบนั้น ขอโทษเธอเดี๋ยวนี้!"
บทล่าสุด
#344 บทที่ 344 เธอในหัวใจและดวงตาของเขา
อัปเดตล่าสุด: 6/15/2026#343 บทที่ 343 เธอกำลังจะแต่งงานในวันนี้
อัปเดตล่าสุด: 6/15/2026#342 บทที่ 342 ได้ยินว่านางสาวโรทเวลล์ต้องการให้ฉันแต่งงานกับครอบครัวของเธอ
อัปเดตล่าสุด: 6/15/2026#341 บทที่ 341 ถ้าพวกเขาไม่สามารถแยกออกไปได้ ให้ถวายพรให้พร
อัปเดตล่าสุด: 6/15/2026#340 บทที่ 340 ไม่ต้องการเขาเหรอ?นั่นคือคุณไม่ใช่ฉัน
อัปเดตล่าสุด: 6/15/2026#339 บทที่ 339 เขาเสียใจที่ไม่ได้พบเธอก่อนหน้านี้
อัปเดตล่าสุด: 6/15/2026#338 บทที่ 338 อำลาที่อ่อนโยนที่สุด
อัปเดตล่าสุด: 6/15/2026#337 บทที่ 337 ฉันคืออะไร?
อัปเดตล่าสุด: 6/15/2026#336 บทที่ 336 ความเจ็บปวดที่แท้จริงนั้นไม่สามารถพูดได้
อัปเดตล่าสุด: 6/15/2026#335 บทที่ 335: เหตุการณ์ในอดีตปิดผนึกเป็นเวลาหลายปี
อัปเดตล่าสุด: 6/15/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
คุณฮั่ว โปรดรักฉัน
หนุ่มคอลบอยมหาเศรษฐีกับฉัน
"หุบปาก" เขาพูดเสียงแหบพร่า จิ้กนิ้วลงบนสะโพกฉันแรงขึ้นอีก นำทางให้ฉันขยับบนตักเขาอย่างรวดเร็ว ทำให้ส่วนเว้าแฉะเยิ้มของฉันเสียดสีกับส่วนแข็งขืนของเขา
"ฮ้า... ลูคัส..." ชื่อของเขาหลุดออกมาพร้อมเสียงครางดังลั่น เขาจับสะโพกฉันยกขึ้นอย่างง่ายดายแล้วกดลงมาอีกครั้งจนเกิดเสียงกลวงทึบที่ทำให้ฉันต้องกัดริมฝีปาก ฉันรู้สึกได้ว่าส่วนปลายของเขาจรดเข้ากับปากทางของฉันอย่างหมิ่นเหม่...
แก้มของอาเรียน่าแดงก่ำขณะจ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย ตระหนักได้ว่าเธอเผลอตัวเผลอใจไปแล้ว
"ได้เลย เอาไปให้หมด! ทั้งพ่อใจหิน แม่ที่เอาแต่ใจตัวเองและถูกตามใจจนเคยตัว แล้วก็ไอ้สารเลวอ่อนแอไร้ประโยชน์คนนี้!" อาเรียน่า ซัมเมอร์ ตัดสินใจปลดปล่อยตัวเองและทำทุกอย่างที่ใจต้องการ รวมถึงการมอบกายให้ใครสักคนหลังจากจับได้ว่าคู่หมั้นของเธอแอบไปนอนกับพี่สาวของเธอในอพาร์ตเมนต์ของเขา แต่จะมีใครเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดได้อีกล่ะ ถ้าไม่ใช่เด็กขายจากคลับไดนาสตี้ยอดนิยม?
เด็กขายคนนั้นทั้งมีเสน่ห์และแสนหวาน เธออดใจไม่ไหวที่จะตกหลุมรักเขายิ่งนานวันที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน
อาเรียน่าพาเขาไปที่งานหมั้นงานหนึ่ง และทุกคนก็ต้องอุทานออกมา "นายน้อยไฟร์สโตน ลมอะไรหอบท่านมาถึงที่นี่ได้ครับ/คะ"
ดวงตาของอาเรียน่าเบิกกว้างด้วยความตกใจ นายน้อยไฟร์สโตนเหรอ?! เขาคือเจ้าชายผู้โด่งดังแห่งวงสังคมเมืองหลวงไม่ใช่หรือไง?! แล้วตอนนี้เธอจะยังหนีจากใยรักที่เขากางดักไว้ได้อีกหรือ?
เรื่องรักฉบับร้อน (คุณใหญ่/คุณคิงส์/คุณยักษ์)
เจ้านายที่หลงใหล
อย่างไรก็ตามเธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะดราม่ามากเท่าวันรุ่งขึ้นเธอพบว่าประธานคนใหม่ของ บริษัท ของเธอเป็นคนที่เธอนอนหลับเมื่อคืนนี้! ยิ่งกว่านั้นเจ้านายใหม่คนนี้ดูใจแคบมากในขณะที่เขาขอให้แชนด์เลอร์มาที่สํานักงานของเขาในวันแรก
รักฉัน เกลียดฉัน
หนึ่งปีต่อมาเธอถูกขอหย่าและไม่เหลืออะไรเลย
เธอไม่ได้บ่นเกี่ยวกับมันเลย เธอรู้ว่าเป็นการแก้แค้นของเธอ สําหรับบาปใหญ่ที่พ่อของเธอได้กระทําต่อครอบครัวของเขา เธอต้องชดใช้... กับร่างกายของเธอ
เธอคิดว่าหลังจากการหย่าร้างเธอสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ ได้ แต่เธอคิดผิดโดยสิ้นเชิง!
โดยบังเอิญเธอกลายเป็นหุ้นส่วนงานของเขาและอยู่กับเขาทุกวัน
เธอคิดว่าเขายังคงเกลียดเธอ แต่เธอก็ค่อยๆตระหนักว่าเขาช่วยเธอในชีวิตและอาชีพและปกป้องเธอ
เขาบอกว่าเขาเกลียดความกล้าของเธอ แต่ทําไมเขาถึงให้ความอ่อนโยนของเธอ?
วันแล้ววันแล้วเธอตกหลุมรักเขา และเลิกวิ่งหนีเขา แต่... เขาจะรักเธอกลับมาไหม?
สามีรอบตัวของฉัน
แต่ค่าผ่าตัดสําหรับแม่สูงเกินไปและดาร์เรนไม่สามารถจ่ายได้เขาต้องขอเงินจากญาติและแม้แต่แฟนเก่า
อย่างไรก็ตามเขาไม่มีอะไรนอกจากความอัปยศอดสูและถูกทุบตีอย่างไร้ความปราณีขวาเมื่อเขามีเลือดออกและกําลังจะหมดสติบนพื้นแสงสีฟ้าที่ตกลงมาจากท้องฟ้าและดาร์เรนได้รับการเสนอข้อตกลงจากพระเจ้าว่าเขาสามารถมีทุกสิ่งที่เขาต้องการในชีวิตของเขารวมถึงชีวิตของแม่ความรักและเหนือสิ่งอื่นใด ศักดิ์ศรีของเขา ก็ต่อเมื่อ...
สามีของฉันอุ่นเตียง!
ในที่สาธารณะเขาเป็นตัวควบคุมเลือดเย็นและเด็ดขาดในหมู่อาณาจักรธุรกิจขนาดใหญ่
ในส่วนตัวเขาเป็นหมาป่าในผิวหนังของแกะเหมือนปิศาจตัวจริง เขาปล่อยเธอไปง่ายๆได้ยังไง?...
จนถึงวันที่เธอจากฉันไป
สามปีต่อมา เบลล่ากลับมาพร้อมกับลูกชายของเธอ เพียงเพื่อจะพบว่าอดีตสามีสุดที่รักของเธอ เอ็ดเวิร์ด ลองกำลังจะแต่งงานกับรูบี้ ป้าตัวน้อยของเธอ น้องสาวคนเล็กของพ่อของเธอ ซึ่งอายุเท่ากันกับเธอ และเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอในวัยเด็กด้วย
จากนั้นเบลล่าพบว่ารูบี้คือคนที่ไม่เพียงแต่สร้างภาพโกงของเบลล่าเมื่อสามปีที่แล้ว แต่ยังซื้อหมอและอ้างว่าตัวเองเป็นผู้บริจาคไตให้เอ็ดเวิร์ดด้วย...
ตอนที่เธอกำลังจะบอกความจริงกับเอ็ดเวิร์ด เธอถูกรูบี้ลักพาตัวและขังไว้ในวันแต่งงานของพวกเขา...
เซ็นต์ชื่อแล้วคุณคือของฉัน
เธอมีวันไนท์สแตนด์กับคนแปลกหน้าสุดฮอตหลังจากการหมั้นของพี่สาว
ทันทีที่เธอตื่นนอนในห้องสวีทของโรงแรม เธอก็จากไปอย่างเงียบๆ โดยไม่รู้ว่าชายบนเตียงของเธอคือรีแกน ประธานกลุ่มมอร์ริส ซึ่งไม่ชอบให้ผู้หญิงแตะต้อง
รีแกนตามหาเฮเซลต่อไปและสาบานว่าเขาจะลงโทษผู้หญิงที่กล้าหาญคนนี้และทำให้เธออยู่ในนรก
เฮเซลไม่เคยคิดว่าจะได้พบกับเรแกนในคลับเมื่อเธออยู่บนเวที
เรแกนพาเธอออกไปและขังเธอไว้บนเตียง
"ก่อนที่ฉันจะเบื่อคุณ คุณต้องทำในสิ่งที่ฉันต้องการ"
"ตอนนี้ฉันต้องการคุณ!"













