บทนำ
"เธอได้นอนกับฉัน ส่วนฉันก็ได้ผลประโยชน์จากการนอนกับเธอ ถือว่าแฟร์ ๆ" เขาลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาหาน้ำตาล "ไม่สิ เธอยังคุ้มกว่า ได้นอนกับฉันแถมยังได้เงินอีกหนึ่งล้าน"
"ไม่ค่ะ ฉันไม่เอา" น้ำตาลถอยหลังหนี
แบบนี้มันยิ่งกว่าตายทั้งเป็นด้วยซ้ำ ถ้าเขาเอาคลิปที่เธอมีอะไรกับเขาไปปล่อยในเว็ปไซด์ แล้วเธอจะใช้ชีวิตอยู่ยังไงล่ะ
"มาสิ" ไคล์ยังเดินเข้าไปใกล้เรื่อย ๆ
"อย่าเข้ามานะ" น้ำตาลร้องห้าม "ฉันไม่ทำแล้ว ไม่อยากทำแล้ว"
หมั่บ!!
"ใครอนุญาตให้เธอไป"
"ฉันไม่ทำแล้ว ปล่อยฉันไปเถอะนะ" เธอยกมือไหว้เขา และพูดประโยคเดิมซ้ำ ๆ "ฉันไม่อยากทำ"
บท 1
เธอยอมทำทุกอย่าง แม้จะต้องเปลื้องผ้าต่อหน้าเขา
ขอแค่ให้น้องชายของเธอปลอดภัย
‘น้ำตาล’
เขาปฏิเสธทุกความรู้สึกที่มีต่อเธอ
เพราะเขามีแค่ใจถูกซ่อนไว้เพื่อรอใครอีกคน
‘ไคล์’
แฮ่ก ๆ ๆ
หน้าอกอวบอูมกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะ มือสองข้างกำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ เสียงหอบหายใจของเธอดังจนคนที่อยู่บนร่างต้องก้มมอง แพขนตาที่ปิดสนิทนั้นเปียกชื้นคิ้วเรียวสองข้างขมวดเข้าหากันราวกับหวาดกลัว ปลายจมูกที่กำลังแดงระเรื่อบ่งบอกว่าเธอกำลังร้องไห้
ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อได้เห็นปฏิกิริยาบนใบหน้าของคนใต้ร่าง เกิดคำถามขึ้นในใจว่าทำไมเธอถึงร้องไห้ ทั้ง ๆ เธอเองไม่ใช่เหรอที่เสนอตัวให้เขา แถมใช้มารยาหญิงหลอกล่อให้สติของเขาขาดผึงจนต้องสนองความอยากของเธอแบบนี้
ยิ่งสงสัยในการกระทำของเธอมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งกระแทกตัวตนเข้าไปในช่องทางรักแรงขึ้น จนร่างบางของคนตรงหน้าสั่นคลอนไปทั้งตัว ยิ่งเห็นเขายิ่งโมโหที่เธอเอาแต่หลับตาแล้วกัดปากตัวเองไม่ยอมส่งเสียงครางออกมา อีกทั้งไม่ยอมมองหน้าเขาอีก
“อึก!” เธอสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจเมื่อเขาใช้ปากสัมผัสยอดปทุมถันของเธอ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างและนิ่งมองคนตรงหน้า
ตั้งแต่เขาเริ่มสอดใส่ตัวตนเข้ามา เธอก็เอาแต่หลับตาแน่น ไม่กล้ามองว่าเขากำลังทำอะไรกับเรือนร่างของเธอ คิดเพียงว่าปล่อยให้เขาทำไปเดี๋ยวมันก็จบแล้วหลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไป และเธอจะไม่มีวันทำเรื่องน่าอายแบบนี้อีก
“คิดว่าหลับไปแล้ว” ทันทีที่เห็นนัยน์ตาของหญิงสาวเขาก็เอ่ยคำพูดประชดประชันออกมา
ทันทีที่ได้สบตากันเจ้าของใบหน้าหวานก็รีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่น เธออายเกินกว่าที่จะสบตาของเขา แต่แล้วมือหนาข้างหนึ่งก็เลื่อนมาจับคางของเธอให้หันกลับไปมองเขา
“มองฉัน” เขาออกคำสั่ง
“คุณก็ทำไปสิ ไม่จำเป็นที่ฉันจะต้องมอง” เธอข่มกลั้นความรู้สึกทุกอย่างไว้ ไม่แสดงให้เขารู้ว่าเธอกำลังตื่นกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น ในเวลานี้เธอทำได้แค่ภาวนาให้ทุกอย่างเป็นแค่ความฝัน พอตื่นขึ้นมาทุกอย่างตรงหน้าจะมลายหายไป แล้วเธอจะไม่เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“ฉันบอกให้เธอมองก็มองสิ” เขาตะคอกจนเธอสะดุ้ง “มองให้เต็มตา”
คราวนี้หญิงสาวไม่ได้หันหนี แต่กลับหลับตาลงอีกครั้ง นั่นยิ่งทำให้คนที่อยู่บนร่างรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก อยากให้เขานอนด้วย แต่กลับแสดงท่าทีราวกับว่ารังเกียจเขาซะงั้น
“โอ๊ย!!” เธอร้องลั่นเมื่อโดนเขากัดตรงยอดปทุมถัน และกัดอีกหลาย ๆ ที่บนเนินเนื้อตรงอกอิ่ม
“ฉันจะกัดจนกว่าเธอจะลืมตาขึ้นมามอง”
“คุณมันโรคจิต” เธอต่อว่าเขา พลางใช้มือปัดป้องทรวงอกของตัวเองให้ห่างจากริมฝีปากของเขา
“เธอเองไม่ใช่เหรอที่อยากนอนกับคนโรคจิตอย่างฉัน”
เรื่องนี้เธอไม่เถียง เขาพูดถูกเพราะเธอเป็นสาเหตุของการมีสัมพันธ์กับเขาในครั้งนี้ และเธอก็บอกตัวเองไว้ว่าแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว แล้วเธอจะไม่ยุ่งกับเขาอีก เพราะงานของเธอเสร็จแล้ว ไม่จำเป็นจะต้องสานสัมพันธ์ต่อ ส่วนเขาเองก็คงไม่อยากเจอหน้าเธออีก ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม
“พอแล้ว” เธอร้องห้าม เมื่อเห็นแล้วว่าเขาไม่ยอมหยุดสักที
“ทำไม หน้าฉันมันไม่น่ามองขนาดนั้นเลยหรือไง เธอถึงเอาแต่หลับตา” เขาบ่นใส่เธอ น้ำเสียงของเขาเหมือนคนน้อยอกน้อยใจซะมากกว่า
“รีบ ๆ ทำเถอะค่ะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทาปนเสียงสูดน้ำมูกเล็กน้อย
“อะไรของเธอ” เขาขบกรามแน่น นี่มันดูถูกกันชัด ๆ ทั้ง ๆ เป็นคนเข้าหาเขาเอง พอเขาเล่นด้วยกลับทำเป็นไม่แยแสเขาซะงั้น
หึ!! แล้วเธอจะเสียใจที่แสดงท่าทีแบบนี้ใส่ฉัน
“อ๊ะ ๆ คะ...คุณ” เธอเอามือดันอกเขาไว้ แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้เขากระแทกช้าลง “ช่วยทำเบา ๆ หน่อย”
“...” ไม่มีเสียงตอบรับ เขาไม่ได้ทำตามที่เธอขอ เขาทำทุกอย่างตามใจของเขา กระแทกเอ็นร้อนเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่า แม้จะรู้สึกว่าตรงส่วนนั้นทั้งของเขาและเธอจะร้อนจนแทบเผาไหม้ส่วนที่เชื่อมติดกันทั้งของเธอและของเขาก็ตาม เขาไม่ได้มีความคิดที่จะชะลอความเร็วลงเลยแม้แต่น้อย
“อ๊ะ...อ้า!!” เธอร้องเสียงหลงพลางส่ายหน้าไปมา สุดที่จะข่มกลั้นอารมณ์ตัวเองไว้ได้อีก เธอทั้งเสียวทั้งรู้สึกปวดแสบปวดร้อนปนเปกันไปหมด ไหนจะบนผิวเนียนที่เขาฝากร่องรอยไว้อีก มันปวดระบมไปทั้งตัว
ชายหนุ่มไม่ได้สนใจว่าเธอจะรู้สึกยังไง เขาแค่อยากปลดปล่อยอารมณ์ที่คุกรุ่นภายในร่างกาย ไม่เคยมีใครทำกับเขาแบบนี้ เธอคนนี้ทำให้สมองของเขาทำงานหนักทุกครั้งที่เจอกัน วันนี้เขาจะสั่งสอนเธอให้เข็ดหลาบว่าอย่ามาทำแบบนี้กับเขาอีก
“อื้อ...” ปากอิ่มโดนครอบครองอีกครั้ง เธอไม่ได้สะบัดหน้าหนีเหมือนก่อนหน้า แต่กลับเผยอปากรับจูบของเขาอย่างเต็มใจ
ไฟสวาทที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในตัวของชายหนุ่มทำให้เขาลืมไปว่าก่อนหน้านี้เขาปฏิเสธข้อเสนอของเธอหลายต่อหลายครั้งเพราะอะไร ทั้งที่ตั้งใจไว้ว่าจะไม่แตะต้องผู้หญิงคนไหน ลืมแม้กระทั่งใครคนนั้นที่เขาเฝ้ารอ...
บทล่าสุด
#143 บทที่ 143 ตอนพิเศษ 4 ตลอดชั่วชีวิต 2
อัปเดตล่าสุด: 11/26/2025#142 บทที่ 142 ตอนพิเศษ 3 ตลอดชั่วชีวิต 1
อัปเดตล่าสุด: 11/26/2025#141 บทที่ 141 ตอนพิเศษ 2 วาเลนไทน์ 2
อัปเดตล่าสุด: 11/26/2025#140 บทที่ 140 ตอนพิเศษ 1 วาเลนไทน์ 1
อัปเดตล่าสุด: 11/26/2025#139 บทที่ 139 ตลอดกาล
อัปเดตล่าสุด: 11/26/2025#138 บทที่ 138 หมอก็หนักใจ
อัปเดตล่าสุด: 11/26/2025#137 บทที่ 137 กลืนไม่ทัน NC++
อัปเดตล่าสุด: 11/26/2025#136 บทที่ 136 ใช้ปาก
อัปเดตล่าสุด: 11/26/2025#135 บทที่ 135 ยื้อ
อัปเดตล่าสุด: 11/26/2025#134 บทที่ 134 อารมณ์ดี
อัปเดตล่าสุด: 11/26/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”













