บทนำ
เขา คือ น้ำแข็งที่กำลังถูกไฟอย่างเธอหลอมละลาย แต่ลูกสาวของเจ้านายคือสิ่งต้องห้าม
ซิดนีย์มองแค่พี่กันคนเดียวมาตลอด เราอยู่ด้วยกันทุกช่วงเวลาของชีวิต แต่พี่กันไม่เคยมองซิดนีย์เป็นอย่างอื่นเลยนอกจากลูกสาวของเจ้านาย
ซิดนีย์มีชื่อ แต่พี่กลับเรียกแค่คำว่า "คุณหนู" ทำไมผู้หญิงคนอื่นได้สิทธิ์ในการถูกมองเป็นคนที่จีบพี่ แต่ซิดนีย์ไม่ได้
จำเอาไว้นะ...
“อะไรที่ซิดนีย์อยากได้ มันจะกลายเป็นของซิดนีย์...พี่ก็ด้วย”
.
.
.
“พี่กันจะใจร้ายกับซิดนีย์ไปถึงไหน ทำไมไม่หลับหูหลับตาเอากันให้มันจบๆ!!”
“ผมตามใจคุณหนูจนเสียคน ยังบอกว่าใจร้าย? จะเอาชีวิตผมไปเลยไหมล่ะ!”
“เอา!!”
“...แม่งเอ๊ย”
บท 1
“บุคคลใดครอบครองทรัพย์สินของผู้อื่นไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ ถ้าเป็นอสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลาสิบปี ถ้าเป็นสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลาห้าปีไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นได้กรรมสิทธิ์” (ป.พ.พ. มาตรา 1382)
“อึก อะ...อือ พะ พี่กัน...อ๊ะ อ๊า”
ริมฝีปากอวบอิ่มของคนใต้ร่างครวญครางเสียงดังในห้องมืดสลัว ในขณะที่กายสาวกำลังบิดแอ่นเกร็งกระตุกเป็นรอบที่สามรับการเคลื่อนไหวหนักแน่นจากร่างกำยำ เรียวเล็บสีชมพูของคนตัวเล็กจิกลงบนท่อนแขนแกร่งของอีกฝ่ายอย่างจงใจทิ้งหลักฐานถึงการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเอาไว้บนร่างกายแน่นหนัน
ดวงตาสีรัตติกาลลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาช้อนสายตาขึ้นมองคนคุมเกมรักด้วยความรู้สึกพึงพอใจเป็นพิเศษ แม้กึ่งกลางกายสาวของเธอในตอนนี้จะเริ่มปวดร้าวจากการกระทำป่าเถื่อนขาดการยับยั้งชั่งใจจากอีกฝ่าย และหน้าอกกำลังถูกบีบขย้ำจนแดงเป็นริ้วก็ตาม
“อ๊ะ อ๊ะ อื้อ...มะ ไม่กระแทกที่เดิมซ้ำๆ ได้ไหม ซิดนีย์จุก” มือข้างหนึ่งของคนตัวเล็กวางลงเหนือสะดือตนเองแผ่วเบา ในขณะที่ริมฝีปากบวมเจ่อแสร้งอ้อนวอนขอความอ่อนโยนจากเขาอย่างมีจริตจะก้าน
แทนที่กันภัยจะผ่อนปรนเรี่ยวแรงของตนเองลงตามคำขอ เขากลับกดส่วนร้อนผะผ่าวของตนเองเน้นย้ำเข้าหาร่างเล็กหนักหน่วงขึ้น เหงื่อกาฬจากบอดีการ์ดหนุ่มไหลอาบและหยดลงไปทั่วเรือนร่างสวยไร้ที่ติ ไม่ต่างจากลูกสาวของผู้เป็นเจ้านายที่กำลังเผชิญกับความเครียดเกร็งของร่างกายเมื่ออารมณ์ใคร่ใกล้ปะทุ
“อ๊า...คุณหนู แม่งเอ๊ย...!” คนที่กำลังรุนแรงกับร่างกายบอบบางสบถหยาบออกมาด้วยความหงุดหงิด เขาควบคุมความอยากของตนเองไม่ได้จนเผลอใจปล่อยให้เรื่องเลยเถิดถึงตรงนี้
ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ควรมาถึงจุดนี้ด้วยซ้ำ แม้แต่จูบก็ไม่ควร
เพราะเหล้าเวรนั่นแก้วเดียว!
ในขณะที่บอดีการ์ดหนุ่มโกรธคนใต้ร่างจนแทบอยากทำให้ร่างของเธอแหลกลาญด้วยมือตนเอง ผู้ก่อเหตุสาวกลับมองอาการหัวร้อนของชายหนุ่มพลางนิ่วหน้าด้วยความเสียวซ่านก่อนจะค่อยๆ หัวเราะแสดงความชอบใจไม่หยุด
ในตอนนี้ความสาวตนเองก็ช้ำแดงจนหมดสภาพไม่ต่างกัน แต่เพียงได้เห็นสีหน้าของเขาที่กำลังใกล้ถึงจุดนั้น เธอยิ่งอยากเอาชนะคนเย็นชาด้วยการรัดตึงความใหญ่โตแน่นขึ้นจนเอวสอบแทบขยับไม่ได้
“คุณหนู! อะ อา...ซิดนีย์” คนอายุมากกว่าครางชื่อคุณหนูของตระกูลด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า
ใช้มือข้างที่ว่างจากการฟอนเฟ้นร่างกายนุ่มนิ่มกดต้นขาสวยของเธอลงจนขนานกับเตียงนิ่ม ออกแรงตอกตรึงร่างกายเข้าหาร่างน้อยจนเตียงสั่น เสียวซ่านจนถึงขนาดที่ว่าไรขนอ่อนลุกชันไปทั้งร่าง และตรงนั้นของซิดนีย์มีน้ำกระเซ็นออกตามจังหวะการขับเคลื่อนของเขา
เวลามนุษย์มีความปรารถนาล้นหัวใจ มันดุดันและหยาบโลนยิ่งกว่าสัตว์ป่าในฤดูผสมพันธุ์
“จะ จูบซิดนีย์หน่อย...” พูดจบก็รั้งท้ายทอยของอีกฝ่ายผงกศีรษะขึ้นจูบกันดูดดื่ม
ความอ่อนนุ่มจากลิ้นเล็กยิ่งกระตุ้นให้คนตัวโตกดความเป็นชายอัดใส่ความชุ่มฉ่ำของเธอจนเอวจมลงไปกับเตียง เสียงและจังหวะกระทบกระแทกหนักหน่วงรุนแรงขึ้นชนิดที่ว่าคุณหนูจอมยั่วอย่างเธอกลั้นหายใจไปหลายครั้งกับแรงรักมหาศาลของเขา
กันภัยย้ำเอวสอบแนบชิดกับกลีบกุหลาบหวาน ใช้หน้าท้องแข็งแรงบดขยี้ปุ่มเกสรของหญิงสาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระทั่งอารมณ์ที่คั่งค้างบริเวณท้องน้อยถูกปลดปล่อยออกมาจนผ้าปูเตียงเปียกเป็นวงกว้าง
“อ๊ะ อ๊า พี่กัน...อื้อ!!”
“อ้า!!!”
ซิดนีย์ดิ้นพล่านไปด้วยความเสียวสะบั้น กายเล็กถูกคนที่ตนเองหลงรักใช้เป็นเครื่องมือปรนเปรอความใคร่ ก่อนที่ร่างกายจะรู้สึกถึงของเหลวอุ่นอ้าวที่ไหลเข้ามาข้างใน ริมฝีปากอวบอิ่มพรมจูบกรอบหน้าหล่อเหลาของเขาอย่างมีความสุข ไม่นานนักบอดีการ์ดหนุ่มก็ฟุบตัวล้มลงนอนคว่ำพักเหนื่อยข้างๆ โดยที่ส่วนสำคัญยังไม่แยกออกจากกัน
“ซิดนีย์อยากอาบน้ำ” เธอบอกเขาเสียงเบา เชิงขอให้ฝ่ายชายเอาสิ่งนั้นออกจากร่างกายตนเอง
“ผมยังอยาก”
เขาตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย พร้อมกับความยิ่งใหญ่ที่ผงาดขึ้นมาดังปากว่าจนคุณหนูคนสวยเจ็บตึงไปทั้งจุดนั้นอีกครั้ง
“ก็ซิดนีย์จะอาบน้ำ”
เจ้านายสาวเอ่ยออกมาด้วยความเอาแต่ใจดังเช่นทุกครั้ง พร้อมกับเป็นฝ่ายขยับตัวจนร่างกายเป็นอิสระจากกัน คนตัวเล็กเดินประคองท้องน้อยตนเองตรงไปยังห้องน้ำ มิวายหันกลับมามองคนตัวโตที่นอนแข็งเฉพาะส่วนด้วยแววตาเจ้าเล่ห์
“พี่กันก็เข้ามาเอาซิดนีย์ต่อในนี้สิคะ...”
น้ำเสียงหวานอาบไปด้วยความยั่วยวนเปล่งออกมาเพียงประโยคสั้นๆ เดินนำคนอายุมากกว่าเข้าไปยังห้องน้ำโดยไม่รอดูผลลัพธ์
หนึ่ง...สอง...
นับหนึ่งยังไม่ทันถึงสิบดี กายบางก็ถูกคนที่ตนเองหลงรักจับอุ้มขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ก่อนที่ซอกคอหอมจะถูกซุกไซ้ลิ้มเลียจนเปียกชื้นไปทั้งลำคอ
เจ้าของร่างกายเย้ายวนคล้องแขนโอบรอบคอแกร่งแนบแน่น ยิ้มกระหยิ่มพึงพอใจเมื่อแผนที่อุตส่าห์วางไว้บรรลุผลสำเร็จด้วยดี
“พี่กัน...พี่กันต้องเป็นของซิดนีย์คนเดียวนะ”
เธอก้มลงจูบแก้มเขาด้วยความรัก แม้จะไร้ซึ่งคำตอบกลับจากอีกฝ่ายก็ตาม
แต่ไม่เป็นไร ซิดนีย์รับได้ เพราะต่อให้กันภัยจะไม่รักเธอตอนนี้ แต่คนตัวเล็กมั่นใจว่าเขาไม่มีทางไปจากเธอได้แน่นอน
•─✦❅✦─•
บทล่าสุด
#65 บทที่ 65 SPECIAL 4 | Possession (NC / จบ)
อัปเดตล่าสุด: 8/6/2026#64 บทที่ 64 SPECIAL 3 | คู่รัก
อัปเดตล่าสุด: 8/6/2026#63 บทที่ 63 SPECIAL 2 | เวลาส่วนตัว
อัปเดตล่าสุด: 8/6/2026#62 บทที่ 62 SPECIAL 1 | ความดื้อสัมพันธ์กับดีเอ็นเอ
อัปเดตล่าสุด: 8/6/2026#61 บทที่ 61 EPILOGUE | คนคลั่งรัก
อัปเดตล่าสุด: 8/6/2026#60 บทที่ 60 Possession 59 | คู่ชีวิต
อัปเดตล่าสุด: 8/6/2026#59 บทที่ 59 Possession 58 | ครอบครัวของเรา
อัปเดตล่าสุด: 8/6/2026#58 บทที่ 58 Possession 57 | ดูแลอย่างดี (NC)
อัปเดตล่าสุด: 8/6/2026#57 บทที่ 57 Possession 56 | วันรวมญาติ
อัปเดตล่าสุด: 8/6/2026#56 บทที่ 56 Possession 55 | ได้รับโอกาส (NC)
อัปเดตล่าสุด: 8/6/2026
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ม่านหมอก
สัญญารักประธานร้าย
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
รักระรินใจ
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
รักไม่หลอก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













